(Το άρθρο που ακολουθεί με την υπογραφή του Β. Μussolini δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Il Popolo d' Italia στις 4 Ιουνίου 1919. Πρόκειται για ένα από τα ελάχιστα πολιτικά κείμενα όπου ο Duce της Φασιστικής Ιταλίας καταγγέλλει ευθέως το ρόλο των Εβραίων στην οργάνωση και εξάπλωση της Μπολσεβίκικης επανάστασης.)
Οι εξελιγμένοι και συνειδητοί προλετάριοι, που φωνάζουν «Ζήτω ο Λένιν! » πιστεύοντας ότι φωνάζουν « Ζήτω ο σοσιαλισμός! », δεν γνωρίζουν βέβαια, ότι στη πραγματικότητα, φωνάζουν «Κάτω ο σοσιαλισμός ! ».
Οι ψευτοποιμένες που «τρώνε και πίνουν» στις πλάτες των μαζών , έτοιμοι πάντα να ορκιστούν ότι θα πεθάνουν για τα καινούρια απόμακρα ιδανικά , αφήνουν να εννοηθεί , ότι αυτό που εγκαθιδρύθηκε στη Ρωσία είναι σοσιαλισμός. Κολοσσιαίο ψέμα! Στη Ρωσία, εγκαθιδρύθηκε η κυβέρνηση μιας μερίδας του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Στη Ρωσία οι προλετάριοι εργάζονται όπως και πριν' είναι αντικείμενα εκμετάλλευσης όπως και πριν επειδή πρέπει να συντηρήσουν μια γραφειοκρατία πολυάριθμη και παρασιτική , σύμφωνα με τη μαρτυρία του υπεράνω υποψίας Sadoul [1] ' τα πολυβόλα είναι τα ίδια όπως και πριν, μόλις τολμήσουν να ξεσηκωθούν εναντίον του καθεστώτος που τους καταδικάζει στη σκλαβιά και στην πείνα' στη θέση ενός τσάρου υπάρχουν, σήμερα, δύο, αλλά οι μορφές και οι μέθοδοι της απολυταρχίας δεν έχουν αλλάξει καθόλου.
Γίνεται απόλυτα κατανοητό γιατί ορισμένοι συγγραφείς που προέρχονται από αστικούς κύκλους, τρέφουν συμπάθεια για τον κομμουνισμό. Στη Ρωσία υπάρχει ένα Κράτος, μια Κυβέρνηση ,μια Τάξη, μια γραφειοκρατία, μια αστυνομία , ένας μιλιταρισμός , ιεραρχίες. Σοσιαλισμός όμως δεν υπάρχει.
 |
Ευγενείς και αστοί στην υπηρεσία
της Επανάστασης
|
Δεν υπάρχει ούτε ίχνος σοσιαλισμού δεν υπάρχει κάτι που να μοιάζει με σοσιαλιστικό καθεστώς. Ο λενινισμός είναι η τελεία άρνηση του σοσιαλισμού Είναι η κυβέρνηση μιας καινούριας κάστας πολιτικάντηδων Γι αυτό ακριβώς το λόγο είναι πολύ δύσκολο να βρεις απολογητές του λενινισμού ανάμεσα στους εκφραστές του ρωσικού σοσιαλισμού και του δυτικού σοσιαλισμού
Οι περισσότερο αυστηρές κατηγορίες ενάντια στο λενινισμό δεν προέρχονται από τη μεσαία τάξη, αλλά από τους άνδρες που είχαν πολεμήσει και υποφέρει για την λύτρωση των εργαζόμενων μαζών. Οι άνδρες αυτοί ονομάζονται Plekanoff [2], ο δάσκαλος των Ρώσων μαρξιστών' ονομάζονται Κropotkin [3], ο απόστολος της αναρχίας.
Η κατεδάφιση των μεθόδων της λενινιστικής κυβέρνησης δεν είναι κατόρθωμα των Times, αλλά του Axelrod[4], του επονομαζόμενου και κοσμήτορα των Ρώσων σοσιαλιστών' του Souckhomline[5] , που υπήρξε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα συνεργάτης του Avanti [6] .Τα μανιφέστα του Ρωσικού εργατικού κόμματος και των μενσεβίκων σοσιαλιστών , δεν εκτυπώθηκαν από τη Corriere della Sera, αλλά από τη Critica Sociale [7]. Δεν επινοήθηκαν από εμάς τους "αποστάτες" - που στην περίπτωση αυτή (είναι περίεργο, αλλά είναι αλήθεια !) υπερασπιζόμαστε το σοσιαλισμό - οι σελίδες του Bernstein[8], Κautsky[9], Eisner[10], Troelstra[11], Branting[12] και αμέτρητων άλλων Σοσιαλιστών, που συσπειρώθηκαν ενάντια στη «καρικατούρα του σοσιαλισμού έτσι όπως υλοποιήθηκε ανάμεσα σε Πετρούπολη και Μόσχα».
Δεν είμαστε εμείς αλλά κάποιος Δρ. Totomianz, παλαίμαχος της ρωσικής συνεργασίας, που στο τελευταίο φύλο της Critica Sociale του Filippo Turati, γράφει αυτά τα τόσο αποκαλυπτικά λόγια:« Οι μπολσεβίκοι στο κάτω- κάτω δεν δημιούργησαν μια πραγματική δημοκρατία άλλα μια "οχλοκρατία" που δεν διστάζει να κάνει χρήση οποιουδήποτε τρομοκρατικού μέσου στα πλαίσια ενός πολέμου εξοντώσεως με στόχο την αστική τάξη και τους διανοούμενους.».
Άπειρες φορές , και ειδικά μετά το συνέδριο της Βέρνης , παρουσιάσαμε αδιάσειστα στοιχεία για τη πραγματική φύση του ρωσικού καθεστώτος.
Ποιος δεν θυμάται το γράμμα του Alexeyev και εκείνο της χήρας του Plekanoff; Επιβεβαιώνουμε ότι ο λενινισμός δεν έχει τίποτα κοινό με το σοσιαλισμό, παρά το γεγονός ότι οι επίσημοι Ιταλοί, με απειλητικές διαμαρτυρίες κάνουν έκκληση βοηθείας για τη σωτηρία της Ρωσίας. Η Ρωσία όμως δεν έχει ανάγκη σωτηρίας , για τον απλό λόγο ότι δεν διατρέχει κανένα κίνδυνο.
Αυτό που στηρίζει το μπολσεβικισμό- βάλετέ το καλά στο κεφάλι σας , αγαπητοί μου προλετάριοι ! -δεν είναι η δύναμη του ρωσικού λαού που "υπομένει" , αφού πρώτα προσπάθησε να εκτοπίσει , εκείνο το καθεστώς των βαρβαρισμών , ενάντια στο οποίο περισσότερο από μια φορές ξεσηκώθηκαν οι και οι αναρχικοί και οι σοσιαλιστές επαναστάτες , με απόπειρες που πνίγηκαν δίχως έλεος στο αίμα ΄αυτό που στηρίζει το μπολσεβικισμό δεν είναι ο περίφημος κόκκινος στρατός που υπάρχει μόνο κατ΄όνομα στα χαρτιά του Trotzky.
Η εφημερίδα Humanitè της 30 Μαΐου παραθέτει τη «αμερόληπτη» μαρτυρία του κυρίου Paolo Birukoff, ο οποίος αναφερόμενος στο Κόκκινο στρατό λέει τα εξής χαρακτηριστικά.
Αυτός λοιπόν ο στρατός των περιπλανόμενων καταφέρνει να ακινητοποιεί το Mannerheim και το Kolcak ; Όχι βέβαια. Αν δεν πέφτει η Πετρούπολη, αν ο Denikin δεν μπορεί να προχωρήσει , τούτο συμβαίνει , γιατί έτσι επιθυμούν οι μεγάλοι Εβραίοι Τραπεζίτες του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης , που διατηρούν δεσμούς αίματος με τους Εβραίους που στη Μόσχα , όπως και στη Βουδαπέστη εκδικούνται την αρία φυλή , που τους έχει καταδικάσει στη διασπορά τόσους αιώνες. Στη Ρωσία το 80% των ηγετών των Σοβιέτ είναι Εβραίοι, στη Βουδαπέστη σε σύνολο 22 κομισαρίων του λαού ,τουλάχιστον οι 17 είναι Εβραίοι.
Ο μπολσεβικισμός δεν θα αποτελούσε εκ των πραγμάτων ,την εκδίκηση του εβραϊσμού πάνω στο χριστιανισμό; Το θέμα προσφέρεται για περισυλλογή.
Πιθανότατα ο μπολσεβικισμός να πνιγεί στο αίμα κάποιου "πογκρόμ" καταστροφικών διαστάσεων. Η παγκόσμια οικονομία είναι στα χέρια των Εβραίων .
Αυτός που έχει στη διάθεσή του τα χρηματοκιβώτια των λαών , κατευθύνει και τη πολιτική τους.Πίσω από τα ανδρείκελα του Παρισιού , βρίσκονται οι Rotschild , σι Warnberg , oι Schyff, oι Guggheim , οι οποίοι έχουν το ίδιο αίμα με εκείνο των κυβερνητών της Πετρούπολης και της Βουδαπέστης.
H φυλή δεν προδίδει τη φυλή. Ο Χριστός πρόδωσε τον εβραϊσμό, με σκοπό , όπως πίστευε ο Nietzsche σε μια θαυμάσια σελίδα προβλέψεων , τη καλύτερη διευκόλυνση του εβραϊσμού να ανατρέψει τις παραδοσιακές αξίες του ελληνολατινικού πολιτισμού. Ο μπολσεβικισμός ζει κάτω από τη προστασία της διεθνούς πλουτοκρατίας . Αυτό κάνει την ουσιαστική διαφορά. Η διεθνής πλουτοκρατία που κυριαρχείται και ελέγχεται από τους Εβραίους , έχει ένα υπέρτατο συμφέρον να επιταχυνθεί μέχρι παροξυσμού η διαδικασία της μοριακής αποσύνθεσης ολόκληρης της ρωσικής ζωής .
Μια Ρωσία παράλυτη , αποδιοργανωμένη , πεινασμένη, θα είναι αύριο το πεδίο όπου η μποργκεζία , μάλιστα, η μποργκεζία ω κύριοι προλετάριοι , θα γιορτάσει τη θεαματική "cuccagna" [20]
Οι βασιλείς του χρυσού σκέφτονται ότι ο μπολσεβικισμός πρέπει να ζήσει ακόμα για κάποιο διάστημα , για να προετοιμαστεί καλύτερα το έδαφος για τη καινούρια δραστηριότητα του καπιταλισμού .Ο αμερικανικός καπιταλισμός έχει ήδη επιτύχει στη Ρωσία μια μεγαλειώδη παραχώρηση. Αλλά υπάρχουν ακόμα μεταλλεία, πηγές ,εκτάσεις γης , εργοστάσια που περιμένουν να γίνουν βορρά στο διεθνή καπιταλισμό .
Ειδικά στη περίπτωση της Ρωσίας παρόμοιο μοιραίο στάδιο στην ιστορία του ανθρώπου, δεν μπορεί να αποφευχθεί.
Είναι ανώφελο, απόλυτα ανώφελο, οι εξελιγμένοι και συνειδητοί προλετάριοι να πονοκεφαλιάζουν για να υπερασπισθούν τη Ρωσία των Σοβιέτ. Το πεπρωμένο του λενινισμού δεν εξαρτάται από τους προλετάριους της Ρωσίας ή της Γαλλίας και πολύ λιγότεριο από εκείνους της Ιταλίας. Ο Λενινισμός θα ζήσει όσο θα το επιτρέπουν οι βασιλείς της οικονομίας ' θα πεθάνει όταν αποφασίσουν το θάνατό του οι ίδιοι βασιλείς της οικονομίας.
Oι αντιμπολσεβικικοί στρατοί που σε διάφορες στιγμές επλήγησαν από μυστηριώδη παράλυση , απλά θα συμπαρασυρθούν από εκείνη τη δεδομένη στιγμή που θα επιλέξουν οι βασιλείς της οικονομίας . Οι Εβραίοι των Σοβιέτ βαδίζουν μπροστά από τους Εβραίους των τραπεζών . Η τύχη της Πετρούπολης δεν διακυβεύεται στις παγωμένες στέπες της Φινλανδίας αλλά στις τράπεζες του Λονδίνου , της Νέας Υόρκης και του Τόκιο.
Ισχυριζόμενοι ότι η διεθνής μπουρζουαζία θέλει σήμερα να δολοφονήσει το καθεστώς των σοβιέτ στη πραγματικότητα λέμε ένα μεγάλο ψέμα. Αν αύριο η πλουτοκρατική μποργκεζία αποφάσιζε αυτή τη δολοφονία , δεν θα συναντούσε δυσκολίες του είδους από τη στιγμή που οι "συνένοχοί " της οι λενινιστές , έχουν ήδη εγκατασταθεί και εργάζονται για τα συμφέροντά της ,στο Κρεμλίνο.
[ 1] Jacques Sadoul ( 1881–1956 ) Γάλλος Κομμουνιστής.
[ 2]
[ 3]Pëtr Alekseevič Kropotkin (1842-1921)
[ 4]
[ 5]
[ 6]
[ 7] Κοινωνική κριτική
[ 8]
[ 9]
[10]
[11]
[12]
[13]
[14]
[15]
[16]
[17]
[18]
[19]
[20] Η χώρα του Cuccagna είναι ένας ιδανικός χώρος , στον οποίο η ευημερία, η αφθονία και η απόλαυση είναι στη διάθεση όλων. Ο όρος Cuccagna προέρχεται από το γοτθικό "koka" και σημαίνει τη δυνατότητα απόκτησης κάθε αγαθού.
