Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1935. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1935. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2016

ΔΗΜΟΣ ΒΡΑΤΣΑΝΟΣ: Ο ΣΤΟΛΟΣ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟΣ.

Ο στόλος πειρατικός!
Η Κυβέρνησις εκήρυξε αμέσως τα επαναστατημένα σκάφη, πού έφυγαν από το Ναύσταθμο, πειρατικά, έστειλε δε πυροβολικό στο Πέραμα και στις Φαληρικές ακτές,
ΕπΙ του «Αβέρωφ» είχαν επιβή ο υποναύαρχος Δεμέστιχας, οι πλοίαρχοι Κολιαλέξης, Χαλκιόπουλος κλπ. με κυβερνήτη τον αντιπλοίαρχο Κουντουριώτη. Του «Λέοντος» κυβερνήτης ήτον ο αντιπλοίαρχος Μανωλάτος, των «Ψαρών» ο αντιπλοίαρχος Αλεξανδρής, της «Έλλης» ο πλωτάρχης Παπαγιάννης, της «Νίκης» ο πλωτάρχης Παπάζογλου, του «Κατσώνη» ο πλωτάρχης Γεωργακόπουλος  και  του   «Νηρέως» ο πλωτάρχης Λάσκος. 
Υποσμηναγός Αναστασάκης, ανθυποσμηναγός Παλιατσέας,, υποσμηναγός Θεοδωρόπουλος και ανθυποσμηναγός Αντωνίου.  Πήραν μέρος στο βομβαρδισμό του "πειρατικού" στόλου στη Μήλο και στη Σούδα.
Στης 4 το πρωί και αφού τα πολεμικά κατώρθωσαν να  πάρουν  πυρομαχικά από τη νησίδα Λέρο και νερό πόσιμο   καθ για τις μηχανές από τό Σκαραμαγκά, ο οποίος, δέον να σημειωθή, δεν διέκοψε την ύδρευσι, μολονότι ήτο εις χείρας των κυβερνητικών δυνάμεων, άρχισαν ένα-ένα να ξεμπουκάρουν στον Σαρωνικό.
Αλλά αυτό δεν ήτο και τόσο εύκολο. Από το Πέραμα εκανονιοβολούσε αδιάκοπα ο Χατζηκυριάκος. Ως τόσο, τα σκάφη έπρεπε να αποπλεύσουν και πρώτο βγήκε ο «Λέων», ο οποίος και εδέχθη πολλές βολές.  Το σκάφος έσβυσε τα φώτά του και επροχώρησε άτρωτο. Το ίδιο έκαμαν και όλα τα άλλα σκάφη με ουραγό τον «Αβέρωφ», ο οποίος με πολυβόλο έρριψε εναντίον του Περάματος μία και μόνη βολή.
Οι επαναστάται είχαν παραλάβει μαζή τους και αρκετούς ομήρους —γνωστούς για τα αντιβενιζελικά τους φρονήματα αξιωματικούς,— τους οποίους είχαν απομονώσει εντός του «Αβέρωφ». Μεταξύ αυτών ήταν και οι  Πεζόπουλος και Κύρης, πλωτάρχαι.
Άρχισαν όμως εν τω μεταξύ επιδρομές αεροπλάνων εναντίον των σκαφών- Η πρώτη επίθεσις έγινε από τρία ολόκληρα σμήνη—15 αεροπλάνα—στης 8 το πρωί της 2ας Μαρτίου μεταξύ Ύδρας και Αγίου Γεωργίου. Τα αεροπλάνα εκείνα έρριξαν κατ΄' αυτών βόμβας των 100 —150 λιτρών. Εκ του βομβαρδισμού ετραυματίσθηκαν ο αντιπλοίαρχος Στασινόπουλος στον λαιμό και ο πλωτάρχης Τσαγγάρης «διευθυντής του πυροβολικού του "Αβέρωφ», στο μάτι. Την ίδια ήμερα δεύτερη επιδρομή κατά του στόλου των επαναστατών στη Μήλο. Και άλλη έπειτα στη Σούδα μέσα.
Όταν ο στόλος έφθασε στη Κρήτη τα μεσάνυκτα της 2 προς την 3 Μαρτίου επεβιβάσθη επί του «Λέοντος» και ακολούθως επί του «Αβέρωφ» ο επαναστατικός διοικητής Κρήτης Τζανακάκης, και εχαιρέτησε τούς επαναστάτας εξ ονόματος   του  Βενιζέλου.
Συγχρόνως ο Τζανακάκης διεβίβασε προς τον Δεμέστιχα διαταγή του Βενιζέλου, να πλεύση ο στόλος στη Θεσσαλονίκη. Έφυγε λοιπόν ο πειρατικός στόλος για τη Θεσσαλονίκη. Στο δρόμο όμως ο «Λέων» λόγω της σφοδροτάτης θαλασσοταραχής έπαθε βλάβες και αναγκάσθηκε να\ ρυμουλκηθή από την «Έλλη» οκτώ ώρες. Επειδή όμως δεν ήτο δυνατόν να συνεχισθη η  κατάστασις αυτή, ο «Λέων» επόδισε στη Σούδαν, η δε «Έλλη» συνέχισε τον πλουν της προς συνάντησι του «Αβέρωφ» και των λοιπών, σκαφών.
Στη μέση του δρόμου ραδιογράφημα μυστηριώδες: Να μην μπουν στο Θερμαϊκό κόλπο. Η είσοδος της Θεσσαλονίκης από το Καρά Μπουρνού ήτον φραγμένη με αμυντικές τορπίλλες.Κατόπιν αυτού ο "Αβέρωφ" ξαναπήρε το δρόμο για την Κρήτη μαζή με τα αντιτορπιλλικά και η Έλλη επήγε στην Καβάλλα.Την εζητούσε ο Καμένος περ μάρε περ τέρρα.(στη θάλασσα και στη στεριά)

Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2016

ΠΩΛ ΝΟΡ : 606


Εμπρός, στα όπλα οι  Έλληνες ,
κατά Ελλήνων  ίτε!
Ήρθε της δόξης ο καιρός!
Εμπρός να σκοτωθήτε!

Με τη βοήθεια του θεού, 
ωρμάτε κατ΄απίστων,
που ο μουσάτος Σατανάς
η μόνη είναι ελπίς  των!

Σαν το λυσσάρικο σκυλί 
ο γέρος ο παράφρων
έχει αλλάξει  τη φυλή
σε άγρια φυλή των Κάφρων!

Η σπειροχαίτη  η ωχρά
έδωσε πια τη λύση.
Αυτή του γένους η εχθρά
τον έχει όλον σαπίσει.

Η επιστήμη τώρα ας πη
την τελευταία λέξη!
Γεμίστε τις οβίδες σας 
με 606!

Και στους αντάρτες  ρίχτε τες
-τα άλλα είν' ουτοπία!-
Μόνο μ΄αυτό το φάρμακο 
θα γίνη θεραπεία.

Εκτός και αν είναι τόσο αργά
και τώρα η Συφιλίδα
γράφει της ιστορίας του
τη τελευταία σελίδα!...

Παν οι ανθρώποι, βρίζοντάς τον. 
άτιμε, κλέφτη και ληστή!
Και στο φονιά του λέει χαρά στον!
Κι αλλοίμονό του σαν πιαστή!

Παραμιλούν όλοι στο δρόμο:
Τον άτιμο τον μασκαρά!
Την προδοσιά έχει κάμει νόμο
γυναίκα του τη Συμφορά!

Στο φετεινό το καρναβάλι
την κάθε μαύρισε καρδιά!
Κλαίν' οι μαννάδες τους και πάλι
καθώς γλεντούνε τα παιδιά!

Όλους ο χάρος  ο σκουφάτος
καλεί στο γλέντι του θανάτου!
Και το χορό τον σέρνει  να τος
μπροστά μας με την Έλενά του .

Την είχαν κάποτε πληγώσει  
και τώρα η μοίρα μας το γράφει...
Το μέλος πούχατε ματώσει
θα  το πληρώστε με χρυσάφι!

Και συνεχίζεται η δίκη 
κι αι καταθέσεις των μαρτύρων.
Ω κωμωδία και ρεζιλίκι!
Θέμις σαρκαστική και είρων!

-Δεν ξέρω τίποτα, δεν είδα!
Και "ναι " και "όχι " δίχως τσίπα!
"Εν οίδα ότι ουδέν οίδα"
και θρίαμβος του "είπα-ξείπα!"

Κι ο δόλιος ο Καραθανάσης
επάγγελμα που χε διαλέξει!
Λήσταρχος ήταν της θαλάσσης
συνάδελφος του Κολιαλέξη.

Και νάτανε μονάχ' αυτά!
Απ' όλους τους εντιμοτάτους
θενα τους πάρουν τα λεφτά, 
τ' αμάξια και τα μέγαρά τους.

Μπενάκης, Μαρρής Βενιζέλος 
θα δουν της τσέπης τους τον πάτο
και θενά σμίξουνε στο τέλος 
στο λούμπεν προλεταριάτο!....

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΒΡΑΔΥΝΗ στις 7 Μαρτίου 1935 ) 

Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2015

9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1935,(12)


12. Τελικά  "πολύ κακό για το τίποτα".
Ο τραυματισμός του Παναγιωτάκου σε συνδυασμό με τη 15νθήμερη αναρρωτική άδεια που του χορηγείται , είναι μια βολική δικαιολογία  για την άμεση  αντικατάστασή του,  όπως απαιτεί με επιμονή  ο Κονδύλης. Διάδοχός του , στη Διοίκηση του Α Σώματος Στρατού   διορίζεται  όπως είδαμε ,ο   Αλέξανδρος Παπάγος μέχρι τότε  Διοικητής του Γ  Σώματος Στρατού. Τη κενή θέση που αφήνει πίσω του, καταλαμβάνει ο  υποστράτηγος Ζέππος.
Ο Παπάγος γνωρίζει πολύ καλά τι θέλει και πως θα το επιτύχει. Οι πρώτες διαταγές του που εκδίδονται τις πρώτες ώρες της 10ης Σεπτεμβρίου , αυστηρές και κατηγορηματικές , γίνονται δεκτές μάλλον με ανακούφιση  από τους υφισταμένους του. Μία- μία οι μονάδες, που είχαν πάρει τους δρόμους, υπακούοντας στις διαταγές του Παναγιωτάκου, τώρα, υπακούοντας το ίδιο πιστά στις  διαταγές Παπάγου,  παίρνουν συντεταγμένα το δρόμο της επιστροφής. Η ηρεμία και η τάξη επιστρέφουν και πάλι στους δρόμους της πολύπαθης πρωτεύουσας.
 Με δεδομένη την απόφαση του Τσαλδάρη να ταχθεί υπέρ της Βασιλευόμενης Δημοκρατίας,  τα πολιτικά πράγματα μπαίνουν στη τελική ευθεία, ή τουλάχιστον έτσι δείχνουν. Την επόμενη, ημέρα Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου,  ο Πρωθυπουργός, παρά το φορτωμένο του πρόγραμμα,  βρίσκει το χρόνο να επισκεφτεί πρώτα το πολιτικό Παναγιωτάκο, στον Ευαγγελισμό και στη συνέχεια τον στρατιωτικό αδελφό του, στο σπίτι του ,στο Παλαιό Φάληρο. Εκεί αντιλαμβάνεται ότι ο στρατηγός , ενημερωμένος  απόλυτα για τις τελευταίες εξελίξεις, δεν δείχνει τη παραμικρή  διάθεση "συνεργασίας", επιπλέον  απορρίπτει κατηγορηματικά  κάθε ιδέα να απομακρυνθεί από  τη διοίκηση του Α Σώματος Στρατού. Τα τραύματά του είναι ελαφρά, δεν μπορούν να  σταθούν εμπόδιο στην άσκηση των υπηρεσιακών του καθηκόντων   και η δεκαπενθήμερη άδεια που βιάστηκαν να του δώσουν κρίνεται μάλλον υπερβολική.   Δέχεται με επιφυλάξεις  την αντικατάστασή του από το Παπάγο, μια λύση την οποία κρίνει   λύση  με ολότελα προσωρινό χαρακτήρα και δηλώνει κατηγορηματικά ότι αμέσως  μετά τη λήξη της αναρρωτικής του άδειας ,  θα επιστρέψει  στη θέση του  ανεξάρτητα αν συμφωνεί ή όχι, ο Κονδύλης .
Ο Τσαλδάρης από τη πλευρά του δεν θέλει να αφήσει το στρατηγό να ζει με τις ψευδαισθήσεις του και επιχειρεί με τρόπο κομψό, να τον προϊδεάσει για τα όσα πρόκειται ν' ακολουθήσουν . Μια υπόθεση εργασίας παίρνει σχήμα και μορφή.  Από τη στιγμή που η Κυβέρνηση θα υποχρεωθεί εκ των πραγμάτων να οδηγηθεί σε άλλου είδους αποφάσεις ο στρατηγός θα δεχόταν να τη διευκολύνει; Τι σημαίνει πρακτικά;  : " Θα δεχόταν ο στρατηγός να ανταλλάξει τη διοίκηση του Α Σώματος Στρατού με μια άλλη σημαντική θέση όπως είναι σαν παράδειγμα, η   Γενική Επιθεώρηση  της Α Στρατιωτικής Περιφέρειας ; Ο Παναγιωτάκος απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε σκέψη που μπορεί να οδηγήσει σε  παρόμοιο  συμβιβασμό. Ο Πρωθυπουργός κάνει μισό βήμα πίσω και δεσμεύεται να εξετάσει και πάλι το πρόβλημα.  Ο πολιτικός ζητά πίστωση χρόνου για να  επεξεργαστεί και να παρουσιάσει τη πιο κατάλληλη λύση και ο  στρατιωτικός δέχεται να τη προσφέρει, αποδεχόμενος τη παράταση της αναρρωτικής του άδειας από 15 ημέρες, όπως ήταν αρχικά σε δύο μήνες .Το θέμα δεν μπορεί να μείνει κρυφό Οι εφημερίδες αναγγέλλουν  το γεγονός.
Ο κ. Παναγιωτάκος εμμένων πάντοτε εις την άποψιν ότι δια την ενίσχυσιν της εννοίας της πειθαρχίας εις το στράτευμα. πρέπει να διατηρήση την διοίκησιν του Α Σώματος Στρατού απεδέχθη εν τούτοις προς διευκόλυνσιν του κ.Πρωθυπουργού, όπως του δοθή παράτασις μέχρι δύο μηνών της εις ην διατελεί αναρρωτικής αδείας του κ. Παπάγου θεωρουμένου ως προσωρινού αναπληρωτού.[1]
Στο μεταξύ το ήδη φορτισμένο  πολιτικό κλίμα, με την οριστική απόφαση του Τσαλδάρη πάνω στο πολιτειακό, φορτίζεται περισσότερο. Η αντιπολίτευση μοιάζει διχασμένη. Ένα σημαντικό μέρος της δηλώνει τη συμμετοχή της στο δημοψήφισμα , ένα άλλο μέρος τάσσεται υπέρ της αποχής όλοι όμως πιέζουν το Πρόεδρο της Δημοκρατίας να αναλάβει πρωτοβουλίες.Στο συμπολιτευόμενο και αντιπολιτευόμενο τύπο, η μάχη παίρνει δραματικούς τόνους. Άγνωστα στοιχεία και γαργαλιστικές λεπτομέρειες έρχονται στο φως. Η "ανατρεπτική" και "προδοτική" δράση του Περικλή Ράλλη περνά στα πρωτοσέλιδα . Ο τέως υπουργός των Εσωτερικών κατηγορείται ευθέως ότι με χαλκευμένα στοιχεία  κατάφερε να εξαπατήσει τόσο το  Πρωθυπουργό  όσο και το Παναγιωτάκο, τον οποίο είχε καταστήσει άβουλο όργανό του. Έκπληκτος για τα όσα του καταλογίζει μερίδα του τύπου ο στρατηγός αντιδρά με ετοιμότητα. Σε επιστολή του προς τον Ευστρατίου, Διευθυντή της εφημερίδας Ελληνικόν Μέλλον γράφει ανάμεσα στα άλλα....
Σας συγχαίρω δια την τόσον θορυβώδη φιλαλήθειάν σας με την οποίαν εσπεύσατε να διαφωτίσετε το Ελληνικόν Κοινόν. Τοιούτου είδους είδους ανακρίβειαι, αναγραφόμεναι εις τας εφημερίδας και δια πρόσωπα γνωστά στην Κοινήν Γνώμην , αν δεν προκαλούν την αγανάκτησιν, προκαλούν όμως την αηδίαν.....[2]
Με τη σειρά του αντεπιτίθεται και ο Περικλής Ράλλης. Κάνει απεγνωσμένες προσπάθειες να καταρρίψει τις κατηγορίες , διαψεύδει τα πάντα και απειλεί με μηνύσεις.
Υφίσταμαι από τινος καιρού από των στηλών ωρισμένων εφημερίδων δημοσιογραφικήν επίθεσιν της οποίας αδυνατώ να συλλάβω τους σκοπούς και η οποία, κατ εμέ , υπερβαίνει παν όριον της επιβαλλομένης ευπρεπείας, τοσούτω μάλλον καθ' όσον αι διευθύνσεις των εν λόγω εφημερίδων οχυρούνται όπισθεν της βουλευτικής ασυλίας.........Ουδέποτε εκάλεσα εις το υπουργείον των Εσωτερικών και δη κατά το απόγευμα της παρελθούσης Δευτέρας , εκπροσώπους των εργατικών τάξεων , ουδέ έσχον μετ' αυτών οιονδήποτε διάλογον. Ουδέποτε υπέδειξα εις στρατιωτικόν παράγοντα να διενεργήση συλλήψεις άλλων παραγόντων. Ουδέποτε εκάλεσα αστυνομικόν , εις τον οποίον να εισηγηθώ άλλο τι , πλην της τηρήσεως της τάξεως. Ουδέποτε απηύθυνα εγκύκλιον εις τους νοομάρχας ή εις άλλην αρχήν δια να κατευθύνω τας ενεργείας των προς αναβολήν του Δημοψηφίσματος . Και αν υπάρχη τοιούτον έγγραφον , αποτελεί υποχρέωσιν τιμής η δημοσίευσίς του. Επί των δυσφημήσεων αυτών δεν πρόκειται να επανέλθω παρά μόνον εφ' όσον εξ υπευθύνου πηγής αποδοθή και η ελαχίστη αιτίασις , ότι ο τέως υπουργός των Εσωτερικών δεν εξετέλεσε το καθήκον του πιστώς και εντός της χαραχθείσης υπό του κ. Προέδρου της Κυβερνήσεως πολιτικής. Θα ήτο ευτύχημα αν και άλλοι ευρίσκοντο εις θέσιν να προβούν εις παρομοίαν δήλωσιν.[3]
Το θέμα της "άδικης" απομάκρυνσης Παναγιωτάκου καθώς και η ανάγκη αποκατάστασης της τιμής και της υπόληψής του δημιουργεί καινούργιους κλυδωνισμούς και αναζωπυρώνει τις αντιστάσεις των οπαδών της Δημοκρατίας . Για μια ακόμα φορά ο Τσαλδάρης δέχεται ισχυρές πιέσεις από μερίδα βουλευτών του να διακόψει τη συνεργασία με το Κονδύλη..... Η ένταση περνά στους Λάκωνες ψηφοφόρους οι οποίοι με ψηφίσματα κινητοποιούνται υπέρ του Παναγιωτάκου. Μια εκδήλωση συμπαράστασης προαναγγέλλεται από τους Λάκωνες του Πειραιά στο Δημοτικό θέατρο της πόλης. Η πρωτοβουλία αυτή γεννά καινούρια προβλήματα. Από το περασμένο Σάββατο η πόλη ζει στους ρυθμούς των των έκτακτων αστυνομικών μέτρων που έχει λάβει το Υπουργείο των Εσωτερικών. Οι διαδηλώσεις πολιτών απαγορεύονται δια ροπάλου . Για να μη βρεθούν λοιπόν αντιμέτωποι για μια ακόμη φορά στους δρόμους αστυνομικοί και πολίτες, επιλέγεται μια μέση και μάλλον ανώδυνη λύση. Τα αστυνομικά μέτρα παραμένουν σε ισχύ αλλά η αστυνομία, ύστερα από άνωθεν συστάσεις, παραχωρεί στους διοργανωτές της εκδήλωσης κατ΄εξαίρεση, τη σχετική άδεια. Και μέσα σ αυτή τη καλή χαρά, μπαίνει στην Αθήνα ένα τραίνο κατάφορτο με στρατιώτες . Μεταφέρει άνδρες των συνταγμάτων Τρίπολης και Ναυπλίου . Πιθανότατα αποτελούν το προπομπό της δύναμης που ο Παναγιωτάκος είχε καλέσει στη Πρωτεύουσα, δύο εικοσιτετράωρα πριν , για να σώσουν τη Δημοκρατία που κινδύνευε....... Το Υπουργείο των Στρατιωτικών αντιδρά με ετοιμότητα και επιχειρεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις. Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή η μετακίνηση των μονάδων ήταν προγραμματισμένη από καιρό και ο προορισμός τους δεν ήταν η Πρωτεύουσα αλλά τα βόρεια σύνορα, όπου όφειλαν να αντικαταστήσουν τους απολυόμενους συναδέλφους τους της κλάσης 1934...
Τη Πέμπτη 12 Σεπτεμβρίου πραγματοποιείται δίχως ιδιαίτερα προβλήματα η μεγάλη συγκέντρωση των Λακώνων στο Δημοτικό θέατρο του Πειραιά. Τα στρατεύματα που είχαν  φτάσει από τη Πελοπόννησο στη Πρωτεύουσα , ύστερα από μια σύντομη παραμονή στο Ρουφ, ξαναφορτώνονται στα τραίνα με προορισμό τα βόρεια σύνορα. Ο Παναγιωτάκος εξακολουθεί να αρνείται κάθε ιδέα για μετακίνησή του σε μια από τις τρεις Γενικές Επιθεωρήσεις με το αιτιολογικό ότι δεν θέλει να αδικήσει συνάδελφό του στερώντας του τη θέση . Ο Κονδύλης , για να τον απαλλάξει από τις όποιες ενοχές προσφέρεται να δημιουργήσει για χάρη του, μια καινούρια Γενική Επιθεώρηση , κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του . O Παναγιωτάκος ύστερα μάλιστα από τη λαϊκή συμπαράσταση που εκδηλώθηκε προς το πρόσωπό του δεν κάνει ούτε ένα βήμα πίσω ,επιμένει στην αξίωσή του και ενημερώνει εγγράφως το Πρωθυπουργό. Όλοι αντιλαμβάνονται ότι μια δεύτερη μετακίνηση Παπάγου σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα αναπόφευκτα θα δημιουργήσει αναστατώσεις με απρόβλεπτες ίσως συνέπειες. Εκτός εάν . .. Η ιδέα να ορκιστεί ο Παπάγος υφυπουργός Στρατιωτικών μόνο και μόνο για να αδειάσει η θέση , που τόσο επιθυμεί ο Παναγιωτάκος, δεν βρίσκει υποστηρικτές πέρα από τον εισηγητή της........
Στο μεταξύ ο Πρωθυπουργός Τσαλδάρης ύστερα από σχετικές διαβουλεύσεις ξεπερνά τους ύφαλους των εσωκομματικών αντιδράσεων και ανακοινώνει την ημερομηνία διεξαγωγής του δημοψηφίσματος. Θα λάβει χώρα τη τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου, στις 27 του μηνός. .....
Στο υπουργείο των Εσωτερικών, ο Σαγιάς αντιμετωπίζει τα δικά του προβλήματα. Στα πλαίσια της ομαλής πορείας προς το δημοψήφισμα , αναζητά τρόπο να μειώσει στο ελάχιστο τις όποιες πολιτικές αντιστάσεις της αντιπολίτευσης και ξεκινά από το Ριζοσπάστη το επίσημο δημοσιογραφικό όργανο του ΚΚΕ . Αρπάζεται από μια ανώνυμη επιστολή κάποιου που με την υπογραφή "αξιωματικός" καταγγέλλει στην εφημερίδα ένα επικείμενο φιλοβασιλικό πραξικόπημα υπό τη καθοδήγηση των Κονδύλη και Ρέππα . Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Ριζοσπάστης μιλά για σχεδιαζόμενο πραξικόπημα ούτε και η μοναδική εφημερίδα που αναφέρεται στο θέμα αυτό εκείνο το Σεπτέμβρη του 1935. Παρ όλα αυτά , ο υπουργός αποφασίζει , κάνοντας χρήση των εξουσιών που πηγάζουν από τη ΚΗ συντακτική πράξη να απαγορεύσει τη κυκλοφορία της εφημερίδας για 2 μήνες. Δικαιολογεί την απόφαση με το σκεπτικό ότι τέτοιου είδους ανακριβείς ειδήσεις μπορούν να προκαλέσουν στο λαό εμφύλιο σπαραγμό.
Υπάρχει μια ακόμα εκκρεμότητα.
Τα όσα τραγικά συνέβησαν στο Ναό της Δημοκρατίας δεν μπορούν να μείνουν αναπάντητα . Ο άμεσος κολασμός των πράξεων και η υποδειγματική τιμωρία των ενόχων  είναι ηθικό καθήκον της Κυβέρνησης και η Δικαιοσύνη επιλαμβάνεται του θέματος με πρωτοφανή, αν όχι ευαισθησία , τουλάχιστον ταχύτητα.

Η αρχή γίνεται με το Λουκίδη. Η κράτηση του μετατρέπεται σε σύλληψη, το ίδιο βράδυ της 9ης Σεπτεμβρίου και η κατηγορία που του αποδίδεται είναι βαριά: Απόπειρα δολοφονίας αξιωματικού ,ανωτάτου μάλιστα βαθμού. Η ποινή που προβλέπεται είναι εξοντωτική, που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε εκτέλεση. Στη θέση του, . στη διοίκηση του Λόχου του Υπουργείου, τοποθετείται ο Υπολοχαγός Καλλιγέρης υπασπιστής μέχρι τότε του Υποστράτηγου Πρωτοσύγγελου. Η φύλαξη της Βουλής περνά στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Εσωτερικών και ο λόχος της Φρουράς καλείται να παραχωρήσει τη θέση του σε αστυνομική δύναμη και να αποσυρθεί. Ο Μαυρομμάτης, πρωταγωνιστής του επεισοδίου με το Δαβάκη , τίθεται διακριτικά στη διάθεση του Υπουργείου μέχρι να συνταχτεί το πόρισμα μιας εξεταστικής επιτροπής η προεδρία της οποίας έχει ανατεθεί στο Τσολάκογλου [ ]. Καινούριος Προσωπάρχης του Υπουργείου τοποθετείται  ο αντισυνταγματάρχης Πεζικού Σωτηριάδης. Ο Δαβάκης δεν έχει την υπομονή να περιμένει το πόρισμα Τσολάκογλου και υπογράφει εν θερμώ μια αίτηση αποστρατείας. Δεν του είναι αρκετό. Νοιώθει ταπεινωμένος . Το πληγωμένο του φιλότιμο ζητά ικανοποίηση και ο ίδιος προσανατολίζεται στο ενδεχόμενο να καλέσει το Μαυρομμάτη σε μονομαχία . Και ένας άλλος αξιωματικός , ο υπασπιστής του προτύπου Τάγματος Ευζώνων λοχαγός Λάβας που είχε "εκτεθεί" ίσως περισσότερο από ότι επέτρεπε εκείνη τη νύχτα , επιχειρεί να αποφύγει τα χειρότερα και ζητά να τεθεί σε διαθεσιμότητα .Στις 11 Σεπτεμβρίου μιμείται το παράδειγμά του ο ταγματάρχης Κατσαρός. Το δρόμο της παραίτησης επιλέγει άλλος ένας από τους "χαμένους" εκείνης της νύχτας, ο ταγματάρχης Αθαν. Πέππας . Το αίτημά του απορρίπτεται και ο ίδιος αναβαθμίζεται στη θέση του υποδιοικητή στο Προτύπου Τάγματος Ευζώνων .[ ]

Θυμόμαστε ότι ο Κετσέας, ύστερα από διαταγή Παναγιωτάκου είχε διαταχθεί να αναλάβει τη Διοίκηση του συγκροτηθέντος μικτού αποσπάσματος και είχε ενεργό ρόλο στα γεγονότα της 9 Σεπτεμβρίου. Με επείγουσα διαταγή υπουργείου μετατίθεται αμέσως από το 1ο Σύνταγμα σε μια νεκρή θέση της επιθεώρησης πεζικού.. Την ίδια τύχη έχει και ο Ταβουλάρης . Στο μεταξύ στα συντάγματα που ενεπλάκησαν στα γεγονότα της Δευτέρας οι ανακρίσεις οδηγούν σε κάποιες λιγότερο ή περισσότερο ανώδυνες μεταβολές και όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις δεν απουσιάζει ο υποκειμενικός χαρακτήρας.
Στο 34ο Σύνταγμα , σα παράδειγμα, δύο αξιωματικοί ,οι λοχαγοί Βιζάς και Χρηστέας απαλλάσσονται από τα καθήκοντά τους και ο Λάβδας αιτιολογεί λακωνικά τους λόγους που τον οδήγησαν στη λήψη εκείνων των διοικητικών μέτρων .
Ο πρώτος κατηγορείται για παράλειψη καθήκοντος, μια που δεν είχε αναφέρει όπως είχε υποχρέωση τη μετακίνηση του τμήματος στου Μακρυγιάννη και ο δεύτερος για τυπικούς υπηρεσιακούς λόγους.
Ενόχους αναζητά και ο υπουργός Αεροπορίας Νικολαϊδης . Δίχως ιδιαίτερο ζήλο, είναι αλήθεια , προσπαθεί να ρίξει φως στα γεγονότα της λεωφόρου Συγγρού και αναζητά τους πρωτεργάτες σμηνίτες.
Τα γεγονότα της 9 Σεπτεμβρίου με τον ένα τρόπο τσαλακώνουν τη καριέρα μιας σαρανταριάς αξιωματικών οι οποίοι , σε τελική ανάλυση ,δεν έκαναν τίποτα περισσότερο από το να υπακούσουν τις διαταγές των ανωτέρων τους.Οι περισσότεροι από αυτούς  προσανατολίζονται στη λύση των παραιτήσεων. Από τη μεριά του Υπουργείου των Στρατιωτικών υπενθυμίζει ότι οι ομαδικές παραιτήσεις, αντιμετωπίζονται σα στάση και κατά συνέπεια αποτελούν σοβαρό αδίκημα.
Ένα καινούριο θέμα προκύπτει ύστερα από όλα αυτά . Ποιο δικαστήριο είναι αρμόδιο τελικά να δικάσει το Λουκίδη και όσους ενδεχόμενα έχουν συνεργαστεί μαζί του; Το άρθρο100 του Συντάγματος του 1927 είναι βέβαια ξεκάθαρο .
Υπό των ορκωτών δικαστηρίων δικάζονται τα κακουργήματα , τα πολιτικά εγκλήματα , ως και τα του τύπου , οσάκις ταύτα δεν αφορώσι τον ιδιωτικόν βίον, εκτός των κατά των δικαστικών υπαλλήλων από του βαθμού του ειρηνοδίκου και άνω αδικημάτων του τύπου, δικαζομένων πάντοτε υπό των ορκωτών δικαστηρίων , εις την αρμοδιότητα των οποίων δύνανται δια νόμου να υπαχθούν και άλλα αδικήματα .Κακουργήματα υπαχθέντα δι' ειδικών νόμων εις την αρμοδιότητα των Εφετείων θέλουν εξακολουθήσει δικαζόμενα υπό των δικαστηρίων τούτων , εφ'όσον νόμος δεν ήθελεν επαναφέρει ταύτα υπό την αρμοδιότητα των ορκωτών δικαστηρίων. Τα περί Στρατοδικείων, Ναυτοδικείων και Δικαστηρίων λειών κανονίζονται δι ειδικών νόμων , οίτινες όμως δεν δύνανται να υπαγάγουν εις την αρμοδιότητα των Στρατοδικείων , και Ναυτοδικείων αδικήματα διαπραττόμενα υπό στρατιωτικών και στρεφόμενα κατά της ζωής , υγείας, τιμής , αγνείας και σωματικής ακεραιότητος των ιδιωτών ή εν γένει κατά του προσώπου αυτών ή αφορώντα εις φθοράν ή βλάβην της περιουσίας των. Ουδέποτε ιδιώται δύνανται να υπαχθώσιν εις την αρμοδιότητα Στρατοδικείων και Ναυτοδικείων. (Ερμηνευτική δήλωσις επί του άρθρου 100"Η έννοια της 3ης παραγράφου του άρθρου 100 είναι ότι δεν περιλαμβάνονται εις αυτήν τα αδικήματα στρατιωτικώνκατά πολιτών , τα οποία εγένοντοκατά την εκτέλεσιν στρατιωτικής εντολής.") Ειδικός νόμος δύναται να κανονίση τα των ειδικών δικαστηρίων παίδων.......
Υπάρχει μια σημαντική λεπτομέρεια. Το άρθρο 100 του Συντάγματος έχει καταργηθεί με συντακτική πράξη της Κυβέρνησης.
Για το Κονδύλη τα πράγματα μοιάζουν ξεκάθαρα. Οι κατηγορούμενοι στρατιωτικοί πρέπει να ανακρίνονται από στρατιωτικούς και να δικάζονται από  Στρατοδικεία. Ο Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης Βοζίκης όμως, έχει αντίθετη γνώμη. Προσπαθεί να πείσει το Πρωθυπουργό πως στη συγκεκριμένη περίπτωση το πρώτο λόγο τον έχουν τα πολιτικά δικαστήρια. Τα αδικήματα έχουν τελεστεί στο χώρο της Βουλής και το μέγαρο της Βουλής σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί στρατιωτικός χώρος επειδή κάποιος είχε την έμπνευση να αναθέσει τη φύλαξη και προστασία του σε ένα μόνιμα στρατωνισμένο λόχο του υπουργείου στρατιωτικών. Αντίθετα. Από νομικής άποψης η Βουλή βρίσκεται κάτω από τη δικαιοδοσία του Πρόεδρου της Βουλής. Επιπλέον σύμφωνα με τις πρώτες καταθέσεις, τα δύο αδέλφια ,ο πολιτικός και ο στρατιωτικός δεν δέχθηκαν επίθεση μόνο από τους στρατιωτικούς αλλά και από πολίτες. Αν αποδειχθεί κάτι τέτοιο τα πράγματα στο στρατοδικείο θα πάρουν δυσάρεστη τροπή και θα οδηγηθούν σε αδιέξοδο. Κατά την άποψή του Βοζίκη το πρώτο λόγο έχουν τα τακτικά δικαστήρια. Μόνο στη περίπτωση που δεν θα προκύψει  ενοχή πολιτών , η υπόθεση μπορεί να  να περάσει  στην αρμοδιότητα του στρατοδικείου .......
Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 1935. Το απόγευμα το θέμα επανέρχεται στη διάρκεια της συνεδρίασης της νομοθετικής επιτροπής. Οι κονδυλικοί διαμαρτύρονται ο Βοζίκης επιμένει, ότι σύμφωνα με το ψήφισμα της εθνοσυνέλευσης είναι ο μόνος εντεταλμένος για την εσωτερική διοίκηση του κτιρίου της Βουλής και επομένως έχει δικαίωμα και καθήκον ταυτόχρονα, να ζητήσει την επέμβαση εισαγγελέα από τη στιγμή μάλιστα, που είχε  τραυματιστεί μέλος της εθνοσυνέλευσης. Η αντιπαράθεση δεν αργεί να πάρει άσχημη τροπή και ο Μαλλώσης πληρεξούσιος Αργολιδοκορινθίας πιάνεται στα χέρια με το κονδυλικό Δαρβέρη.
Όλο αυτό το διάστημα η αντιπολίτευση επιχειρεί με συντονισμένες μεθοδεύσεις να δημιουργήσει μεγαλύτερη κρίση ζητώντας από το Πρόεδρο της Δημοκρατίας να εκβιάσει τη κατάσταση παραιτούμενος. Ο Ζαΐμης όμως διστάζει να κάνει το αυτονόητο μπερδεύοντας σαν Πρόεδρος που είναι ,το προσωπικό συμφέρον με το συμφέρον της Πατρίδας.  κ. Ζαϊμης δεν πρόκειται να παραιτηθή προ της τελικής λύσεως του Πολιτειακού " γράφει η εφημερίδα "Πρωία" της Τρίτης 10 Σεπτεμβρίου 1935.....
Έτσι λοιπόν ο Κονδύλης, παρ΄όλες τις φιλότιμες προσπάθειες των πολιτικών του αντιπάλων να τον εκτοπίσουν, παραμένει τελικά στη κυβέρνηση Τσαλδάρη η οποία με τη σειρά της κερδίζει παράταση ζωής, για ένα σχεδόν ολόκληρο μήνα ..

Υποσημειώσεις:
[12. 1]] Ελληνικόν Μέλλον Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 1935
[12, 2] Ελ. Άνθρωπος Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου.
[12, 3]
[12. 4]

Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2015

9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1935 (11)


11. Μετά την επεισοδιακή διακοπή του υπουργικού συμβουλίου .   
Η συνεδρίαση του υπουργικού Συμβουλίου διακόπτεται άδοξα αλλά τα προβλήματα δεν μπορούν να περιμένουν. Πρέπει να διευθετηθεί  οριστικά το πρόβλημα  Παναγιωτάκου ώστε ο διάδοχός του, να μεθοδεύσει με το καλύτερο δυνατό τρόπο  την επιστροφή των στρατιωτικών μονάδων πίσω στα στρατόπεδα, πριν ο θεός ξημερώσει την καινούρια ημέρα. Είναι άγνωστο με ποιο τρόπο ο Πρωθυπουργός καταφέρνει τελικά να συντονίσει  τους όχι και σε τόσο ήρεμη ψυχική διάθεση υπουργούς του και να τους συγκεντρώσει,λίγη ώρα αργότερα, στη φιλόξενη και ευρύχωρη κατοικία  του Δ. Λόντου επί της οδού Σόλωνος και Κανάρη .
Ο Περικλής Ράλλης που είχε αναλάβει να  μεταφέρει τον τραυματία στρατηγό στη κλινική Γερουλάνου  για τις πρώτες βοήθειες, φτάνει στο σπίτι του Λόντου τελευταίος. Εκεί ,αντιλαμβάνεται από τη πρώτη στιγμή,   ότι η παρουσία του  όχι μόνο δεν κρίνεται απαραίτητη και μάλλον προβλήματα δημιουργεί. Το παιχνίδι του έχει αποκαλυφθεί και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός προσπαθεί να κρατήσει αποστάσεις. Αρκετά έξυπνος ο Περικλής Ράλλης αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να αποχωρήσει διακριτικά. Με τη βεβαιότητα μάλιστα ,ότι από ώρα σε ώρα θα του ζητηθεί η παραίτηση αποφασίζει να κάνει αυτός το πρώτο βήμα διευκολύνοντας το Πρωθυπουργό. Κάθεται γράφει και υπογράφει τη παρακάτω δήλωση.
Κατόπιν των συμβάντων χθες εις το Υπουργικόν Συμβούλιον πρωτοφανών αληθώς εις τα πολιτικά πράγματατης χώρας γεγονότων , εθεώρησα υποχρέωσιν να υποβάλω την παραίτησίν μου δια λόγους ηθικής τάξεως .Τούτο δε, τοσούτω μάλλον, καθ' όσον συνέπεια των γεγονότων αυτών υπήρξεν ο τραυματισμός και η απομάκρυνσις ανωτάτου αξιωματικού ............[1]

Πρωθυπουργός και Κονδύλης συμφωνούν τελικά στην ανάγκη αντικατάστασης Παναγιωτάκου από τη διοίκηση του Α Σώματος Στρατού . Διάδοχος του ορίζεται ο Αλέξανδρος Παπάγος . Τελευταία εκκρεμότητα που απομένει είναι ο τρόπος με τον οποίο θα παρουσιαστεί η απόφαση αυτή στη κοινή γνώμη και ιδιαίτερα στους Λάκωνες ψηφοφόρους του Πειραιά. Η είδηση της σύναξης των υπουργών στο σπίτι του Λόντου δεν αργεί να διαδοθεί. Ομάδες φιλοβασιλικών ,κατάλληλα συντονισμένες προφανώς από το "Στρατηγείο" της οδού Φιλελλήνων, δεν χάνουν την ευκαιρία να διαδηλώσουν έξω από το σπίτι του Λόντου με κραυγές, συνθήματα και επευφημίες . Η αστυνομία που φτάνει καθυστερημένη καταφέρνει τη τελευταία στιγμή να απωθήσει τους συγκεντρωμένους σε μια απόσταση ασφαλείας.Όλο αυτό το διάστημα , στου Μακρυγιάννη , στου Φιλοπάππου , στην Ακρόπολη , στους στύλους του Ολυμπίου Διός από τη πλευρά της Αμαλίας όπου τα γραφεία του Α Σώματος, στρατιώτες με το ίδιο εθνόσημο εξακολουθούν να παραμένουν χωρισμένοι σε δύο στρατόπεδα με το δάκτυλο στη σκανδάλη. Όχι και τόσο παλιές πικρίες αναδύονται στη μνήμη ........ Το κέντρο της πρωτεύουσας εξακολουθεί να είναι μια απέραντη πυριτιδαποθήκη . Μια τυχαία ασήμαντη αφορμή μπορεί να τινάξει τα πάντα στον αέρα.
Με το πέρας του μυστικού υπηρεσιακού Συμβουλίου, στις 1,30 το πρωί , μια πρώτη κυβερνητική ανακοίνωση, επιχειρεί να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα.
Εξ αφορμής κινήσεων τινων το Α Σώμα Στρατού διέταξε μέτρα τινα λόγω των οποίων ο κ. υπουργός των Στρατιωτικών υπέβαλε την παραίτησίν του. Το υπουργικόν Συμβούλιον συγκληθέν εκτάκτως εξήτασε τα πράγματα, εκ της εξετάσεως δε ταύτηςεπείσθη ο κ. υπουργός των Στρατιωτικών και Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως όπως παραμείνει εν τη Κυβερνήσει, διότι οι λόγοι της παραιτήσεώς του απεδείχθησαν οφειλόμενοι εις παρεξήγησιν. Κατά την διάρκειαν της συνεδριάσεως του υπουργικού Συμβουλίου εις τους διαδόμους της Βουλής προεκλήθη ανησυχία, προς κατευνασμόν της οποίας επενέβη η φρουρά ,ετραυματίσθη δε ελαφρώς ο Στρατηγός Παναγιωτάκος εξελθών εις τον διάδρομον όπως επαναφέρη την τάξιν. Λόγω του τραυματισμού του στρατηγού Παναγιωτάκου ανετέθη η διοίκησις του Α ' Σ.Σ εις τον στρατηγόν κ Παπάγον , όστις και ανέλαβε ταύτην. Το τραύμα του στρατηγού Παναγιωτάκου εξετασθέν υπό των ιατρών ευρέθη εντελώς επιπόλαιον μετά δε την επίδεσίν του ο στρατηγός μετέβη εις την οικίαν του".[3]
Την ίδια ώρα μια άλλη σύσκεψη , εκατοντάδες χιλιόμετρα μακρυά πραγματοποιείται πάνω στη ναυαρχίδα του στόλου που ναυλοχεί στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Ο ναύαρχος Σακελλαρίου πλαισιωμένος από ομάδα ανωτάτων αξιωματικών ανάμερα στους οποίους ο Επιτελάρχης του Γ Σώματος Στρατού[4] και ο αρχηγός των υποβρυχίων πλοίαρχος Καββαδίας [5] αποφασίζουν για μια σειρά προληπτικών μέτρων που έχουν σα σκοπό τη διασφάλιση της τάξης στη Θεσσαλονίκη . Όσο περνά η ώρα το τοπίο ξεκαθαρίζει όλο και περισσότερο. Πίσω στην Αθήνα ο Παναγιωτάκος , μετά την επίδεση των τραυμάτων του εκφράζει την επιθυμία να επιστρέψει στα γραφεία του Α Σώματος . Όταν πληροφορείται ότι η Κυβέρνηση έχει τοποθετήσει στη θέση του το Παπάγο, αποφασίζει να πάρει το δρόμο της επιστροφής προς το σπίτι του στο Φάληρο. Έχει πάει δύο και μισή όταν ο υπουργός Στρατιωτικών Κονδύλης επιστρέφει και πάλι στο Υπουργείο του έχοντας ήδη στη τσέπη του υπογεγραμμένη από το Τσαλδάρη, τη παρακάτω σύντομη διαταγή:
Κωλυομένου του στρατηγού κ.Παναγιωτάκου, την Διοίκησιν του Α Σώματος Στρατού αναλαμβάνει ο υποστράτηγος κ.Παπάγος. Άπαντα τα τμήματα να επανέλθουν εις τα συντάγματά των. Οι άνδρες να αναπαυθούν και να τηρηθή μικρά επιφυλακή.
Ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως Π.ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ  
Ο Υπουργός των Στρατιωτικών Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ
Υπακούοντας με ανακούφιση στις διαταγές του νέου Σωματάρχη τα ένοπλα τμήματα αρχίζουν να παίρνουν πειθαρχημένα το δρόμο της επιστροφής. Λίγο πριν από το χάραμα της Τρίτης 10 Σεπτεμβρίου η ησυχία και η γαλήνη επιστρέφει και πάλι στους δρόμος της πολύπαθης Πρωτεύουσας καθώς και το τελευταίο απόσπασμα του στρατού που περιφερόταν στους δρόμους επιστρέφει στους χώρους στρατωνισμού του.



Πρώτος ο Πρωθυπουργός Τσαλδάρης δίνει τη δική του ερμηνεία για τα γεγονότα της ημέρας που πέρασε.
 Θλιβεραί σκηναί εξειλίχθησανχθες εκ πρωτοφανούς παρανοήσεως , εκφράζω δε δι' αυτάςόλην την αγανάκτησίν μου. Κατά των υπαιτίων των σκηνών τούτων ελήφθησαν ήδη μέτρα και θα κριθούν αυστηρώς. Εξ όλων των χθεσινών γεγονότων διαπιστώνω αδικαιολόγητον νευρικότητα εις τας τάξεις του λαού και των ενόπλων δυνάμεων της χώρας. Ουδείς εν τούτοις ώφειλε να ανησυχή. Η κυρία αιτία της ανησυχίας είνε το πολιτειακόν ζήτημα. Η επ' αυτού πορεία έχει ήδη σαφώς διαγραφή προ πολλού. Πιστός εις την προς τον Ελληνικόν λαόν δοθείσαν υπόσχεσιν και εν τη πεποιθήσει ότι ούτω εξυπηρετούνταιτα ύψιστα της χώρας συμφέρονταέφερον προ της Συνελεύσεωςτο ζήτημα τούτο, ελήφθη δε η απόφασις προς διενέργειαντου δημοψηφίσματος .Πάντοτε εξήγγειλα , ως ήτο άλλως τε φυσικόν , ότι το δημοψήφισμα θα διενεργείτο . Και τούτο εδήλωσα ήδη ευθύς ως αφίχθην. Άν και ενόμισα ότι δεν έπρεπε να εκδηλώσω προώρως την γνώμην μου ως αρχηγού του Λαϊκου Κόμματος. ίνα μη προκαλέσω επιζημίαν δια την χώραν διαμάχην και σάλον, η θέσις μου όμωςεπί του ζητήματοςτούτου ήτο προδιαγεγραμμένη σαφώς εκ της ιστορίας του Λαϊκου κόμματος. Και τούτο εξεδήλωσα χθες θεωρών ότι φυσικόν πολίτευμα δια την χώραν μας , υπέρ του οποίου θα συνίστων να ψηφίση ο Ελληνικός λαός είναι η Βασιλευομένη Δημοκρατία.Ποιούμαι έκκλησιν προς πάντας να ηρεμίσουν. Εγώ ως υπεύθυνος κυβερνήτης της χώρας δηλώ,ότι κατά την κρίσιμον και ιστορικήν αυτήν ώραν δεν θα ανεχθώ ουδεμίαν διατάραξιν της τάξεως και της ησυχίας.Έχω πεποίθησιν , ότι τόσον οι πολιτικοί μου φίλοι , όσον και ολόκληρος ο Ελληνικός λαός και αι ένοπλοι δυνάμεις της χώρας , καθοδηγούμενοι υπό πατριωτικών σκέψεων θα είνε μαζή μου πρόθυμοι υποστηρικταί της γαλήνης, της ησυχίας και της τάξεως.  Π.ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ

Περισσότερο συνθετικός, ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Κονδύλης επιχειρεί να υποβαθμίσει το γεγονός.
Το χθεσινόν λυπηρόν επεισόδιον πρέπει να θεωρηθή λήξαν και να αποκατασταθή η αλληλεγγύηκαι η ενότηςμεταξύ των αξιωματικών, διότι αρκετά εδιχάσθημεν επί τόσα έτη. Ο στρατός, μετά το τελευταίον κίνημα υπέστη ποιοτικήν βελτίωσιν.Το Σώμα των αξιωματικώνέγινεν εν μεγίστω βαθμώ ομοιογενές και ομονοούν. Ας προσπαθήσωμεν να διατηρήσωμεν αυτήν την ομοιογένειανκαι την ομόνοιαν, η οποία είνε απαραίτητος δια την ομαλήν διακυβέρνησιν της χώρας.
Πρωταγωνιστής της ιστορίας ο Παναγιωτάκος δεν κάνει οικονομία στις δικές του δηλώσεις. Μιλώντας στους δημοσιογράφους δίνει τη δική του εκδοχή.
Εγώ δεν εστασίασα, είπεν ο κ. Παναγιωτάκος. Ηγωνίσθην διά την τάξιν, την ηρεμίαν και την κατοχύρωσιν των λαϊκών ελευθεριών . Όσοι ήσαν κοντά μου ,αντελήφθησαν , ότι ο αγών μου απέβλεπεν εις το να εξασφαλισθούν αι λαϊκαί ελευθερίαι από τας διαθέσεις ωρισμένων κύκλων.
Είχομεν την πληροφορίαν, ότι ετοιμάζεται κίνημα δια την ανατροπήν της Κυβερνήσεως και την εγκαθίδρυσιν διευθυντηρίου , αποτελουμένου από ωρισμένα άτομα και ωρισμένον πρόεδρον. Άμα τη συστάσει του , το διευθυντήριον τούτο θα διέτασσε πολλάς συλλήψεις, μεταξύ των οποίωντου Προέδρου της Κυβερνήσεως , εμού και άλλων. Όλα αυτά ,εν συνδυασμώ με την εντεινομένην κίνησιν των κομμουνιστών, μας έδωκαν την εντύπωσιν , ότι ευρισκόμεθαπρο σοβαράς κινήσεως, την οποίαν επιβάλλετο να αντιμετωπίσωμεν.
Ελάβομεν λοιπόν ωρισμένα μέτρα, τα οποία όπως ήτο φυσικόν, δεν ήρεσαν εις τους ενδιαφερομένους , εις τούτο δε οφείλονται τα επακολουθήσαντα την νύκτα γεγονότα ."
Στο συντάκτη της Εστίας θα πει:
Κάθε πατριώτης πρέπει να λυπήται δια το σημείον εις ο περιήχθη η κατάστασις και να εύχεται δια την αποκατάστασιν της γαλήνης. Όλοι όσοι ενδιαφέρονται δια την εσωτερικήν μας ησυχίαν πρέπει να λυπούνται δια το κατάντημά μας.






Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2015

9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1935 (10)


10. Τα έκτροπα στο ναό της Δημοκρατίας.
 Αγνοώντας το παρασκήνιο των τελευταίων ωρών  και με την ψευδαίσθηση  ότι απολαμβάνει ακόμα της εμπιστοσύνης του Πρωθυπουργού,  ο Παναγιωτάκος συνοδευόμενος από τον αντισυνταγματάρχη Δαβάκη , τον υπασπιστή του  του και τον αδελφό του, βουλευτή Πειραιά,  προσέρχεται στα Παλαιά Ανάκτορα με τον αέρα ενός ανθρώπου, που είναι   σίγουρος για τον εαυτό του . Τον ενημερώνουν ότι ο Πρωθυπουργός τον περιμένει σε κάποιο παρακείμενο γραφείο , κοντά στη αίθουσα του Υπουργικού Συμβουλίου και τον συνοδεύουν αμέσως εκεί.. Ο   Πρωθυπουργός δεν είναι μόνος. Μαζί του είναι  ο  Νικολαίδης,  υπουργός της αεροπορίας. Το θέμα της συζήτησης που ακολουθεί, ένα και μοναδικό . Η αποσόβηση της πολιτικής κρίσης  με κάθε θυσία.  
Είχα κληθεί υπό του Υπουργικού Συμβουλίου να προσέλθω δια να δώσω ωρισμένας πληροφορίας . Διακοπείσης της συνεδριάσεως αυτού , απεσύρθημεν μετά του κ. Πρωθυπουργού και του Υπουργού της αεροπορίας κ. Νικολαϊδη εις μίαν αίθουσαν παραπλεύρως του Υπουργικού Συμβουλίου και ηρχίσαμεν συνομιλούντες. [1]
Κάποια στιγμή ο Σωματάρχης καλεί στην αίθουσα τον αντισυνταγματάρχη Δαβάκη. Σύμφωνα με την εφημερίδα "Ελεύθερος Άνθρωπος "......
.. ο Δαβάκης κληθηκε από το Σωματάρχη να διαβιβάσει τηλεφωνική διαταγή στη 4η Μεραρχία και τότε βρέθηκε αντιμέτωπος με το Μαυρομμάτη. ..... ένώ όμως μετέβαινε εις το τηλέφωνον τον επλησίασεν ο κ. Μαυρομμάτης , ο οποίος αφού τον επετίμησε διότι παρουσιάσθη ενώπιον του κ. Πρωθυπουργού άνευ αδείας του υπουργού των Στρατιωτικών , προσέθεσε. ντρέπεσαι;. Ο κ. Δαβάκης του απήντησε ότι "είνε άνθρωπος που δεν φοβάται " τότε δε ο κ. Μαυρομμάτης του κατέφερε μίαν ισχυράν γροθιάν. Οι δύο αξιωματικοί ήλθον εις χείρας , ο δε κ. Δαβάκης εξήγαγε το περίστροφόν του. Οι παριστάμενοι αξιωματικοί τους αφώπλισαν , ούτος όμως εξήγαγε δεύτερον περίστροφον το οποίον και πάλι του αφηρέθη . Εδημιουργήθη θόρυβος ηκούοντο δε φωναί και ύβρεις.[2]
Τι ακριβώς έχει προκαλέσει την έκκρηξη του Μαυρομμάτη; Οι πρωτοβουλίες Παναγιωτάκου τις τελευταίες ημέρες έχουν δημιουργήσει  όπως είναι λογικό  μια σειρά προβλήματα. Η έννοια της ιεραρχίας και της πειθαρχίας γενικότερα, έχει τραυματιστεί από τη στιγμή που ανώτεροι και ανώτατοι αξιωματικοί απαξιώνουν τις διαταγές του υπουργείου και διοικητές μεγάλων μονάδων επιλέγουν να στοιχιστούν πίσω από ένα  Σωματάρχη .  Ο πρωταγωνιστικός  ρόλος του Δαβάκη στα γεγονότα των τελευταίων ημερών  έχει καταγραφεί , και η πρόσφατη μετάθεση του από τη σχολή των Ευελπίδων στο Α Σώμα, που γίνεται με μόνη την υπογραφή του Παναγιωτάκου, έχει δημιουργήσει  όπως είναι φυσικό αρνητικές εντυπώσεις . Εκείνο το βράδυ ο Μαυρομμάτης σπεύδει αναστατωμένος στη Βουλή με σκοπό να βρει και να ενημερώσει  το Κονδύλη για τις τελευταίες εξελίξεις, έτσι όπως τις μεταφέρουν τα τηλεφωνικά καλώδια. Αναστατωμένοι οι Διοικητές των διαφόρων Φρουρών της Πελοποννήσου για τα όσα διαβάζουν στις τηλεγραφικές διαταγές του Παναγιωτάκου και ανήσυχοι  για τη πραγματική εικόνα που επικρατεί στη Πρωτεύουσα,  ζητούν πληροφορίες και διαταγές . Στη Τρίπολη και τη Καλαμάτα έχει αρχίσει ήδη η επιβίβαση στρατιωτών στα τραίνα.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες ο Μαυρομμάτης συναντά το Δαβάκη. [3]
Σύμφωνα με τον ίδιο το Δαβάκη.......
-Συνώδευσα τον στρατηγόν Παναγιωτάκον εις το Υπουργικόν Συμβούλιον , εις την παράπλευρον αίθουσαν του οποίου συνηντήθη ούτος μετά του κ. Πρωθυπουργού και του υπουργού της Αεροπορίας, μετα των οποίων ήρχισε συνομιλών , Κατά την διάρκειαν της συνομιλίας , εγώ ευρισκομην εις τον προθάλαμον . Εκεί συνηντήθην εις μίαν στιγμήν με τον προσωπάρχην του υπουργείου των Στρατιωτικών κ, Μαυρομμάτην , ο οποίος μόλις με είδε και χωρίς ουδεμία συζήτησις να προηγηθή μεταξύ μας , μου είπε σκαιότατα :Δεν ντρέπεσαι σύ; Του απήντησα, ότι δεν έχει δικαίωμα να ομιλή έτσι εις εμένα. Ο κ. Μαυρομμάτης επετέθη τότε εναντίον μου και μου έδωσε δύο γροθιές. Αμυνόμενος πλέον εγώ , εξήγαγα το περίστροφόν μου, αλλ' επενέβη ο παριστάμενος φίλος μου κ. Κονιωτάκης, όστις και μου αφήρεσε το περίστροφον. Εν τω μεταξύ είδα προσερχομένους διαφόρους κρατούντας πιστόλια εις τα χέρια, μεταξύ δε αυτων ανεγνώρισα τον ακόλουθον του υπουργού των Στρατιωτικών κ, Γιαλουράκον. Ηναγκάσθην τότ να εξαγάγω και το δεύτερον περίστροφόν μου. Επενέβησαν όμως οι άλλοι παριστάμενοι εις το επεισόδιον και έτσι αυτό δεν είχε συνέχειαν. [4]

Άσχετα με αυτό που ισχυρίζεται ο Δαβάκης η ιστορία δεν κλείνει έτσι απλά.

Ο κ. Δαβάκης  εξήλθε παραπαίων και κρατούμενος από τους κ.κ. Μαυρομμάτην και Γιαλουράκον, παρείχε δε την εντύπωσιν  ότι είχε συλληφθεί από αυτούς , διότι είχεν επιχειρήσει  να πυροβολήση. Την στιγμήν εκείνην  ευρίσκετο  εις τον διάδρομον ο υπολοχαγός κ. Λουκίδης , εκ των υπασπιστών του κ.Κονδύλη , ο οποίος ενόμισεν  ότι ο κ. Δαβάκης  είχε συλληφθή διότι είχε φονεύσει εντός της αιθούσης  του Υπουργικού Συμβουλίου, τον υπουργόν των Στρατιωτικών . Έξαλος προ της ιδέας αυτής ο κ. Λουκίδης  εκάλεσε αμέσως την φρουράν η οποία και σπεύσασα παρετάχθη προ της εισόδου του προθαλάμου. [5]

Η φρουρά στρατωνιζόταν μόνιμα στα υπόγεια των παλαιών ανακτόρων . Ασφαλώς ο Λουκίδης νοιώθει υπεύθυνος για την ασφάλεια του χώρου που θεσμικά οφείλει να προασπίζει . Τα γεγονότα που έχουν προηγηθεί δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας ότι η βραδιά θα κλείσει ομαλά και επί πλέον η παρουσία στους διαδρόμους κάποιων οπλισμένων πολιτών κάνει περισσότερο βαριά την ατμόσφαιρα. Ίσως να πιστεύει ότι τα χειρότερα ακολουθούν. 

Όταν ο  επικεφαλής του λόχου της φρουράς υπολοχαγός Λουκίδης εμφανίζεται μπροστά από το γραφείο του Πρωθυπουργού δίνει  την εντύπωση ανθρώπου που δεν ελέγχει τα γεγονότα αλλά τρέχει πίσω από αυτά. Φυσικά η  εμφάνιση των στρατιωτών με τις ξιφολόγχες περασμένες στις κάννες ρίχνει περισσότερο λάδι  στη φωτιά.. Καινούρια φασαρία καινούρια αναστάτωση. 
Την ιδίαν στιγμήν εισήλθεν εις τον προθάλαμον του Υπουργικού Συμβουλίου, όπου διεδραματίζοντο τα γεγονότα αυτά, ο υπασπιστης του υπουργού Στρατιωτικών υπολοχαγός Λουκίδης ο οποίος με προτεταμένον το περίστροφον εστράφη κατά του κ. Ράλλη και άλλων αξιωματικών.  Οι τελευταίοι αυτοί του απηύθυναν δριμυτάτας παρατηρήσεις, αλλ' ο Λουκίδης ο οποίος ισχυρίζεται , ότι ενόμισε, ότι κατά τας πρώτας αυτάς σκηνάς είχε τραυματισθή ο κ. Κονδύλης έξαλλος τους εφώναξε:
-Είμαι εντεταλμένος διά την φρούρησιν του κ. Κονδύλη εγώ! Τι τον εκάματε τον στρατηγό; 
 Οι αξιωματικοί του παρετήρησαν πάλιν, ότι δεν έχει θέσιν εκεί".
Ο Λουκίδης ασθμαίνων ώρμησε προς την έξοδον των Π. Aνακτόρων φωνάζων:-Τώρα θα σας δείξω αν έχω θέσιν εγώ.... Πράγματι μετ' ολίγα λεπτά επανήρχετο κρατών το περίστροφον ανα χείρας και επί κεφαλής εξ εκ των ανδρών της φρουράς , οι οποίοι μέχρι της στιγμής εκείνης εφρούρουν εις την είσοδον των ανακτόρων.[7]
Φοβούμενοι για τα χειρότερα οι υπουργοί κλειδώνονται στην αίθουσα του διοικητικού συμβουλίου ενώ το πολιτικό προσωπικό αναζητά ασφάλεια στα διπλανά γραφεία . Σε έναν άδειο προθάλαμο μπροστά από τη κλειστή πόρτα ο Λουκίδης μοιάζει να είναι εκτός εαυτού.
....επικεφαλής της δυνάμεως με το πιστόλι ανα χείρας εφώναζε προς τους εντός της αιθούσης ν΄ανοίξουν , διότι η φρουρά θα πυροβολήση. Επηκολούθησε πανδαιμόνιον και πανικός των ευρισκομένων πολιτών,οίτινες έσπευσαν να κρυβούν εις τα παραπλεύρως του Υπουργικού Συμβουλίου γραφεία.[8]
Αυτή τη φορά ο Παναγιωτάκος αποφασίζει να κάνει αισθητή τη παρουσία του και να επιβάλλει τη τάξη.
Ο κ Παναγιωτάκος , αντιληφθείς τον θόρυβον εκ της αιθούσης εις την οποίαν ευρίσκετομετά του κ. Πρωθυπουργού, εξήλθε δια να ίδη περί τίνος επρόκειτο , μη αντιληφθείς δε ακριβώς τα συμβαίνοντα , προσεπάθησε να κατευνάση τα πνεύματα . Τον ήρπασεν όμως εκ των όπισθεν ο Λουκίδης και τον έσπρωξε. Ο κ. Παναγιωτάκος απωθήσας τον Λουκίδην[8] ,διήλθε δια μέσου των ισταμένων και επροχώρησε προς το απόσπασμα. Επειδή δε ενόμισεν, ότι οι στρατιώται οι οποίοι είχαν προτεταμένα τα όπλα και επροχώρουν εναντίον του εσκόπευαν μάλλον να πυροβολήσουν κατά των συγκεντρωμένων εις τον προθάλαμον, μεταξύ των οποίων ευρίσκετο και ο αδελφός του πληρεξούσιος Πειραιώς κ. Παναγιωτάκος τους απηύθυνε έκκλησιν όπως κατεβάσουν τα όπλα. Ο Λουκίδης όμως όταν τον ήκουσεν ομιλούντα προς τους στρατιώτας , τον έσπρωξε πάλιν προς το μέρος των και εκραύγασε; -Αυτός είναι ο στασιαστης Παναγιωτάκος που θέλει να αιχμαλωτίση τον υπουργό σας! Ο στρατηγός αντιληφθείς πλέον περί τίνος επρόκειτο , έστρεψε προς τον τοίχον , εκείνην δε ακριβώς την στιγμήν επυροβολήθη. [9]
Η εικόνα που παρουσιάζει ο Λουκίδης είναι τελείως διαφορετική. Ο στρατηγός εμφανίζεται αγριεμένος κραδαίνοντας το περίστροφο του και δεν κρύβει τις διαθέσεις του . Είναι φανερό ότι έχει χάσει τον έλεγχο των πράξεών του και σε μια προσπάθεια να αποφευχθούν τα χειρότερα, ο Λουκίδης δίχως να διστάσει, ορμά εναντίον του και επιχειρεί να τον αφοπλίσει. Μέσα σε εκείνο το χαλασμό πιθανότατα ο επικεφαλής να διέταξε "πυρ" ή κάποιο δάχτυλο, πάνω στην ένταση να παραπίεσε τη σκανδάλη .Όπως και να έχουν τα πράγματα ακούγονται και άλλοι πυροβολισμοί.[10] Ο στρατηγός δέχεται χτυπήματα από ξιφολόγχη, ο αδελφός του βουλευτής Πειραιώς επιχειρεί να ακινητοποιήσει το όπλο ενός στρατιώτη από το πιο απίθανο μέρος που μπορεί να φανταστεί κανείς. Από τη ξιφολόγχη. Η σφαίρα που βγαίνει από τη κάνη του όπλου ολοκληρώνει το κακό. Ο Λουκίδης καταφέρνει τελικά να παραβιάσει τη πόρτα και εισβάλει με τους στρατιώτες του στην αίθουσα του υπουργικού συμβουλίου. Δεν επιχειρεί όμως να σταματήσει τους πανικόβλητους υπουργούς που επιχειρούν να διαφύγουν πηδώντας από τα παράθυρα της αίθουσας προς τη κατεύθυνση του Βασιλικού κήπου.

Τότε κατά μία μαρτυρία, κάνει την εμφάνισή του ο Κονδύλης , ατάραχος, με μια ολύμπια ηρεμία, βάζει τέλος στη φασαρία. Στρεφόμενος προς το Λουκίδη και με ύφος γερο δάσκαλου που επιπλήττει το ζωηρό μαθητή λέει:
-Μα γιατί κάνετε τέτοια πράγματα , χωρίς να με ρωτήσετε;
Ο Λουκίδης απαντά με αφάνταστη ειλικρίνεια.
--Κύριε Πρόεδρε , μου είπαν ότι σε αιχμαλώτισαν και σε σκότωσαν".
Δίχως να δώσει συνέχεια ο υπουργός του γύρισε τις πλάτες. Επέστρεψε στο υπουργείο του δίχως να τον ενοχλήσει κανείς. Στο μεταξύ με το πρωθυπουργικό αυτοκίνητο ο αντιστράτηγος Παναγιωτάκος μεταφέρθηκε για τις πρώτες βοήθειες σε κοντινή κλινική. Τον συνοδεύει ο υπουργός Περικλής Ράλλης. Με άλλο αυτοκίνητο ο Βουλευτής Παναγιωτάκος μεταφέρεται στον "Ευαγγελισμό".
Ο Βουλευτής Πειραιά Παναγιωτάκος στον Ευαγγελισμό
Ο τραυματισθείς αντιστράτηγος κ. Παναγιωτάκος μετεφέρθη εις την επί της οδού Χαριλάου Τρικούπη κλινικήν Γερουλάνου.Φέρει ούτος τρία τραύματατα οποίατου επέδεσεν ο ιατρός της κλινικήςκ. Σερδάρης. Και τα τρία τραύματα , του είνε ,κατ ανακοίνωσιντου κ.Σερδάρη ,ακίνδυνα. Το εν είνε εις το κάτω μέρος της αριστεράς παρειάς δια σφαίρας , η οποία έχει είσοδον παρά το οστούντης κάτω σιαγόνος και έξοδον παρά το κάτω χείλος, εις απόστασινδύο δακτύλων.Το έτερον τραύμα προερχόμενονπιθανότατα από ξιφολόγχην ,είναι μία σχισχή εις τας τρίχας του μύστακος. Το τρίτον είνε το λόγχισμα επί του αριστερού γοφού πλησίον του ισχίου. Η οπή του λογχίσματος αυτού φαίνεται και εις το αντίστοιχον μέρος του πανταλονίου του.[11]

Υποσημειώσεις:[10. 1]
[10. 2] ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 1935
[10. 3]
[10. 4]ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΜΕΛΛΟΝ .Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου. Των γεγονότων τούτων παρέστη αυτόπτης μάρτυς ο Φρούραρχος Αθηνών υποστράτηγος κ.Τσολάκογλου , όστις και επελήφθη τακτικών ανακρίσεων. Ο ακόλουθος του κ. Φρουράρχου λοχίας κατά το επεισόδιον των συνταγματαρχών εξήγαγε περίστροφον και εφώναξε: "Πίσω". Απησχολημένος με το κρατούμενον περίστροφον Δαβάκη μετά των Λέκκα και Κονιωτάκη και κάμψαντες τον προθάλαμον . δεν ηδυνήθην ν' αντιληφθώ τι ούτος εσκόπει και αν αφωπλίσθη. Γεγονός μόνον είνε ότι η απειλή του αύτη απεμάκρυνε τους λοιπούς και ούτω κατέστη ευχερεστέρα η διαχώρισις των συμπλακέντων και η αχρήστευσις του κρατουμένου πιστολίου.
[10. 5] Ο Μαυρομμάτης, και πριν παρουσιασθή εις τον Κονδύλην και μόλις εξήλθε της αιθούσης του υπουργικού συμβουλίου, κατεφέρετο κατά του Παναγιωτάκου. ΟΔαβάκης τον επλησίασε και του είπεν ότι . «ο κ. συνταγματάρχης δεν είναι εν τάξει καταφερόμενος κατά του Σωματάρχου του».«Δεν θα μου πης εσύ τι θα κάμω», ήτο η απάντησις του Μαυρομμάτη.«Αύριο θα τα ξαναπούμε»,του είπε τότε ο Δαβάκης. Η φράσις αύτη εξηγρίωσε τον Μαυρομμάτην, ο οποίος επε­τέθη κατά του Δαβάκη.Εντός ολίγου οι δύο αξιωματικοί αλληλοεγρονθοκοπούμτο . Ο καβγάς των δύο αξιωματικών και η προσ­πάθεια των άλλων να τους χωρίσουν, προεκάλεσεν άναστάτωσιν.
[10. 6]
[10. 7]
[10. 8] ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ Τρίτη 19 Σεπτεμβρίου 1935.
Ο Παναγιωτάκος θα πει...... Εις μίαν στιγμήν ήκουσα φωνάς προερχομένας από τον διάδρομον και στρατιωτικά παραγγέλματα . Ανησυχήσας , εξήλθον διά να ίδω τι συμβαίνει, Μόλις όμως ήνοιξα την θύραν και επροχώρησα μερικά βήματα , ευρέθην προ ενός αποσπάσματος , με προτεταμένας τας λόγχας, πλησίον του οποίου ίστατο ένας υπολοχαγός . Μη αντιληφθείς ποίος ακριβώς ήτο ο υπολοχαγός και νομίσας ότι ήθελε να με προστατεύση τον επλησίασα. Αλλ αμέσως αυτός με ήρπασεκαι με ώθησε προς τας λόγχας των στρατιωτών φωνάζων. Ταυτοχρόνως έπεσεν ένας πυροβολισμός, εγώ δεν ησθάνθην εις το σώμα μου λογχισμούς.Εννοείται , ότι παρά ταύτα , διετήρουν την ψυχραιμίαν μου, πιστεύωνδε ότικαι ο τόπος και αι περιστάσεις δεν επέτρεπον ουδεμίαν εκτράχυνσιν , επέμεινα να απευθύνω παραινέσεις προς τους στρατιώτας , δια να προλάνω ανεοπανόρθωτα ίσως πράγματα. Εν τω μεταξύ παρενέβησαν ωρισμένοι εκ των παρισταμένων , οίτινες είδαν τα αίματα των τραυμάτων μου και με ωδήγησαν εις την αίθουσαν του Λαϊκού κόμματος".
[10. 9] ΑΚΡΌΠΟΛΙς 14 Σεπτεμβρίου 1935 Βλέπε και ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ 10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1935.
[10. 10] Τα σημάδια από τους πυροβολισμούς ήσαν θεατά μέχρι τα τέλη του 1959 όταν έγιναν μερικές επισκευές στο κτίριο λόγο ερχομού του Αιζενχάουερ.
[10. 11] ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 1935. Σχετικά βλέπε και  την έκθεση του Φρουράρχου της Βουλής Δρακόπουλου .