CORNELIU ZELEA CONDREANU: ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ

Ολόκληρη η κοινωνική ιστορία των  ανθρώπων [1]  είναι γεμάτη από αγώνες, που θεμελιώνονται πάνω σε  δύο μεγάλες αρχές, που τείνουν να επικρατήσουν , η μία σε βάρος της άλλης ' στην αρχή της εξουσίας και στην αρχή της ελευθερίας.

Η εξουσία προσπάθησε να επεκταθεί σε βάρος της ελευθερίας και αυτή με τη σειρά της  προσπάθησε να περιορίσει όσο το δυνατόν περισσότερο την  αρχή της εξουσίας. Αντιπαρατιθέμενες , το μόνο που τελικά καταφέρνουν είναι να συγκρουσθούν.

Κάθε προσπάθεια προσανατολισμού ενός κινήματος  προς τη κατεύθυνση της μιας ή της άλλης αρχής, σημαίνει τη διαιώνιση της  παλιάς τακτικής  των ταραχών και των κοινωνικών πολέμων' σημαίνει  διαιώνιση από τη μία πλευρά, της τακτικής  της τυραννίας , της καταπίεσης και της αδικίας, και από την άλλη, διαιώνιση της τακτικής των αιματηρών εξεγέρσεων και της διαρκούς  συγκρούσεως.

Σε αυτό το σημείο  θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή όλων των λεγεωνάριων και ιδιαίτερα των  νεοτέρων, ώστε, από παρεξήγηση, να μην  αποκλίνουν από τη γραμμή του Κινήματος.

Έχω παρατηρήσει σε πολλές περιπτώσεις, ότι μόλις  ένας λεγεωνάριος αποκτήσει  ένα αξίωμα  επενδύει  όλη του την ύπαρξη με τη δοθείσα '' εξουσία », και αποδεσμεύεται από όλα όσα τον συνέδεαν μέχρι τότε, με τους συντρόφους , νοιώθοντας την ανάγκη να " επιβληθεί " με χρήση μάλιστα αυταρχικής μεθοδολογίας. 
Το κίνημα των λεγεωνάριων δεν βασίζεται αποκλειστικά, ούτε στην αρχή της εξουσίας ούτε σε εκείνη της ελευθερίας. Θεμελιώνεται πάνω στην  αρχή της αγάπης, στην οποία έχουν  τις ρίζες τους, τόσο η  ελευθερία όσο και η εξουσία.
Η αγάπη αντιπροσωπεύει τη συμφιλίωση μεταξύ των δύο αρχών, της εξουσίας και της ελευθερίας. Η αγάπη βρίσκεται στη μέση και πάνω από αυτές , συλλέγοντας ότι καλύτερο και οι δύο διαθέτουν, εξαλείφοντας παράλληλα τις μεταξύ τους αντιπαλότητες.
Η αγάπη δεν μπορεί να δημιουργήσει  ούτε τυραννία ούτε καταπίεση ούτε  αδικία, ούτε αιματηρή εξέγερση ούτε εμφύλιο πόλεμο. Ποτέ δεν μπορεί να σημαίνει σύγκρουση. Υπάρχει όμως μια υποκριτική αντίληψη της αρχής της αγάπης, που ασκείται από τυράννους και  Εβραίους, οι οποίοι συνεχώς και και με τρόπο συστηματικό επικαλούνται το αίσθημα της αγάπης των άλλων, ώστε να μπορούν να μισούν και να καταπιέζουν ανενόχλητοι.
Πραγματική αγάπη σημαίνει ειρήνη στις  ψυχές, στην κοινωνία και στον κόσμο.
Η ειρήνη δεν εμφανίζεται πλέον σαν μια ταπεινή έκφραση μιας  μηχανικής και ψυχρής ισορροπίας μεταξύ των δύο αρχών : εξουσία και ελευθερία - καταδικασμένων σε αιώνιο πόλεμο , δηλαδή σε αδυναμία εξισορρόπησης. 
Την ειρήνη δεν θα τη φέρει η δικαιοσύνη αλλά μόνο η καλοσύνη και η αγάπη, γιατί η δικαιοσύνη είναι πολύ δύσκολο να εφαρμοσθεί με τρόπο απόλυτο και αν ακόμη βρισκόταν ένας μηχανισμός που θα εξασφάλιζε  τη τέλεια εφαρμογή της,  ο άνθρωπος ατελής όπως είναι,  σε αδυναμία να τη κατανοήσει και να την εκτιμήσει , θα παρέμενε ένας αιώνιος ανικανοποίητος.

Η αγάπη είναι το κλειδί  της ειρήνη που ο Σωτήρας έδωσε σε όλα τα γένη του κόσμου. Και αυτά, ύστερα από τα σφάλματα τους.εξετάζοντας και δοκιμάζοντας τα πάντα , οφείλουν στο τέλος να παραδεχθούν ότι πέρα από την αγάπη  που ο θεός έσπειρε στις ψυχές των ανθρώπων, με τη μορφή σύνθεσης όλων των ανθρώπινων  αρετών, με τη μεσολάβηση του ίδιου του Σωτήρα Ιησού Χριστού  τον οποίο τοποθέτησε υπεράνω κάθε αρετής , δεν υπάρχει τίποτα άλλο σε θέση  να μας προσφέρει  ηρεμία και ειρήνη.

Όλες οι άλλες αρετές έχουν τη ρίζα τους στην αγάπη: η πίστη και η εργασία, η τάξη και η πειθαρχία.

Με τι τρόπο υπέροχο και σοφό μιλάει ο Απόστολος Παύλος!
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον. ² καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι. ³ καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι. ⁴ Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, ⁵ οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν, ⁶ οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ· ⁷ πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει. ⁸ Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει. εἴτε δὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι, παύσονται· εἴτε γνῶσις, καταργηθήσεται.  (Προς Κορινθίους Ι, 13, 1-8).
Αυτή είναι η αφετηρία του κινήματός μας. Δεν ξέρω πως μπορώ να σας παρακινήσω περισσότερο ,να καλλιεργήσετε την αγάπη, εσείς που δίνετε και εσείς που λαμβάνετε διαταγές. Κάτι τέτοιο όμως θα δώσει απίστευτες και άπειρες δυνατότητες στον αγώνα για την επίλυση όλων των δύσκολων ζητημάτων που  προκύπτουν.
Η πειθαρχία είναι ένα δικό μας όριο, τόσο για να προσαρμοζόμαστε στους ηθικούς κανόνες της ζωής, όσο και για να είμαστε συνεπείς με τη θέληση του αρχηγού. 

Όπου δεν υπάρχει αγάπη, δεν υπάρχει λεγεωναριακή ζωή. Παρατηρείστε μια στιγμή αυτή τη λεγεωναριακή ζωή, και κατανοήσετε εκείνο που μας συνδέει όλους, μικρούς και μεγάλους, πλούσιους και φτωχούς, γέρους και νέους.

Η αγάπη όμως δεν απαλλάσσει κανένα από  την υποχρέωση να είναι πειθαρχημένος όπως με τον ίδιο τρόπο δεν απαλλάσσει κανένα από την υποχρέωση να εργάζεται ή να είναι συνεπής.

Στην πρώτη περίπτωση την εφαρμόζουμε για να σκαρφαλώσουμε στις κορυφές της ζωής, στη δεύτερη περίπτωση για να συμβάλουμε στην επιτυχία στον αγώνα: με τη φύση ή εναντίον των εχθρών.

Μπορεί να υπάρχουν εκατό άνδρες που να  αγαπούν ο ένας τον άλλο με αγάπη αδελφική . Αλλά όταν πρόκειται να αντιμετωπίσουν ένα θέμα από κοινού, είναι πιθανό ότι ο καθένας έχει διαφορετική γνώμη. Εκατό διαφορετικές απόψεις δεν πρόκειται ποτέ να κερδίσουν, η αγάπη από μόνη της δεν μπορεί να τους καταστήσει νικητές. Είναι απαραίτητη η πειθαρχία Για να υπάρξει νίκη , απαραίτητη προϋπόθεση  είναι ότι ο καθένας θα υιοθετήσει μια  μόνο  άποψη, εκείνη του εμπειρότερου όλων, του αρχηγού.

Η πειθαρχία είναι η εγγύηση της νίκης, γιατί εξασφαλίζει την ενότητα της προσπάθειας. 

Υπάρχουν δυσκολίες που μόνο ένα ολόκληρο γένος ενωμένο, υπάκουο κάτω από κοινή διοίκηση , μπορεί να νικήσει. Ποιος μπορεί να είναι  τόσο ηλίθιος που σε μία παρόμοια περίπτωση θα αρνηθεί να συμμετάσχει  στη κοινή προσπάθεια, ισχυριζόμενος, ότι η πειθαρχία θα υποβίβαζε τη προσωπικότητά του! 

Σε παρόμοιες  περιπτώσεις, όταν το γένος απειλείται και όταν η φύση των πραγμάτων μας αναγκάζει  να υποστούμε πληγές , να χάσουμε τη ζωή και την οικογένεια , να  θέσουμε σε κίνδυνο το μέλλον των παιδιών, να παραιτηθούμε από οτιδήποτε υπάρχει πάνω στη γη προκειμένου να το σώσουμε , είναι τουλάχιστον γελοίο να μιλάμε για «υποβιβασμό της προσωπικότητας». 

Η πειθαρχία δε μας υποβιβάζει γιατί αυτή η ίδια μας καθιστά νικητές. Και αν οι νίκες κατακτώνται μόνο με τη θυσία , η πειθαρχία είναι η πιο μικρή από όλες τις θυσίες που ένας άνθρωπος μπορεί να υποστεί για τη νίκη του γένους του.

Αν η πειθαρχία είναι μια πράξη αυταπάρνησης , μια θυσία , που δεν μειώνει κανένα , γιατί κάθε θυσία εξυψώνει , δεν υποβιβάζει. 

Επειδή αυτό το γένος μας συναντά στη πορεία του γιγάντιες δυσκολίες που πρέπει να ξεπεραστούν κάθε Ρουμάνος οφείλει να λάβει την εκπαίδευση της πειθαρχίας της υπακοής και τη συνείδηση ότι με το τρόπο αυτό συνεισφέρει στη νίκη του αύριο.

Δίχως ομοψυχία δεν υπάρχει νίκη. Και δεν υπάρχει ομοψυχία δίχως πειθαρχία.Για το λόγο αυτό το γένος μας οφείλει να καταδικάσει και να θεωρήσει σαν εχθρική πράξη κάθε παρέκκλιση από τη σχολή της πειθαρχίας , σαν κάτι που θέτει σε κίνδυνο τη νίκη του και τη ζωή του.

Υποσημιώσεις:

[1] Στο πρωτότυπο κείμενο  istoria socială a omeniri . Σκόπιμα αντί για " ιστορία της ανθρωπότητας" χρησιμοποιώ τον όρο "ιστορία των ανθρώπων."

[2] Εάν υποθέσωμεν ότι ομιλώ τας γλώσσας των ανθρώπων και των αγγέλων, δεν έχω όμως αγάπην, έγινα όμοιος προς τον άψυχον χαλκόν, που βουίζει, όταν τον κτυπούν, ή προς το κύμβαλον, που βγάζει θορυβώδη και χωρίς σημασίαν ήχον.2 Και εάν έχω το χάρισμα της προφητείας και εάν γνωρίζω όλα τα μυστικά σχέδια των βουλών του Θεού και έχω όλην την γνώσιν, που ειμπορεί να αποκτήση ο άνθρωπος, και εάν έχω κάθε βαθμόν πίστεως, ώστε να μεταθέτω και βουνά ακόμη, δεν έχω όμως αγάπην, δεν είμαι τίποτε. 3 Και εάν διαθέσω όλα τα υπάρχοντά μου δια να θρέψω με ψωμιά τους πτωχούς, και εάν παραδώσω το σώμα μου δια να καώ, δεν έχω ομως αγάπην, δεν ωφελούμαι τίποτε από τας θυσίας αυτάς. 4 Εκείνος, που έχει την αγάπην, είναι μεγαλόψυχος, ανεκτικός και με πλατειά καρδιά, γίνεται ευεργετικός και ωφέλιμος, η αγάπη δεν φθονεί, η αγάπη δεν ξιππάζεται και δεν φέρεται με αλαζονείαν και προπέτειαν, δεν φουσκώνει από οίησιν και υπερηφάνειαν, 5 δεν πράττει τίποτε το άσχημον, δεν ζητεί τα ιδικά της συμφέροντα, δεν ερεθίζεται από θυμόν και οργήν, δεν σκέπτεται ποτέ κακόν κατά του πλησίον, ούτε λογαριάζει το κακόν που έπαθε από αυτόν. 6 Δεν χαίρει, όταν βλέπει να γίνεται κάτι άδικον, χαίρει δε οταν βλέπη την αλήθειαν να επικρατή. 7 Σκεπάζει όλας τας ελλείψεις του πλησίου και δεν τον διαπομπεύει δι' αυτάς, σχηματίζει ευμενή πεποίθησιν υπέρ του αγαπωμένου εις όλα, και όταν ευρίσκεται ενώπιον παρεκτροπών του πλησίον ελπίζει, ότι από όλας αυτάς θα διορθωθή ούτος, εις όλα δεικνύει υπομονήν δια τον πλησίον. 8 Η αγάπη δεν ξεπέφτει ποτέ, αλλά μένει πάντοτε βεβαία και ισχυρά, ακόμη και μετά τον θάνατόν μας. Είτε προφητείαι υπάρχουν τώρα ως χαρίσματα του Πνεύματος, θα καταργηθούν είτε χαρίσματα γλωσσών υπάρχουν, και αυτά θα παύσουν, είτε γνώσις υπάρχει θα καταργηθή και αυτή. http://kato-ampelokipoinews.blogspot.gr/2013/08/photos.html

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗ ΣΙΔΗΡΑ ΦΡΟΥΡΑ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ 14.Β

Β. ΛΕΓΕΩΝΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ

Λίγες μόνο ημέρες μετά τις εθνικές εκλογές του Ιουνίου και τον καταποντισμό του κινήματος της Εθνικοχριστιανικής Άμυνας, αναμενόμενο άλλωστε, ο Κοντρεάνου βρίσκεται αντιμέτωπος με μια σειρά κρίσιμων αποφάσεων που έχουν να κάνουν με τη παραπέρα μορφή της πολιτικής δράσης.

Όπως θα γράψει ο ίδιος:

"Μπροστά σε παρόμοια κατάσταση αποφάσισα να μη παραμείνω ούτε στη μία ούτε στην άλλη ομάδα, να μη παραδοθώ ,άλλα να ξεκινήσω την οργάνωση της νεολαίας υπό την ευθύνη μου , σύμφωνα με τις επιταγές της καρδιάς και της λογικής , να συνεχίσω τον αγώνα , να μη συνθηκολογήσω." [1]

Η απόφασή του αυτή βρίσκει ένθερμους υποστηρικτές στα πρόσωπα των παλαιών αφοσιωμένων συντρόφων Ion Mota[2], Ilie Garneata[3], Corneliu Georgescu[4] και Radu Mironovici[5] . H στάση τους επηρεάζει θετικά την ευρύτερη ομάδα των λεγόμενων "Βουκουρεστιανών" που αποτελείται κυρίως από φοιτητές. Όλοι βιάζονται να ριχτούν με ενθουσιασμό στο καμίνι της καινούριας περιπέτειας. Από τη πλευρά του ο Κοντρεάνου , που δεν θέλει η αμφιβολία ή ή απογοήτευση για τα τελευταία γεγονότα, να προλάβει να βρει θέση στις καρδιές τους, δίνει τη δική του μάχη με το χρόνο.

Στις 24 Ιουνίου 1927 το βράδυ, μια μικρή ομάδα επιλεγμένων συντρόφων συγκεντρώνεται με χίλιες προφυλάξεις, στο διαμέρισμα της οδού Florilor (Ανθέων) αριθμός 26 όπου μένει ο Κοντρεάνου. Σκοπός της συνάντησης, που προβλέπεται συντομότατη, είναι  να ακούσουν οι φοιτητές από τα χείλη του Κοντρεάνου όχι μια βαρύγδουπη διακήρυξη αρχών, αλλά μια λακωνική ανακοίνωση η οποία όμως αποτελεί, τη ληξιαρχική πράξη γέννησης του καινούριου πολιτικού φορέα.

Radu Mironovici

"Σήμερα . Παρασκευή 24 Ιουνίου 1927 εορτή του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στις 10 μ.μ ιδρύεται η Λεγεώνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ κάτω από την προσωπική μου καθοδήγηση . Είθε αυτός που θα ενταχθεί στις γραμμές μας να διαθέτει ακλόνητη πίστη. Είθε αυτός που ακόμα και τώρα αμφιταλαντεύεται να παραμείνει εκτός. Με το παρόν έγγραφο ονομάζω τον Radu Mironovici, αρχηγό της Φρουράς της Εικόνας. [6]. 

Υπάρχει μια ασυνήθιστη βιασύνη στο όλο εγχείρημα. Ο Κοντρεάνου δεν επιθυμεί εκκρεμότητες με το παρελθόν και όσες υπάρχουν είναι αποφασισμένος να τις λύσει άμεσα. Από την άλλη δεν θέλει να αιφνιδιάσει χθεσινούς συντρόφους και πάνω από όλα το Καθηγητή Κούζα , τον μέχρι τότε αρχηγό τους. Αποφασίζει ,και οι άλλοι συμφωνούν, ότι η πρώτη υποχρέωσή τους είναι να τον ενημερώσουν για την απόφασή τους να ακολουθήσουν πορεία ξεχωριστή και με την ευκαιρία να αποδεσμευτούν από κάθε όρκο πίστης που του είχαν δώσει.
Την επομένη ακριβώς, 25 Ιουνίου , ο Κοντρεάνου επικεφαλής της ομάδας των «Βουκουρεστιανών» ζητά ακρόαση από τον Κούζα. Ο Κούζα αποδέχεται αμέσως το αίτημα και τους υποδέχεται στο σπίτι του , στην οδό Σκοντρέσκου αριθμός 3. Η συνάντηση έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας φορτισμένης συγκινησιακά στιγμής . Πίσω από το γραφείο του όρθιος ο Κούζα,δεν είναι ο πολιτικός που οφείλει να απολογηθεί για μια σειρά λαθών, που οδήγησαν στην εκλογική ήττα, αλλά ο ανέκφραστος σοβαρός καθηγητής που οφείλει να σταθμίσει την γνωστική επάρκεια εξεταζόμενων. Απέναντι του μπροστά από το γραφείο οι νεαροί σιωπηλοί, κρέμονται από τα χείλη του Κοντρεάνου. Ο τελευταίος φανερά συγκινημένος ξεδιπλώνει ένα κομμάτι χαρτί πάνω στο οποίο είναι γραμμένο το κείμενο μιας σύντομης επιστολής .
"-Κύριε Καθηγητά. Ερχόμαστε εδώ σε σας για τελευταία φορά για να σας αποχαιρετίσουμε και για να σας παρακαλέσουμε να μας απαλλάξετε από κάθε προηγούμενο όρκο. Στον δρόμο που τώρα ακολουθείτε ,εμείς δεν μπορούμε να σας ακολουθήσουμε , γιατί ακριβώς έχουμε πάψει να πιστεύουμε σ΄αυτόν. Δεν μπορούμε να βαδίζουμε δίχως πίστη γιατί ακριβώς αυτή η πίστη μας έδωσε όλο αυτόν τον ενθουσιασμό για τον αγώνα. Παρακαλώντας να μας απαλλάξετε από κάθε όρκο εξακολουθούμε να δίνουμε τον αγώνα μόνοι μας. Σύμφωνα με τις επιταγές του πνεύματος και της καρδιάς μας."[7]
Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο καθηγητής.
"-Αγαπητοί μου, σας απαλλάσσω από κάθε όρκο και σας συμβουλεύω τώρα που βαδίζετε πλέον μόνοι σας στη ζωή , να μην υποπέσετε σε λάθη .Ειδικά στη πολιτική , τα λάθη πληρώνονται ακριβά .Έχετε ήδη το παράδειγμα των σφαλμάτων που διαπράχθηκαν στη πολιτική του Πέτερ Καρπ [8]  και πόσο μοιραία υπήρξαν. Από τη πλευρά μου εγώ σας εύχομαι κάθε καλό."
 Έδωσε το χέρι του σε κάθε ένα χωριστά.... [9]
Η Λεγεώνα δεν πρόκειται να ακολουθήσει το δρόμο των πολιτικών κομμάτων ,δεν θα αποκτήσει ποτέ τη φυσιογνωμία ενός πολιτικού κόμματος με την κλασσική έννοια του όρου [10]. 
Η Λεγεώνα, ένας οργανισμός δίχως χρήματα και δίχως πολιτικά προγράμματα , στηρίζει όλες τις ελπίδες στο θεό και στο θέλημά του.Το μοναδικό ισχυρό εφόδιο του λεγεωνάριου  είναι η πίστη στο θεό  που κατασκηνώνει στη καρδιά του. Αυτός θα τους βοηθήσει να φέρουν σε πέρας το σκοπό τους . Να δημιουργήσουν το νέο άνθρωπο. Έναν νέο άνθρωπο απαλλαγμένο από εγωισμούς, απελευθερωμένο από τη σκλαβιά της ύλης με τη ψυχή να ξεχειλίζει αγάπη για τη πατρίδα και το γένος του.[11]....
"Σ΄αυτόν τον αιώνα -θα γράψει ο Κοντρεάνου - που η ύλη κυριαρχεί παντοδύναμη και κανείς δεν ξεκινά να κάνει κάτι δίχως πρώτα να αναρωτηθεί "ποιο θα είναι το κόστος;" , ο θεός θέλησε να αποδείξει ότι στον  αγώνα της Λεγεώνας  και τη νίκη, η ύλη δεν παίζει κανένα απολύτως ρόλο."[12]
Αρχίζει το έργο της ανασυγκρότησης . Ένας ένας οι σύντροφοι έρχονται να πυκνώσουν τις γραμμές έτοιμοι να προσφέρουν με ενθουσιασμό το καλύτερο εαυτό τους . Τα δεδομένα ξεκάθαρα , οι επιφυλάξεις ελάχιστες. Η πρώτη μεγάλη νίκη σημειώνεται στις 1 lουλίου 1927, όταν στρατεύονται στη κοινή προσπάθεια πέρα από εκείνους του Βουκουρεστίου, οι λεγεωνάριοι του  Focsani, , Cluj και Campulung.[13] Λίγες ημέρες αργότερα ,στις 10 Ιουλίου 1927, πραγματοποιείται στο παλιό ορθόδοξο μοναστήρι του Neamt [14] το συνέδριο του φοιτητικού κινήματος[15]   μέσα από οποίο επικυρώνονται οι πρώτες αποφάσεις και εγκρίνονται οι επόμενες πρωτοβουλίες . Με την ευκαιρία αυτή, ο Corneliu Codreanu με την στήριξη του Fanica Anastasescu [16], παρουσιάζει στους συνέδρους τις πρώτες πνευματικές βάσεις πάνω στις οποίες θα στηριχθεί η καινούργια  ζωή στα πλαίσια της Λεγεώνας. Πίστη στον Θεό , εμπιστοσύνη στην αποστολή του κινήματος, αγάπη μεταξύ των συντρόφων [6] και ανάταση της ψυχής με τραγούδια [17]......
Ο θάνατος του Βασιλιά Φερδινάνδου στις 29 Ιουλίου 1927 περιπλέκει την εσωτερική κατάσταση της χώρας και οι Ρουμάνοι ανακαλύπτουν ,όχι δίχως έκπληξη, ότι τα καινούργια προβλήματα που προκύπτουν είναι σοβαρότερα από τα προηγούμενα. Τι θα γίνει με τη διαδοχή; Οι φιλελεύθεροι που βρίσκονται στην κυβέρνηση παραμένουν αμετακίνητοι στις θέσεις τους και δεν θέλουν να ακούσουν το παραμικρό για μια ενδεχόμενη επιστροφή του Καρόλου όχι στο Θρόνο, αλλά ούτε στη χώρα. [18] 
Διάδοχος υπάρχει και δεν είναι άλλος από το μικρό Μιχαήλ το γιο του Καρόλου και της Ελένης της Ελλάδας. Τελικά στα 6 του χρόνια ο Μιχαήλ στέφεται βασιλιάς της Ρουμανίας. Μια αντιβασιλεία καλείται να προστατεύσει τα δικαιώματα του θρόνου .Την αποτελούν ο Πατριάρχης Μύρωνας Κριστέα, ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου Μπουστουγκάν και ο Πρίγκηπας Νικόλαος αδελφός του Καρόλου.[19].... 
Την 1 Αυγούστου 1927 κάνει την εμφάνισή του το δεκαπενθήμερο ιδεολογικό περιοδικό «Pamântul Stramosesc».[20]. Είναι το επίσημο ιδεολογικό όργανο της Λεγεώνας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ (Legiunii Arhanghelului Mihail)  με την έδρα του στο Ιάσιο (Caminul Cultural Crestin)  Στη συντακτική ομάδα πέρα από το Κοντρεάνου. εμφανίζονται ο Ion I. Mota, ο Ilie Gârneata, ο Corneliu Georgescu, και ο Radu Mironovici. Με προσωπική εντολή του Κοντρεάνου ο Andrei C. Ionescu [21], έχει αναλάβει τη δημιουργία της πρώτης «φωλιάς»[22] της οργάνωσης στο Βουκουρέστι. Τον Οκτώβριο του 1927 γίνεται ο πρώτος απολογισμός αυτής της οργανωτικής καινοτομίας που ξεπερνά τις προσδοκίες. Ανάμεσα στα  μέλη της πρώτης ¨φωλιάς" συγκαταλέγονται οι Horia Sima, Ion Belgea, Iordache Nicoara, και ο Δρ Iosif Dumitriu 
Στις 15 Οκτωβρίου 1927, ένας δεύτερος απολογισμός έχει να κάνει με τη πορεία του περιοδικού. Και εδώ το αποτέλεσμα κρίνεται ικανοποιητικό [23]. Οι συνδρομές ανέρχονται πλέον στις  2586 . 
Στις 23 Οκτωβρίου ένα πολιτικό σκάνδαλο φέρνει στο προσκήνιο την έρπουσα συνταγματική κρίση που ταλαιπωρεί τη χώρα . Δεν είναι συνηθισμένο γεγονός ένας πολιτικός που έχει χρηματίσει μάλιστα και υφυπουργός[24],  να αντιμετωπίζεται στο τελωνείο των συνόρων με τον τρόπο, που αντιμετωπίζεται ένας κοινός πολίτης. Έκπληκτος ο Mihail Manoilescu  που επιστρέφει ύστερα από σύντομη παραμονή του στη Γαλλία, βλέπει τους τελωνειακούς να ανακατεύουν με ζήλο τα πράγματα στις βαλίτσες του . Δεν αργούν να βρουν αυτό που ψάχνουν. Πρόκειται για ένα σφραγισμένο φάκελλο , Παραλήπτης φέρεται η Βασίλισσα Ελένη. Αποστολέας ο τέως διάδοχος του θρόνου Κάρολος..... 
Το παράπτωμα είναι σοβαρό, η κατηγορία για  συνωμοσία εναντίον  του Κράτους πολύ βαριά. 
Η δημοσιοποίηση του θέματος, προκαλεί καινούριο κύμα συμπαθειών στο πρόσωπό του Καρόλου και η Κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια να αποθαρρύνει παραπέρα εκδηλώσεις συμπαθείας , παίρνει δύσκολες αποφάσεις. Ο Πρωθυπουργός Μπρατιάνου επικαλούμενος λόγους εθνικής ασφάλειας κηρύσσει προληπτικά το στρατιωτικό νόμο και ο Manoilescu παραπέμπεται να δικαστεί  από το στρατοδικείο με την κατηγορία της συνωμοσίας κατά του Πολιτεύματος . Στο πλευρό του κατηγορούμενου παίρνει θέση από τη πρώτη στιγμή ο στρατηγός Αβαρέσκου. Η αίσθηση ότι τελικά το στρατοδικείο θα αθωώσει το κατηγορούμενο κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος......

(Συνέχεια και τέλος κεφαλαίου)

Υποσημειώσεις:  

[  1]
[  2] Ion Mota
[  3] Ηλίας Gârneaţă (  1898 Ιάσιο  -. 28 Μαΐου 1971,Erding Βαυαρίας ) Ρουμάνος Δικηγόρος,  Ιδρυτικό μέλος του  Κινήματος των Λεγεωνάριων , στενός και αφοσιωμένος συνεργάτης του Κοντρεάνου. Εθελοντής στον Α.Π.Π  διορίστηκε από το Κοντρεάνου  πρόεδρος του Συλλόγου των χριστιανικών Φοιτητών στο Ιάσιο.  ....... 

[  4] Corneliu Georgescu (2 Ιανουαρίου 1902 -  6 Μαΐου 1945 Mittersill Αυστρίας ) Δικηγόρος και πολιτικός. 

[  5]Radu Mironovici  (30/7/1899 Arbore, Suceava- 29 Ιουλίου 1979 Țigănești, 
[  6] 

[  7] 
[  8]
[  9]
[10] Η άθλια αποτυχία της LANC έπεισαν τον Corneliu Codreanu για την ανάγκη να δημιουργήσει ένα κίνημα που να διαθέτει διαφορετική φιλοσοφία Το βράδυ της 24 Ιουνίου 1927 εκδίδει την υπ αριθμόν 1 ημερήσια διαταγή με την οποία ανακοινώνει την ίδρυση την Λεγεώνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ κάτω από την ηγεσία του. Η Λεγεώνα είναι το μοναδικό φασιστικού τύπου κίνημα που ιδρύεται κάτω από την προστατευτικό σύμβολο μιας θρησκευτικής εικόνας που θα επηρεάσει ολοκληρωτικά την ιδεολογία η οποία εμπλεκόμενη στενότατα με τον εθνικισμό είναι δύσκολο έως ακατόρθωτο να διαχωριστεί από αυτόν. 
[11]
[14] Mânastirea Neamtului
[15] Congresul Conducatorilor Miscarilor Studentesti
[16] Fanica Anastasescu
[17]
[18]
[19]
[20]  Η γη των προγόνων.
[21] Andrei C. Ionescu
[22]
[23]
[24] Στη πρώτη Κυβέρνηση Αβαρέσκου

επιστροφή

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗ ΣΙΔΗΡΑ ΦΡΟΥΡΑ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ 14A

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 1927 ΚΑΙ Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ.
 H τρίτη Κυβέρνηση του Alexandru Avarescu που αναλαμβάνει την εξουσία στις 30 Μαρτίου 1926, δεν διαθέτει κανένα εξωτερικό γνώρισμα, που να παραπέμπει σε κυβέρνηση Φασιστικού τύπου. Παρ όλα αυτά ο στρατηγός, δεν φαίνεται να αντιδρά, αντίθετα μάλλον κολακεύεται , όταν η ιταλική εφημερίδα "Nazione' τον προσφωνεί σα "Μουσσολίνι της Ρουμανίας" . Τρεις μήνες μετά την υπογραφή της λεγόμενης Συνθήκης φιλίας των Παρισίων με βάση την οποία η Γαλλία αναγνώριζε σα τετελεσμένο γεγονός τη προσάρτηση της Βεσσαραβίας από το Ρουμανικό Βασίλειο (10 Ιουνίου) ο "Μουσολίνι της της Ρουμανίας" επιχειρεί να αποσπάσει παρόμοια δέσμευση από την  Ιταλία. O Ρουμάνος Υπουργός Mihail Manoilescu ταξιδεύει στη Ρώμη, η υποδοχή που του γίνεται είναι ιδιαίτερα θερμή και ο ίδιος δεν μπορεί να κρύψει τον ενθουσιασμό του για το Καθεστώς και το Ντούτσε[1] .Παρά το πολύ καλό κλίμα και την αμέριστη κατανόηση , ο Ρουμάνος υπουργός δεν καταφέρνει τελικά να επιτύχει μια ουσιαστική δέσμευση της Ιταλίας στο καυτό αυτό εθνικό θέμα. Το Ιταλορουμανικό σύμφωνο που υπογράφεται στις 15 Σεπτεμβρίου, απλά αναβαθμίζει το μεσολαβητικό ρόλο της Ιταλίας, στη περίπτωση μιας σύρραξης, στη περιοχή.[2] Η πολιτική φιλίας που η φασιστική Ιταλία ακολουθεί από τα 1924 απέναντι στη Σοβιετική Ένωση εμποδίζει παραπέρα δεσμεύσεις.[3]
Όλο αυτό το διάστημα η αντιπολίτευση δεν παύει να ανακινεί το θέμα της διαδοχής . Η κακή υγεία του Βασιλιά, που συνεχώς επιδεινώνεται αναγκάζουν και αυτόν ακόμα τον Averescu να προχωρήσει σε δεύτερες σκέψεις. Αρκετά μέλη της Κυβέρνησης έχουν ήδη επικοινωνία με τον έκπτωτο διάδοχο και προετοιμάζονται για την επόμενη ημέρα. Ο Μπρατιάνου -ο Βενιζέλος της Ρουμανίας- που μέχρι τότε γκρίνιαζε για τη μετακίνηση του κέντρου βάρους της εξωτερικής πολιτικής της χώρας από τη Γαλλία στην Ιταλία τώρα διαχωρίζει τη θέση του PNL απέναντι στo στρατηγό και τη κυβέρνηση του. Αλλά και το Παλάτι, κάθετα αντίθετο σε μια ενδεχόμενη λύση Καρόλου, προετοιμάζει τη μετά Αβαρέσκου εποχή.
Η 10η Μαίου 1927 είναι για τους Ρουμάνους μια ακόμη ευκαιρία να διαπιστώσουν ότι το πρόβλημα υγείας του Βασιλιά είναι πραγματικά μεγάλο. Το Έθνος γιορτάζει τα 50 χρόνια από την αποτίναξη του Οθωμανικού ζυγού αλλά από την επίσημη δοξολογία στο Καθεδρικό Ναό του Βουκουρεστίου όπου χοροστατεί ο Πατριάρχης, ο Φερδινάνδος απουσιάζει. Ο τύπος μιλά ανοικτά για υποτροπή της ασθένειας του. Η επανεμφάνιση στο Βουκουρέστι του Χαρτμάν του διάσημου γάλλου γιατρού και του ραδιολόγου Σουίς δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για ψευδαισθήσεις. Παρ όλα αυτά, στα τέλη Μαίου ο Βασιλιάς καλεί τον Στρατηγό .Του ζητά να τον διευκολύνει με τη παραίτηση της κυβερνήσεώς του και του μιλά ανοικτά για τα σχέδιά του. Προσανατολίζεται στην ιδέα μιας Οικουμενικής Κυβέρνησης όπου το κάθε κόμμα θα συμμετάσχει ανάλογα με τη δύναμή του.......
Ο Στρατηγός αναγκάζεται να συμμορφωθεί με τη βασιλική προτροπή και η διαχείριση της εξουσίας , ύστερα από παρασκηνιακές ενέργειες του Μπρατιάνο περνά στα χέρια ενός μη πολιτικού, του Πρίγκηπα Barbu Stirbey , ο οποίος κατά σύμπτωση, πέρα από ορκισμένος εχθρός του Καρόλου είναι και γυναικάδελφός του [4] . Ο αρχικός σχεδιασμός ανατρέπεται. Αντί για οικουμενική κυβέρνηση , ο καινούριος Πρωθυπουργός, αποφασίζει να διαλύσει το κοινοβούλιο και να προκηρύξει καινούριες εκλογές.
Μια προκήρυξη της νέας κυβέρνησης αναφέρει.

Επιθυμών υπό τας παρούσας περιστάσεις να εξασφαλισθή εις την χώραν Κυβέρνησιν, δυναμένην να διευκολύνη στενωτέρας σχέσεις μεταξύ των διαφόρων κομμάτων , ο Βασιλεύς εζήτησε την συνδρομήν μας ,φρονών ότι υπό την προεδρείαν ενός προσώπου εκτός των πολιτικών κομμάτων με την συγκατάθεσιν και των αντιπροσώπων των κομμάτων τούτων ,θα δυνηθή να πραγματοποιήση, την ευχήν του ταύτην. Εδέχθημεν την αποστολήν ταύτην με την απόφασιν να περατώσωμεν αυτήν αισίως, διευκολύνοντες την έκφρασιν της θελήσεως του λαού δι ελευθέρων εκλογών.

Θα επαγρυπνήσωμεν όπως τηρηθή τάξις και νομιμότης και πάντες οι πολίται άνευ διακρίσεως εθνικότητος και θρησκεύματος απολαύσουν πάσης νομίμου προστασίας. Συμφώνως προς τα φυσικά και συνταγματικά καθήκοντά μας, ειμεθα αποφασισμένοι να εξασφαλίσωμεν τας βάσεις της Εθνικής Δυναστείας, ακολουθούντες εν πάσι τας αποφάσεις του Βασιλέωςεν σχέσει προς την διαδοχήν του Θρόνου και τον καθορισμόν της αντιβασιλείας, αίτινες άλλως επεκυρώθησαν συμφώνως προς το σύνταγμα δια της γενομένης την 4ην Ιανουαρίου 1926 ψηφοφορία της Εθνοσυνελεύσεως. Πιστοί εις τας συνθήκας όσον αφορά τας μετά του εξωτερικού σχέσεις μας, θα εξακολουθήσωμεν εφαρμόζοντες την πολιτικήν της ειρήνης, την οποίαν υπαγορεύουν τα ανώτερα συμφέροντα του Ρουμανικού Κράτους. Ζητούμεν παρ' όλων των πολιτικών, αντιλαμβανομένων την κατάστασιν και αφοσιουμένων εις την πατρίδα και τον Βασιλέα, να βοηθήσουν την Κυβέρνησιν εις την αποστολήν της την οποίαν ανέθεσεν εις αυτήν ο αγαπητός Μονάρχης μας. Δεν αμφιβάλλομεν ότι, λαμβάνουσα υπ' όψει τας δυσχερείας των περιστάσεων ολόκληρος η χώρα, εμπνεομένη υπό πεφωτισμένου πατριωτισμού, θα εκπληρώση την επιθυμίαν του Βασιλέως περί διατηρήσεως της ησυχίας και ομονοίας.[5]

Από τη Γαλλία ο Κοντρεάνου, όλο αυτό το καιρό , παρακολουθεί ανήσυχος τις πολιτικές εξελίξεις που διαδραματίζονται πίσω στη πατρίδα Έχει τακτική αλληλογραφία με τους συντρόφους του , είναι ενημερωμένος όχι μόνο πάνω στη γενική πολιτική κατάσταση της χώρας αλλά κύρια στα όσα τραγικά συμβαίνουν, εδώ και αρκετό καιρό , στο εσωτερικό του Συνδέσμου. Σχεδόν ένα χρόνο από τις τελευταίες εκλογές ο Σύνδεσμος του οποίου η εκλογική επιτυχία είχε δημιουργήσει τόσες ελπίδες κυρίως ανάμεσα στους νέους , έχει καταντήσει σκιά του εαυτού του και απειλείται με διάλυση. Ο Καθηγητής Κούζα ένας λαμπρός θεωρητικός και φωτεινό πνεύμα από τις πρώτες εβδομάδες που αναλαμβάνει την αρχηγία του Συνδέσμου χαράσσει μια δική του προσωπική στρατηγική η οποία φαίνεται να γυρνά τη πλάτη σε μεθόδους και πρακτικές του παρελθόντος και προσανατολίζεται σε ένα καθεστώς συμφιλίωσης του Συνδέσμου με το πολιτικό κατεστημένο, με ιδιαίτερα ανοίγματα στους αγροτικούς του Στρατηγού Αβαρέσκου οι οποίοι εκείνη την εποχή φαντάζουν παντοδύναμοι.. Η επαναστατική ορμή καυτηριάζεται, οι μάχες για τη κατάκτηση του πεζοδρομίου απαγορεύονται μαζί με μια σειρά άλλων δραστηριοτήτων στις παρυφές ή όχι της νομιμότητας, η μετριοπάθεια και η κοινοβουλευτική πρακτική αναδεικνύονται στα καινούρια εργαλεία με τα οποία ο Σύνδεσμος επιχειρεί να αναδείξει την ιδεολογική του "ωριμότητα", την αποκήρυξη ενός ένοχου παρελθόντος και πάνω από όλα τις καλές του προθέσεις . 

Έτσι, για παράδειγμα, όταν αμέσως μετά την έναρξη των εργασιών του Κοινοβουλίου την ώρα που ένας από τους βουλευτές του Συνδέσμου διαμαρτύρονταν για το στρατιωτικό νόμο που είχε επιβληθεί και για πρακτικές εκφοβισμού δίχως προηγούμενο στη πόλη Focsani, ο καθηγ. Cuza σηκώθηκε και είπε ότι ήταν υποχρέωση της κυβέρνησης να επιβάλλει το στρατιωτικό νόμο και ότι και ο ίδιος στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν θα συμπεριφερόταν διαφορετικά , επειδή τα πνεύματα ήταν ταραγμένα, λόγω των Εβραίων.[6]

Όλες αυτές οι πρωτοβουλίες, που ο Κούζα παίρνει ,σε αντίθεση με τη γνώμη της κοινοβουλευτικής του ομάδας δημιουργούν αναπόφευκτες έντάσεις και καλλιεργούν ένα κλίμα καχυποψίας. Η διάσταση απόψεων του Αρχηγού με το καθηγητή Σιμουλεάνου, αντιπρόεδρο του Συνδέσμου ακόμη και σε κρίσιμα θέματα ιδεολογικής και οικονομικοπολιτικής κατεύθυνσης ολοκληρώνει την εικόνα μιας ανοιχτής διάσπασης. Όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις οι δύο πλευρές αναλίσκονται σε ανούσια κονταροχτυπήματα για να αποδείξουν το πολιτικό τους ένστικτο και τις καλές τους προθέσεις , κανείς δεν ασχολείται πλέον με το πολιτικό σχεδιασμό και τα κρίσιμα ιδεολογικά και οργανωτικά θέματα που σέρνονται παρατημένα στη τύχη τους. Η εσωστρέφεια και η απραξία βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Πράξεις εκφοβισμού που γεννούν μια άρρωστη πειθαρχία και η απειλή της διαγραφής όσων δεν συμμορφώνονται βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη.. Αγωνιστές αποχωρούν απογοητευμένοι ο ένας πίσω από τον άλλο. Ακούγονται έντονα οι φωνές ότι αυτοί που διαχειρίζονται τις τύχες του κόμματος το χρησιμοποιούν αποκλειστικά για τη παραπέρα πολιτική τους σταδιοδρομία και δεν είναι λίγοι αυτοί που φοβούνται την επιρροή που ο πανίσχυρος Στρατηγός Αβαρέσκο ασκεί στο σεβάσμιο καθηγητή. Οι ενδείξεις δεν λείπουν . Η πολιτική στροφή του Κούζα είναι θεατή στο κοινοβούλιο όπου δίχως προσχήματα εκδηλώνονται προτροπές για συναίνεση και προτάσεις συνεργασίας με τις άλλες κοινοβουλευτικές δυνάμεις Δημιουργείται η αίσθηση ότι ο καθηγητής και όσοι τον υποστηρίζουν προσπαθούν να απαλλαγούν από ένα παρελθόν το οποίο θεωρούν μάλλον επιλήψιμο .
Τι επιδιώκει κατά βάθος ο Κούζα. Πιστεύει στους ισχυρισμούς του φίλου του Αβαρέσκο ότι μπορεί να ξανασυσπειρώσει γύρω του όλες εκείνες τις σκόρπιες μαχητικές δυνάμεις δημιουργώντας ένα ισχυρό ακροδεξιό μέτωπο. Είναι αποφασισμένος να θυσιάσει το σύνδεσμο για χάρη του σκοπού αυτού; [6] Έκπληκτοι οι βουλευτές ακούνε μέσα στο κοινοβούλιο τον Κούζα να εξαγγέλλει κομματικές θέσεις , που όμως δεν είχαν συζητηθεί ποτέ σε κάποιο αρμόδιο κομματικό όργανο , παρακολουθούν πολιτικά ανοίγματα πρωτόγνωρα, αιφνιδιάζονται όταν ο Καθηγητής πληροφορεί το Σώμα ότι ο Βουλευτής Paul Iliescu έχει διαγραφεί από τη κοινοβουλευτική ομάδα και από μέλος του Συνδέσμου.
Είναι η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι. Η αυθαιρεσία προκαλεί αντίδραση των άλλων βουλευτών που με επικεφαλής τον αντιπρόεδρο Sumuleanu καταδικάζουν δημόσια τη πράξη.
Ο Κούζα αντιδρά με καινούριες διαγραφές.

Ήταν σαν να έπεσε κεραυνός πάνω στα κεφάλια των φτωχών βουλευτών . Δύο ημέρες αργότερα, ο καθηγ. Sumuleanu, ο οποίος στο μεταξύ είχε έρθει από το Ιάσιο, έκανε μια δήλωση στο Σώμα, την οποία υπέγραψαν και άλλοι βουλευτές , ο lon-Zelea Codreanu, ο Valer Ποπ, ο Δρ. Haralamb Vasiliu, ο καθηγ. Cirlan, δηλώνοντας ότι η δήλωση του καθηγητή. Cuza ήταν σε κάθε περίπτωση άκαιρη, δεδομένου ότι σύμφωνα με το καταστατικό οι διαγραφές όφειλαν να αποφασίζονται από σχετική επιτροπή.[7]

Το πρώτο πράγμα που κάνει ο Κοντρεάνου φτάνοντας στο Βουκουρέστι είναι να ενημερωθεί για τη πραγματική εικόνα που επικρατεί και να καταμετρήσει το μέγεθος της συμφοράς. Πολύ σύντομα διαπιστώνει ότι τα πράγματα είναι χειρότερα από ότι του είχαν περιγράψει. Η κατάσταση δεν είναι αναστρέψιμη. η ληξιαρχική πράξη θανάτου του Συνδέσμου της Εθνικοχριστιανικής άμυνας φέρει ήδη την ημερομηνία 20 Μαίου 1927. Ο προεκλογικός αγώνας διεξάγεται σκληρός και οι δύο βασικοί πρωταγωνιστές, ο Μπρατιάνου και ο Αβαρέσκου προσπαθούν να ισχυροποιήσουν τις θέσεις τους με κάθε μέσον. Οι Εθνικοαγροτικοί ζουν με τη  ψευδαίσθηση ότι εξακολουθούν να ελέγχουν  τις μεγάλες αγροτικές μάζες και μοιάζει να μην υπολογίζουν σοβαρά τις ανοικτές επεμβάσεις του Παλατιού .Από την άλλη πλευρά ο Μπρατιάνου κινείται μεθοδικά. Παζαρεύει ανοικτά τη συμπαράσταση των Εβραίων υπέρ του κόμματός του και υπόσχεται σε αντάλλαγμα την επιστροφή όλων εκείνων των προνομίων που ο Αβαρέσκου είχε προλάβει να τους αφαιρέσει. Για το Κοντρεάνου έχει φτάσει η στιγμή να ακούσει όσα έχει να του πει ο μεγάλος υπεύθυνος μιας διαφαινόμενης καταστροφής.

Πήγα στο Κοινοβούλιο και παρουσιάστηκα στον Καθηγητή Κούζα. Με μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα ότι ήταν ο μόνος ευδιάθετος ανάμεσα στην γενική θλίψη. Ο Καθηγητής Κούζα πάντα ήταν έτσι. Αναφέρω επ΄ακριβώς και συνειδητά την συνομιλία που έλαβε χώρα.
-Καλώς όρισες αγαπητέ Κορνήλιε –είπε πλησιάζοντας και δίνοντάς μου το χέρι –Είσαι ένα καλό παιδί .Ασχολήσου όπως έκανες μέχρι τώρα τις δουλείες σου και όλα θα γίνουν καλύτερα.
-Κύριε Καθηγητά νοιώθω πληγωμένος κατάκαρδα για την δυστυχία που μας χτύπησε.
-Δεν μας χτύπησε καμία δυστυχία' ο Σύνδεσμος είναι ισχυρός όσο ποτέ .Μόλις χθες επέστρεψα από την Βράιλα.' τέτοια πράγματα ήταν πρωτόγνωρα. Ο λαός με υποδέχθηκε με μουσικές, με τύμπανα , με ατελείωτα χειροκροτήματα .Θα δεις τι συμβαίνει πραγματικά στη χώρα . Όλη η χώρα είναι μαζί μας.
Αφού ανταλλάξαμε λίγες ακόμα λέξεις αποχώρησα. Αναρωτιόμουν έκπληκτος.
Πως μπορεί ένας αρχηγός που βλέπει το στράτευμά του διαλυμένο από τον πόνο , κομμένο στα δύο στο έλεος της απελπισίας να είναι τόσο ευδιάθετος; Είναι δυνατόν να μην αντιλαμβάνεται την καταστροφή; Η από την στιγμή που την αντιλαμβάνεται πως μπορεί να είναι τόσο ευχαριστημένος;[8]

Οι καινούριες εθνικές εκλογές λαμβάνουν χώρα τον Ιούνιο του 1927. Στις 9 του μήνα ,ημέρα Πέμπτη, οι πολίτες ψηφίζουν για τους εκπροσώπους τους στη Βουλή και στις 10,12 και 14 Ιουνίου για τους εκπροσώπους τους στη Γερουσία. Νικητές αναδεικνύονται οι Εθνικοφιλελεύθεροι , που κερδίζουν 318 από τις 387 έδρες στη Βουλή και 92 από τις 113 στη Γερουσία. Ακολουθεί σε μεγάλη απόσταση από το πρώτο, το νεοεμφανιζόμενο Εθνικό κόμμα των Αγροτών με 54 Βουλευτές και 17 Γερουσιαστές Το πανίσχυρο μέχρι τότε Λαϊκό κόμμα του Στρατηγού Αβαρέσκο συντρίβεται .Όχι μόνο δε καταφέρνει να εκλέξει κανένα εκπρόσωπό του, στα δύο σώματα, αλλά συμπαρασύρει στη καταστροφή του τους συμμάχους του όπως το Γιόργκα και το Κούζα. Τη τρικομματική Βουλή συμπληρώνει ο Ουγγρογερμανικός Συνασπισμός με 15 Βουλευτές και 1 γερουσιαστή.
Στις 21 Ιουνίου η διακυβέρνηση της χώρας περνά στα χέρια του νικητή των εκλογών και παλαίμαχου πολιτικού Ion I. Constantin Brătianu , ο οποίος αναλαμβάνει για 5η φορά, την ευθύνη, να σώσει τη χώρα.

 Υποσημειώσεις:
[1] Για το Mihail Manoilescu το φασιστικό καθεστώς ήταν "μια πραγματικά εποικοδομητική πολιτική επανάσταση, η οποία δεν μπορεί να συγκριθεί παρά μόνο με τη μεγάλη Γαλλική Επανάσταση τόσο στην κλίμακα όσο και στην καινοτομία "
[2] Τα συμβαλλόμενα μέρη όφειλαν σε περίπτωση διεθνών περιπλοκών που θα απειλούσαν ή μπορούσαν να απειλήσουν τα συμφέροντά τους να αναζητούν από κοινού τα μέτρα για την αντιμετώπισή τους. Σε περίπτωση που ο ένας συμβαλλόμενος δεχόταν ή απειλήτο με επίθεση το άλλο μέρος είχε την υποχρέωση να συμπαρασταθεί μόνο πολιτικά και διπλωματικά . 
[3] Ένα ακόμη παράδειγμα για το τρόπο που η ιδεολογία υποτάσσεται μπροστά στη πολιτική σκοπιμότητα. 
[4] Barbu Stirbey (1873 - 1946) Η αδελφή του Eliza Ştirbey είχε παντρευτεί τον  Μπρατιάνου (Brătianu ) .
[5] Αθηναι Τεταρτη 8 Ιουνιου 1927
[6]
[7]

[8]
                                                                                                                                                                               (επιστροφή)

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗ ΣΙΔΗΡΑ ΦΡΟΥΡΑ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ: 13

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 1926.- Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ.

Στις 4 Ιανουαρίου 1926 ημέρα Δευτέρα με πρωτοβουλία του κόμματος των φιλελευθέρων[1] που κυβερνά την χώρα , η Ρουμανική Εθνοσυνέλευση επιχειρεί να βάλει τέλος σε  μια πολιτική αναστάτωση που είχε ξεσπάσει   μια εβδομάδα πριν, και έχει να κάνει με την αιφνιδιαστική  γραπτή  παραίτηση του διαδόχου Καρόλου, από τα δικαιώματά του στο  Θρόνο. Σε συνεννόηση με το Βασιλιά Φερδινάνδο και με συνοπτικές διαδικασίες, που προκαλούν τη θορυβώδη αποχώρηση της αντιπολίτευσης , η παραίτηση γίνεται δεκτή και διάδοχος του θρόνου ανακηρύσσεται ο γιος του Καρόλου, Πρίγκηπας Μιχαήλ. Επειδή ο νεαρός διάδοχος είναι ακόμη ανήλικος γίνεται πρόβλεψη πως στη περίπτωση θανάτου του Βασιλέως, θα υπάρξει καθεστώς αντιβασιλείας.

Ο πρωθυπουργός κ. Βρατιάνο ανέγνωσε την επιστολήν της παραιτήσεως του πρίγκηπος Καρόλου , και το βασιλικό διάταγμα με το οποίον εξηγεί την αποδοχήν της ειρημένης παραιτήσεως του πρίγκηπος Καρόλου ως κληρονόμου του θρόνου και μέλους της βασιλικής οικογενείας κι από της πατρικής εξουσίας επί του πρίγκηπος Μιχαήλ. Οι κ.κ Γιόργα, Μιχαλοε , η ομάς των Σαξώνων βουλευτών και ο στρατηγός Αβαρέσκου εδήλωσαν ότι αποδέχονται πλήρως τας βασιλικάς αποφάσεις . Ομίλησε ακολούθως ο πρωθυπουργός κ Βρατιάνο δηλών ότι η απόφασις του πρίγκηπος Καρόλου προέρχεται εξ αιτίων απολύτως ιδιωτικής φύσεως και ουδόλως πολιτικών και ότι η Κυβέρνησις αναλαμβάνει ακεραίας τας ευθύνας. Μεθ' ό ο κ, Βρατιάνο επρότεινε να ψηφισθή νομοσχέδιον δι ου γίνεται δεκτή η παραίτησις του πρίγκηπος Καρόλου και η ανακήρυξις του πρίγκηπος Μιχαήλ εις επίδοξον κληρονόμον του θρόνου. Το νομοσχέδιον τότε εψηφίσθη αμέσως δια 231 ψήφων εναντίον 3. Η εθνοσυνέλευσις κατόπιν εψήφισε νόμον καθορίζοντα τα της αντιβασιλείας και συνιστώντα συμβούλιον αντιβασιλείας απαρτιζόμενον εκ του Πρίγκηπος Νικολάου, του Ρουμάνου Πατριάρχου και του πρώτου προέδρου του Αρείου Πάγου.[2]

Όπως είναι αναμενόμενο, η υπόθεση της παραίτησης του Καρόλου και ο τρόπος με τον οποίο μεθοδεύεται, δηλητηριάζει τη πολιτική ζωή της χώρας. Από το Παρίσι όπου βρίσκεται ο Iorga [3] ένας από τους ηγέτες της αντιπολίτευσης, καταγγέλλει κυβερνητική μεθόδευση και κρίνει τη παραίτηση του Καρόλου παράνομη και συνεπώς απαράδεκτη . Αφήνει να εννοηθεί ότι πίσω από την εξωσυζυγική του σχέση με τη Λουπέσκου κρύβονται άλλες σοβαρότερες αιτίες [4]. Μέσα στην ίδια τη χώρα ,η αντιπολίτευση συγκεντρώνει τα πυρά της στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού Bratianu (και του πρίγκηπα Barbu Stirbey ) . Η παραίτηση Καρόλου ερμηνεύεται σαν διατεταγμένη εφ΄ όρου ζωής εξορία. Η Κυβέρνηση αντιδρά σπασμωδικά. Εφημερίδες που αμφισβητούν ή καταγγέλλουν τα πεπραγμένα της κυβέρνησης βλέπουν τα φύλα της να κατάσχονται.[5]. Η κυβέρνηση Bratianu προχωρεί ακόμα παραπέρα. Με το πρόσχημα σχεδιαζόμενων ταραχών που μπορούν να αιματοκυλίσουν τη χώρα κηρύσσει στις επαρχίες το στρατιωτικό νόμο. 

,,,,,,Η εφημερίδα Lupta (Aγώνας , ) καταγγέλλει τη λογοκρισία της Κυβέρνησης και αμέσως τα φύλα της κατάσχονται.[6]
Η αντίδραση φουντώνει. Οι αρχηγοί της αντιπολίτευσης με σημαία το αίτημα για την αποκατάσταση του Καρόλου ζητούν ελεύθερες εκλογές . Παρά τα αυστηρά κυβερνητικά μέτρα διαδηλώσεις πραγματοποιούνται σε Ιάσιο Βράιλα Κωστάντζα και σε άλλες πόλεις. Ο Ιταλός ανταποκριτής της εφημερίδας "Μεσαντζέρο" καταγγέλλει από το Βουκουρέστι ότι ολόκληρη η Ρουμανία ζει σε καθεστώς τρομοκρατίας. 36 Στρατηγοί που παίρνουν θέση υπέρ του Καρόλου συλλαμβάνονται.
Κάθε ημέρα που περνά μεγαλώνει όλο και περισσότερο τη πολιτική κρίση.
Απαγορεύεται η όποια αναφορά στο Κάρολο και τη τύχη της εφημερίδας Lupta ακολουθεί η Cuvântul (Λόγος) [7]
Βλέποντας την λαϊκή αντίδραση και νοιώθοντας την εξουσία του να κινδυνεύει ο Bratianu επιχειρεί να αλλάξει προς όφελός του τον εκλογικό νόμο . Η προσπάθεια του δεν έχει συνέχεια γιατί ο Βασιλιάς που έχει κάνει τους δικούς του υπολογισμούς προσανατολίζεται σταθερά στη λύση Avarescu . Η διάδοχη κατάσταση προετοιμάζεται με τη μορφή συνασπισμού. Το κόμμα της Τρανσυλβανίας από τη μια, το αγροτικό κόμμα [8] από την άλλη.
Η ήττα του κυβερνώντος κόμματος στις δημοτικές εκλογές επιταχύνει τις διαδικασίες .

Με ημερομηνία 13 Μαρτίου 1926 η εφημερίδα Μακεδονία σε ανταπόκρισή της από τη Ρουμανική Πρωτεύουσα δίνει το στίγμα της αντιπαράθεσης και γράφει χαρακτηριστικά:

 "Η πολιτική κατάστασις ευρίσκεται εις πολύ κρίσιμον σημείον. Η αντιπολίτευσις καταβάλλει υπερανθρώπους προσπαθείας δι΄ όλων των θεμιτών και αθεμίτων μέσων να περιέλθη η εξουσία εις αυτούς. [9]"

Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός σε συνάντησή τους με τους δημοσιογράφους στα μέσα Μαρτίου δηλώνει ούτε λίγο ούτε πολύ ότι αν δεν καταφέρει να κερδίσει τις προσεχείς εκλογές "θα κινητοποιήσει όλες τις δυνάμεις της τάξεως όπως διατηρήση την εξουσίαν προς το συμφέρον του ΄Εθνους." 

Από την άλλη πλευρά ο Iorga διαβεβαιώνει ότι η ενωμένη αντιπολίτευση είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τη Κυβερνητική βία. 

Προνοητικά παίρνει αποστάσεις από το Κάρολο και τα πεπραγμένα του. Δηλώνει ότι ο τέως διάδοχος "εξ ελαφρότητος έχασε ολοκληρωτικώς τα δικαιώματά του, εγκαταλείψας ενάρετον σύζυγον και περίβλεπτον θέσιν".[10]

Στις 25 Μαρτίου η Κυβέρνηση αφήνει να διαρρεύσει η είδηση ότι θα παραιτηθεί μέχρι και του προσεχούς Σαββάτου. Μπροστά σε μια εύκολη νίκη, η αντιπολίτευση δείχνει τα πρώτα δείγματα αποσυσπείρωσης και χαλάρωσης. . Ένα διπλό μεγάλο ερώτημα παραμένει. Πόσο είναι πιθανός ο κίνδυνος μιας δικτατορίας; Και από που θα προέλθει; 

Στις 27 Μαρτίου συνεδριάζει για τελευταία φορά η Βουλή. Ένα Βασιλικό διάταγμα επισφραγίζει τη λήξη της παρούσης βουλευτικής περιόδου και ο Bratianu ανήγγειλε τη πτώση της κυβέρνησης του. 

Ο Βασιλιάς παραμένει σταθερός στη λύση Alexandru Avarescu . Θετικός απέναντι στο Στρατηγό εμφανίζεται και ο Bratianu ο οποίος ασφαλώς ελπίζει σε μια μελλοντική συνεργασία. Η αντιπολίτευση κάνει τους δικούς της υπολογισμούς, Ονειρεύεται ακόμη ένα μεγάλο συνασπισμό με επικεφαλής τους Iuliu Maniu και Βάιντα.

H πτώση της Κυβέρνησης των φιλελεύθερων και ο σχηματισμός καινούργιας Κυβέρνησης από τον Στρατηγό Αβαρέσκου [11] στις 30 Μαρτίου 1926 ανοίγουν και πάλι τον δρόμο για καινούργιες εκλογές που προσδιορίζονται για το μήνα Μάιο.

Από την Γαλλία ο Κοντρεάνου νοιώθει, ότι δεν μπορεί να λείψει από αυτή την ιστορική ώρα, όπου ο Σύνδεσμος για πρώτη φορά θα δοκιμάσει τις αντοχές του σε ένα προεκλογικό αγώνα. Με επιστολή του στον Καθηγητή Κούζα τον ενημερώνει για τη πρόθεσή του επιστρέψει στη Πατρίδα και επιπλέον του ζητά να τον διευκολύνει με το αντίτιμο ενός εισιτηρίου επιστροφής. Για λόγους, που είναι εύκολο να εξηγηθούν εκ των υστέρων, ο Καθηγητής τηρεί στάση σιωπής που δίκαια ερμηνεύεται σαν πράξη αδιαφορίας. Ο Κοντρεάνου υποβάλλει το ίδιο αίτημα στο Hristache Solomon από τη Φωξάνη. Αυτή τη φορά ο σύντροφος ανταποκρίνεται αμέσως με το ποσό των 10.000 λέυ. 

Έφθασα στο Βουκουρέστι στις αρχές Μαίου, στο αποκορύφωμα της προεκλογικής περιόδου.Παρουσιάστηκα στο καθηγητή που δεν φάνηκε να χάρηκε ιδιαίτερα που με είδε' μου είπε ότι δεν έπρεπε να μετακινηθώ γιατί το κίνημα βάδιζε καλά και δίχως εμένα . Ένοιωσα πόνο αλλά δεν άφησα να με πάρει από κάτω. Σε μια οργάνωση καμία δυσαρέσκεια δεν πρέπει να πηγάζει από μια παρατήρηση του αρχηγού' μπορεί να είναι δίκαιη μπορεί να είναι και άδικη, αλλά η δυσαρέσκεια δεν πρέπει να υπεισέρχεται' αυτή είναι η αρχή στη οποία πρέπει να προσαρμόζεται κανείς όταν γίνεται μέλος μιας οργάνωσης.

Μη αφήνοντας τα αισθήματά του να επηρεάσουν την πίστη και την αφοσίωση στο πρόσωπο του Αρχηγού του , ο Κοντρεάνου εγκαταλείπει το Βουκουρέστι. Σχεδιάζει να κάνει μια διακριτική ανίχνευση εδάφους σε κάποιες από τις εκλογικές περιφέρειες στις οποίες εκτίθενται αγαπημένοι σύντροφοι του  αρχή κάνοντας από το Dorohoi όπου δίνει ένα δυναμικό, αξιοπρεπή προεκλογικό αγώνα ο καθηγητής Σουμουλεάνου . Ενάντια στην απόφαση του Κούζα ο Καθηγήτής Παουλέσκου που εκτιμά ιδιαίτερα τη μαχητικότητα και τα ηγετικά προσόντα του νεαρού φοιτητή, παρεμβαίνει με μία αντιπρόταση. Γιατί να μη διευρύνουν τη παρουσία τους σε μια ακόμη εκλογική περιφέρεια , όπως εκείνη του Judetul Putna στη Μολδαβία; Σε εκείνα τα μέρη ο Κοντρεάνου είναι αρκετά γνωστός . Ο κόσμος ακόμη μιλά για την επιτυχημένη εκδήλωση στο Ciorăști περίπου ένα χρόνο πίσω στη διάρκεια της οποίας πραγματοποιήθηκε με ανάδοχο τον ίδιο το Κοντρεάνου, ομαδική βάπτιση 100 παιδιών , Το σχέδιο για την υποψηφιότητα Κοντρεάνου σπεύδει να υποστηρίξει ανεπιφύλακτα και ο Στρατηγός Macridescu . Επίσημα τουλάχιστον ο Σύνδεσμος δεν προβάλλει αντιρρήσεις. Έδρα της εκλογικής περιφέρειας και του προεκλογικού αγώνα, το Φωξάνη. 

 Νάμαι λοιπόν στη πλέον δυσάρεστη  και λιγότερο επιθυμητή εκείνη να ζητιανεύω ψήφους για το άτομό μου.. Πού; Μέσα σε ένα  κόσμο που ιδιαίτερα τη στιγμή κατά την οποία όφειλε να διακατέχεται από τα πλέον αγνά αισθήματα , προκειμένου για τη χώρα  και για το μέλλον της , έχει παραλύσει  από το ποτό , που προσφέρουν  απλόχερα οι κομματικοί παράγοντες  και βρίσκεται στο έλεος  των παθών που πηγάζουν  από το κακό πνεύμα των πολιτικάντιδων. Είναι στιγμές κατά τις οποίες , στην ήρεμη ζωή των χωριών , διαχέεται η κοινοβουλευτική μόλυνση. 

Στο Φωξάνη τα προβλήματα που αναζητούν τη λύση τους είναι πολλά και δύσκολα. Η υποψηφιότητα Κοντρεάνου δημιουργεί δυσαρέσκεια και εχθρότητα στους κύκλους των παραδοσιακών κομμάτων .Ο Κοντρεάνου πληροφορείται όχι δίχως έκπληξη πως για να ξεκινήσει τη προεκλογική εκστρατεία του στη συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια (Judetul)  Putna πρέπει διαθέτει ειδική άδεια με την υπογραφή του στρατιωτικού διοικητή τη φρουράς. Είναι αλήθεια ότι δεν δυσκολεύεται να πάρει την άδεια αλλά πολύ σύντομα αντιλαμβάνεται πως εκείνο το κομμάτι χαρτί με σφραγίδα και υπογραφή δεν έχει τη παραμικρή πρακτική αξία. Στη διάρκεια της πρώτης τους εξόρμησης προς το λαό, μόλις 500 μέτρα έξω από τη πόλη  Φωξάνη το αυτοκίνητό που μεταφέρει το Κοντρεάνου και τους συνεργάτες του υποχρεώνεται να σταματήσει σε ένα μπλόκο της αστυνομίας. Οι αστυνομικοί τους ζητούν δίχως ιδιαίτερες ευγένειες να κάνουν μεταβολή και να επιστρέψουν στη πόλη. Ο Κοντρεάνου νομίζει ότι θα παρακάμψει το πρόβλημα δηλώνοντας την ιδιότητά του και δείχνοντας το χαρτί της άδειας που προνοητικά κουβαλά μαζί του. Ακόμα και μετά από αυτές τις εξηγήσεις οι αστυνομικοί επιμένουν. Περισσότερο επιτακτικά τους καλούν να επιστρέψουν στη πόλη. Λόγο στο λόγο τα πράγματα οξύνονται , και φτάνουν σε αδιέξοδο. Ασφαλώς ο Κοντρεάνου αντιλαμβάνεται ότι η επιμονή των οργάνων πηγάζει από συγκεκριμένες διαταγές άνωθεν αλλά παρ΄όλα αυτά και σε πείσμα όλων επιχειρεί να επιβάλει τη δική του λύση. Μια απεγνωσμένη προσπάθεια να διασπάσουν το μπλόκο εμβολίζοντας τα αστυνομικά οχήματα αποτυγχάνει άδοξα . Οι αστυνομικοί ανοίγουν πυρ εναντίον του αυτοκινήτου σπάζουν τους προβολείς και τρυπούν τα λάστιχα. Δίχως άλλα παρατράγουδα ο Κοντρεάνου και οι συνοδοί του εγκαταλείπουν το αυτοκίνητο στο σημείο και παίρνουν με τα πόδια το δρόμο της επιστροφής. Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Πρώτη στάση στο γραφείο του στρατηγού που είχε υπογράψει την άδεια. Ο Κοντρεάνου καταγγέλλει το πρωτοφανές περιστατικό  . Ο στρατηγός μοιάζει σα να μη πιστεύει λέξη αλλά μετά την επιβεβαίωση των λεγομένων του  από το  στρατηγό Μακριδέσκου  αυτόπτη μάρτυρα του επισοδίου δείχνει να δυσφορεί για να διαβεβαιώσει τέλος  ότι ακόμα και στη περίπτωση που οι αστυνομικοί ενήργησαν με το τρόπο που του παρουσιάζουν,  δεν ενήργησαν σύμφωνα με δικές του διαταγές. Ίσως ο Νομάρχης γνωρίζει περισσότερα. 

Από το γραφείο του στρατηγού στο γραφείο του Νομάρχη που ακούει στο όνομα Νitzulescu. Για μια ακόμη φορά ο Μακριδέσκου επιχειρεί να εξηγήσει στο Νομάρχη τη κατάσταση,  για μια ακόμη φορά ο Νομάρχης χάνεται σε αερολογίες και βερμπαλισμούς επικαλούμενος ύψιστα  εθνικά συμφέροντα που απαιτούν κατανόηση, αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Παρορμητικός, νοιώθοντας να το πνίγει η αδικία  ο Κοντρεάνου χάνει τον έλεγχο και μπαίνει στη μέση. Δηλώνει : 

- Ακούστε κ. Νομάρχη' βλέπω πως δεν θέλετε να λογικευτείτε  με το καλό . Αύριο το πρωί θα ξεκινήσω για το προεκλογικό αγώνα , και αν οι αστυνομικοί πυροβολήσουν ξανά εναντίον μου, θα έρθω εδώ στο γραφείο σου και θα πυροβολήσω εγώ εσένα.....

Περισσότερο από δήλωση πρόκειται για μια αστόχαστη απειλή απέναντι σε ένα κρατικό λειτουργό.. Η Δημοκρατία όμως ΄ξέρει να υπερασπίζεται τον εαυτό της και πάνω από όλα δεν ανέχεται απειλές. Λίγη ώρα αργότερα λαμβάνει κλήση να παρουσιαστεί στο Στρατοδικείο . Ανακρίνεται, απολογείται γραπτά για τη συμπεριφορά ομολογώντας τα περιστατικά με κάθε λεπτομέρεια  και τελικά προφυλακίζεται . 

 Μέσα από το κελί κάποιας  στρατιωτική μονάδας  ο Κοντρεάνου  μετρά τις ώρες που περνούν ανεκμετάλλευτες. και μετατρέπονται βασανιστικά σε ημέρες. Τη τρίτη ημέρα της κράτησής του τον πηγαίνουν με συνοδεία στο γραφείο του Στρατιωτικού Διοικητή.. 

-Κύριε Κοντρεάνου λέει ο  στρατηγός πρέπει να εγκαταλείψετε το Φωξάνη. 

-Στρατηγέ είμαι υποψήφιος εδώ. Και αυτό που μου ζητάτε είναι ενάντια στο νόμο. Δεν πρόκειται να  αντιταχθώ στην εντολή σας γιατί δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά , αλλά σας παρακαλώ να μου δώσετε γραπτή εντολή.

-Δεν μπορώ να σας δώσω γραπτή εντολή .

-Τότε θα πάω στο Βουκουρέστι να σας καταγγείλω.

Ο στρατηγός δεν φαίνεται να ανησυχεί  ιδιαίτερα από την απειλή. Εκείνο που τον ενδιαφέρει είναι να ξεφορτωθεί, ένα άτομο  που όλοι το θεωρούν ενοχλητικό. Κρατά χαμηλά τους τόνους. Είναι φανερό πως θέλει να καταλήξει σε μια συμφωνία μαζί του. Διαπραγματεύεται την ελευθερία του με ένα και  μοναδικό όρο. Να μπει  στο πρώτο τραίνο  και να εξαφανιστεί.  Δεν τον ενδιαφέρει που θα πάει. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να φύγει από την πόλη. Ο Κοντρεάνου δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά.  Παίρνει το τραίνο για τη Πρωτεύουσα και την επομένη ακριβώς ζητά ακρόαση από τον  υπουργό των Εσωτερικών Octavian Goga. Ο υπουργός τον ακούει ευγενικά καταγράφει το αίτημα του και στο  τέλος τον διαβεβαιώνει ότι θα ενδιαφερθεί προσωπικά για τη περίπτωση και θα τον ειδοποιήσει. Αφού χάνονται  τέσσερις ακόμα πολύτιμες ημέρες περιμένοντας την απάντηση του υπουργού που όμως δεν φτάνει ποτέ, ο Κοντρεάνου αποφασίζει να επιστρέψει στο Φωξάνη. Φαίνεται ότι ο υπουργός δεν αδράνησε εντελώς. Ο στρατηγός υπογράφει μια καινούρια άδεια και διαβεβαιώνει ότι κανένα μπλόκο της αστυνομίας δεν πρόκειται να του κλείσει το δρόμο. Επιτέλους δύο ημέρες πριν από τις εκλογές ο Κοντρεάνου ξεκινά με ενθουσιασμό τη προεκλογική του εκστρατεία.  Στο πρώτο χωριό που σταματούν  αντιλαμβάνονται ο φόβος έχει φτάσει εκεί πρώτος , πολύ πριν  από αυτούς. Αυτοί οι λίγοι που μαζεύονται έρχονται από περιέργεια οι περισσότεροι παρά από πεποίθηση.  Η δύναμη της αστυνομίας διακριτική αλλά ισχυρή.  Πριν πάρει το λόγο ο Κοντρεάνου ο επικεφαλής αξιωματικός  δηλώνει. 

-Σας επιτρέπεται να μιλήσετε για ένα λεπτό. Αυτή τη διαταγή λάβαμε. 

Μιλήσαμε ένα λεπτό , και προχωρήσαμε παρακάτω' σε κάθε χωριό , ένα λεπτό . Έρμη δικαιοσύνη  και έρμη νομιμότητα αυτής μας της πατρίδας! Μου δίνουν δικαίωμα ψήφου , με καλούν να  ψηφίσω, αν δεν πάω  με τιμωρούν με πρόστιμο και αν πηγαίνω με ξυλοκοπούν με το έτσι θέλω! Οι ρουμάνοι πολιτικάντιδες  είτε είναι φιλελεύθεροι, είτε Αβαρεσκιανοί είτε εθνικοαγροτικοί  είναι μόνο μια συμμορία τυράννων  οι οποίοι  προστατευόμενοι από τη "νομιμότητα"  από την "ελευθερία και τα διακαιώματα του ανθρώπου" ποδοπατούν  δίχως ντροπή και δίχως φόβο μια χώρα και όλους της τους νόμους, με όλες τις τις ελευθερίες , με όλα της τα δικαιώματα. 

Οι εκλογές του 1926 που πραγματοποιούνται σύμφωνα με τους ανταποκριτές του ξένου τύπου χωρίς σοβαρά προβλήματα αποτελούν θρίαμβο για το Λαϊκό Κόμμα . Με 292 έδρες στη βουλή και 107 στη Γερουσία είναι παντοδύναμο. Ακολουθούν σε μεγάλη απόσταση οι Εθνικοαγροτικοί με 69 έδρες και μετά οι Εθνικοφιλελεύθεροι με 16 Έκπληξη των εκλογών ο πρωτοεμφανιζόμενος Σύνδεσμος της Εθνικοχριστιανικής άμυνας που καταλαμβάνει τη τέταρτη θέση κερδίζοντας 10 έδρες στη Βουλή. 

Δύο ημέρες αργότερα πληροφορήθηκα , με μεγάλη ικανοποίηση τα εκλογικά αποτελέσματα σε ολόκληρη την χώρα. Ο Σύνδεσμος της Εθνικής συνείδησης  είχε λάβει  120.000  ψήφους και έστελνε στο κοινοβούλιο 10 Βουλευτές. Από το Ιάσιο τους καθηγητές Cuza  και Gavanescul,από το Dorohoi τον καθηγητή Sumuleanu, από το Radautzi τον πατέρα μου * από το Cimpul-Lung  τον Paul Iliescu, από τη Suceava τον Καθηγητή Cirlan από το Botosani τον Δόκτορα   Haralamb-Vasiliu από το  Satul-Mare τον Valer Pop από το Piatra-Neamtz τον μηχανικό Misu Florescu από το Bacau  τον  Iuniu Lecca  Επέστρεψα στη Γαλλία ευτυχής για το αποτέλεσμα αλλά ένα ερώτημα με βασάνιζε. Με ποιο τρόπο θα καταφέρουμε να νικήσουμε , αν όλες οι κυβερνήσεις  οργανώνουν τις εκλογές με παρόμοιο τρόπο, κάνοντας χρήση της διαφθοράς , της κλεψιάς και της κρατικής εξουσίας ενάντια στη λαϊκή θέληση;

Υποσημειώσεις Κεφαλαίου 

[  1] 4η Κυβέρνηση του I. Constantin Bratianu (17 Ιανουαρίου 1922- 30 Μαρτίου 1926
[  2]
[  3]
[  4] Πολλαί εφημερίδες βεβαιούν , ότι από καιρού ήδη ο Κάρολος διεφώνει με τον Βασιλέα πατέρα του  επί της εξωτερικής πολιτικής  της Ρουμανίας  και ότι αυτές υπήρξαν ο κυριότερος λόγος της παραιτήσεώς του.Η "Τριμπούνα" ειρωνεύεται  τας πληροφορίας αυτάς τονίζουσα, ότι ουδέποτε ο Κάρολος  είχε οιανδήποτε πολιτικήν ή Εσωτερικήν  ή Εξωτερικήν  και ό,τι μοναδική του  απασχόλησις ήσαν πάντα αι ερωτικαί υποθέσεις. Άλλαι εφημερίδαι  αναφέρουν, ότι ο Κάρολος είχε από καιρού ήδη αποφασίσει να παραιτηθή  και ότι το είχεν αναγγείλει  εις την σύζυγόν του Ελένην δηλώσας εις αυτήν ,ότι την νυμφεύεται  μόνον δια να δώση διάδοχον  εις τον Ρουμανικόν Θρόνον (Εστία Σάββατο 2/1/26) Οι Τάιμς του Λονδίνου επικαλούμενοι ανταπόκριση από το Βουκουρέστι αποδίδουν την παραίτηση Καρόλου σε πολιτικούς λόγους και συγκεκριμένα στη διένεξη του διαδόχου με τη Κυβέρνηση .Ο Κάρολος υποστήριζε τον Υπουργό Στρατιωτικών Μανταρέσκου  ο οποίο πίσω από τις πλάτες της Κυβέρνησης είχε προχωρήσει σε σημαντικές παραγγελίες για τη προμήθεια αεροπλάνων  Φώκνερ.
[  5] 
[  6]

[  7] Διευθυντής της εφημερίδας ήταν ο  Nae Ionescu. Είχε συγκεντρώσει γύρω μια εκλεκτή ομάδα νεαρών διανοούμενων , τους γνωστούς μας σήμερα  Eliade, Vulcănescu, Sebastian, Nichifor Crainic, Pamfil Seicaru, Lucian Blaga και Adrian Maniu.
[  8] Το αγροτικό κόμμα είχε πρόσφατα αποκηρύξει το σύνδεσμό του με τη Μόσχα στα πλαίσια της Διεθνούς Αγροτικής Ένωσης, 
[  9]
[10]
[11]

(Επιστροφή)

CONSTANTIN PANCU: ΤΟ "ΠΙΣΤΕΥΩ" ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ.

Πιστεύω σε ένα ενιαίο και αδιαίρετο  Ρουμανικό Κράτος  από το Δνείστερο μέχρι το Πάθισσο [1] που συμπεριλαμβάνει  όλους τους Ρουμάνους  και αποκλειστικά τους Ρουμάνους , φιλεργατικό . περήφανο , θεοσεβούμενο του τιμά τη Πατρίδα και το Γένος. Σε ένα Κράτος   που θα αναγνωρίσει στους άνδρες και τις γυναίκες ίσα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα    και θα προστατεύει την οικογένεια , τους υπαλλήλους και τους εργάτες ώστε να λαμβάνουν μεροκάματο με βάση τον αριθμό των παιδιών και με βάση τη παραγόμενη εργασία -ύστερα από ποιοτική και ποσοτική της αξιολόγηση.

Πιστεύω σε ένα Κράτος υποστηρικτή της κοινωνικής αρμονίας μέσα από μια μείωση των οικονομικών ανισοτήτων, το οποίο πέρα από το μισθό , θα κοινωνικοποιήσει τα εργοστάσια , θεωρούμενα ιδιοκτησία όλων των εργαζόμενων , που θα ευνοεί τη κατανομή των αγαθών μεταξύ του αφεντικού (κράτος ή ιδιώτης)  και του εργαζόμενου.  Το αφεντικό (ιδιώτης)  πέρα από την αποζημίωση  για την εργασία του, θα λάβει  ένα ποσοστό αναλογικά μειούμενο  επί του κεφαλαίου.

Και σε ένα κράτος που εξασφαλίζει  τους εργαζόμενους  μέσα από ένα Ταμείο Πρόνοιας  ,σε θέση  να διαχειριστεί τη λειτουργία καταστημάτων  τροφίμων  και ειδών ένδυσης  για  τους εργάτες και τους υπάλληλους , οι οποίοι οργανωμένοι σε εθνικά συνδικάτα θα έχουν τους δικούς  τους εκπροσώπους στις επιτροπές  διαχείρισης των διαφόρων βιομηχανικών μονάδων αγροτικών ή  εμπορικών.

Και στο μεγάλο και ισχυρό  "Πατέρα των εργατών " και "Βασιλιά των αγροτών " Φερδινάνδο Α,[2] που έχει θυσιάσει τα πάντα  για την ευημερία της Ρουμανίας   και που στον αγώνα για την απελευθέρωσή μας έχει ταυτιστεί με  το λαό.

Αυτός επικεφαλής των στρατευμάτων  στο Mărăști[3]  και Mărășești [4] κατάφερε τελικά να νικήσει και τώρα περιβάλει  ξανά με αγάπη και εμπιστοσύνη τους στρατιώτες, που του οφείλουν  πίστη, και που βρίσκουν στα στρατόπεδα  ένα πραγματικό σχολείο  του έθνους.
Σε μια εθνική τριχρωμία περιστοιχισμένη από ακτίνες του Εθνικοχριστιανικού σοσιαλισμού σύμβολο αρμονίας ανάμεσα στους αδελφούς και τις αδελφές της μεγάλης Ρουμανίας.
Σε μια Αγία Χριστιανική εκκλησία , με παπάδες που ζουν σύμφωνα με το ευαγγέλιο και αποκλειστικά για το ευαγγέλιο , πρόθυμοι να θυσιαστούν με τρόπο Αποστολικό για χάρη του λαού.
Αναγνωρίζω την ανάγκη για την εκλογή των υπουργών από τη Βουλή, τη κατάργηση της Γερουσίας, την οργάνωση της αγροφυλακής , τη προοδευτική φορολογία επί των εισοδημάτων, τις σχολές γεωργίας και των επαγγελματικών σχολών της χώρας , τα κέντρα για τις νοικοκυρές και τους ενήλικες, τα άσυλα για τους ανήμπορους  και τους γέρους , τις εθνικές κατοικίες,   τα εργαλεία για να καταστεί δυνατή η ικανοποιητική γνώση της νομοθεσίας από τη μεριά όλων , την ενθάρρυνση  της ιδιωτικής πρωτοβουλίας προς το συμφέρον του γένους και την ανάπτυξη της αγροτικής προσπάθειας υπό το τύπο της οικογενειακής επιχείρησης .
Προσδοκώ  την ανάσταση της εθνικής συνείδησης  και του τελευταίου βοσκού και την έλευση των πεφωτισμένων ανάμεσα στους βασανισμένους για να τους θωρακίσουν  και να τους βοηθήσουν , στα πλαίσια της πραγματικής αδελφοσύνης , που είναι το θεμέλιο της αυριανής Ρουμανίας. Αμήν. 

"Garda ConştiinţeiNaţionale" 
Ziarul "Conştiinţa"[5], Luni 9 Februarie 1920.
Ξεκινήσαμε στη συνέχεια το έργο της οργάνωσης των εθνικών συνδικάτων.
Παραθέτω το πρακτικό της σύστασης ενός συνδικάτου. Το δημοσιεύω για να καταδείξω την συνυπευθυνότητα των εργατών του Ιασίου, εκείνες τις ώρες.

ΠΡΑΚΤΙΚΟ

Οι παρακάτω υπογράφοντες βιοτέχνες , εργαζόμενοι και εργάτες   στη βιομηχανία καπνού της R.M.S[6] συγκεντρωθήκαμε  στα γραφεία της Φρουράς της Εθνικής Συνείδησης στην οδό V. Alecsandri αρ 3 υπό τη προεδρία του εν ενεργεία Προέδρου  της Φρουράς C.Pancu, εξαιτίας εγκληματικών διαθέσεων κάποιων ατόμων που υπηρετούν συμφέροντα διαφορετικά  από εκείνα του Γένους τους  και ενάντια στη προπαγάνδα εκείνων που επιχειρούν να χτυπήσουν τη καλή λειτουργία του θεσμού αυτού και την ίδια μας την ύπαρξη   σαν εργατών που μοχθούμε για ένα κομμάτι ψωμί -μοναδική διατροφική πηγή για μας και τα παιδιά μας,- όλοι εμείς οι Ρουμάνοι εργάτες  έντιμοι και τιμημένοι  που δεχόμαστε να βαδίσουμε  κάτω από τη σημαία της γης μας  και δεχόμαστε να βαδίσουμε  στο δρόμο που τα υπέρτατα συμφέροντα  του γένους αυτού αξιώνουν για   τη καλή λειτουργία του θεσμού αυτού , ώστε να σταματήσει μία για πάντα η προπαγάνδα του εχθρού ανάμεσα στις γραμμές μας, αποφασίσαμε  να συστήσουμε ένα εθνικό επαγγελματικό , για το οποίο έχουμε επιλέξει  τη παρακάτω επιτροπή και ένα πληρεξούσιο της "Φρουράς της Εθνικής Συνείδησης".
Ακολουθούν 183 υπογραφές.
(Ziarul "Conştiinţa", Luni 9 Februarie 1920. Αρ 17 και 18.)

Υποσημειώσεις:
[1] Ρουμανική ονομασία Tisa, ιταλική ονομασία Tibisco.
[2]
[3]
[4]
[5]
[6]