Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 30 Ιουνίου 2018

ΗΑΒΕ HANS : ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟ ΛΕΟΝ ΝΤΕΓΚΡΕΛ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ (1936)

ΕΝΤΟΣ ΕΞΗ ΜΗΝΩΝ ΘΑ ΚΡΑΤΩ ΕΙΣ ΧΕΙΡΑΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑΝ
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ, Σεπτέμβριος. Αρκεί να μείνη κανείς μερικάς στιγμάς μόνο εις τας Βρυξέλλας δια να μην αγνοή τον Λεόν Ντεγκρέλ .Το όνομά του έχει απασχολήσει ήδη τον διεθνή τύπον κι' εδώ εις το Βέλγιον η εφημερίς "Η αληθινή χώρα " δημοσιεύει τρις της ημέρας το νεανικό αυτό κεφάλι , κεφάλι μάλλον εφήβου ή ανδρός , και κατά τας τελευταίας βελγικάς εκλογάς εψήφισαν τριακόσιαι χιλιάδες πολιτών.

Επήγα να τον συναντήσω εις το υπό κατασκευήν κτήριον του κόμματος . Με δέχεται ανεβασμένος σε μίαν ανεμόσκαλα. Είναι απησχολημένος με την οικοδομήν. Βάζει ένα καρφί στον τοίχο:

-Δεν έχω γραφείο είμαι υποχρεωμένος να σας δεχθώ εδώ μου λέγει... 
Το κόμμα του Λεόν Ντεγκρέλ ονομάζεται ως γνωστόν , "Ρεξ" αλλά οι οπαδοί αποκαλούν Ρεξ τον ίδιο τον αρχηγόν. Το νέον κτίριον κτίζεται , επεκτεινομένου του παλαιού μακρού σπιτιού , όπου εστεγάζετο το κόμμα εις το στενό δρομάκι του Σαρτρέ. Πίσω ευρίσκεται η μικρή αγορά , όπου πωλούν ψάρια , λουλούδια , κάλτσες και γραβάτες ευθηνές. Πηγαινοέρχονται πρόσωπα απησχολημένα ανθρώπων , που οι περισσότεροι φέρουν παράσημα του μεγάλου πολέμου. Διαταγαί διαβιβάζονται εις τόνον στρατιωτικόν, νέοι εμφανίζιονται και εξαφανίζονται κατά διαλείμματα.... Όλα αυτά μου δίδουν την εντύπωσιν εικόνων που τας έχω ιδή.... Μου φέρουν ακουσίως την σκέψιν μερικά χρόνια πίσω, στην εποχήν που το "Φαιό σπίτι" εκτίζετο εις το Μόναχον. Η μόνη διαφορά είναι ότι το βραχιόνιον των ανθρώπων , αντί του χιτλερικού στρατού , φέρει την λέξιν "Ρεξ", γραφομένην με κόκκινα γράμματα εις σχήμα δράκοντος.
Επί των ημιτελών τοίχων του κτιρίου υπάρχουν τοιχοκολλημέναι διάφοροι προκηρύξεις με εικόνες του ανθρώπου αυτού , που ευρίσκεται εμπρός μου ανεβασμένος σε μίαν ανεμόσκαλα.Τον παρουσιάζουν πότε μ' ένα κερί στο χέρι , πότε με μια λυχνία και άλλοτε μ' ένα λαμπρό ποτήρι.
Ο Λεόν Ντεγκρέλ είναι ένας νέος συμπαθέστατος . Μόλις 30 ετών , με γαλανά μάτια γεμάτα ειλικρίνειαν. Η μύτη του είναι ελαφρώς γαμψή και τα χείλη αυτά τον κάμνουν να φαίνεται ακόμη περισσότερον έφηβος , συγχρόνως δε του δίδουν ένα ύφος προκλητικόν.
-Δεν έχω ακόμη γραφείον , μου επαναλαμβάνει ο Ντεργκρέλ. Πρέπει να κτίσωμε γρήγορα και γι' αυτό βοηθώ τους συντρόφους μου.
Κατεβαίνει από την σκάλα και ενώ μου δίνει την συνέντευξιν δεν παύει να ασχολήται με την οικοδομή.
Η συνομιλία μας γίνεται σ' ένα αδιάκοπο πήγαινε και έλα, ανάμεσα από τους κτίστας, τους ελαιοχρωματιστάς και τους ξυλουργούς.
Οι οπαδοί του κόμματος "Ρεξ¨, μου τονίζει ο κ. Ντεγκρέλ , πιστεύομεν ότι αποτελεί βασικόν σφάλμα ν' αντιτάσση κανείς εις τον μπολσεβικισμόν ένα καπιταλισμόν βαρέως ασθενή, Είμεθα εχθροί και του πρώτου και του δευτέρου . Επιθυμούμεν μίαν κοινωνικήν αναμόρφωσιν . Αντί όμως της καταπτώσεως του γενικού επιπέδου της ζωής , επιθυμούμεν την ανύψωσίν του. Αντί να κάμωμεν όλους τους ανθρώπους προλεταρίους ,επιθυμούμεν ν΄ ανυψώσωμεν τους προλεταρίους . Το κόμμα μας είναι κόμμα προοδευτικόν . Δεν αγνοεί ότι εις μία εποχή τοιούτων κολοσσιαίων τεχνικών προόδων δεν ημπορεί η κοινωνική ζωή να πλαισιούται εις τα παλαιά όριά της. Πηγαίνομεν εμπρός , ακολουθούντες την πρόοδον , λαμβάνουμεν όμως υπ' όψιν μας τον άνθρωπον οπως στη  πραγματικότητα  είναι. 
-Κηρύσσετε λοιπόν κατά βάθος μίαν επανάστασιν των μικροαστικών τάξεων.
-Δεν το αμφισβητώ. Η μεσαία τάξις έχει θυσιασθή εις όλον τον κόσμον . Κηρύττω όντως την επανάστασιν των μικροαστικών τάξεων , αλλά υπό την στενωτέραν έννοιαν της λέξεως , διότι είμαι εχθρός πάσης βίας . Δεν είμαι οπαδός της τακτικής της αιφνιδιαστικής επιθέσεως , αλλά της κατακτήσεως δια της πειθούς.
Εις ερώτησιν αν είναι φασιστής , ο κ. Ντεγκρέλ μου απαντά: 
-Τί σημαίνει φασιστής ; Δίδουν το όνομα αυτό εις τον Μουσσολίνι και τον Χίτλερ , αλλά εγώ δεν ευρίσκω καμμίαν ομοιότητα μεταξύ των δύο αυτών ανδρών. Εάν τώρα με το επίθετον του φασιστού χαρακτηρίζεται πάντα άνθρωπον επιθυμούντα να επθιβάλη την τάξιν και την γαλήνην εις τον τόπον του, τότε είμαι και εγώ φασιστής.
Πιστεύω εν τούτοις ότι η επιθυμία επιβολής της εσωτερικής τάξεως και της αμύνης κατά του μπολσεβικισμού δεν δύναται να ακολουθήται εις πάσαν χώραν με τα αυτά μέσα . Με τους Ιταλούς και τους Αυστριακούςς συμμερίζομαι την αντίληψιν περί της ανάγκης της δημιουργίας ενός Κράτους επί βάσεων συναιτεριστικών . Αλλ' ημείς εις το Βέλγιον αποδίδομεν ιδιαιτέραν όλως σημασίαν και εις έναν άλλον παράγοντα , την οικογένειαν. Φρονούμεν δηλονότι ότι ο πατήρ της οικογενείας πρέπει να ψηφίζη και δια τα ανήλικα παιδιά του και συνεπώς όσο μεγαλυτέρα είναι η οικογένεια , τόσον μεγαλυτέρα οφείλει να είναι και η συμμετοχή της εις τον δημόσιον βίον . Θέλομεν να δώσωμεν ευρύτερα δικαιώματα εις τας πολυμελείς οικογενείας.
Η οικογένεια αποτελεί το πρώτον κεφάλαιον του καταστατικού μας χάρτου .Το δεύτερον ο συνεταιρισμός.
-Ποίοι νομίζετε, κ.Ντεγκρέλ , ότι είναι οι μεγαλύτεροι άνθρωποι της Ευρώπης;


-O Μουσσολινι, ο Χίτλερ και εγώ. Θα με εκλάβετε πιθανόν ώς μεγαλομανή. Πιστεύσατέ με όμως ότι μόνη η ζωντανή και πειστική δύναμις ενός ανθρώπου δύναται να δημιουργήση έν κίνημα , που θα παρασύρη όλα τα εμπόδια ,  ένα κίνημα που θα επιβληθή με κεραυνοβόλον ταχύτητα, ένα κίνημα ώς το ιδικόν μας.
Επί της αρχής  του κινήματος  των Ρέξ ο κ. Ντεγκρέλ εδήλωσε τα εξής:
-Το κίνημά μας υπήρξε κατ΄αρχάς κίνημα καθολικόν, Γενικώς πιστεύεται ότι η ονομασία του κόμματός μας οφείλετα εις τα μοναρχικά αισθήματά μας. Είμεθα βεβαίως ψυχή τε και σώματι οπαδοί της μοναρχικής ιδέας και όταν έλθωμεν εις την εξουσίαν θα ενισχύσωμεν τον μοναρχικόν θεσμόν. Αλλ' ωνομάσαμεν το κόμμα μας Ρεξ εκτου "Χριστός Βασιλεύς " (Christus Rex) . Επί του σημείου αυτού οφείλω να σας τονίσω , ότι από τους Εθνικοσοσιαλιστάς της Γερμανίας μας χωρίζει η θεωρία περί "φυλετικής προελεύσεως" Υμείς δεχόμεθα εις τους κόλπους μας όλους όσους έρχονται προς ημάς ανεξαρτήτως τάξεως, θρησκείας και γλώσσης.
Εις ερώτησιν ποίον υπήρξε το μυστικόν της μέχρι τούδε επιτυχίας του απήντησε.
-Το μυστικόν αυτό το αγνοώ, αλλ' ερωτήσατε καλλίτερα τους μεγάλους ηγέτας λαών ποίον υπήρξε το μυστικόν της επιτυχίας των . Απ' αυτούς , όπως και απ' εμέ , αναβλύζει μία δύναμις που υποτάσσει τα πλήθη. Ευθύς ως ο Μουσσολίνι ή ο Χίτλερ αρχίζουν να ομιλούν , ένας σπινθήρ σκορπίζεται απ' αυτούς που ανάβει φλόγα εις την καρδίαν των ακροατών των.
Συνεχίζων ο κ. Ντεγκρελ ωμίλησε περί της αρχής του σταδίου του , περί των φιλολογικών και νομικών σπουδών του, περί των λογοτεχνικών αγώνων του.
Ειργαζόμην και τότε είπεν , όπως και τώρα , και ήδη την εποχήν εκείνην είχα προσελαύσει την προσοχήν των συντρόφων μου. Γράφω τουλάχιστον άπαξ της ημέρας το κύριον άρθρον της εφημερίδος μας η "Αληθινή χώρα". είμαι δε ικανός ν' ανέβω δεκαπέντε φοράς την ημέραν εις το βήμα και να ομιλήσω. Ίσως η εργατικότης μου να είναι το μυστικόν μου.
-Και τα μελλοντικά σχέδιά σας ; Σήμερα τα αριστερά κόμματα κυβερνούν ακόμα το Βέλγιον. Πιστεύετε ότι θα τα νικήσετε;

-Σας δίδω το χέρι μου , μου απαντά ο Ντεγκρέλ , για να σας διαβεβαιώσω  ότι εντός έξι μηνών  θα κρατώ εις χείρας μου την εξουσίαν.Και ο Ντεγκρέλ παίρνει  και πάλιν το σφυρί  στο χέρι και συνεχίζει  να βάζει καρφιά  εις τον τοίχον. Την ώραν  που βγαίνω  από την οικοδομήν  ακούω τον θυρωρόν να λέγη εις κάποιον:
-Eίναι αδύνατον να σας δεχθή  τώρα . Ο Ρεξ εργάζεται. 
Οι οπαδοί του τον αποκαλούν Ρεξ δηλαδή βασιλέα , τον νέον αυτόν , που θεωρείται σήμερα δικαίως  ως ένας από τους μεγαλύτερους πολιτικούς άνδρας της Ευρώπης. 

(Αναδημοσίευση από την ελληνική εφημερίδα "Η Βραδυνή")

Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2017

COLIN JORDAN :ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Πρόκειται για μια συνέντευξη που o Colin Jordan (19 Ιουνίου 1923 Birmingham-9 Απριλίου 2009 Pateley Bridge) παραχώρησε στο πορτογαλικό περιοδικό 'Justica & Liberdade' (Δικαιοσύνη και Ελευθερία)

Ανεξάρτητα αν κάποιος είναι οπαδός ή όχι της Εθνικοσοσιαλιστικής ιδεολογίας,  που υπερασπίζεται ο Colin Jordan , γεγονός παραμένει  ότι κανείς δεν μπορεί να μείνει αδιάφορος μπροστά στο θάρρος και τη θέληση αυτού του ανθρώπου , ενός ανθρώπου ο οποίος για πολλά χρόνια έχει αγωνιστεί ακούραστα,  υπερασπιζόμενος όλα  όσα, πιστεύει.
Ούτε οι συλλήψεις και οι επιθέσεις , το  προχωρημένο της ηλικία του ή το γεγονός ότι υφίσταται κάποιους φυσικούς περιορισμούς τον έχουν υποχρεώσει να αναστείλει τις δραστηριότητες, που ο ίδιος είχε ασκήσει  στο παρελθόν . Όλα αυτά έχουν κάνει το Colin Jordan παράδειγμα προς μίμηση για πολλούς και όχι υποχρεωτικά Εθνικοσοσιαλιστές, σε όλο τον κόσμο .
Έχει σημασία  να θυμηθούμε ότι αρκετοί άνθρωποι της αριστεράς και πολλοί Εβραίοι θεωρούν τον Jordan σαν το μεγαλύτερο εν ζωή  ηγέτη του εθνικοσοσιαλισμού  στη Βρετανία . 
Αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος για τους αναγνώστες μας να διαβάσουν προσεκτικά αυτή τη συνέντευξη και να ανακαλύψουν τα πραγματικά ιδεώδη αυτού γνήσιου και πολύ γνωστού Βρετανού Εθνικοσοσιαλιστή , ο οποίος γεννήθηκε στο Μπέρμιγχαμ στα 1923 .
Σε μια εποχή που ο κ. Jordan πολύ σπάνια δέχεται να δώσει συνεντεύξεις ,  αποφάσισε παρ' όλα αυτά να απαντήσει σε μερικές από τις ερωτήσεις μας . Έτσι , χωρίς τις σκόπιμες παρερμηνείες   και χωρίς τη λογοκρισία που τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σήμερα μας έχουν συνηθίσει όταν ασχολούνται με Εθνικοσοσιαλιστές , έχετε μπροστά σας αυτή τη συνέντευξη .

J & L: Πότε και πως ξεκίνησε το ενδιαφέρον σας για τη πολιτική;
Colin Jordan: Το ενδιαφέρον μου για τη πολιτική προέκυψε στη διάρκεια του πολέμου μέσα από τις μελέτες μου, και απέκτησε ενεργή μορφή στα 1942 όταν εντάχθηκα σε ένα εθνικιστικό κόμμα.
Αυτό το ενδιαφέρον ξεπήδησε από την αγάπη για τη Πατρίδα και από την επιθυμία για μια ζωή σε αρμονία,  με τη Φύση. Στο τέλος του πολέμου ήρθα σε επικοινωνία με το Arnold Leese Βρετανό πρωτοπόρο του Εθνικοσοσιαλισμού ο οποίος άσκησε μια ισχυρότατη επιρροή στην ανάπτυξη των θεωρήσεων μου μέχρι του σημείου του πραγματικού Εθνικοσοσιαλισμού. 
J & L: Με δεδομένο ότι είστε Εθνικοσοσιαλιστής , πως κρίνετε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, που οδήγησε σε σύγκρουση τη Χώρας σας με τη Γερμανία; 
Colin Jordan: Από το 1944 είχα ταχθεί υπέρ μιας διαπραγμάτευσης για την ειρήνη μεταξύ της Βρετανίας και Γερμανίας, βλέποντας από τότε, έστω και αποσπασματικά, τα ελκυστικά χαρακτηριστικά του Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας,  αποδοκιμάζοντας ταυτόχρονα την αδελφοκτόνα σύγκρουση ,η οποία βρισκόταν  σε πλήρη αντίθεση με τα πραγματικά συμφέροντα της Βρετανίας.
J & L : Είναι αλήθεια ότι στην Αγγλία ,τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά τον πόλεμο υπήρχαν πολλοί Βρετανοί πολιτικοί κρατούμενοι ;
Colin Jordan : Στα 1940  χίλια περίπου ενεργά μέλη της Βρετανικής Ένωσης των Φασιστών με επικεφαλής τον Sir Oswald Mosley και του Αυτοκρατορικού Φασιστικού Συνδέσμου του Arnold Leese , μαζί με άλλους που καταδίκαζαν το πόλεμο , φυλακίστηκαν χωρίς δίκη στα πλαίσια του κανονισμού 18Β στη διάρκεια του πολέμου. Ο William Joyce και ο John Amery εκτελέστηκαν για «προδοσία» που φέρεται να την είχαν διαπράξει μιλώντας μέσα από το γερμανικό ραδιόφωνο και , στην περίπτωση του Amery , για τη προσπάθεια στρατολόγησης  αιχμαλώτων πολέμου- για τα υπό γερμανική αιγίδα βρετανικά Ελεύθερα Σώματα .
J & L : Τί ηλικία είχατε  όταν Rudolf Hess , στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου , πήγε στη Σκωτία σε μια προσπάθεια να διαπραγματευθεί την ειρήνη ανάμεσα στις δύο χώρες ; Πώς θυμάστε εκείνη τη περίοδο;
Colin Jordan: Ήμουν 17 και πήγαινα ακόμα στο σχολείο, όταν ένα πρωί του 1941 μπήκε ο πατέρας μου στην κρεβατοκάμαρά μου με ειδήσεις από το ραδιόφωνο, σχετικά με την  άφιξη του Rudolf Hess στη Βρετανία για την υπόθεση της ειρήνης . Οι γονείς μου και εγώ ελπίζαμε ότι η αποστολή του θα στεφόταν από επιτυχία  και στη συνέχεια αηδιάσαμε με την καταδίκη του στη Νυρεμβέργη και την ισόβια κάθειρξη.  Στα 1960 ξεκίνησα μια εκστρατεία για την απελευθέρωση του Hess με μια αφίσα που ζητούσε σε διάφορες γλώσσες την απελευθέρωσή του . Στα  1963 την ημέρα κατά την οποία απελευθερώθηκα από την πρώτη μου φυλάκιση πήγα αμέσως στο Foreign Office στο Λονδίνο, για να παραδώσω ένα γραπτό αίτημα σχετικό με  την απελευθέρωση του Rudolf Hess . Κατά τα επόμενα έτη μέχρι τη δολοφονία του Hess , που πραγματοποιήθηκε κατά πάσα πιθανότητα από τη βρετανική SAS , συνεχώς κατέθετα αιτήματα που ζητούσαν την απελευθέρωσή του , και κατ 'επανάληψη είχα αποστείλει επιστολές προς το Foreign Office προτρέποντας το να το πράξει. 
J & L : Στα 1993 στήθηκε  στη Σκωτία μια στήλη  για να τιμήσει αυτόν τον « Αγγελιοφόρο της Ειρήνης " , σωστά; Μπορείτε να μας πείτε ποιος τη τοποθέτησε και τι συνέβη αργότερα ; 
Colin Jordan : Η πέτρινο αναμνηστική στήλη του Hess ήταν ιδέα του βετεράνου Εθνικοσοσιαλιστή Tom Graham ο οποίος το χρηματοδότησε , εξασφάλισε τη συναίνεση του ιδιοκτήτη του οικοπέδου για την ανέγερσή του , και ο οποίος , παρά το προχωρημένο της ηλικίας του , το επιμελήθηκε προσωπικά με τη βοήθεια ενός άλλου υποστηρικτή, στο ακριβές σημείο όπου Hess προσγειώθηκε το 1941. Η αναμνηστική στήλη έγινε αντικείμενο βανδαλισμού και τελικά γκρεμίστηκε  από τον επικεφαλής ( έναν ασιάτη ) του τοπικού αντι - ναζιστικού Συνδέμου , έχοντας στο πλευρό του τα άλλα μέλη αυτής της φαύλης κομμουνιστικής οργάνωσης. Από τη στιγμή που η αστυνομία δεν κατάφερε να συλλάβει αυτούς τους ανθρώπους , κατέβαλα επί μακρόν επίμονες προσπάθειες να πείσω τις δικαστικές αρχές της Σκωτίας να ασκήσουν διώξεις για το αδίκημα , όχι μόνο αρνήθηκαν  να το πράξουν δημοσίως αλλά μου απαγόρευσαν το δικαίωμα να το πράξω σαν ιδιώτης. 
British Movement.pngJ & L : Μία από τις οργανώσεις που τότε ιδρύθηκαν ήταν το «Εθνικό Σοσιαλιστικό Κίνημα " στις 20 Απριλίου του 1962.[1] Πείτε μας λίγα λόγια για τη δραστηριότητα του στη διάρκεια των γεγονότων του Ιουλίου!
Colin Jordan: Μέσα σε 3 μήνες από την ίδρυση του Εθνικού Σοσιαλιστικού Κινήματος καταφέραμε να εξασφαλίσουμε την απαραίτητη άδεια για να πραγματοποιήσουμε τον Ιούλιο του 1962 ανοικτή συγκέντρωση στην πλατεία Trafalgar του κεντρικού Λονδίνου. Κατά την εκτίμηση της αστυνομίας το πλήθος έφτανε τις 5.000 . Ένα τεράστιο πανό στην εξέδρα διακήρυσσε " Απελευθέρωση της Βρετανίας από τον εβραϊκό Έλεγχο" . Ένα μεγάλο πλήθος από Εβραίους και κομμουνιστές που είχαν τοποθετηθεί επικεφαλής του πλήθους πριν από την έναρξη της εκδήλωσης , με την έναρξη της εκδήλωσης άρχισαν να εκτοξεύουν αντικείμενα και παράλληλα προσπάθησαν να σπάσουν τον αστυνομικό κλοιό . Επανειλημμένα η αστυνομία απαίτησε τη διακοπή της εκδήλωσης , ενώ αγωνιζόταν να ανακτήσει τον έλεγχο . Τέλος , 5 λεπτά από το τέλος της τελευταίας ομιλίας , όταν έλεγα στους συγκεντρωμένους ότι « ο Χίτλερ είχε δίκαιο" , η αστυνομία αναγκάστηκε να διαλύσει τη συγκέντρωση , λόγω της λυσσαλέα αντίδραση των Εβραίων και των κομμουνιστών στα λεγόμενά μου. 
Η   δημοσιότητα που δόθηκε τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και διεθνώς, ήταν τεράστια , κάθε λονδρέζικη ημερήσια εφημερίδα το είχε πρωτοσέλιδο. Αναμφίβολα ήταν η μεγαλύτερη και η περισσότερο γνωστή δημόσια αντιεβραική συγκέντρωση στη Βρετανική ιστορία . Δύο από τους ομιλητές , ο John Tyndall ( τότε ο δεύτερος στην ιεραρχία και τώρα επικεφαλής του Βρετανικού Εθνικού Κόμματος ) και εγώ , κυνηγηθήκαμε στη συνέχεια  για τις ομιλίες μας αυτές . Στον John Tyndall επιβλήθηκε πρόστιμο και εγώ καταδικάστηκα σε ποινή φυλάκισης ενός μήνος, την ώρα που μόλις είχα  εκτίσει ποινή εννεάμηνης φυλάκισης για την οργάνωση  της Αιχμής του δόρατος, το αμυντικό σώμα του  NSM.
J & L: Ήταν πραγματικά τόσο μεγάλη η εβραϊκή επιρροή τότε; Και τώρα ;
Colin Jordan:  Τότε και τώρα οι Εβραίοι ασκούν μια κυρίαρχη επιρροή στη Βρετανία , και η επιρροή αυτή εκφράζεται μέσα από ένα πλήθος μεθοδεύσεων ενάντια στα αληθινά συμφέροντα της πολυφυλετικής παγκόσμιας τάξης . Στη κυρίαρχη εβραϊκή ομάδα  περιλαμβάνονται ο Υπουργός Εσωτερικών Μάικλ Χάουαρντ (Michael Howard) και ο υπουργός Εξωτερικών Malcolm Rifkind στην κυβέρνηση του Τζον Μέιτζορ (John Major) ο οποίος είναι παντρεμένος, με Εβραία . Περιλαμβάνονται μεγιστάνες των μέσων ενημέρωσης όπως ο ιδιοκτήτης  εφημερίδων και τηλεόρασης Ρούπερτ Μέρντοχ (Rupert Murdoch), ο διευθυντής προγραμμάτων του British Broadcasting Corporation  Alan Yentob , ο επικεφαλής του τηλεοπτικού  Channel 4, Michael Grade, ο Πρόεδρος της Grenada television Alex Bernstein , και το αφεντικό της Carlton broadcasting Michael Green. Συμπεριλαμβάνουν  ιδιοκτήτες σούπερ μάρκετ όπως η οικογένεια Cohen ( Tesco supermarket) και η οικογένεια Sainsbury ( Sainsbury supermarket ) , αυτοκράτορες ακινήτων,  όπως οι  ιδιοκτήτες των  Benzion Freshwater, Chelsfield  και οι  400 εταιρείες της οικογένειας Berger. Περιλαμβάνουν τους ελεγκτές του εμπορίου ξεκινώντας από τον Betterware ( οικιακός εξοπλισμός ), Reebok ( υποδήματα ) , Tabatznik ( φαρμακευτικά είδη ) και Dixons ( ηλεκτρικά είδη ) και καταλήγοντας στα Marks & Spencer αλυσίδας ένδυσης και τροφίμων , στα γιγαντιαία πολυκαταστήματα της οικογένειας David Lewis , και στη τεράστια εταιρεία Great Universal Stores που ίδρυσε ο Isaac Wolfson . Περιλαμβάνει τραπεζίτες , όπως ο Λόρδος Rothschild και κερδοσκόπους όπως ο George Soros .
S & L : Τι εννοούσατε στη συγκέντρωση  ισχυριζόμενος ότι: "ο  Χίτλερ είχε δίκιο" ;
Colin Jordan:  Διακηρύσσοντας  ότι "ο Χίτλερ είχε δίκαιο" θεωρώ  ορθή την  επιλογή του να τοποθετήσει σαν βάση της πολιτικής του τη φυλή και τη διαπίστωσή του , ότι η δημοκρατία  είναι πλέον νεκρή' είχε δίκαιο υπερασπιζόμενος την ενότητα της λαϊκής κοινότητας τοποθετώντας την υπεράνω της  ταξικής διαίρεσης , αντιτιθέμενος  στις φυλετικές επιμειξίες  και υποστηρίζοντας τη βελτίωση της φυλής  ( ευγονική )' είχε δίκαιο στη καταπολέμηση του Κομμουνισμού' είχε δίκαιο στην ανατροπή των περιοριστικών δεσμών της Διεθνούς οικονομίας' είχε δίκαιο στην αντιμετώπιση της γεωργίας σαν παράγοντα βασικής σπουδαιότητας για το έθνος ,  υπερασπιζόμενος  κατά συνέπεια την ασφάλεια και την ευημερία της αγροτικής τάξης, είχε δίκαιο  σε ότι αφορά την αποτελεσματική φροντίδα  για την υγεία και την κοινωνική πρόνοια καθώς και την οικονομική δικαιοσύνη του λαού.
Δεν υπάρχει απολύτως καμία αξιόπιστη απόδειξη ότι 6 εκατομμύρια Εβραίοι εξοντώθηκαν με εντολές του Χίτλερ ή με την ανοχή του, ή ότι εκατομμύρια Εβραίοι δηλητηριάστηκαν με αέρια από τους Ναζί . Ο τεράστιος αριθμός των " επιζώντων το επιβεβαιώνει. Ενδεικτικό όλου αυτού, είναι το γεγονός, ότι όχι μόνο έχει αποφευχθεί μια κατάλληλη αντικειμενική εξέταση της προπαγάνδας , αλλά αντίθετα, οι  πιο εντατικές προσπάθειες έχουν γίνει και γίνονται με σκοπό την αποτροπή μιας   ελεύθερης συζήτησης πάνω στο  θέμα.
Για 50 χρόνια η κοινή γνώμη βρίσκεται σε πλάνη  λόγω του εβραϊκού ελέγχου πάνω στα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης, στη δουλοπρέπεια των πολιτικών της δημοκρατίας απέναντι στην εν λόγω εξουσία , καθώς και στο ζήλο των Εβραίων να προπαγανδίζουν  όλα όσα θεωρούν ως βασική μέθοδο  για την αποτροπή οποιασδήποτε κριτικής αξιολόγησης των ίδιων, εμποδίζοντας με το τρόπο αυτό  την αναβίωση της Άριας απελευθερωτικής δύναμης, όπως είναι ο Εθνικοσοσιαλισμός.
J & L : Με δεδομένο  ότι οι άνθρωποι συσχετίζουν τον Χίτλερ μόνο με το  θάνατο και την καταστροφή ,  πείτε ποια ήταν τα μεγαλύτερα επιτεύγματά του.
Colin Jordan: Τα  μεγαλύτερα επιτεύγματα του  Χίτλερ ήσαν ότι έβαλε τέλος στη   μαζική ανεργία και τη κακή διατροφή των μαζών  ' ότι προστάτεψε το γερμανικό αγροτικό κόσμο  ' ότι μέσα από τη θαυμάσια Χιτλερική νεολαία και την υπηρεσία εργασίας έδωσε στο Έθνος μαζί με υπερηφάνεια και το ζήλο να το υπηρετούν , ότι   καταπολέμησε τη παρακμιακή τέχνη και μουσική και ότι επανέφερε τη γερμανική στρατιωτική ικανότητα για αυτοάμυνα, επιβάλλοντας παράλληλα   μοναδικά μέτρα κοινωνικής και οικονομικής μεταρρύθμισης.
J & L : Κατά τη γνώμη σας , ποιες είναι οι κύριες διαφορές μεταξύ φασισμού και του εθνικοσοσιαλισμού ;
Colin Jordan: Ο φασισμός είναι μια ιδεολογία της υπεροχής του κράτους , που τίθεται υπεράνω της φυλής . Ο εθνικοσοσιαλισμός είναι μια ιδεολογία της υπεροχής της φυλής. Ο φασισμός είναι επομένως στενά εθνικιστικός  ενώ εθνικοσοσιαλισμός , λόγω της φυλετικής του βάσης , έχει καθολική  εφαρμογή . .
Ο φασισμός πηγαίνει χέρι -χέρι με τον Χριστιανισμό , ενώ ο εθνικοσοσιαλισμός , λόγω του ρατσιστικού περιεχομένου του, είναι ουσιαστικά αντί - χριστιανικός .
J & L : Στα 1967 σας  συνέλαβαν και πάλι. Ποιος ήταν ο λόγος τότε;
Colin Jordan : Στα 1967 , στη πρώτη μου καταδίκη  με βάση το καινούριο νόμο "περί φυλετικού μίσους" είχα τη τιμή να φυλακιστώ για δεύτερη φορά για 18 μήνες,  εξαιτίας  2 κειμένων  μου  , ένα φυλλάδιο με τίτλο «Η έγχρωμη εισβολή", και ένα δεύτερο με την εικόνα ενός Εβραίου που κροταλίζει ένα μαστίγιο πάνω από τις δουλοπρεπείς καρικατούρες των εκπροσώπων των παλαιών κομμάτων . Από την εμπειρία μου στη  φυλακή  τα το χειρότερο δεν ήταν οι συνθήκες διαβίωσης, αλλά ο χωρισμός από τους φίλους και την οικογένεια , καθώς  και ο περιορισμός της διαχείρισης του χρόνου μου, παρά το γεγονός ότι η  φυλακή προσφέρει  αρκετό χρόνο για να μελέτη και περίσκεψη.
J & L :Υπήρξαν Εθνικιστικές κινητοποιήσεις συμπαράστασης; 
Colin Jordan : Και τις δύο φορές που φυλακίστηκα, υπήρξαν σχετικά με το άτομό μου, πράξεις συμπαράστασης τόσο στο εσωτερικό της Χώρας όσο και στο εξωτερικό. Παρόμοια μηνύματα αλληλεγγύης , συμπεριλαμβανομένων και των γραμμάτων συμπαράστασης είναι πράγματι πολύ σημαντικά στη διατήρηση του ηθικού του πολιτικού κρατούμενου . 
S & L : Ας μείνουμε λίγο ακόμα -πάνω σ΄ αυτά τα φυλλάδια , πόσο πραγματικά μεγάλο ήταν το πρόβλημα της μη - λευκής  μετανάστευσης;
Colin Jordan : Κατά τη διάρκεια της δεύτερης φυλάκισής μου ( 1967 ) οι συνέπειες της έγχρωμης  εισβολής  της Βρετανίας ήταν ήδη πολύ σοβαρές . Τώρα , η κατάσταση σε όλες τις πόλεις και κωμοπόλεις κάποιου μεγέθους  είναι  αποκαρδιωτική . Ορισμένα σχολεία στο κεντρικό  Λονδίνο όπως και σε άλλα μέρη άλλωστε ,  Wolverhampton , Leeds,  Liverpool , Birmingham,  διαθέτουν  πλέον, μια μικρή μειοψηφία λευκών παιδιών .
Σε τέτοια σχολεία που δίνουν  όλο και μεγαλύτερη έμφαση στα έθιμα και τις θρησκείες των εγχρώμων  υπερπροβάλλονται   με  όλους τους τρόπους οι αρετές   των εγχρώμων    σε σύγκριση  με εκείνες των λευκών . Αυτό γίνεται με πολυφυλετικής αντίληψης καθηγητές της  Αριστερής προοπτικής και αποσκοπούν  στο στραγγαλισμό των   φυσικών αισθημάτων της  Λευκής  φυλετικής ταυτότητας και υπερηφάνειας . Αν δεν  υπάρξει μια επιτυχημένη εξέγερση των  ανθρώπων μας κατά τις επόμενες δεκαετίες , θα καταντήσουν  σίγουρα μια καταπιεσμένη και υποβαθμισμένη μειονότητα μέσα σ' αυτή , που ήταν κάποτε χώρα τους .
 S & L : Λίγα χρόνια πριν, γράψατε  ένα βιβλίο με τίτλο « Merrie Αγγλία 2000 », το οποίο προκάλεσε πολλές διώξεις , σωστά ;
Colin Jordan : Όταν εκδόθηκε το βιβλίο μου " Merrie England 2000 ", ο Τύπος ανέφερε ότι η εβραϊκή κοινότητα αξίωσε να ληφθούν μέτρα απαγόρευσης . Ωστόσο, κάτι τέτοιο  έλαβε χώρα  λίγο μετά τη δικαίωσή μου από το Ανώτατο Δικαστήριο και απέτρεψε μια νέα δίωξη εναντίον μου για την κατοχή και  τη διανομή διάφορων  άλλων εντύπων  , μια που οι αρχές προφανώς συνειδητοποίησαν   ότι μια καινούρια δίωξη , θα τους εξέθετε στη συνέχεια,  αν ερμηνευόταν  σαν αντίποινο στη προηγούμενη  επιτυχία μου. Έτσι, δεν επιχειρήθηκε τίποτα  ενάντια στο βιβλίο μέχρι στιγμής , και διατίθεται απευθείας από μένα για μια  Λίρα Αγγλίας, συν άλλη μία για τα ταχυδρομικά τέλη εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου. 
S & L : Λοιπόν, τι πραγματευόταν  το βιβλίο σας ακριβώς.
Colin Jordan : Το " Merrie Αγγλία 2.000 " προδιαγράφει  την κατάσταση της Αγγλίας μέσα σε λίγα χρόνια, στο τέλος του παρόντος αιώνα, ως προς τη διαμόρφωση των  σημερινών τάσεων .
Το πρώτο μου βιβλίο  " Fraudulent Conversion" το  οποίο δημοσιεύθηκε το 1955 και τώρα έχει εξαντληθεί, αναφερόταν στον Εβραϊσμό  της κομμουνιστικής παγκόσμιας  ηγεσίας . Ένα φυλλάδιο μου που ονομάζεται "A Train of Thought",, που δημοσιεύθηκε πριν από μερικά χρόνια , εξακολουθεί να είναι διαθέσιμο από μένα για 0,25 λίρες Αγγλίας συν 0,30 λίρες Αγγλίας για τα ταχυδρομικά τέλη εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου . Μια συλλογή από τα γραπτά μου , που συμπεριλαμβάνει αυτό το φυλλάδιο , εκδόθηκε στη Δανία το 1993 , με τίτλο " "National Socialism: Vanguard of the Future" (Εθνικοσοσιαλισμός : Πρωτοπορία του Μέλλοντος) , και εξακολουθεί να είναι διαθέσιμο από μένα σε 5 Λίρες συν μία Λίρα επιπλέον για τα ταχυδρομικά τέλη εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου . 
J & L : Τον τελευταίο καιρό σας ισχυρίζεστε  συχνά στα κείμενά σας ότι «Η ελευθερία σήμερα κινδυνεύει όσο ποτέ άλλοτε » . Είναι πραγματικά έτσι ;
National Socialism, Vanguard of the Future.jpgColin Jordan :  Ναι , εγώ προσωπικά έχω βιώσει τα τελευταία χρόνια, σε μεγάλο βαθμό το γεγονός ότι  στη Βρετανία σήμερα «Η ελευθερία είναι σε κίνδυνο " ΄ αυτό συνέβη στην αποτυχημένη προσπάθεια να  διωχθώ ποινικά στα 1991 με την προτροπή του εβραίου Gerald Kaufman μέλος  του Κοινοβουλίου. Το Ποινικό   Δίκαιο και η  Public Order Act 1994 ενσωματώνουν αναθεωρημένη και διευρυμένη εξουσία, είτε κατά τη διανομής ή της κατοχής για τη διανομή κειμένων, τα  οποία θεωρούνται,  ότι είναι « προσβλητικά » ή « απειλητικά  » ή «καταχρηστικά » για μια  φυλετική  ομάδα του πληθυσμού αυτής της χώρας , και τα οποία θα έχουν ως αντικείμενο ή ενδέχεται να προκαλέσουν  φυλετικό μίσος κατά της συγκεκριμένης φυλετικής ομάδας. Αυτή είναι η μεγαλύτερη δυνατή αυστηρότητα του νόμου επί του παρόντος , αλλά οι Εβραίοι και οι υποστηρικτές τους αγωνίζονται  για περαιτέρω διεύρυνσή του  όλη την ώρα , και πολύ πιθανό οι επεκτάσεις αυτές θα γίνουν πολύ σύντομα , ιδιαίτερα αν το Εργατικό Κόμμα κερδίσει  στις επόμενες γενικές εκλογές.. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία η αλήθεια  δεν είναι αποδεκτό στοιχείο αθωότητας: αυτό έγινε σαφές στην σύνοψη συμπερασμάτων του δικαστή στη δίκη μου στα  1967 . 
S & L : Πολλοί άνθρωποι αφού ξόδεψαν   5 , 10 ή 20 χρόνια της ζωής  τους πολεμώντας για κάτι που πιστεύουν, παύουν να αγωνίζονται  λέγοντας είτε ότι έχουν κάνει  ήδη πολλά πράγματα , τώρα είναι σειρά των άλλων να συνεχίσουν ,είτε  ότι εκ των πραγμάτων έχουν εκλείψει οι προϋποθέσεις της νίκης.  Εσείς γιατί δεν κάνατε το ίδιο ;
Colin Jordan :  Για τον  πραγματικό Εθνικοσοσιαλιστή ( και ελπίζω να συγκαταλέγομαι σε αυτούς )   ο αγώνας είναι ο μεγάλος σκοπός της ζωής . Ακόμη και αν μπορούσε να αποδειχθεί πέρα από την παραμικρή αμφιβολία, ότι ο στόχος δεν επιτυγχάνεται  και είμαστε  καταδικασμένοι σε αποτυχία, για τον  πραγματικό Εθνικό Σοσιαλιστή , θα εξακολουθεί να αποτελεί  αναγκαιότητα της ζωής ο αγώνας για  την ιδέα  μέχρι τέλους και η επιβολή  της μεγαλύτερης δυνατής τιμωρίας στον εχθρό.
J & L : Τα σχέδια σας για το μέλλον ;
Colin Jordan :  Τα σχέδιά μου για το μέλλον , λόγω της ηλικίας μου και των αρθριτικών μου  , περιορίζεται στη συγγραφή   με την οποία φιλοδοξώ να  συνεχίσω για όσο διάστημα η ζωή μου και οι  ικανότητές  μου το επιτρέπουν.
(τέλος)





Υποσημειώσεις:
[1] Εκείνη την εποχή  υπήρχαν στη Μ. Βρετανία  δύο ομάδες που τα μέλη τους δήλωναν Εθνικοσοσιαλιστές.  Η πρώτη ομάδα και παλαιότερηήταν το  NSM - Britannia . Είχε ιδρυθεί από τον Colin Jordan στα 1962 . Η δεύτερη ομάδα  (NSM 88 United Kingdom ) ιδρύθηκε από το David Myatt στα 1997.


Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2016

Σ. ΒΟΥΤΥΡΑΣ: ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΑΚΡΟΑΣΙΣ ΠΑΡΑ ΤΗ ΑΥΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΥΨΗΛΟΤΗΤΙ ΤΩ ΔΙΑΔΟΧΩ Μέρος Β

Ο υπερασπιστής του Βελεστίνου
Συνταγματάρχης και λίγες ημέρες μετά
 Υποστράτηγος, Κ.Σμολένσκης.
Δεν απολογούμαι, επαναλαμβάνω' αναμένω  να φωτισθή ο ελληνικός λαός εκ της εκθέσεώς μου,[1] εκ των επισήμων , δηλαδή, εγγράφων  και εκ των πραγματικών  κινήσεων του στρατού, αίτινες θα εξηγήσωσι την αναπόδραστον  ανάγκην των υποχωρήσεων προς σωτηρίαν  από παντελούς ολέθρου. Τούτου ένεκα νομίζω  ότι το υπουργείον των Στρατιωτικών  οφείλει όσον τάχος να προβή εις την δημοσίευσιν αυτής. Υπέρτατον συμφέρον  του έθνους  επιβάλλει την δημοσίευσιν ταύτην ' είναι ανάγκη να γείνη φως όπως μη το έθνος πλανάται δημαγωγικώς εις το σκότος.
-Και αν , ετόλμησα να ερωτήσω, το υπουργείον των Στρατιωτικών δι' οιουσδήποτε λόγους ήθελε θεωρήσει σκόπιμον την μη δημοσίευσιν  ή την αναβολήν  της δημοσιεύσεως  αυτής, η Υ.Υ . δεν νομίζει ότι δύναται να προβή εις την δημοσίευσιν αυτής;
-Ως αξιωματικός του στρατού έπραξα το καθήκον μου υποβάλων  αυτήν εις το υπουργείον και πεποιθώς ότι το υπουργείον  θα πράξη επίσης το καθήκον του δεν εννοώ να κάνω χρήσι  εγγράφων, άπερ  και περ ανήκοντα εις τον αρχηγόν  του εν Θεσσαλία στρατού θεωρώ  ουχ ήττον δημόσια. Εάν ήμην εκ των αξιωματικών των τιμωρουμένων  πειθαρχικώς  ίσως θα προέβαινον χάριν των υψηλοτέρων συμφερόντων  του έθνους εις την δημοσίευσιν ' αλλ' είμαι εκ των μη τιμωρουμένων  αξιωματικών  και διάδοχος του ελληνικού θρόνου, και τούτο καθιστά  τα καθήκοντά μου λεπτότερα και την θέσιν μου δυσχερεστέραν. Οπωσδήποτε δεν θέλω  να προδικάσω  το μέλλον , τούτο μόνον  εκ προτέρων  λέγων ότι θα συμμορφωθώ  προς τας ανάγκας  και απαιτήσεις των εθνικών συμφερόντων.
Οι εθελόντριες Αγγλίδες νοσοκόμες
 που έσπευσαν να συμπαρασταθούν
στον αγωνιζόμενο στρατό
Η δημαγωγία  προς βάρος μεν κατ' επιφάνειαν του Βασιλέως  ή του Διαδόχου ή των πριγκήπων αδελφών αυτού, αλλά πράγματι επί καιρία βλάβη του έθνους πρέπει να παύση επωφελουμένη το σκότος [2]. Γνωρίζετε, είπεν εμφαντικώτερον, ότι οι δημαγωγοί, οίτινες διεσάλπισαν επανελθόντες  εις Αθήνας την ως εκ της δειλίας μου προελθούσαν υποχώρησιν της Λαρίσσης ήσαν  αυτοί εκείνοι, οίτινες  την εσπέραν της Μεγ. Παρασκευής, απέλπιδες ως εκ της ατάκτου φυγής των στρατευμάτων, μοι διεμήνυον  διά των υπασπιστών μου να σπεύσω όπως σώσω τον στρατόν από νέου Σεδάν  υποχωρών εκ Λαρίσσης και εις την απάντησίν μου  ότι το αρχηγείον  θα πράξη τα δέοντα ανταπήντων ότι, αν δεν εμερίμνων περί εμαυτού, ώφειλον να μεριμνήσω  περί της τιμής και της σωτηρίας  του στρατεύματος;[3] Γνωρίζετε ότι απελθόντες την πρωίαν του μεγ. Σαββάτου εκ Λαρίσσης δια της πρώτης αμαξοστοιχίας των 6.30  ωρών και ελθόντες εις Αθήνας ανωμολόγησαν  πρώτοι επισήμως ερωτηθέντες  ότι θα ήτο εσχάτη προδοσία η παραμονή του στρατεύματος εν Λαρίσση , και όμως ευθύς την επιούσαν  ανεστάτωσαν  ενταύθα τον λαόν , διαδίδοντες ότι η υποχώρησις αύτη προήθεν εκ της δειλίας μου και κατειρωνευθέντες την ικανότητά μου , την αναλγησίαν μου, την μόνην  μέριμνάν μου όπως διασώσω τα τρόφιμά μου;[4] Γνωρίζετε ότι προς  επιφανή αξιωματικόν ελθόντα ενταύθα κατά τον πόλεμον και υποβαλόντα ευσχήμους παρατηρήσειςότι, προαχθέντος άλλου αξιωματικού επίσης διακεκριμένου και επιτελέσαντος το καθήκον αυτού πιστώς μεν, αλλ' ουχί πλέον  ούτε έλαττον  εκείνου, θεωρεί εαυτόν ηδικημένον, υπουργός ετόλμησε να είπη [5] ότι εάν , ως εκείνος, δεν υπήκουε και αυτός εις τας διαταγάς  του Αρχηγείου, αλλά μόνον εις τας του υπουργείου, αναποδράστως θα προήγετο και αυτός; Πως θέλετε να υπάρξη στρατός, πως να υπάρξη  πειθαρχία, πως να υπάρξη ενότης ενεργείας , όταν μία κυβέρνησις  δημαγωγούσα  τοιαύτα δίδη εις τον στρατόν μαθήματα;[6] Πως θέλετε να υπάρξη υπακοή και σέβας εις αρχηγόν  μυκτηριζόμενον και διασυρόμενον και συκοφαντούμενον ούτως ανάνδρως;  Ευτυχώς οι στρατιώται έβλεπον  εκ του πλησίον  τον άνανδρον  αρχηγόν  εν μέσω αυτών κατά την μάχην , έβλεπον  τον  αβροδίαιτον αρχηγόν μετέχοντα των κακουχιών  αυτών  και κοιμώμενον εν καλύβη, εν η μόνα έπιπλα υπήρχον  μία κλίνη, πέντε καθίσματα και τινα κηρία πηγνύμενα  επί φιαλών. Δεν με προσβάλλουσιν αι συκοφαντίαι αύται, αλλά με λυπούσι καιρίως, διότι παραπλανώσι  το έθνος μου  και κίνδυνος είναι μη το ρίψωσι κατά κρημνών. Μη δεν ήρχισαν ήδη  και εις τον ιδιωτικόν μου βίον  επεμβαίνοντες , μη κακοβούλως δεν διεσύρθη επ' εσχάτων  το όνομά μου  ως κρεωφαγήσαντος την Μεγ.Παρασκευήν  ψεύδος μοχθηρόν ! ενώπιον του στρατεύματος μόνον και μόνον  δια να εξάψωσι τον λαόν εναντίον μου; Πόσα άλλα  και εναντίον του βασιλέως και εναντίον εμού  και εναντίον των αδελφών μου δεν ελέχθησαν;[7] 
Ναι, πρέπει να παύση η δημαγωγία αύτη , πρέπει να γείνη φως' δεν λέγω τούτο χάριν της βασιλείας, αλλά χάριν του Έθνους, του οποίου ο νυν και μέλλων βασιλεύς πρέπει να είναι  απηλλαγμένοι  κηλίδων  ή να μην είναι. Τούτου ένεκα θέλω να δημοσιευθή η αληθής ιστορία του πολέμου δια των επισήμων εγγράφων  και των αληθών κινήσεων του στρατού, να  εκτυπωθή εις μυριάδας αντιτύπων , να διαδοθή πανταχού του ελληνισμού  μέχρι  της απωτάτης γωνίας, να κριθώ μετά πάσης της αυστηρότητος, αλλά και μετά πάσης της δικαιοσύνης  υπό πάντων  των μελών  του έθνους μου, ου καυχώμαι είναι ο πρώτος πολίτης και ο μέλλων βασιλεύς.[8]
Η Α.Υ ο Διάδοχος  μοι είπε ταύτα μετά πολλής συγκινήσεως, εξ ης εφαίνετο κοπωθείς. Εζήτησα την άδειαν αυτού ν' απέλθω, υποβαλών την τελευταίαν ταύτην ερώτησιν:
-Μοι επιτρέπετε, Υψηλότατε, να δημοσιεύσω τας εκ της ακροάσεως, ην  ηυδοκήσατε να μοι παράσχητε, εντυπώσεις μου προς γνώσιν του ελληνικού λαού;
-Πράξατε, μοι απήντησεν , ό,τι νομίζετε ότι το καθήκον σας, ως πολίτου Έλληνος , σας επιβάλλει προς το έθνος.
Επί τούτοις υποκλινάμενος εξήλθον  πολλά διδαχθείς και πολλά νομίζων  ότι δύναται το έθνος να διδαχθή, και δημοσιεύων όσον οίον τε πιστώς τους λόγους του Διαδόχου του ελληνικού θρόνου, επιφυλάσσομαι να συμπληρώσω αύριον [9] τα παραλειφθέντα, επιφέρων ταυτοχρόνως τας εντυπώσεις και τας σκέψεις μου.

Υποσημειώσεις:
[1] Η έκθεσις του Διαδόχου εκδόθηκε στο Εθνικό τυπογραφείο , σε 8.000 αντίτυπα που μοιράστηκαν δωρεάν σε στρατιωτικούς και μη. Ακολούθησε επανέκδοση από ιδιώτη,  σε 10.000 αντίτυπα. Περισσότερα για  την έκθεση του Διαδόχου βλέπε και το σχετικό κεφάλαιο των Απομνημονευμάτων του  Δούσμανη σελ 19-25. 
[2]Το απόσπασμα που  ακολουθεί προέρχεται από τα πολεμικά απομνημονεύματα του Δημητρακόπουλου και δίνει μια αμυδρή εικόνα του πόλεμου λάσπης που δέχθηκε τότε ο Διάδοχος 
" Εις όμιλον ζωηρών συζητητών εν τη πλατεία διέκρινα και τινας  γνωστούς μου. Επλησίασα προς αυτόν  και μετά το τυπικόν χαιρετισμόν η συνδιάλεξις εστράφη , ως εικός, επί της καταστάσεως και των ζητημάτων , άτινα συνείχον την κοινήν περιέργειαν.
-Τί τα θέλεις φίλε μου, μοι λέγουν. Είνε απελπισία... για τίποτα δεν είμεθα! Και είνε άπορον, πως ο Ετέμ δεν κατάλαβεν ακόμη και την Λαμίαν. Θα έμαθες βέβαια τα αίσχη....
-Τώρα μόλις ήλθον....
-Αίσχη, αίσχη ακατανόμαστα! Τα διηγούνται  όλοι οι εκ Λαρίσσης ελθόντες.Πόλεμος εγένετο εις τα σύνορα και εκρίνετο η τύχη του ελληνισμού, το δε επιτελείον του Διαδόχου είχεν εκστρατεύσει  κατά των Αγγλίδων νοσοκόμων, αίτινες κατήλθον εις την χώραν ημών προς εξυπηρέτησιν  του ελληνικού αγώνος. Ούτε της πατρίδος αι δοκιμασίαι , ούτε του Σωτήρος τα πάθη , κατίσχυσαν  να συγκρατήσωσιν αυτούς , και την μεγάλην Παρασκευήν τα όργια δεν διεκόπησαν , αλλ' εθάλποντο  υπό της αδιαφορίας ή της ανοχής του Διαδόχου , όστις δεν έκρινεν  άξιον του κόπου  να επισκευθή τους τραυματίας  εν τω νοσοκομείω  και να εμφυσήση αυτοίς πνεύμα υπομονής και εγκαρτερήσεως.
Εκίνησα απελπιστικώς την κεφαλήν, και ο ομιλών εξηκολούθησεν.
-Επικολούθησεν είτα η φυγή εκείνη η επαίσχυντος, της οποίας  γνωρίζεις βέβαια τας φοβεράς λεπτομερείας.... Θα νομίζης ίσως, ότι υπέρ  πάντα άλλον ησθ΄νθη ο Διάδοχος το μέγεθος της συμφοράς. Απατάσαι. Η εν Λαρίσση σκηνή μετετέθη απλώς εις Φάρσαλον , όπου ο Διάδοχος  και το επιτελείον του εξενίσθησαν εις τον οίκον του βουλευτού Κ.
Κατέφυγεν εκεί  η Α.Υψηλότης ήσυχος και αμέριμνος, ωσεί επανήρχετο  εκ διασκεδαστικού περιπάτου . Ουδέν νέφος εσκίαζε το μέτωπόν του, ουδεμία οδύνη ετάρατε την ψυχήν του. Ερωτηθείς, αν ενήστευε κατά την ημέραν εκείνην- ήτο  ως ενθυμείσαι μέγα Σάββατον- έδωκεν εντολήν  εις παρασκευήν πασχαλινού γεύματος, και ούτως ευωχήθη μρος μεγίστην έκπληξιν των ξενιζόντων....."(σ
[3]
[4]
[5] Σαφέστατη αναφορά  στο Κ. Σμολένσκη ο οποίος αρνήθηκε να εκτελέσει αποφασιστικής σημασίας διαταγή του Αρχιστράτηγου Κωνσταντίνου, προδικάζοντας σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό, την έκβαση της μάχης του Δομοκού.. Παρ΄όλα αυτά, ο εν λόγω συνταγματάρχης, φορτωμένος με τις δάφνες για την ηρωική του αντίσταση στο  Βελεστίνο, προήχθη στο βαθμό του υποστράτηγου Το Φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς ανέλαβε το υπουργείο των Στρατιωτικών στη Κυβέρνηση  Αλ . Ζαΐμη.
[6]
[7]
[8]
[9]

 . 

Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2016

Σ. ΒΟΥΤΥΡΑΣ: ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΑΚΡΟΑΣΙΣ ΠΑΡΑ ΤΗ ΑΥΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΥΨΗΛΟΤΗΤΙ ΤΩ ΔΙΑΔΟΧΩ Μέρος Α




Την ορισθείσαν ημέραν και ώραν (Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 1898) έτυχον της τιμής να παρουσιασθώ εις τον Α.Υ τον Διάδοχον, όστις ευηρεστήθη να παρατείνη επί όλην ώραν την ακρόασιν, ην ηυδόκισε να μοι παράσχη.

Η Α.Υ με επηρώτησε το πρώτον αν την ακρόασιν ταύτην εζήτησα ως Βουτυράς απλώς ή ως δημοσιογράφος και διευθυντής του "Νεολόγου". 


Υπό αμφοτέρας τας ιδιότητας ταύτας, Υψηλότατε, απήντησα' ως Βουτυράς μεν, καθόσον καθήκον εθεώρησα, οριστικώς εν τη πρωτευούση του ελληνικού βασιλείου εγκαθιστάμενος και εκ της αλλοδαπής προερχόμενος, ένθα επί μακράν σειράν ετών εμελέτησα και πως εν τω μέρει μου εξεπροσώπησα τα συμφέροντα του έξω ελληνισμού, να υποβάλω τα σεβάσματά μου εις τον Διάδοχον του ελληνικού θρόνου και να διαβεβαιώσω αυτόν περί των αισθημάτων της αφοσιώσεως των έξω Ελλήνων προς τον βασιλικόν οίκον της Ελλάδος , ως δημοσιογράφος δε, ίνα παραστήσω τη Υμ. Υψηλότητι την απόλυτον ανάγκην του να διαφωτισθή το έθνος περί των κατά τον πόλεμον γενομένων και περί της αποκειμένης εκάστω ευθύνης όπως μη γίνηται έρμαιον των ενόχως κερδοσκοπούντων επί βλάβη και επί κινδύνω των ιεροτάτων. Νομίζω δε ότι ουδέν δύναται πλειότερον να διαφωτίση αυτό ή η έκθεσις της Υμ.Υψηλότητος, ης η δημοσίευσις αποβαίνει απολύτως αναγκαία. 
Είτα εξηκολούθησεν η συνδιάλεξις, νομίζω δε ότι πιστώς απομνημονεύσας τους λόγους της Α. Υψηλότητος αποδίδω αυτούς οίοι μοι ελέχθησαν. 
Την ανάγκην της διαφωτίσεως ταύτης η Α.Υψ. πληρέστατα κατανοών ουδέν διακαέστερον εύχεται ή την δημοσίεσιν της εκθέσεώς του εν η περιωρίσθη απλώς, δια των ημερησίων διαταγών , δια των καθ΄εκάστην ημέραν και ώραν ανταλλασσομένων εγγράφων μεταξύ του αρχηγείου και των διαφόρων αρχηγών και αξιωματικών του στρατεύματος , δια χαρτών καταδεικνυόντων τας εκάστοτε και καθ' εκάστην συμπλοκήν και μάχην αμοιβαίας θέσεις των αντιμετώπων στρατών, τας αποστελλομένας ενισχύσεις και επικουρίας , τας προελάσεις και υποχωρήσεις αυτών, να καταδείξη την αληθή του ημετέρου στρατού δράσιν και τα πραγματικά αίτια της ήττης ημών.Αλλά τα αίτια ταύτα , εξηκολούθησεν ειπών , κείνται πολλώ έτι απωτέρω και δύνασθε νανεύρετε αυτά εν τη παντελεί από μακρών ετών ακηδία των κυβερνήσεων περί του στρατεύματος, όπερ κατά τοσούτον μόνον ελαμβάνετο υπ όψει, καθ' όσον ηδύνατο να χρησιμεύση ως πρόφασις εις την πολιτικήν κεδροσκοπίαν τούτου ή εκείνου του κόμματος. 
Τί ηδύνατο πλέον να πράξη ο ατυχής ημών στρατός, στερούμενος της απαιτουμένης ασκήσεως, στρατός , ου πολλοί λόχοι τον χειρισμόν των όπλων εμάνθανον κατ' αυτήν την μάχην και δεν ενόουν καν τας διαταγάς των αξιωματικών , στρατός στερούμενος επιμελητείας και πάντων των επιτηδείων, στρατός όστις εμάχετο πολλάκις επί εικοσιτέσσαρας όλας ώρας άνευ άρτου και ύδατος; Προκειμένου περί των αξιωματικών του στρατού , εκτός ολίγων εξαιρέσεων , οι λοιποί πάντες προσεπάθησαν να πράξωσι το καθήκον αυτών ' αν δε κατηγορήται ο δείνα ή ο δείνα αξιωματικός επί ανικανότητι ή απειρία περί το διοικείν, της ανικανότητος και απειρίας ταύτης δεν είναι υπεύθυνος αυτή η πολιτεία; Πώς ήτο δυνατόν να διοικήση ομάδα εξακισχιλίων ανδρών εν μάχη αξιωματικός, όστις ουδέποτε διώκησε πλείονα των 200 ανδρών και ταύτα εν ειρήνη Εν γένει ο ατυχής στρατός απέτισε τας αμαρτίας γενικής σαπίλας της πολιτείας διαρκούσης από μακρών ήδη ετών και της οποίας το αποτέλεσμα δεν ηδύνατο να είναι αδιάφορον. Δεν ομιλώ περί εμαυτού' από μακρού τας ελλείψεις του στρατού γινώσκων συνησθανόμην εκ των προτέρων την ευθύνην , ην είχον ότε ανελάμβανον την αρχηγίαν του εν Θεσσαλία στρατού. Δεν καυχώμαι επί στρατηγική μεγαλοφυία, αλλ' ό,τι εν τη συνειδήσει μου υπάρχει κεκτημένον είναι ότι έπραξα αυστηρώς και ακριβώς ό,τι το καθήκον μου και ως αρχηγού του στρατού και ως διαδόχου του ελληνικού θρόνου μοι επέβαλλε. Δεν ηδυνάμην να θαυματουργήσω , αλλ' έσωσα όσον ηδυνάμην και την τιμήν του στρατού και το έθνος μου από πληρεστέρας έτι καταστροφής. Πολλάς εποτίσθην πικρίας και δεν έλειψαν οι φανερώς συκοφαντήσατές με και επί βλακεία και επί δειλία και επί πολυτελεία διαίτης και επί ακρασία τραπέζης και επί ελλείψει παντός στρατιωτικού και εθνικού αισθήματος. Και υμείς οι δημοσιογράφοι ανεγράψατε πάντα ταύτα αβασανίστως και ανεξετάστως. Αλλά, τέλος πάντων, είναι δυνατόν να πιστεύση τις- και ταύτα λέγοντος του Διαδόχου οι οφθαλμοί αυτού εξήστραπτον - ότι ο βασιλεύς Γεώργιος και τα τέκνα αυτού, ο Διάδοχος, ο Γεώργιος, ο Νικόλαος, οι πρώτοι πολίται του Ελληνικού Βασιλείου, οι πρώτοι ενδιαφερόμενοι εις την πρόοδον και ευημερίαν του ελληνικού έθνους , εισίν οι μόνοι εν Ελλάδι στερούμενοι του εθνικού και πατριωτικού αισθήματος, της στοιχειώδους ταύτης αρετής παντός Έλληνος;
Ο βασιλεύς Γεώργιος , ελέχθη, μεριμνά μόνον περί της αποκαταστάσεως των τέκνων αυτού σκεπτόμενος να διχοτομήση τον ελληνισμόν , και τον μεν Γεώργιον ναναδείξη ηγεμόνα της Κρήτης, και τον άλλον της Μακεδονίας ή της Αλβανίας και ούτω καθεξής.Ποίον το αποτέλεσμα των συκοφαντιών τούτων; ασκόπως και αβούλως απορρίψαντες παρεμπιπτούσας λύσεις, ας οι πρακτικώτεροι ημών Βούλγαροι επιδιώξαντες και επιδιώκοντες προτρέχουσιν ημών εις την εθνικήν αυτών αποκατάστασιν , ερρίφθημεν εις άνισον και καταστρεπτικόν πόλεμον , όστις προς τοις άλλοις ατυχήμασιν εχαλα΄ρωσε τους αδιαρρήκτους μεταξύ έθνους και βασιλείας δεσμούς και εσάλευσεν εκ θεμελίων το γόητρον της Ελλάδος παρά τοις έξω αυτής ελληνικοίς πληθυσμοίς. Δεν απολογούμαι προς ταύτα, ούτε δυσχαιρένω προς τους επικρίνοντας τας δημοσίας πράξεις μου' αλλ' επεθύμουν αι επικρίσεις αύται να γίνονται....
-Μετά του προσήκοντος σεβασμού προς το πρόσωπον του διαδόχου του Ελληνικού Θρόνου υπέλαβον. 
-Οχι, είπεν η Α.Υ . ούτε τούτο απαιτώ' έστω, ας μη με θεωρήσωσιν ως τοιούτον , αλλ' ως απλούν πολίτην και ας με επικρίνωσιν ως ίσοι ίσον αυστηρώς μεν , αλλά λογικώς και σοβαρώς , και ουχί δια σαρκαστικών και ειρωνικών συκοφαντιών ή αποδίδοντες εις ημάς λόγους και πράξεις, τας οποίας η θέσις ημών δεν μας επιτρέπει νανασκευάσωμεν ή να διαψεύσωμεν. Πόσας θλιβεράς συνεπείας δύναται να έχη η ένοχος αύτη πολιτεία εδοκιμάσθη ήδη' απεδόθησαν προ του πολέμου εις τον βασιλέα λόγοι, οίτινες ουδέποτε εξήλθον του στόματος αυτού, αλλά και αν εν στιγμή πατριωτικής αδημονίας εξήρχοντο υπέρτατα εθνικόν συμφέρον επέβαλλε να μη δημοσιευθώσι προκλητικώς προς τους ισχυρούς της γης. Τί δε περί εμού δεν ελέχθη; Ευφυολόγησεν εις βάρος μου ο τύπος, ότε μεν παριστών με ως βλάκα δια της χαριτολογίας ότι : "Δεν πιστεύομεν ότι ο Διάδοχος είπε την βλακώδη ταύτην έκφρασιν", άλλοτε ως δειλόν δια της εκ Λαρίσσης υποχώρησιν, άλλοτε ως οργιάζοντα εν τη σκηνή μου και εν τη τραπέζη μου, άλλοτε ως κρεωφαγούντα την Μεγάλην Παρασκευήν ενώπιον του στρατεύματος και άλλοτε δι' άλλα.

Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2016

ΣΙΛΒΕΣΤΕΡ ΚΟΒΕΛ : ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΙΣ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΔΙΑΔΟΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΔΟΜΟΚΟΥ (1897)



Ο πρίγκηψ μ' εδέχθη εντός μικρού δωματίου , του οποίου τα μόνα έπιπλα ήσαν μίαν στρατιωτική κλίνη και δύο καρέκλαι ούτως ώστε γράφων το τηλεγράφημα μου ηναγκάσθην να μεταχειρισθώ την κλίνην αντί τραπέζης[1].
-Δεν θα σας είπω τίποτε - ήρχισεν ο πρίγκηψ -περί του απροπαρασκεύου της Ελλάδος δια τον πόλεμον , διότι το τοιούτο θα ήτο επίκρισις της Κυβερνήσεως , η οποία τον έκαμεν [2].
Δεν δύνασθε όμως να περιμένετε από εφέδρους , οι οποίοι επί δέκα έτη δεν είδον όπλον, να ευρεθούν εξησκημένοι στρατιώται εντός τριών εβδομάδων.
Θ. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ
Ο Πρωθυπουργός που ξεκίνησε
τον πόλεμο
Δ..ΡΑΛΛΗΣ
Ο Πρωθυπουργός που οδήγησε το
πόλεμο σε μια εξευτελιστική ήττα.
Ο Έλλην, οι εύζωνοι ιδία , είνε εκ φύσεως θαυμάσιον υλικόν' δια να νικήση τις όμως στρατόν κατά το ήμισυ πολυπληθέστερον και με φοβερόν πυροβολικόν χρειάζεται "ψημένους στρατιώτας "(veterans) αδιαφόρως προς την πείραν του πολέμου την οποίαν δυνατόν να έχουν οι αρχηγοί τους . Η εκ Λαρίσης υποχώρησις βεβαίως δεν θα εγίνετο εάν είχωμεν εξησκημένον στράτευμα. Εν συνόλω εν τούτοις οι Έλληνες παρά τας μεγάλας ανισότητας έκαμαν καλά το μέρος των.
Δια τον τουρκικόν στρατόν ο Διάδοχος είπεν ότι οι απλοί στρατιώται πολεμούν πάρα πολύ καλά και ότι οι αξιωματικοί δεν φείδονται αυτών.
Εις την Μελούναν κατίσχυσεν ο αριθμός. Πυκναί ομάδες ερρίπτοντο εντός του στενού.
Εκ φύσεως δεν είνε καλύτεροι πολεμισταί των ιδικών μας , αλλ' η Τουρκία έχει στρατόν 90.000 ανδρών και δύναται να εκλέξη μεταξύ αυτών τους καλυτέρους. Οι αρχηγοί των δεν γνωρίζουν πως να επωφελούται ταχέως των περιστάσεων. Παράδειγμα είνε η Λάρισσα όπου ηδύναντο να στείλουν αμέσως στρατόν και να καταλάβουν τους ιδικούς μας απροπαρασκεύους.
-Τι φρονείτε περί του τουρρκικού πυροβολικού Υψηλότατε;
-Ω ! εκείνο διευθύνεται θαυμάσια .Οποιοιδήποτε και αν τους εγύμνασαν , το πυροβολικό είνε πάρα πολύ καλόν δια τους Τούρκους . Οι πυροβολιταί των επετύγχανον πάντοτε τας τάξεις μας με την δευτέραν βολήν και έχουν πλήθος τούτων πυροβολητών' οι ιδικοί μας είνε καλοί αλλά ολίγοι.
Εις το ιππικόν υστερούμεν φοβερά. Εφ' όσον είχομεν, ειργάσθη υπέρ το δέον και τώρα δεν μας μένουν παρά 200 ιππείς . Εις τα όρη εδώ εν τούτοις δεν είνε εκ των ων ουκ άνευ.
-Διατί υποχωρήσατε εκ των Φαρσάλων Υψηλότατε;
-Οι Τούρκοι εκεί ανήρχοντο εις 25.000, ενώ οι Έλληνες μόνον εις 18.000. Προς τούτοις ενώ εκείνοι εμαύρισαν κυριολεκτικώς την απέναντι πλευράν του όρους με τα πυροβόλα των, εμείς δεν είχομεν παρά 6 πυροβολαρχίας. Θέλετε και άλλους λόγους; Οι στρατιώται μου εις τα Φάρσαλα επολέμησαν θαυμάσια και ιδία η Λεγεών των ξένων .
-Είναι αληθές ότι οι Τούρκοι διέπραξαν τόσας φρικαλεότητας, όσαι αναφέρονται ενταύθα;
Δομοκός
(Λιθογραφία του Λ. Θεοχάρη)
-Όχι αυθεντικαί τινές ειδήσεις αναφέρουσι περί απανθρωπιών ' εδώ όμως πλην του ανωφελούς εμπρησμού των χωρίων κατά τα άλλα συμπεριφέρονται πολύ καλά. Εν σχέσει προς τας απωλείας, οι Έλληνες καίτοι υποχωρούντες είμεθα πολύ καλλίτερα των Τούρκων. Ενώ αι ιδικαί μας ανέρχονται εις 1.000 περίπου νεκρούς και τραυματίας , οι Τούρκοι έχουν πιθανώς 12.000, καίτοι οι μετά του τουρκικού στρατού ανταποκριταί των ευρωπαϊκών εφημερίδων υπολογίζουν τας ζημίας των εις 22.000' προέρχονται δε αι μεγάλαι των αύται απώλειαι διότι ρίπτουν πυκνότατα σώματα στρατού εναντίον ισχυρών θέσεων.
Ο Συνταγματάρχης Σμολένσκης, ο απαρτίζων μετά της ταξιαρχίας του την ισχυράν πτέρυγα μας, εδούλεψε λαμπρά (Has been doing very good work). Eίνε η ενεργητικότης προσωποποιημένη. Ομοιάζει πάρα πολύ τον Κόμεζ, τον αρχηγό των Κουβαίων , περί του οποίου μοι αναφέρετε. Αποκρούει επί ολόκληρον εβδομάδα τώρα τους Τούρκους εν Βελεστίνω παρά την μεγάλην ανισότητα του αριθμού. 
Ο Δομοκός είνε πολύ οχυρά θέσις εναντίον πάσης επιθέσεως, καίτοι ευκόλως δύναται να υπερφαλαγγισθή δια της προς τα αριστερά μας πεδιάδος. Δεν θα εγκαταλείψω την θέσιν ταύτην παρά μόνον όταν εξαναγκασθώ εις τούτον υπό της πείνης. 
Δεν γνωρίζω κατά ποίαν ώραν οι Τούρκοι θα μας επιτεθούν, αλλά και αν μας περικυκλώσουν θα πολεμήσω μέχρις ότου εξαντληθώσι τα πολεμεφόδιά μας. Έχομεν τρία τοπομαχικά Κρουπ των 10 1/2 επί εξαιρέτων θέσεων τοποθετημένα και 80 πεδινά και ορεινά πυροβόλα με αφθονίαν πολεμεφοδίων.
Τον ηρώτησα εν τέλει δια την πολιτικήν άποψιν του πολέμου αλλά δια το ζήτημα τούτο με παρέπεμψε δια τας Αθήνας ή την Κωνσταντιινούπολιν διότι αυτός "ως γενικός αρχηγός μόνο με τον στρατόν έχει να κάμη" 
Εμειδίασε δε απλώς χωρίς να απαντήση όταν τω ανέφερα περί του διεθνούς συμβουλίου, το οποίον ως διαδίδετο κατ' εκείνας τας ημέρας επρόκειτο να συγκροτηθή εν Παρισίοις δια την ελληνοτουρκικήν υπόθεσιν.

Υποσημειώσεις:
[1] O Σιλβέστερ Κόβελ  ήταν έκτακτος απεσταλμένος της εφημερίδας "Κόσμος " της Νέας Υόρκης. Η συνέντευξη δόθηκε πιθανότατα στις 30 Απριλίου και αναδημοσιεύτηκε στην ελληνική εφημερίδα "ΑΣΤΥ" της 8 Μαΐου 1897.
[2]Τη Κυβέρνηση Θ. Δηλιγιάννη  είχε διαδεχθεί στις 18/30 Απριλίου 1897 η κυβέρνηση Δ. Ράλλη.