ΠΩΛ ΝΟΡ : 606

Εμπρός, στα όπλα οι  Έλληνες ,
κατά Ελλήνων  ίτε!
Ήρθε της δόξης ο καιρός!
Εμπρός να σκοτωθήτε!

Με τη βοήθεια του θεού, 
ωρμάτε κατ΄απίστων,
που ο μουσάτος Σατανάς
η μόνη είναι ελπίς  των!

Σαν το λυσσάρικο σκυλί 
ο γέρος ο παράφρων
έχει αλλάξει  τη φυλή
σε άγρια φυλή των Κάφρων!

Η σπειροχαίτη  η ωχρά
έδωσε πια τη λύση.
Αυτή του γένους η εχθρά
τον έχει όλον σαπίσει.

Η επιστήμη τώρα ας πη
την τελευταία λέξη!
Γεμίστε τις οβίδες σας 
με 606!

Και στους αντάρτες  ρίχτε τες
-τα άλλα είν' ουτοπία!-
Μόνο μ΄αυτό το φάρμακο 
θα γίνη θεραπεία.

Εκτός και αν είναι τόσο αργά
και τώρα η Συφιλίδα
γράφει της ιστορίας του
τη τελευταία σελίδα!...

Παν οι ανθρώποι, βρίζοντάς τον. 
άτιμε, κλέφτη και ληστή!
Και στο φονιά του λέει χαρά στον!
Κι αλλοίμονό του σαν πιαστή!

Παραμιλούν όλοι στο δρόμο:
Τον άτιμο τον μασκαρά!
Την προδοσιά έχει κάμει νόμο
γυναίκα του τη Συμφορά!

Στο φετεινό το καρναβάλι
την κάθε μαύρισε καρδιά!
Κλαίν' οι μαννάδες τους και πάλι
καθώς γλεντούνε τα παιδιά!

Όλους ο χάρος  ο σκουφάτος
καλεί στο γλέντι του θανάτου!
Και το χορό τον σέρνει  να τος
μπροστά μας με την Έλενά του .

Την είχαν κάποτε πληγώσει  
και τώρα η μοίρα μας το γράφει...
Το μέλος πούχατε ματώσει
θα  το πληρώστε με χρυσάφι!

Και συνεχίζεται η δίκη 
κι αι καταθέσεις των μαρτύρων.
Ω κωμωδία και ρεζιλίκι!
Θέμις σαρκαστική και είρων!

-Δεν ξέρω τίποτα, δεν είδα!
Και "ναι " και "όχι " δίχως τσίπα!
"Εν οίδα ότι ουδέν οίδα"
και θρίαμβος του "είπα-ξείπα!"

Κι ο δόλιος ο Καραθανάσης
επάγγελμα που χε διαλέξει!
Λήσταρχος ήταν της θαλάσσης
συνάδελφος του Κολιαλέξη.

Και νάτανε μονάχ' αυτά!
Απ' όλους τους εντιμοτάτους
θενα τους πάρουν τα λεφτά, 
τ' αμάξια και τα μέγαρά τους.

Μπενάκης, Μαρρής Βενιζέλος 
θα δουν της τσέπης τους τον πάτο
και θενά σμίξουνε στο τέλος 
στο λούμπεν προλεταριάτο!....

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΒΡΑΔΥΝΗ στις 7 Μαρτίου 1935 ) 

ΤΑΣΟΣ ΒΟΥΡΝΑΣ: Η ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ 1 ΜΑΡΤΙΟΥ 1935

Το στρατιωτικό πραξικόπημα της 1 Μαρτίου 1935 ήταν καθαρά έργο της αγγλικής πολιτικής στην Ελλάδα και αποτελούσε μια τεράστιας έκτασης πολιτική προβοκάτσια, προκειμένου να υπάρξει αφορμή για να λυθούν τα χέρια κυβερνητικών κύκλων και να πραγματωθεί η βαθειά αντιδημοκρατική τομή στο στράτευμα, ώστε να χάσει το σαφή δημοκρατικό του χαρακτήρα και ν' αποκοπεί από την παράδοση του 1821.

Στη μεγάλη αυτή πρόκληση που οργάνωσε με σατανικότητα η Ιντέλιτζενς Σέρβις μέσο πρακτόρων της που δρούσαν στην λειτουργούσα από το 1933 παράνομα μέσα στο στράτευμα «Ελληνική Στρατιωτική Οργάνωση» με υποτιθέμενο σκοπό την προάσπιση της δημοκρατίας, η Βρεταννική μυστική υπηρεσία είχε τοποθετήσει τους ανθρώπους της, που ωθούσαν την κατάσταση προς την κατεύθυνση που αυτή είχε εκλέξει.

Με τις ευλογίες του Βενιζέλου, ο οποίος ουδέποτε απομακρύνθηκε από τον αστερισμό της αγγλικής πολιτικής, με τη συγκατάθεση του Ν. Πλαστήρα και των άλλων στρατιωτικών παραγόντων, αποφασίστηκε η έκρηξη του κινήματος για την 1η Μαρτίου 1935 και η βίαιη κατάληψη της εξουσίας από την Βενιζελική παράταξη. Η παγίδα ήταν καλοστημένη. Ο Φοίβος Γρηγοριάδης, αντιστασιακός αξιωματικός, ποΥ γνωρίζει πρόσωπα καΙ πράγματα του στρατεύματος καθώς και τις διασυνδέσεις ορισμένων αξιωματικών με ανώτατα στελέχη των βρεταννικών υπηρεσιών, γράφει στο βιβλίο του «Ελληνική Δημοκρατία» 1972, σελ.412) κρίνοντας τους πρωτεργάτες του κινήματος:

«Αφελείς δεν ήσαν, ούτε ο ένας ούτε ο άλλος από τους αρχηγούς της Αθήνας. Αν δεν υπάρχη αφέλεια και υπάρχουν άλλου είδους ευθύνες -απέναντι εκείνου που παρέσυραν στον όλεθρο και απέναντι όλης της παρατάξεως τους-τότε ήσαν συνυπεύθυνοι μέχρι συνενοχής. Πολύ «άγνωστο στοιχείο» έμεινε για την προετοιμασμένη αποτυχία του κινήματος εκείνου. Οι συνυπεύθυνοι δεν θα δώσουν ποτέ εξηγήσεις μεταξύ τους (...). Γι' αυτά και γι' αυτά, και μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου, επικρατεί η πεποίθησις πως οι ίδιοι οι κορυφαίοι του το σαμποτάρισαν εκείνο το κίνημα. Με εντολή των 'Αγγλων, για την εξυπηρέτηση αγγλικών σχεδίων με την αποτυχία του. Πάμπολλοι κορυφαίοι κινηματίες θα βρεθούν στενά συνδεδεμένοι με τους "Αγγλους στον πόλεμο και την κατοχή. Ο δε πραγματικός αρχηγός, ο Μείζων Τσιγάντες, θα βρεθή (όπως και ο Μπακιρτζής άλλωστε) ανώτερος αξιωματούχος τηςΙντέλλιντζενς Σέρβις. Ισόβαθμος στην ιεραρχία της σκοτεινής βρετανικής υπηρεσίας με τον Κρις Γουντχάουζ, τον αρχηγό της Βρεταννικής Αποστολής στ' ελληνικά βουνά. Τον αξιωματούχο πού, από μικρό παιδί, προορισμό είχε να δράση μια μέρα στην Ελλάδα. Και γι' αυτό είχε σπουδάσει αρχαιολόγος και έμαθε τα ελληνικά «φαρσί» (τη νεοελληνική). Ισόβαθμος αξιωματούχος μ' αυτόν, θα βρεθή ο Ί. Τσιγάντες. Και, φυσικά, το ερώτημα έρχεται απόλυτα δικαιολογημένο: από πότε υπηρετούσε στην Ιντέλλιντζενς, γιά ν' ανέβη τόσο ψηλά; Ίσως πριν από το 1935, μάλλον πριν...»

Και ο Κ. Καλλιγάς (ένθ. άν. σελ. 39) προσθέτει στα ονόματα των αξιωματικών πού είχαν τότε επαφή με τους Βρεταννούς τον ταγματάρχη Θωμά Σφέτσο και τον πλωτάρχη Αθ. Ζάγκα.

ΤΟ κίνημα επρόκειτο να εκδηλωθεί ταυτόχρονα στην Αθήνα και στις φρουρές Β. Ελλάδος, αλλά ως το βράδυ είχαν κινηθεί μόνο η διλοχία Μακρυγιάννη και η Σχολή Ευελπίδων. Τις βραδυνές ώρες ο επικεφαλής της διλοχίας Μακρυγιάννη συνταγματάρχης Στέφανος Σαράφης παραδόθηκε με τους αξιωματικούς του στον Κονδύλη, ενώ οι στασιαστές της Σχολής Ευελπίδων με επικεφαλής το Γιάννη Τσιγάντε, πηγαίνοντας για το Πέραμα προκειμένου να επιβιβασθούν στα πλοία του στόλου, ο οποίος είχε και αυτός προσχωρήσει στο κίνημα, πιάστηκαν από τον συνταγματάρχη Νόμπελη.

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ " ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ" ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΕΚΡΗΞΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ 1 ΜΑΡΤΙΟΥ 1935, 5 ΜΟΛΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ

Αγαπητέ φίλε "Ριζοσπάστη". 
Δια μέσου των στηλών σου σπεύδω να αποκαλύψω εις τον δυστυχούντα, υποφέροντα και αγριότατα φορολογούενον εργαζόμενον ελληνικόν λαόν ότι στα παρασκήνια των στρατιωτικών κύκλων ετοιμάζεται η έκρηξις στρατιωτικού κινήματος, το οποίον θα συνεπάγεται δια τους εργαζομένους την επιβολήν μιάς αφαντάστου τρομοκρατίας δια της καταπατήσεως και των ελαχίστων δημοκρατικών ελευθεριών και της εγκαθιδρύσεως ωμοτάτης τυραννίδος, παρομοίας με την εν Βουλγαρία οργιάζουσαν.

Τας τελευτασίας ημέρας ενετάθη εξαιρετικώς η δραστηριότης των περί τον στρατηγόν Πλαστήραν αφωσιωμένων αξιωματικών , με την άμεσον επιδοκιμασίαν του ιδίου Βενιζέλου.

Συγκεκριμένως έχει καταρτισθή ειδική, διευθύνουσα το προπαρασκευαζόμενον κίνημα, τριμελήε επιτροπή, αποτελουμένη από τον απόστρατον στρατηγόν Βλάχον, από τον εν αποστρατεία πλοίαρχον Κολιαλέξην και τον συνταγματάρχην Σαράφην . Ο Βενιζέλος υπεσχέθη την έκθυμον υποστήριξίν του με την δήλωσιν ότι αν τούτο εκραγή αμέσως, προ των γερουσιαστικών εκλογών , δύναται να τους ενισχύση με 15.000 Κρήτας, ταυτοχρόνως ο στρατηγός Πλαστήρας είναι έτοιμος να φθάση και ν΄αναλάβη την αρχηγίαν του κινήματος.

Η μύησις αξιωματικών επαρχιακών φρουρών , ειδικώτερα αξιωματικών του ναυτικού, έχει ήδη προχωρήσει αρκετά. Εις τους μεμυημένους παρουσιάζεται ως σκοπός του κινήματος η υπεράσπισις της δημοκρατίας εκ των μοναρχικών αξιωματικών, υποστηριζομένων υπό της κυβερνήσεως.

Συμφώνως προς το καταρτισθέν υπό των κινηματιών σχέδιον δράσεως, θα αποβλέψουν κατά πρώτον εις την κατάληψιν του ναυστάθμου, των εκεί αποθηκών και του στόλου, τον οποίον θα αποστείλουν εξοπλισμένον εις Κρήτην και Θεσσαλονίκην, όπως παραλάβη τας εκεί εξεγερμένας φρουράς και τας μεταφέρει εις Πειραιά.

Αλλά ο κίνδυνος δεν προέρχεται μόνο από τας ως άνω προετοιμασίας των βενιζελοπλαστηρικών. Οι μοναρχικοί αξιωματικοί, με την ανοχήν της Κυβερνήσεως και του Κονδύλη , από καιρού ετοιμάζονται δραστηρίως επίσης δια κίνημα, με παρομοίας συνεπείας δια τους εργαζομένους και έχουν ήδη αποφασίσει ότι σε περίπτωσιν καθ' ην τους προλάβει βενιζελοπλαστηρικόν κίνημα, τότε να το εκμεταλλευθούν αμέσως δια την εγκαθίδρυσιν δικτατορίας και επαναφοράν της βασιλείας.

Είναι προφανές ότι καθήκον των πραγματικά δημοκρατών αντιφασιστών αξιωματικών, υπαξιωματικών , φαντάρων και ναυτών, είναι να ματαιώσουν διασ της ενόπλου, εν ανάγκη, δυνάμεώς τους, την προπαρασκευαζομένην και έτοιμον να εκραγή πλαστηρικήν φασιστικήν δικτατορίαν ως και την παρομοίαν προετοιμαζομένην δικτατορίαν εκ μέρους των μοναρχοφασιστικών αξιωματικών. 

Αλλά δεν αρκεί μόνον η αντίστασις των αντιφασιστών αξιωματικών, υπαξιωματικών, στρατιωτών και ναυτών. Απαιτείται και η άμεσος κινητοποίησις και δράσις όλων των εργαζομένων εις μίαν ενιαίαν παράταξιν δια την άμεσον και παραδειγματικήν συντριβήν των συνωμοτούντων κατά των ελευθεριών του λαού.

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΑΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ

Η ΕΚΤΈΛΕΣΗ ΤΗΣ ΘΑΝΑΤΙΚΗΣ ΠΟΙΝΗΣ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΏΝ ΠΑΠΟΥΛΑ ΚΑΙ ΚΟΙΜΗΣΗ

Η περιγραφή των τελευταίων ωρών των καταδικασμένων σε θάνατο δύο στρατηγών , από άγνωστο αυτόπτη μάρτυρα, που υπογράφει σαν ΑΘΗΝΑΙΟΣ  δημοσιεύτηκε  στην Ελληνική εφημερίδα της Νέας Υόρκης "ΑΤΛΑΝΤΙΣ". Το ίδιο κείμενο αναδημοσιεύτηκε  στην εφημερίδα ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ  των Αθηνών  στις 29 Ιουνίου 1935. 

Το υπό τη προεδρία του υποστράτηγου της  Αεροπορίας
κ. Ρέππα  Στρατοδικείον  το οποίο καταδίκασε  σε θάνατο
τους στρατηγούς Παπούλα και Κοιμήση 

Πολύ δραματική ήτο η εκτέλεσις της θανατικής ποινής του αντιστρατήγου Παπούλα και υποστρατήγου Κοιμήση , καταδικασθέντων εις θάνατον ως αρχηγών της επαναστατικής οργανώσεως "Δημοκρατική Άμυνα " ήτις σκοπόν είχε να βοηθήση τους στρατιωτικούς επαναστάτας, εξοπλίζουσα όχλον και τρομοκρατούσα τους Αθηναίους.

Την νύκτα της 23 Απριλίου εξαιρετική κίνησις παρετηρείτο επί του "Αβέρωφ" και εις τας πέριξ οδούς. Τα φώτα των φυλακών όπως εφαίνοντο από μακρυά, ετρεμόσβυναν εν τω μεταξύ μαρτυρούντα κατάστασιν ασυνήθη. Τί εγίνετο λοιπόν εκεί μέσα;
Κατορθώνομεν να πλησιάσωμεν και να πληροφορηθώμεν. Ο διευθυντής των φυλακών κ. Τριανταφυλλίδης είχε διαβεβαιώσει προ ολίγου τους δύο στρατηγούς ότι δεν θα εξετελούντο την νύκτα εκείνην, και οι δύο κατάδικοι είχον κατακλιθή εις το κελί των κατόπιν της διαβεβαιώσεως αυτής και εκοιμώντο ήσυχοι. Πράγματι δεν υπήρχε καμμία είδησις μέχρι της στιγμής εκείνης.
Ο υποφρούραρχος συνταγματάρχης κ. Αλεξόπουλος είχε λάβει από ενωρίς όλα τα κατάλληλα μέτρα επί τη προόψει ενδεχομένης εκτελέσεως. Την 2αν όμως πρωινήν ώραν διετάχθη τηλεφωνικώς υπό του αντιστρατήγου αρχηγού του Α Σώματος Στρατού κ. Παναγιωτάκου να αναστείλη όλα τα ληφθέντα μέτρα διότι πιθανότατα δεν θα εγίνετο η εκτέλεσις. Ο κ. Αλεξανδρόπουλος συνεμορφώθη με την διαταγήν του κ. Παναγιωτάκου. Ολίγον όμως αργότερον έλαβεν νέαν διαταγήν του ιδίου.

-Να εκτελεσθούν το ταχύτερον .
Ήτο η ώρα 2.40 π.μ .Τί είχε συμβή εν τω μεταξύ δια να δοθή η νέα αυτή διαταγή και να ανακληθή η προηγούμενη διαταγή; Μυστήριον.

Ο αντισυνταγματάρχης  Ασημακόπουλος  (αριστερά)
με το  δικαστικό σύμβουλο  Γαρέζο.

Οπωσδήποτε ο υποφρούραρχος  κ. Αλεξόπουλος αρχίζει  αμέσως  να εκτελή κατεπειγόντως  την δοθείσαν εις αυτόν διαταγήν .Αναζητεί  πρώτον  τον Κυβερνητικόν Επίτροπον   του Στρατοδικείου αντισυνταγματάρχην κ. Ασημακόπουλον άνευ  της παρουσίας του οποίου δεν είναι δυνατόν  να γίνη  η εκτέλεσις. Και τον ευρίσκει  εις την οικίαν του , αλλ' ο κ. Ασημακόπουλος  αρνείται να παραστή εις την εκτέλεσιν.
-Είναι  αδύνατον να  παραστώ , λέγει, εις την  τρομεράν αυτήν σκηνήν. 
Ο κ. υποφρούραρχος  υπενθυμίζει  τότε εις τον  κ. Ασημακόπουλον  τας συνεπείας της αρνήσεώς του. Αλλ' ο κ. Ασημακόπουλος  απαντά :
-Εν γνώσει των συνεπειών  της αρνήσεώς μου , αρνούμαι!
Αναζητεί κατόπιν  τούτου ο κ. Αλεξόπουλος τον συμπαρασταθέντα  εις την δίκην  δια το δικονομικόν  μέρος  ως βοηθόν  Κυβερνητικόν Επίτροπον , δικαστικόν σύμβουλον  κ. Γαρέζον , τον ευρίσκει δε  εις την οικίαν του  και ημίγυμνον σχεδόν  τον απάγει  και τον φέρει εις τας φυλακάς.  Ήτο η ώρα  3η πρωινή πλεόν. Αλλά και πάλιν   νέαι δυσκολίαι  παρουσιάζονται. Έλειπεν ο ιερεύς των φυλακών . Και  αναζητείται  και ευρίσκεται άλλος   από το 1ον πεζικόν  σύνταγμα. Τώρα έμεινε πλέον  μόνον η ανακοίνωσης της  επικειμένης εκτελέσεως  εις τους μελλοθανάτους., οι οποίοι εκοιμώντο  εν τω μεταξύ ήσυχοι, έχοντας πστεύσει  εις την αφ' εσπέρας δοθείσαν  διαβεβαίωσιν  του κ.Τριανταφυλλίδη. Ποίος όμως  θα έκανε  την ανακοίνωσιν  προς τους μελλοθανάτους;

Αντιστράτηγος Παπούλας

Υποστράτηγος Κοιμήσης.

Ο κ. Τριανταφυλλίδης αρνείται να εξυπνήση αυτός τους μελλοθανάτους  και να τους διατάξη να ετοιμασθούν. Ο υποφρούραρχος κ. Αλεξόπουλος  στενός φίλος και κουμπάρος  του Κοιμήση  τον οποίο έχει στεφανώσει  αρνείται επίσης.  Κρύος ιδρώς περιβρέχει τα μέτωπα όλων  των ολίγων ευρισκομένων εις το γραφείον του διευθυντού των φυλακών  κατά την στιγμήν  εκείνην....

Αποφασίζεται  τέλος, όπως η αφύπνισις των μελλοθανάτων  και η ανακοίνωσις γίνη δι' ενός φύλακος.

Ο φύλαξ ανέρχεται μετά δύο λεπτά και εισέρχεται εις το κελλί  όπου εκοιμώντο οι δύο στρατηγοί. Αφυπνίζει πρώτον τον Πάπούλαν.

-Στρατηγέ μου ξυπνήστε .

Ο Παπούλας ξεπετιέται  αμέσως  έντρομος. Αλλά συγχρόνως σχεδόν ξεπετιέται  και ο Κοιμήσης, ο οποίος μειδιών ερωτά τον φύλακα:

-Τι, θα κοιμηθούμε  δια παντός;

-Τι συμβαίνει λοιπόν ; ερωτά ο Παπούλας  .

-Ντυθήτε  στρατηγέ μου, απαντά ο φύλαξ , και κατεβήτε.

Δεν εχρειάζετο  τίποτε περισσότερον . Ο Παπούλας  κλονίζεται  προς στιγμήν (είναι 78 ετών), αλλά σπεύδει  και  τον υποβαστάζει  ο Κοιμήσης. Επανευρίσκουν ταχέως τας αισθήσεις και το θάρρος  των αμφότεροι , ενδύονται  και κατέρχονται μετ' ολίγον  εις το προαύλιον  όπου τους αναμένουν ο υποφρούραρχος , ο κυβερνητικός επίτροπος  και άλλοι τινές αξιωματικοί. 

Νεκρική σιγή βασιλεύει την ώραν εκείνην. Οι μελλοθάνατοι ζητούν να προσευχηθούν εις τον ναΐσκον των φυλακών. Και έως ότου εισέλθη πρώτος ο ιερεύς και ετοιμάση τα Άχραντα Μυστήρια , των οποίων θα κοινωνήσουν  οι δύο στρατηγοί δέχονται ένα σιγαρέττον εκ μέρους του υποφρουράρχου και το καπνίζουν απνευστί.

'Επειτα εισέρχονται εις την εκκλησίαν , κοινωνούν των Αχράντων Μυστηρίων και ασπάζονται κατόπιν τα εικονίσματα.
Εξέρχονται ακολούθως εις το προαύλιον πάλιν και ο Κοιμήσης ερωτά:
-Έτοιμοι;
Αλλά παρεμβαίνει αποτόμως ο Παπούλας και απευθυνόμενος προς τον υποφρούραρχον λέγει:
-Εδώ μέσα στην ίδια φυλακή κρατείται και το παιδί μου. Θέλετε να μου επιτρέψετε να το δω για τελευταία φορά;
Ο διευθυντής των φυλακών και ο υποφρούραρχος συγκατατίθενται. Και αποστέλλεται ένας φύλαξ δια να φέρη από το κελλί του τον υιόν Παπούλαν. Παρέρχονται ελάχιστα λεπτά εν σιγή. Και μετ' ολίγον από το βάθος ενός ισογείου διαδρόμου , ο οποίος οδηγεί εις το προαύλιον , ακούεται δονούσα την γαλήνην της νυκτός μία σπαρακτική κραυγή:
-Πατέραααααααα!
-Παιδί μου , φωνάζει ο Παπούλας αμέσως .
Και πριν παρέλθουν δευτερόλεπτα φαίνεται τρέχων προς το κέντρον του προαυλίου έξαλλος ο υιός.  Ρίπτεται ολολύζων εις την ανοικτήν αγκάλην του μελλοθανάτου πατρός του... Και ενούνται έτσι αμφότεροι εις ένα ατελείωτον εναγκαλισμόν....
Όλοι οι παριστάμενοι κλαίομεν . Ο υποφρούραρχος , ο κυβερνητικός επίτροπος σπογγίζουν τα μάτια των. Και δεν αποφασίζει κανείς να διαχωρίση το τραγικόν κείνο σύμπλεγμα του καταδίκου υιού και του μελλοθανάτου πατρός , το οποίον παρατείνεται επί πολλά λεπτά.
Ένας υπενωματάρχης τους διαχωρίζει τέλος.
Ο υιός απάγεται μετά τούτο και οι μελλοθάνατοι  οδηγούνται έξω των φυλακών.

Eις την κεντρικήν είσοδον των φυλακών  αναμένουν ήδη από πολλής  ώρας  πέντε αυτοκίνητα. Του πρώτου τούτων  επιβιβάζεται το απόσπασμα φαντάρων και του δευτέρου απόσπασμα χωροφυλάκων. Του τρίτου, επιβιβάζονται  οι μελλοθάνατοι  με τον ιερέα, ο οποίος έχει αρχίσει να αναγιγνώσκη εν τω μεταξύ τας νεκροσίμους ευχάς.

Τα τρία πρώτα αυτοκίνητα  αυτοκίνητα εκκινούν.

Ο ιερεύς ψάλλει:

-Άμωμοι εν οδώ αλληλούια.....

Του τετάρτου αυτοκινήτου  επιβαίνει ο υποφρούραρχος και ο κυβερνητικός επίτροπος και του πέμπτου ο διοικητής της Ειδικής Ασφαλείας κ. Ζέζας με άλλους αξιωματικούς. Ακολουθεί αμέσως το αυτοκίνητον του υποφαινομένου.

Η πομπή κατευθύνεται προς την οδόν Μεσογείων .Κάμπτει όμως μετ' ολίγον  προς τον συνοικισμόν  Ζωγράφου  και σταματά μετ' ου πολύ προ του ερημικού  νεκροταφείου , εις μικράν απόστασιν  από της Καισαριανής .

Είναι ακόμη νυξ. Την ερημικήν περιοχήν φωτίζει αμυδρώς το φεγγάρι  που είναι εις το τελευταίον του τέταρτον .Από μακράν ακούονται μόλις τα πρωινά λαλήματα του πετεινού.Γλυκοχαράζει.

Ο υποφρούραρχος , ο κυβερνητικός επίτροπος και οι λοιποί επί κεφαλής κατέρχονται πρώτοι  του αυτοκινήτου των και συνεννοούνται....

Θα γίνη αμέσως η εκτέλεσις   με το φως των προβολέων των αυτοκινήτων; Ή εφ' όσον είναι ήδη 4.30 η ώρα θα είναι καλλίτερον να περιμένουν  το ξημέρωμα; Αποφασίζουν εν τέλει το δεύτερον .Και διατάσσουν να μη αποβιβασθούν εν τω μεταξύ οι μελλοθάνατοι εκ του αυτοκινήτου των. Η αγωνία των δύο στρατηγών παρατείνεται έτσι . Ο  ιερεύς σιγοψάλλει πάντοτε  δίπλα των.

Αλλά τα αποσπάσματα εις το μεταξύ ετοιμάζονται .Δύο αποσπάσματα από 14 χωροφύλακες  το καθένα. Από ένα δια τον κάθε μελλοθάνατον . Εξευρίσκεται  εν τω μεταξύ και ο κατάλληλος χώρος της εκτελέσεως . Και την 5ην πρωινήν  ώραν ακριβώς ο Παπούλας και ο Κοιμήσης καταβιβάζονται εκ του αυτοκινήτου των. Είχε αρχίσει να φωτίζη πλατειά πλέον και εις την αυγινήν εκείνην γαλήνην το δράμα προσελάμβανεν  εξαιρετικήν τραγικότητα  και μεγαλοπρέπειαν ταυτοχρόνως.

Οι δύο μελλοθάνατοι οδηγήθησαν εις τον ωρισμένον χώρον  και ετοποθετήθησαν  εις απόστασιν 15 μέτρων  ο ένας από τον άλλον.

Απέναντί του καθ' ενός και εις απόστασιν 20 μέτρων παρετάχθη  αμέσως ανά ένα εκ των δύο  ως άνω αποσπασμάτων  από 14 χωροφύλακας.

Επλησίασε τότε ο κυβερνητικός επίτροπος  κ. Γαρέζος  όπως αναγνώση την απόφασιν του στρατοδικείου.

Οι επικεφαλής των αποσπασμάτων διατάσσουν προσοχήν. Και λαμβάνουν  τότε στάσιν προσοχής  μαζί  με τ' απόσπασμα και οι μελλοθάνατοι επίσης.

Ο κ. Γαρέζος περαίνει την ανάγνωσιν της αποφάσεως. Και οι επικεφαλής  των αποσπασμάτων διατάσσουν:

-Παρά πόδα αρμ!

Έπειτα ερωτούν τους  μελλοθανάτους ποίαι είναι αι τελευταίαι θελήσεις  των. Και απαντά μόνον ο Κοιμήσης λέγων:

-Παρακαλώ να ταφώ  εις το Μαρούσι.

Οι επί κεφαλής δίνουν τότε νέο παράγγελμα :

-Φέρτε αρμ!

Και αμέσως κατόπιν:

-Επί σκοπόν!

Οι χωροφύλακες των αποσπασμάτων  προτείνουν τα όπλα . Αλλά την στιγμήν εκείνην ακριβώς ο Παπούλας προτείνει την δεξιάν χείραν και φωνάζει :

-Σταθήτε . ΄Εχω να ειπώ κάτι. Φωνάξτε , παρακαλώ, τον κ.υποφρούραρχον , διότι θέλω να ακούση και αυτός,

Ο κ. Αλεξόπουλος , ο οποίος είχεν  απομακρυνθή ολίγον εν τω μεταξύ καλείται και πλησιάζει  πράγματι. Και τότε ο Παπούλας , απευθυνόμενος  προς τους χωροφύλακας , είπε τα εξής ολίγα λόγια επί λέξει:

"Παιδιά μου , δεν έχω παράπονο μαζί σας , διότι εκτελείτε  την διαταγήν που ελάβατε και καλά κάμνετε. Θέλω να διακηρύξω την τελευταίαν στιγμήν της της ζωής μου  πως ότι έκανα  το έκαμα για το καλό της Πατρίδος. Δεν είμαι προδότης! Ετίμησα τα Ελληνικά όπλα  και περιήγαγα τα Ελληνικά χρώματα παντού.".

Εις το σημείον αυτό  παρατηρείται κάποια συγκίνησις  μεταξύ των χωροφυλάκων  των αποσπασμάτων . Και ο κ. Αλεξόπουλος θέλων να προλάβη επέκτασίν της, διακόπτει τότε τον Παπούλαν και λέγει:

-Ναι στρατηγέ, αλλά εις τα τελευταία έτη του βίου σας επροδώσατε την Πατρίδα  και εζητήσατε να την διαιρέσητε!

-Οχι δεν την επρόδωσα! Ζήτω η Πατρίς , φωνάζει ο Παπούλας.

-Ζήτω η Πατρίς , φωνάζει συγχρόνως και ο Κοιμήσης , υψώνων  το δεξί χέρι και το κεφάλι υπερηφάνως!

-Επί σκοπόν, παραγγέλλει ο επικεφαλής.

-Πυρ!

Και οι δύο στρατηγοί κυλιούνται μετά ένα δευτερόλεπτον νεκροί  εις το χώμα. Οι επικεφαλής πλησιάζουν  και ρίπτουν τας χαριστικάς βολάς. Ένα φορείον του Ερυθρού Σταυρού παρέλαβεν ακολούθως τα δύο πτώματα και τα μετέφερεν εις το Νεκροταφείον. ΑΘΗΝΑΙΟΣ 

Ν. ΚΑΛΙΑΝΕΣΗΣ: ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΥΣΤΑΘΜΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΣΣΟΝ

Προηγούμενο

3 Μαρτίου 1935
'Εχουμε χάσει πια απ' τα μάτια μας το φανάρι της Φαλκονέρας που βρίσκεται πρίμα μας. Ταξιδεύουμε με τον ίδιο πάντα καιρό με αναμέτρισι μόνο , αφού δεν είναι εν όψει κανένα φανάρι. Αλλά τι υπολογισμό μπορεί να κάνη κανείς με τέτοια ατμόσφαιρα; Το καράβι ολότελα στραπατσαρισμένο. Το πρωραίο πηδάλιο βάθους έχει κρεμάσει στο "πλην 28". Τούκοψε τον εσωτερικό κεντρικό άξονα σαν καλάμι η θάλασσα. Το στυλίδιο του επισήμου της σημαίας το οποίον δεν προφθάσαμε να βγάλωμε κατά την βεβιασμένην αναχώρησίν μας από τον Ναύσταθμο, κόπηκε και αυτό. Τα καφάσια τάχει πάρει όλα η θάλασσα. Ο σιδηρελασμάτινος προφυλακτήρας κομμάτια. Και το πλείστον του πληρώματος εξουθενωμένο από την κούρασι και τον πρωτοφανήν σάλο. Οι αξιωματικοί αγρυπνούν παρ' όλον ότι έχουν να κλείσουν μάτι σαράντα ώρες. 

Κατά τα ξημερώματα έχουμε βρη πορεία για τη Σούδα Ο ύπαρχος είναι μόνος στη γέφυρα μα τον πηδαλιούχο. Σκέπτεται πως σε έξη ώρες το πολύ πρέπει αν φθάσωμεν στον όρμο της Σούδας .Ξαφνικά καταλαμβάνεται από ένα εφιαλτικό συναίσθημα. Το ύψος του κύματος μεγαλώνει τόσο,που έχει την εντύπωσι πως βρίσκεται στο βάθος μιας τεραστίας λεκάνης. Δεν βλέπει πια επιφάνεια θαλάσσης. Το καράβι πραγματικά κλυδωνίζεται πολιορκημένο σε ένα τεράστιο κύμα. Η κατάστασις είναι εξόχως δραματική. Ειδοποιεί τον κυβερνήτην , ο οποίος αναπαύεται. Ο κυβερνήτης ανεβαίνει και διαπιστώνει την σοβαρότητα της καταστάσεως. Το καράβι στα πρίμα με τη μικρή ταχύτητα που διαθέτει δεν μπορεί να ταξιδέψη. Ο πηδαλιούχος είναι πτώμα.Τον αντικαθιστά ο ύπαρχος. Εκείνη τη στιγμή ένα τεράστιο κύμα μας πλησιάζει .Συγκλονίζει ολόκληρο το καράβι , η πλώρη του οποίου κυριολεκτικά βυθίζεται και ολόκληρο το κατάστρωμα στη πρύμνα κατακλύζεται από νερά. Ο ύπαρχος πετάγεται από τη θέσι του πηδαλίου στο πρυμνιαίο κιγκλίδωμα του πυργίσκου και μόλις πραφθάνη να αρπαχτή γερά από ένα μπουντέλι. Και οι δύο αξιωματικοί αισθάνονται να πνίγονται κάτω από το βάρος του τερατώδους κύματος. Εσχημάτισαν την αστραπιαίαν πεποίθησιν πως δεν πρόκειται να ξανασηκωθούν. Το νερό άγριο , ορμητικό σκεπάζει τον "πυργίσκο του κυβερνήτου" και ο τελευταίος μόλις προφταίνει ασυναισθήτως να κλείση με το πόδι του το καπάκι του πυργίσκου .

Ευτυχώς ο Θεός μας εβοήθησε!

Οι δύο αξιωματικοί μόλις προφθαίνουν να συνέλθουν από τη μεγάλη δοκιμασία και αμέσως σκέπτονται πως πρέπει να κλείση το καπάκι του αερισμού. Αλλά τότε πώς θα ταξιδέψωμε; Με κινητήρας είναι αδύνατον, διότι οι συστοιχίες έχουν εκφορτωθή.

Απεφασίσθη να κλείσουν όλα τα ανοίγματα και να παραμείνη το πλοίον εν ημικαταδύσει. Φυσικά μια τέτοια απόφασις συνεπήγετο και την άλλην. Να παραμείνωμεν ακυβέρνητοι , αδυνατούντες ούτω να φθάσωμεν εις τον προορισμόν μας αφ' ενός και αφ' ετέρου παραμένοντες συνεχώς εκτεθειμένοι εις τον κίνδυνον των αεροσκαφών, που θα μας διέκριναν, αφού είχε πλέον ξημερώσει.

Στο σημείο αυτό διακόπτεται η δημοσίευση του ημερολογίου Καλιανέση. Η εφημερίδα ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ στο φύλο της 20ης Μαΐου 1935 εξηγεί το λόγο.

Ν. ΚΑΛΙΑΝΕΣΗΣ: ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΥΣΤΑΘΜΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΣΣΟΝ

Προηγούμενο. 

Και είναι αληθινά παράξενο πως σε τόσο χαμηλό ύψος , δεν κατάφεραν οι μπόμπες που έπεφταν να εγγίσουν τα πλοία. Τα καράβια πάλι δεν ήταν δυνατόν βέβαια να παρακολουθούν με απάθειαν την απειλήν της καταβυθίσεώς των. Απήντησαν ταχύτατα με πολυβόλα και με τουφέκια. Η αποτελεσματικότης όμως της βολής δεν ήταν , πρέπει να ομολογηθή, σπουδαία. Τα διατεθειμένα μέσα πενιχρότατα , η έλλειψις ικανών πυροβολητών εκ του πληρώματος έκδηλος , τέλος η συγκίνησις εκ του δια πρώτην φοράν συναντωμένου εναερίου κινδύνου ισχυροτάτη. Πολλά ναυτάκια είχον πανικοβληθή, ο τρόμος τα είχε κυριεύσει. Αλλά και τα υποβρύχιά μας δεν λησμονούνται από τον "εχθρόν". Τα αεροπλάνα επιτίθενται και εναντίον αυτών. Τρία προσβάλλουν το ένα μετά το άλλο τα δύο ανυπεράσπιστα υποβρύχια, διευθύνοντα εναντίον των σωρείαν βομβών. Είμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσωμεν .Με τί όμως; Από τα τρία πολυβόλα μόνον τα δύο μπορούν να χρησιμοποιηθούν, λόγω της στερεώσεως των κατά την μίαν διεύθυνσιν. Το σκαμπανέβασμα ισχυρότατον, λόγω της μεγάλης θαλασσοταραχής εμποδίζει ολοσχερώς τόσον την ευχερή γέμισιν , όσον και την σκόπευσιν. Οι σφαίρες των μάουζερ βρεγμένες και άχρηστες ! Σχεδόν είμαστε στη διάθεσι των αεροπόρων που αδίστακτα κατέβαιναν έως τα 50 μέτρα.

Ασυρματιστές στο Πέραμα  με την συνεχή μετάδοση
 ραδιοτηλεγραφημάτων επιχειρούν να δημιουργήσουν
προβλήματα στους ασυρμάτους των πλοίων
που ελέγχουν οι στασιαστές. 

Διακρίνουμε ήδη όρθιον έναν αεροπόρο , να μας ρίχνη με το πολυβόλο.

-Το πυροβόλον έτοιμον προς βολήν, διατάσσει ο κυβερνήτης του "Νηρέως".

Η ομοχειρία κυριολεκτικά πνιγμένη απ΄' τη θάλασσα , διατηρεί εν τούτοις αξιοθαύμαστον αντοχήν.

Στρέφει τον πυργίσκον προς την διεύθυνσιν του αεροπλάνου.

Ξαφνικά σταματάει τη στροφή.

-Τί συμβαίνει;

-Δεν στρέφει άλλο άλλο κ. ύπαρχε!...

Η "υποβρύχιος κεραία" έχει μαγκώσει στον πυργίσκο του πυροβόλου και του απαγορεύει την στροφήν. Οι στιγμές όμως είναι κρισιμώτατες. Ο αεροπόρος εκτελεί συνεχείς κύκλους, βάλλων δια του πολυβόλου και εξαπολύων βόμβας διαρκώς.

Για να κατέβη άνθρωπος να ξεμπλέξη την κεραία ούτε μπορεί να γίνη σκέψις με τέτοια θαλασσοταραχή.Δεν μένει παρά να κοπή η κεραία. Ο ύπαρχος ανεβασμένος στον προφυλακτήρα της γεφύρας δεν διστάζει. Μ' ένα σουγιά κόβει την ελαστική κεραία και το κάτω μέρος παρασυρόμενον από το βάρος της κρεμάει στη θάλασσα ελευθερώνοντας μ΄αυτό τον τρόπο τον πυργίσκο.

Το πυροβόλον ήδη διευθύνεται κατά του αεροσκάφους, το οποίον επανέρχεται για νεωτέρα επίθεσι.

-Προσοχή....

-Πυρ!!!

Η κανονιά μας φαίνεται ότι έχει αποτέλεσμα. Το αεροσκάφος μας δίνει την εντύπωσι αθώας πεταλούδας που τη χτυπάει ένα παιδάκι με το καπέλλο του. Τα αέρια του βλήματος το ταλαντεύουν και το καταπτοούν σε τέτοιο σημείο , που αναγκάζεται να στρέψη ταχύτατα και να απομακρυνθή. Τοίδιο συμβαίνει και με ένα άλλο αεροσκάφος.

Ο "Κατσώνης", ο οποίος δεν εξετέλεσε βολήν καθ' ολοκληρίαν εδέχθη τις περισσότερες επιθέσεις.

Επί τέλους. Η βόμβες εξηντλήθησαν μέχρι και της τελευταίας. Οι αεροπόροι απομακρύνονται, επιστρέφοντες εις την βάσιν των.

Απολογισμός της επιθέσεως των. Δύο αξιωματικοί τραυματίαι και τρεις ναύται, εκ των οποίων ο ένας αππέθανε εις Κρήτην.

Ο στόλος εξακολουθεί τον πλουν με κυματισμόν μεγάλον. Έχουμε πορεία για την Κρήτη. Δεν είναι δυνατόν να κάμη αλλοιώς ο ναύαρχος Δεμέστιχας, παρά την διαφωνίαν του Κολιαλέξη.

Εγκαταλείπει την ιδέαν του κατάπλου εις Θεσσαλονίκην και ο λόγος είναι ο εξής:

Έχουν περάσει δέκα πέντε ώρες από την κατάληψιν του στόλου και καμμιά φρουρά δενδίνει σημείον ζωής, παρά τα συμφωνηθέντα. Έτσι κρίνεται σκοπιμώτερον να προηγηθή η εξέγερσις της Κρήτης, διότι πιστεύομεν , ότι ο Λαός της θα εναγκαλισθή προθύμως το κήρυγμα της επαναστάσεως. Ως τόσο η επισκόπησις του ουρανού δεν χαλαρούται. Οι οπτήρες δεν ξεκολλάνε τους φακούς των από τον ουρανό.

Στας 10 το πρωί εκδηλώνεται η δευτέρα επίθεσις των αεροσκαφών. Νέο πανηγύρι! Αυτή την φορά όμως τα πληρώματα των καραβιών τη δέχονται με περισσότερη ψυχραιμία.

-Πάρε μία, κύριε αεροπόρε! φωνάζει ο πυροβολητής. Και τα αστεία εξακολουθούν τόσο, που αναγκάζεται να επέμβη ο κυβερνήτης.

Τα αεροσκάφη, μετά την δευτέραν των αυτήν επίθεσιν, αποσύρονται οριστικώς.
Ο στόλος εξακολουθεί τον πλουν του ανενόχλητο από τα αεροσκάφη πλέον , αλλά έχων να αντιπαλαίση ακόμη με δύο  εξαντλητικούς εχθρούς: την κόπωσιν και την θαλασσοταραχή. Από μακρυά ξεχωρίζει η  Φαλκονέρα. 
Το μεσημέρι την έχουμε περάσει. Ο στόλος την αφήνει δεξιά. Ο "Νηρεύς" και η "Νίκη" πούχαν ξεμακρύνει  αρκετά την  αφήνουν αριστερά. Αλλά ο καιρός όλο και χειροτερεύει.Κατεβαίνει ζωντανό τώρα το κύμα απ' τον Μαλέα. Τόσο, που η "Νίκη" αναγκάζεται να ποδήση στη Φαλκονέρα.

Ο "Νηρεύς" με τον καιρό στη "μπάντα" υποφέρει εξαιρετικά και δυσκολεύεται να ακολουθήση την πορεία του στόλου. Και αποφασίζει  να τραβερσάρη επάνω στον καιρό. Περνάνε ώρες  ατελείωτες.Στην Κρήτη δεν μπορεί να πιάσουμε μ΄αυτό τον καιρό. Πρέπει κάπου να ποδήσωμε. Ξαναγυρίζουμε στα πρίμα να πιάσωμε στη Φαλκονέρα. Κατά τις 8 το βράδυ διακρίνουμε  στον  ορμίσκο της τη "Νίκη". Μας σημαίνει  ότι η αγκυροβολία  τέτοια ώρα στον μικρόν ορμίσκον  είναι επικίνδυνος και αποφασίζουμε να περάσουμε τη νύχτα με "τραβέρσο"

Επόμενο: 3 Μαρτίου 1935.

Ν. ΚΑΛΙΑΝΕΣΗΣ: ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΥΣΤΑΘΜΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΣΣΟΝ

Προηγούμενο

Τα πυροβόλα του"Αβέρωφ"

2 Μαρτίου 1935
Σε λίγο η βροχή παύει. Και τότε από μακρυά προς τον Άγιο Γεώργη διακρίνουμε φώτα αυτοκινήτων διαρκώς πλησιάζοντα προς το Πέραμα. Είναι πολλά και συνεχώς εμφανίζονται άλλα .Το γεγονός σπεύδομεν να το αναφέρωμεν προς τον αρχηγόν του στόλου δια σήματος.Τι σήμα ελήφθη , τα πρώτα αυτοκίνητα έφθασαν στο Πέραμα ενώ άλλα έρχονται συνεχώς , χωρίς ουδεμία διαταγή να μας δίδεται παρά του αρχηγού.
Υποπτευόμεθα την άφιξιν κυβερνητικού πυροβολικού ή τουλάχιστον στρατιωτικών τμημάτων , αλλά βεβαίως δεν έχομεν το δικαίωμα να βάλλωμεν. Πρώτον διότι δεν είμεθα βέβαιοι , ότι πρόκειται περί αντιπάλων δυνάμεων και όχι περί φίλων αξιωματικών της ξηράς επιθυμούντων να επιβιβασθούν του στόλου. Και δεύτερον , διότι και αν πράγματι πρόκειται περί εχθρικών τμημάτων , πώς θα βάλωμεν κατά του κατωκημένου και αθώου Περάματος την στιγμήν μάλιστα που δεν γνωρίζομεν το ακριβές σημείον συγκεντρώσεως του υποτιθεμένου αντιπάλου;
Εξακολουθούμεν ευρισκόμενοι υπό την εντύπωσιν της αμφιβολίας, όταν άλλο σημείον μας προσελκύη την προσοχήν.
Από την άλλην πλευράν του διαύλου εμφανίζεται η σκοτεινή σιλουέττα ενός μικρού αντιτορπιλλικού πλέοντος με σβυσμένα φανάρια και ολοταχώς προς την έξοδον.
Ήταν γνωστόν πως η "Θύελλα" δεν προσεχώρησε στην επανάστασι. Μήπως κατώρθωσε να αποπλεύση χωρις να γίνη αντικηπτή κατευθυνομένη άγνωστον που;
-Και οι δύο κινητήρες κράτει!
-Εχθρός εν όψει! Διόπτευσις 15o κόκκινο!
Το πυροβόλον στρέφει προς την διαταχθείσαν διόπτευσιν. Το πρυμναίον και το αριστερόν πολυβόλον είναι έτοιμα. Οι τυφεκιοφόροι επίσης. Και μετ΄ ολίγον διαγράφεται ζωηρότατα εις απόστασιν μόλις 300 μέτρων το σκοτεινό σκίτσο του αγνώστου αντιτορπιλλικού που εξέρχεται ταχύτατα. Την στιγμήν εκείνην και κατόπιν διαταγής του κυβερνήτου μας καταυγάζεται η πλώρη του από το αιφνίδιον φως του προβολέως μας. Όλοι εντείναμε την προσοχή μας. Και διαβάζομε με ανακούφισι: "67". Είναι ο αριθμός του φιλικού μας αντιτορπιλλικού "Νίκη". Ο προβολεύς μας σβύνεται αμέσως και δίδομεν τα διακριτικά μας σήματα. Η "Νίκη" μας εννοεί και μας απαντά με τα δικά της. Περνάει δίπλα μας και μετ' ολίγον εξαφανίζεται προς την Ψυττάλειαν . Όλα είναι πάλιν ήσυχα. Τίποτα δεν προδίδει την γενικήν της Χώρας αναστάτωσιν.
Αλλά και πάλιν μετ' ολίγον η προσοχή μας στρέφεται προς το βόρειον άνοιγμα του διαύλου. Επακολουθεί η ίδια κίνησις εις το υποβρύχιον και είμαστε έτοιμοι να κατοπτεύσωμεν με τον προβολέα , όταν ομαδική συμπυρσοκρότησις πυροβολαρχίας εκ της πλευράς του Περάματος μας δίδει να εννοήσωμεν , ότι το εξερχόμενον πλοίον είναι το φιλικό "Λέων" και ότι βάλλεται υπό κυβερνητικού πυροβολικού. Αλλά ήδη ο "Λέων" ευρίσκεται πολύ πλησίον μας, τα δε εναντίον του βλήματα διέρχονται συρίζοντα άνωθέν μας δια να τα δεχθή ολίγον μακρύτερα η θάλασσα.
Ο "Λέων χωρίς να απαντήση αναπτύσσει την μεγάλην του ταχύτητα και εξακολουθεί τον πλούν του προς την Ψυττάλειαν. Ήδη και άλλα πλοία κινούνται στο Ναύσταθμο. Είναι προφανές ότι ο στόλος αποπλέει.
Ουδένα λόγον επομένως έχομεν να παραμένωμεν εκτεθειμένοι εις τα πυρά τα προωρισμένα δια τα λοιπά πλοία και εφ' όσον άλλως τε ουδέν ύποπτον πλοίον ενεφανίσθη προς τον δίαυλον. Και υπό ραγδαιοτάτην βροχήν , η οποία εσυντρόφευε τον ορυμαγδόν των πολυβόλων εστρέψαμεν και ακολουθούντες τον "Λέοντα" επλεύσαμεν προς τον Σαρωνικόν. Είναι η 4η πρωϊνή πλέον.
Έχουμε βγη από την Ψυττάλεια και ταξιδελυουμε ακολουθούντες από μακρυά τον "Λέοντα" και την "Νίκη". Έχουμε βάλει πια εμπρός την αριστερά μηχανή -η δεξιά ήταν από ημερών εις κατάστασιν επισκευής- και βαστάμε περίπου στον καιρό επάνω στη μεγαλοπρεπέσταστατη σοροκάδα που διαρκώς "φορμάρεται". Από μακρυά φαίνονται τα πλοϊκά των εξερχομένων του Ναυστάθμου επαναστατικών πλοίων. Από καιρού εις καιρόν ακούμε την πυροβολαρχία του Περάματος που εξακολουθεί ακινδύνως να μας απειλή. Ξάφνου δύο-τρεις -τέσσαρες κανονιές ξεχωρίζουν στο διαβολικό πανηγύρι. Είναι ο "Αβέρωφ" που απαντά με τα ταχυβόλα του και που δονεί κυριολεκτικώς τον γύρω ορίζοντα . Από της στιγμής εκείνης σιγούν τα πυροβόλα του Περάματος. Επιπλέομεν ήσυχοι και ελεύθεροι .Μέσα εις στιγμάς πράγματι φαντασμαγορικάς.
Αριστερά μας ο Πειραιεύς ολόφωτος , βυθισμένος σε μια παράξενη ησυχία , δέχεται το βογγητό και το ξέσπασμα του αγριεμένου Σιρόκου στο περιτείχισμα του λιμανιού του και ένα ελαφρότατο γαλάκτωμα του ξημερώματος απλώνεται στον ουρανό. Πλώρα, εμπρός μας τα πλοϊκά του "Λέοντος" και της "Νίκης" δίπλα σε ένα τεράστιο ολοφώτιστο υπερωκεάνειο. Και πίσω , στη Ψυττάλεια, τα φώτα των πλοίων του στόλου που όλο και πλησίαζαν. Οι αστραπές και οι βροντές του τρικυμισμένου ουρανού είχαν πάψει μα τις αντικαταστούσε τώρα το βρντοφώνημα των ταχυβόλων του "Αβέρωφ".
Έτσι ο στόλος μετά την επικράτησιν των επαναστατών στον Ναύσταθμο, έσπευδε να επικοινωνήση με άλλες ελληνικές στεριές που επρόκειτο να ασπασθούν , όπως νομίζαμε , το επαναστατικόν μας σύνθημα.
Το σοβαρότερο μέρος της αποστολής του στόλου έκλεισε ικανοποιητικώς δι' ημάς. Εντός εννέα ωρών μόλις ολόκληρος η περιοχή του Ναυστάθμου κατελήφθη, μολονότι είχαμε να αντιπαλαίσωμε με ικανήν οργάνωσιν αμύνης και με επίτηδες τοποθετημένους κυβερνητικούς αξιωματικούς και υπαξιωματικούς , προ της ανδρικής στάσεως μερικών εκ των οποίων αποκαλυπτόμεθα.
Τα πέντε πλοία εφωδιάσθησαν με πυρομαχικά, υλικά κινήσεως και πληρώματα. Ο "Λέων" εξήλθεν ως ασθενής, που επύρεσσε ακόμη. Ο "Αβέρωφ " εστερείτο των ατμοσυρτών του . Τα παραβεβλημένα πλοία που εγκατελείποντο εις τους κυβερνητικούς αχρηστεύθησαν εντός ελαχίστου χρονικού διαστήματος. Εχωρούσαμεν πλέον προς τον θρίαμβον του εγχειρήματος μας, όπως ενομίζαμε.

*

Kατόπιν σήματος του αρχηγού, ο επαναστατικός στόλος άρχεται συγκεντρούμενος τίθεται εις γενικήν γραμμήν παραγωγής και εξακολουθεί τον πλουν με ομοιόμορφον ταχύτητα.Τον απαρτίζουν τα εξής πλοία: "Αβέρωφ", "Έλλη", "Ψαρά". "Λέων" , "Νίκη" και τα υποβρύχια "Νηρεύς" και "Κατσώνης". Εις τας 6.30' πλέον , ενώ η νύχτα υπεχώρει εντελώς και αι ροδίζουσαι αποχρώσεις του ορίζοντος προς ανατολάς ανήγγειλον την προσεχή εμφάνισιν του ηλίου , ο αρχηγός μας διέταξε δια γενικού σήματος να ετοιμασθώμεν προς αντιαεροπορικήν άμυναν.
Ήδη ο στόλος κατηυθύνετο με την εξής διάταξιν. Εις γραμμήν μετώπου και διάστασιν περί τα 800 μέτρα κατά σειράν εκ δεξιών προς τα αριστερά: "Ψαρά", "Αβέρωφ", "Έλλη", όπισθεν "Ψαρών" εις μικράν απόστασιν "Νίκη". Όπισθεν "Έλλης" εις μικράν επίσης απόστασιν "Λέων". Πρύμνηθεν του "Αβέρωφ" και εις απόστσιν περί τα 2.000 μέτρα τα υποβρύχια. Αλλά η προβλεφθείσα επιδρομή αεροσκαφών δεν άργησε να εκδηλωθή. Ο κρότος των ελίκων των κυβερνητικών αεροσκαφών έφθασεν ανησυχητικός στην ακοήν μας.
Περί ώραν 8ην πρωινήν αντελήφθημεν το πρώτον σμήνος εκ τριών αεροπλάνων. Υψώθη αμέσως το "τραπέζιον 9", δια να ειδοποιηθούν κι τα λοιπά πλοία του στόλου. Ενταύθα δέον απαραιτήτως να προβώμεν εις μίαν παρένθεσιν. Αμέσως μετά την συμπλήρωσιν του πληρώματος εις τον "Νηρέα" εν Ναυστάθμω, ο ύπαρχος διετήρη τους άνδρας του πλοίου κατά φυλακάς υπηρεσίας καταδύσεως. Εκάστη φυλακή, ως και υπό ομαλάς συνθήκας οργανώσεως, εξετέλει υπηρεσίαν και εν πλω επιφανείας.
Υπήρχεν η διαφορά ότι οι ολιγώτερον χρησιμοποιούμενοι αριθμοί της φυλακής υπό τας συνήθεις συνθήκας, ήδη εχρησιμοποιούντο προς εξοπλισμόν του πυροβόλου και των δύο εκ των τριών πολυβόλων.
Με την "πολεμικήν έγερσιν ", άπαντες ελάμβανον θέσιν. Εξοπλίζοντο άπασαι αι θέσεις "καταδύσεως". Εκ των υπολοίπων διετίθεντο πλήρης ομοχειρία πυροβόλου , αναχορηγία πυρομαχικών από πρυμνιαίου διαμερίσματος μέχρι πυργίσκου πυροβόλου , τα τρία πολυβόλα μετά γεμιστών και έξη τυφεκιοφόροι.
Τα δύο προστεθέντα πολυβόλα, επειδή εστερούντο βάσεων, προσεδέθησαν το ένα δεξιά και το άλλο αριστερά επί των εκατέρωθεν της γεφύρας ευρισκομένων στυλίσκων των προωρισμένων δια την σκευήν , με όλως ικανοποιητικήν απόδοσιν, ως προς την καθ' ύψος και στροφήν διεύθυνσιν.
Και ήδη επανερχόμεθα εις την εμφάνισην των αεροσκαφών.Ευθύς αμέσως διετάχθη έγερσις πολεμική. Η κίνησις εξετελέσθη ταχύτατα. Όλοι οι επί τουκαταστρώματος ευρισκόμενοι ερευνούν ήδη τον ουρανόν με κάποιον αίσθημα που οφείλωμεν να ομολογήσωμεν , ότι απείχεν από εκείνο που αισθανόμεθα εις τας συνήθεις μετ' αεροσκαφών "ασκήσεις παρατηρουμένου". Αυτήν την φοράν η πλήρης παρακολούθησις των εξωτικών πουλιών επείχε θέσιν αυτοσυντηρήσεως. Και δεν αργήσαμε να διαπιστώσωμε πως τα αεροπλάνα μας ανεκάλυψαν. Ήδη κατευθύνονται επάνω μας επισημαίνοντα ούτω τας θέσεις μας, έτοιμα δια να μας επιτεθούν. Και πράγματι σε λίγο το προς την Μέσην τμήμα του ουρανού σκεπάζεται , κυρίως κατακλύζεται από αεροσκάφη.
Με ανησυχίαν ερευνώμεν τον ορίζοντα.
-Τρία ακόμη, κύριε κυβερνήτα!
Και λίγο έπειτα:
-Και άλλα τρία, κύριε κυβερνήτα.... Και ακόμη τρία.
Πραγματικά διακρίνονται ευκρινώς 12 εν συνόλω αεροσκάφη ερχόμενα ταχέως προς ημάς και συνεχώς μεγενθυνόμενα με τον άγριον και απειλητικόν ρόγχον των μηχανών των, που ενετείνετο διαρκώς. Τα εννέα πρώτα ίπτανται ήδη άνωθεν των πλοίων επιφανείας.
Ξαφνικά διαλύουν τον σχηματισμόν των και ένα- ένα με λυσσώδη ορμητικότητα εκδηλώνουν την επίθεσίν των. Οι μπόμπες ,των οποίων ο ελληνικός στόλος επέπρωτο να δοκιμάση την επίδρασίν των υπό τόσον θλιβεράς συνθήκας πέφτουν δύο-δύο γύρω από τον "Αβέρωφ" και τα επαναστατικά αντιτορπιλλικά . Με συριγμόν υπόκωφον κατακρημνίζονται εις την θάλασσαν, δια να υψώσουν πελωρίας υδατίνας στήλας. Ο θάνατος πετά λοιπόν επάνω από τας κεφαλάς μας;.....

Επόμενο.

Ν. ΚΑΛΙΑΝΕΣΗΣ: ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΥΣΤΑΘΜΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΣΣΟΝ

Προηγούμενο

Ο "Κατσώνης" απέπλευσε πρώτος με τον κυβερνήτη του, τον πρώτον του μηχανικόν και τρεις ετέρους αξιωματικούς. Δια τον "Νηρέα" , τα πράγματα υπήρξαν δυσκολότερα. Ο κυβερνήτης του, αν και δημοκρατικός δεν συμμετέσχε του κινήματος. Τον αντικατέστησεν ο πρώην κυβερνήτης του "Γλαύκου" και ο γ' αξιωματικός του πλοίου ανέλαβε την υπαρχίαν. Ουδείς άλλος αξιωματικός ευρίσκετο κατά τας στιγμάς εκείνας. Είς κελευστής μηχανικός ανέλαβε τα καθήκοντα του πρώτου μηχανικού. Δώδεκα υπαξιωματικοί και ναύται συνεπλήρωσαν κατά την στιγμήν εκείνην το προσωπικόν του πλοίου. Εις ελάχιστον διάστημα το υποβρύχιον απέπλευσε συρίζον εκκωφαντικώς. Εκ του πληρώματος δύο υπαξιωματικοί ηλεκτρολόγοι ευρίσκοντο εις τους κινητήρας. Δύο μηχανικοί με τον πρώτον μηχανικόν εις τας μηχανάς. Ο πηδαλιούχος και ο σηματωρός εις την γέφυραν , ο τηλεγραφητής εις τον σταθμόν ασυρμάτου. Οι υπόλοιποι πέντε διανεμημένοι εις το κατάστρωμα, με τα όπλα ανά χείρας υπό τας δαταγάς του υπάρχου. Ήτο ο μοναδικός οπλισμός του πλοίου κατά την σοβαροτάτην εκείνην στιγμήν. Οποία υπήρξεν η οδυνηρά μας έκπληξις, όταν θελήσαντες να δοκιμάσωμεν τα φυσίγγια και τα όπλα τα μόλις προ ολίγου αφαρπαγέντα από την Βάσιν Υποβρυχίων , αντελήφθημεν, ότι τα πρώτα ήσαν άχρηστα, λόγω της πολυκαιρίας. Και όμως ουδόλως εκάμφθημεν. .Πλέοντες πάντοτε δια των κινητήρων διήλθομεν προ των αντιπάλων πλοίων , με απόφασιν να εκτελέσωμεν οπωσδήποτε την ανατεθείσαν εις ημάς εντολήν.

Και η κατάστασις ήτο εν τω μεταξύ εις άκρον κρίσιμος. Τα τρία αντιτορπιλλικά "Ιέραξ" , "Πάνθηρ" και "Θύελλα" δεν προσεχώρουν. Τα "Ψαρά" έβαλλον αγρίως κατά παντός σκάφους πλησιάζοντος [1]. Εις τον Ναύσταθμον ωργίαζε το πολυβόλον και τα βλήματά του έπιπτον βροχή απειλούντα τον θάνατον. Τέλος ουδεμία ένδειξιν είχομεν περί των διαθέσεων της "Λέρου", από την οποίαν θα επρομηθευόμεθα τα πυρομαχικά. 
Ο καιρός κατά την ναυτικήν διάλεκτον "γίνεται". Μια μεγαλοπρεπής σοροκάδα ετοιμάζεται , ενώ γύρω ο ορίζων σκοτεινός , πηχτός μόλις μας επιτρέπει να ξεχωρίζωμε την πλώρη μας. Με τους κινητήρας πάντοτε κρατημένους, περιμένουμε την άκατο του "Αβέρωφ", που θα μας φέρη τα πυρομαχικά. Ευτυχώς η "Λέρος" δεν αντεστάθη. Μπροστά μας ο "Κατσώνης " με σβηστά επίσης τα φανάρια περιμένει και αυτός τα πυρομαχικά του. Επί τέλους έρχονται . Επακολουθεί ταχυτάτη και προσεκτική η μεταφορά των πυρομαχικών και η διανομή. Μας έφεραν δέκα έξ βλήματα πυροβόλου. Εξάγονται από τα κιβώτιά των, οι προφυλακτήρες αφαιρούνται. Το πυροβόλον γεμίζεται. Άλλα τέσσαρα παραμένουν στον πυργίσκο του πυροβόλου.Τα υπόλοιπα τοποθετούνται στα κρεβάτια του πρυμναίου διαμερίσματος έτοιμα εις πρώτη ζήτησιν. Μας έφεραν και 1.000 φυσίγγια πολυβόλων "Χότσκις". Μία δεσμίς περασμένη εις τον γεμιστήρα του πολυβόλου , μας δίδει προς στιγμήν την εντύπωσιν του πλήρους εξοπλισμού , ενώ άπειρες άλλες δεσμίδες ευρίσκονται στο κατάστρωμα, έτοιμες να διαδεχθούν την πρώτη. Επί τέλους είμαστε ωπλισμένοι. Μπορούμε να εκτελέσωμεν οιανδήποτε αποστολήν. Επιστρέφομεν στη Βάσι Υποβρυχίων, όπου πρέπει να συμπληρώσωμεν τον εφοδιασμό μας.Το πλοίον παραμένει κρατούμενον  δια των κινητήρων. Ο ύπαρχος με μίαν αγγαρείαν αποβιβάζεται δια της βενζινακάτου της Βάσεως Υποβρυχίων  εις την ξηράν προς ανεφοδιασμόν .Τί πρέπει τώρα να προσέξωμεν;....

Εν πρώτοις συμπλήρωσιν του πληρώματος εξ ανδρών των άλλων υποβρυχίων, τα οποία δεν θα αποπλεύσουν. Εκλέγονται ικανοί αξιωματικοί  και ναύται, όλοι ομοϊδεάται μας. Στο πλοίον ευρίσκονται ήδη  και πέντε υπαξιωματικοί και ναύται κυβερνητικοί. Αλλά το πράγμα ουδεμίαν έχει σημασίαν. Εφοδιαζόμεθα με κουβέρτες, τρόφιμα, τσιγάρα και διάφορα υλικά μηχανής. Δύο πολυβόλα "Χότσκις" προστίθενται εις το μοναδικόν το πλοίου, τέλος ο Δ' αξιωματικός του προστίθεται εις το επαναστατικόν επιτελείον, αναλαμβάνων τα καθήκοντα του Γ'.

Την  στιγμήν εκείνην  φθάνει δια βενζινακάτου  ο επαναστατικός αρχηγός του στόλου , υποναύαρχος Δεμέστιχας , ακολουθούμενος  από τον αρχιεπιστολέα  του πλοίαρχον Χαλκιόπουλον. Ομιλεί λίγα λόγια και εξηγεί τους λόγους , για τους οποίους  εγένετο η επανάστασις. Μια μυριόστομη ζητοκραυγή  αποκρίνεται. Οι επαναστάται  εκφράζουν τον ενθουσιασμόν των. Ο αρχηγός απέρχεται .Τα υποβρύχια  "Νηρεύς" και ο εν τω μεταξύ  επιστρέψας  "Κατσώνης" είναι έτοιμα προς άπαρσιν. Οι υπόλοιποι αξιωματικοί  και υπαξιωματικοί  της επαναστάσεως εκ των υποβρυχίων  επιβαίνουν του "Αβέρωφ " και των λοιπών επαναστατημένων πλοίων.

Είναι η δεκάτη ώρα σχεδόν και ο "Νηρεύς" , ο οποίος  από πολλού  είναι  έτοιμος , ανυπομονεί να χρησιμοποιηθή κάπου. Η γυροπυξίς του  τεθείσα  εις ενέργειαν από τας  7 , είναι ήδη έτοιμος  δια να μας δείξη τον δρόμον, τον οποίον εξελέξαμε.

Και επιτέλους. Η τύχη μας ευνοεί. Ορίζει το πλοίον  μας ως πρώτον  που θα χρησιμοποιηθή υπό της επαναστάσεως  προς εκτέλεσιν  χρησίμου  εντολής. Σήμα του αρχηγού  του στόλου μας διατάσσει: "Πλεύσατε και περιπολήσατε  μεγάλον δίαυλον  Ναυστάθμου, παρεμποδίζοντες  απόφραξιν  αυτού." 

Ορθώς εσκεύθη ο ναύαρχος , ότι πιθανόν οι κυβερνητικοί αξιωματικοί να απεφάσιζαν την απόφραξιν του διαύλου δια καταβυθίσεως φορτηγού ή δι άλλου τρόπου και ούτω  να επετύγχανον την αιχμαλωσίαν του επαναστατήσαντος στόλου εν Ναυστάθμω.

Ο "Νηρεύς" αποπλέει πάντοτε δια των κινητήρων  δια να μη προδίδη την ύπαρξίν του από τον κρότον της μηχανής  και με εσβεσμένους τους φανούς διέρχεται τον δίαυλον  των φωτοβόλων σημαντήρων.Εκείνην ακριβώς την στιγμήν  η από ωρών  αναμενομένη βροχή  αρχίζει ραγδαιοτάτη. Κατακλυσμός σωστός. Ρίχνομε προχείρως πράντες  στα πυρομαχικά , μοιράζονται νιτσεράδες στους άνδρες  καταστρώματος , και  αρχίζομε να περιπολούμε πλησίον  πάντοτε του διαύλου. Η ομοχειρία  πυροβόλου εις την θέσιν  της με το πυροβόλον  γεμισμένον. Εις τα τρία πολυβόλα  υπαξιωματικοί  με τους γεμιστάς   ετοίμους να τους ανεφοδιάσουν. Επί πλέον 6 τυφεκιοφόροι επί του καταστρώματος αραιωμένοι. Η σορικάδα  όλο και "γίνεται". Τόσο δια τους λόγους προνοίας μποτσέρνονται  τα επί του καταστρώματος αντικείμενα.

Υποσημειώσεις:
[1] Ο Κυβερνήτης των "Ψαρών" αντιπλοίαρχος  Ξηρός και ο ύπαρχος υποπλοίαρχος Μπάκας αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στο κίνημα και όταν βενζινάκατος πλεύρισε το πλοίο και οι επιβαίνοντες σε αυτή συνωμότες (Λογοθέτης, Ρεβίθης,Ταλεδάκης, Κουτρουμπάς κλπ) επιχείρησαν να ανεβούν δέχθηκαν πυκνά πυρά . Η προσπάθεια εγκαταλείφθηκε αμέσως .Φεύγοντας οι στασιαστές φώναζαν πανικόβλητοι.
-Μη πυροβολείτε. Είμεθα άοπλοι και φεύγουμε.

Επόμενο:2 Μαρτίου 1935

Η δαιμονοποίηση της αποικιοκρατίας και η βιομηχανία κατασκευής ενοχικών αισθημάτων στις συνειδήσεις των Ευρωπαίων.

Τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα κατά το διάστημα που ακολουθεί κάποιο πολύνεκρο τρομοκρατικό χτύπημα εκ μέρους αλλοφύλων ισλαμιστών τρομοκρατών σε ευρωπαϊκό έδαφος, διάστημα δηλαδή κατά το οποίο η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη διακατέχεται από αυθόρμητα αισθήματα οργής, οι εκπρόσωποι της “ορθοπολιτικής” προπαγάνδας στα συστημικά μ.μ.ε., εφευρίσκουν διάφορες δικαιολογίες προκειμένου να αιτιολογήσουν την δυσεξήγητη – με βάση τις ψευδοουμανιστικές/πολυπολιτισμικές ιδεοληψίες τους – επιθετική συμπεριφορά των “συνανθρώπων” τους (όπως τους θεωρούν) μεταναστών (1ης, 2ης ή και 3ης γενιάς!) από την μέση Ανατολή, την βόρειο Αφρική, κλπ. Μια από τις πάγιες – ψευδείς – θεωρίες που επικαλούνται (που, εκτός των άλλων, αποσκοπεί στην κατασκευή αισθημάτων ενοχής τα οποία επιβάλλουν και υποβάλλουν στις συνειδήσεις των ευρωπαϊκών λαών) είναι η θεωρία περί του ότι για τις τρομοκρατικές επιθέσεις ευθύνεται τάχα το “ένοχο” αποικιακό παρελθόν της Ευρώπης, ιστορικό γεγονός που υποτίθεται, σύμφωνα με την αρρωστημένη λογική των γενιτσάρων προπαγανδιστών του Συστήματος, ότι προδιαθέτει αρνητικά τους απογόνους των λαών που υπέστησαν “εκμετάλλευση” από τις αποικιακές δυνάμεις, εναντίον των συγχρόνων Ευρωπαίων και ότι (περίπου δικαιολογημένα!) αντιδρούν εξαπολύοντας τρομοκρατικές επιθέσεις. Το ιδεολόγημα αυτό λειτουργεί ως μέσο απενοχοποιήσεως των τρομοκρατών και, παραλλήλως, ως μέσο τεχνητής ενοχοποιήσεως των Ευρωπαίων. Υπονοείται, περίπου μοιρολατρικώς, ότι, εφόσον οι νεόφερτοι στην Ευρώπη τριτοκοσμικοί έποικοι είναι εκ των προτέρων αρνητικά προκατειλημμένοι εις βάρος μας ως Ευρωπαίων, λόγω τάχα του “αμαρτωλού” ευρωπαϊκού αποικιακού παρελθόντος, θα πρέπει εμείς τώρα να τους παραδώσουμε τα πάντα, κάθε διευκόλυνση και εξυπηρέτηση, ώστε να “εξιλεωθούμε” (για κάτι “κακό” που τάχα έχουν κάνει οι πρόγονοί μας) και να τους πείσουμε εμπράκτως ότι έχουμε μετανοήσει για τις παλαιές μας “αμαρτίες”…
Η θεωρία αυτή είναι ψευδής, έωλη και ιστορικώς ανακριβής, δεδομένου ότι η αποικιοκρατία συνίσταται στην κατάκτηση και εν συνεχεία είτε στην συστηματική εποίκιση, είτε απλώς στην εμπορική εκμετάλλευση των κατακτημένων περιοχών από συγκεκριμένα ευρωπαϊκά έθνη. Αρχικώς η Ισπανία και η Πορτογαλία, από τα μέσα του 16ου μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνος, κατέλαβαν την νότιο και την κεντρική Αμερική. Στην συνέχεια, σε αυτή την κούρσα της παγκοσμίου επιρροής, τις διεδέχθησαν οι Αγγλία και Γαλλία, οι οποίες μεταξύ του 17ου και τα μέσα του 20ου αιώνος δημιούργησαν μεγάλες αποικιακές αυτοκρατορίες.

(H συνέχεια εδώ)

Ν. ΚΑΛΙΑΝΕΣΗΣ: ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΥΣΤΑΘΜΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΣΣΟΝ

Προηγούμενο

Είναι η ώρα 6.25'. Εις τον προ της Βάσεως Υποβρυχίων χώρον περιπατούν ανά δύο ή τρεις οι επαναστάται αξιωματικοί και υπαξιωματικοί , οι δια διαφόρων προφάσεων παραμείναντες εις τον Ναύσταθμον και οι επίτηδες επανελθόντες , αφού προσεποιήθησαν πως εξέρχονται.

Η θάλασσα γαληνιαία. Ο καιρός γλυκύς , με τον ουρανό σκεπασμένον από σύννεφα προαναγγέλοντα βροχήν . Όλοι περιπατούν ήσυχα σαν να μη συμβαίνη τίποτε. Εάν όμως είχε κανείς την έμπνευσιν να παρατηρήση προσεκτικά τον φαινομενικώς ήρεμον περίπατον των επαναστατικών στοιχείων , ασφαλώς θα αντελαμβάνετο ποίαν τινά νευρικότητα εκδηλουμένην με διαρκή ανήσυχα βλέμματα προς το στενόν του Περάματος. Ήτο αδύνατον να μη κάνει εντύπωσιν η επικρατούσα "μουγγαμάρα".
-Γιατί αργούν; Μήπως ανεβλήθη; Μήπως απεκαλύφθημεν.
Αυτές ήσαν οι συνεχείς και αγωνιώδεις ερωτήσεις που αντηλλάσσομεν μεταξύ μας. Εις την ταράτσαν της Βάσεως Υποβρυχίων οι ανώτεροι επαναστάται αξιωματικοί κατοπτεύουν ολόκληρον τον ορίζοντα, αναμένοντες την εμφάνισιν των δύο βενζινοπλοίων των εξ Αθηνών επαναστατών.

Επί τέλους. Ένα, δύο, στη σκοτεινιά του αρχίζοντος να παραχωρή την θέσιν του προς την νύχτα λυκόφωτος, διακρίνονται συνεχώς σχηματιζόμενα τα σκάφη των βενζινοπλοίων.

-Έρχονται! Έρχονται!

Η είδησις μεταδίδεται αστραπιαίως μεταξύ των αναμενόντων επαναστατών.

Το ένα πλευρίζει τον "Αβέρωφ", το άλλο την αποβάθραν των "οψωνιστών" της "Λήμνου" στο Ναύσταθμο. Μερικές φωνές , ένας δύο πυροβολισμοί και πάλι φωνές. Είναι καιρός πλέον. Η νευρικότης έχει ενταθή εις το έπακρον. Οι ανώτεροι αξιωματικοί των υποβρυχίων κατέρχονται. Όλοι μας στρέφουμε τα βλέμματα προς αυτούς. Οι κινήσεις που επηκολούθησαν , χωρίς σύγχυσιν, μετρημένες, σταράτες, παρουσιάζουν όψιν στρατιωτικής ασκήσεως.

-Τα πληρώματα εις κλήσιν!...

Τα όπλα της φρουράς κατάσχονται κατόπιν διαταγής. Διανέμονται μετά φυσιγγίων εις τους επαναστάτας υπαξιωματικούς. Καταρτίζεται νέα επαναστατική φρουρά. Είς αξιωματικός των υποβρυχίων , μόλις εκείνην την στιγμήν καταφθάσας εις την Βάσιν, αντιλαμβάνεται την ασυνήθη κίνησιν. Έχει την εντύπωσιν , ότι πρόκειται να επηρεάση την κατάστασιν και παίρνει ύφος προστακτικόν.

Αλλ' ο πολύτιμος χρόνος δεν είναι δυνατόν να δαπανηθή εις φιλοφρονήσεις.

Ο στασιαστής πλωτάρχης Λάσκος (δεξιά)
 εις τον "Νηρέα"

-Επάνω αμέσως ! τον διατάσσει ο πλωτάρχης Λάσκος, με το πιστόλι στα χέρια, ενώ άλλοι επαναστάται τον περιστοιχίζουν.

Και ο κυβερνητικός αξιωματικός οδηγείται εις το εις προσωρινόν κρατητήριον διασκευασθέν γραφείον του διοικητού Βάσεως.

Δύο ανώτεροι αξιωματικοί συλλαμβάνονται επίσης [1]. Τέλος, εις την τριάδαν αυτήν των ανωτέρων αξιωματικών προστίθεται και ο κυβερνήτης ενός αντιτορπιλλικού . Είναι ταραγμένος και λέγει:

-Ώστε αυτό ήταν; Ως εδώ οι καριέρες μας;

-Δεν πρέπει να φοβάσθε.... Ουδείς θα θιχθή....

-Ναι φίλε μου , αλλά εγώ είμαι βασιλόφρων και σας αψηφώ!

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι η ζωηρά αυτή ομολογία του υποπλοιάρχου υπήρξεν ανδρική και τον τιμά πλήρως.
Μετά την απομόνωσιν των τεσσάρων κυβερνητικών  αξιωματικών , ως και την σύλληψιν των Λαϊκών υπαξιωματικών  διετέθησαν  εντάχει περίπολοι υπό αξιωματικούς προς κατάληψιν των φυλακίων  προς Παλούκια  και προς Ναύσταθμον. Αι κινήσεις εξετελέσθησαν  ταχύτατα και άκρως  ικανοποιητικώς, εκμηδενισθείσης της μικράς αντιστάσεως , η οποία προεβλήθη.

Από της στιγμής εκείνης η επανάστασις είχε πλήρως επιβληθή εις ολόκληρον την περιοχήν της Βάσεως Υποβρυχίων .Μία εργασία υπελείπετο . Όσον ένεστι ταχύς απόπλους δύο υποβρυχίων  προς  προμήθειαν πυρομαχικών. Και εξετελέσθη  με καταπληκτικήν  αληθώς ταχύτητα. Και ιδού πως: 

Υποσημειώσεις:
[1] Όταν η επαναστατική ομάς του Δεμέστιχα εμπήκε εις το «καρρέ" των αξιωματικών, ήταν εκεί μέσα και οι Κορδέλλας και Δαμηλάτης οι οποίοι και απεπειράθησαν να εξέλθουν. Προσεπάθησαν οι στασιασταί να τους παρασύρουν με το μέρος τους, αλλά δεν το εκατάφεραν Τους περιώρισαν λοιπόν στους θαλαμίσκους τους.
Σε λίγο οι δυο «έγκλειστοι» αξιωματικοί εζήτουν θορυβωδώς να τους αποβιβάσουν στην ξηρά. Ο Δεμέστιχας είχε ήδη αναλάβει την αρχηγία. Διέταξε λοιπόν και τους επεβίβασαν με φρουρά στην ίδια βενζινάκατο του λιμεναρχείου, με την οποία είχαν φθάσει στον Ναύσταθμο οι επαναστάται. Κατά την επιβίβασι ο Κορδέλλας επετέθη εναντίον του Δεμέστιχα. Ήλθαν μάλιστα και στα χέρια. Τό­τε κάποιος τον επυροβόλησε τον Κορδέλλα και τον ετραυμάτισε στον κρόταφο.
Εν τω μεταξύ επάνω στον «'Αβέρωφ» άλλες δραματικές σκηνές . Η άλλη ομάς των επαναστατών υπό τας διαταγάς του πλοιάρχου Χαλκιοπούλου με την ατμάκατο του λιμεναρχείου κατηυθύνθη προς τον Ναύσταθμο, για να τον καταλάβη.
Τον Ναύσταθμο τον και έλαβαν ευκολώτατα. Ο Διοικητής του υποναύαρχος Ρουσσέν εκατοικούσε μέσα με την οικογένειά του. Έξη κόρες. Εφοβήθηκε λοιπόν όπως εγράφη, μήπως πάθουν τίποτα τα κορίτσια του και δεν έφερε καμμιά αντίστααι. Το μεν Πέραμα ήτον με έναν μόνο φρουρό ναύτη, ο δε Ναύσταθμος χωρίς σώμα φρουράς.
Το περίεργο όμως είναι ότι ο Ρουσσέν—όπως άλλως τε απε­δείχθη και κατά την διεξαχθείσαν βραδύτερον δίκην δια τα γεγονότα του Ναυστάθμου—δεν ηρκέσθη εις την παράδοσι του Ναυστάθμου, αλλ' εξακολούθησε να δίνη διαταγές προς τους μη θέλοντας να προσ­χωρήσουν εις το κίνημα αξιωματικούς, να υπακούσουν τυφλώς εις τον Δεμέστιχα. (Δήμος Βρατσανος: H Iστορία των επαναστάσεων 1824-1935)

Επόμενο