4ο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΥΣ ΣΤΑ 1918

ΔΙΟΙΚΗΣΗ
Διοικητής

 Αντ/σχης Μανέτας Κων/νος
ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ

I Τάγμα

Ταγ/ρχης Μπιτσανης Αθανασιος

II Τάγμα

Ταγ/ρχης  Ζήρας  Γεώργιος

Επιστροφή στη Μεραρχία Αρχιπελάγους.

3ο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΕΡΡΩΝ στα 1918

ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Διοικητής

Ταγ/ρχης Σπυράκος Αλέξανδρος (Σεπτ. 1916 - Ιαν. 1917), Αντ/σχης Μπαρτζούκας Κων/νος (Ιαν -Απρ.1917) Συν/ρχης Καλομενόπουλος Nικόστρατος (Απρ. 1917- Ιούνιος 1918, Συν/ρχης Λιάσκος Χρήστος.( Ιουν.-Δεκ 1918)

ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ

I Τάγμα

Λοχαγός  Σκουλάς Αχ. (έως Ιαν.1917) Ταγ/ρχης Σταυριανόπουλος Διον. (Ιαν. -Σε­πτ 1917) Ταγ/ρχης Καρασεβδάς Παντελής (Αυγ - Δεκ1918).

II Τάγμα

Λοχαγός Καλονάρος Μιχαήλ

III Τάγμα

Ταγ/ρχης Καρασεβδάς Παντελής(μέχρι Αυγ.1918) Ταγ/ρχης Σκουλάς Αχ (Αυγ- Σεπτ 1918 )

                                                                                                                                                                                                        Επιστροφή στη Μεραρχία Σερρών

Ι.ΠΟΛΕΜΗΣ: Η ΔΙΑΝΑ

Κοιμήσου , λεβεντόκορμο' τα ονείρατα τα πλάνα
που μάγευαν την νειότη σου στον ταπεινό καιρό,
σαν τον καπνό στον άνεμο τα σκόρπισε η διάνα
όταν σε πρωτοξύπνησε με τ΄ όπλο στο πλευρό .

Μάχης μονάχα ονείρατα σου φέρνει ο ύπνος τώρα
κ' η διάνα , που το χάραμα με γέλιο σε ξυπνά
κράζει και λέει χαλκόφωνη κοντοζυγώνει η ώρα
που τάψυχα τα ονείρατα θα γίνουν ζωντανά.

Κι αν σ' εύρη βόλι αλύπητο στη μάχη, και σου φέρη
τον ύπνο τον αξύπνητο, μην παραπονεθής'
η Δόξα η δαφνοστέφανη με σάλπιγγα στο χέρι
τη διάνα την ασίγητη θε να σημάνη ευθύς.

ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ: ΜΕΤ ΕΜΠΟΔΙΩΝ "ΠΑΡΑΔΟΣΗ -ΠΑΡΑΛΑΒΗ" ΤΟΥ Γ.ΣΩΜΑΤΟΣ ΣΤΡΑΤΟΥ ΣΤΗ ΠΡΟΥΣΣΑ

 
Συμφώνως όθεν τη ληφθείση Διαταγή της Στρατιάς , μετέβην εις Προύσσαν και διηυθύνθην κατ΄ ευθείαν εις τα Γραφεία της Διοικήσεως του Γ' Σώματος Στρατού, έν­θα ευρίσκετο ο Στρατηγός Ιωάννου. Άμα τη εισόδω μου, ο Στρατηγός Ιωάννου εφάνη ως εκπλαγείς. «Καλώς τον Στρατηγό, είπε" πώς απ' εδώ;».
-Ήλθον να αναλάβω την Διοίκησιν του Σώματος Στρατού τω απήντησα.
-Μπα! έκαμεν εκείνος, ως έτι μάλλον εκπλησσόμενος- δεν έλαβον τοιαύτην Διαταγήν. (Κατόπιν έμαθον, ότι είχε λάβει ήδη την Διαταγήν).
Μετά μικράν συνομιλίαν απεχώρησα και εξελθών ετη-λεγράφησα σχετικώς εις την Στρατιάν.Την επομένην έλαβον κοινοποίησιν της προς τον Στρατηγόν Ιωάννου αποσταλείσης νεωτέρας Διαταγής της Στρατιάς, ήτις είχεν ως εξής:
«Παραδώσατε αμέσως την Διοίκησιν του Σώματος Στρα­τού εις τον Στρατηγόν Τρικούπην. Υπέχετε ευθύνην δια πάσαν βραδύτητα παραδόσεως».
Άμα τη λήψει της Διαταγής της Στρατιάς μετέβην παρά τω Στρατηγώ Ιωάννου και τον ηρώτησα εάν έλα­βε την Διαταγήν.
-Μάλιστα, μοι απήντησε, αλλά δεν θα σοι παραδώσω την Διοίκησιν.

-Πώς; τω λέγω. Δεν θα εκτέλεσης την Διαταγήν της Στρατιάς;

-Εγώ θα υπακούσω εις τον Παπούλαν, ο οποίος είναι νεώτερος μου; ήτο η απάντησίς του.

-Εν τοιαύτη περιπτώσει, υπέλαβον, εάν ήμην εις την θέσιν σας, θα ανέφερον τηλεγραφικώς εις τον Υπουργόν των Στρατιωτικών, ότι κατόπιν διορισμού ως Διοι­κητού της Στρατιάς του Στρατηγού Παπούλα, νεωτέρου μου όντος, εγώ δεν δύναμαι να παραμένω ως Διοικητής Σώματος Στρατού, και διατάξατε εις τίνα θέλετε να πα­ραδώσω την Διοίκησιν.

-Δηλαδή θέλεις να σοι παραδώσω την Διοίκησιν, μοι απήντησεν. Όχι, δεν σοι την παραδίδω, και εν ανάγκη θα έβγω εις το κλαρί. Πάντως, δεν σοι παραδίδω την Διοίκησιν.

Κατόπιν του επεισοδίου τούτου απεχώρησα του Στρα­τηγείου του Γ' Σώματος Στρατού.

Η κατάστασις ήτο δυσάρεστος. Οι αξιωματικοί είχον πληροφορηθή τα μεταξύ του Στρατηγού Ιωάννου και εμού διαμειφθέντα και ευρισκόμην εις δύσκολον θέσιν. Η χαώδης αύτη κατάστασις δεν ηδύνατο να εξακολουθήση και εσκέφθην, ότι η μόνη ενδεικνυομένη λύσις ήτο να ειδοποίηση η Στρατιά απ' ευθείας τας Μεραρχίας, ότι μοι ανετέθη η Διοίκησις του Γ' Σώματος Στρατού. Ανέφερον όθεν κρυπτογραφικώς εις την Στρατιάν περί των διαμειφθέντων εν Προύσση και προέτεινα την λύσιν ταύτην.

Την επομένην το εσπέρας, ενώ εγευμάτιζον εις το ξενοδοχείον μετά του Στρατηγού Χαραλάμπους Τσερούλη, Διοικητού Μεραρχίας, λαμβάνει αυτός και εγώ τηλεγραφικήν Διαταγήν της Στρατιάς, συντεταγμένην συμφώνως τη προτάσει μου. Μετά την ανάγνωσιν ταύτης ο Στρα­τηγός Τσερούλης μοί είπεν, ότι λυπείται δια τα συμβάν­τα και θα μεταβή προς συνάντησιν του Στρατηγού Ιωάν­νου, με παρεκάλεσε δε να αναμένω την επιστροφήν του, χωρίς να προβώ εις ουδεμίαν άλλην ενέργειαν.

Μετά ημίσειαν ώραν περίπου, επιστρέψας ο Στρατη­γός Τσερούλης μοι ανεκοίνωσεν, ότι δυστυχώς ο Ιωάν­νου ήτο ανένδοτος και ότι επέμενεν εις την άρνησίν του να μοι παραδώση την Διοίκησιν.

Κατόπιν τούτου απέστειλα Διαταγήν προς τον εν Προύσση Φρούραρχον Αντισυνταγματάρχην Πυροβολι­κού Ι. Γαρέζον, όστις ήτο προσέτι γνωστός μοι ως υπηρετήσας προ ετών εις το Σύνταγμα μου, δια της οποίας διέτασσον, όπως διαθέση εν δωμάτιον του Φρουραρχείου εις το οποίον να εγκαταστήσω το Γραφείον του Γ' Σώματος Στρατού την πρωίαν της επομένης .

Την επομένην, λίαν πρωί, μετέβην εις το Φρουραρχείον, εγκατεστάθην εις το διατεθέν μοι Γραφείον και εξέδωκα Διαταγήν προς τας Μεραρχίας, δια της οποίας εγνωστοποίουν αυταίς, ότι κατόπιν Διαταγής της Στρατιάς ανέλαβον την Διοίκησιν του Γ' Σώματος Στρα­τού και ότι εφεξής ουδεμία Διαταγή του Σώματος θα ίσχυεν εάν δεν θα έφερεν ιδιόχειρον την υπογραφήν μου.

Απηύθυνα ετέραν Διαταγήν προς το Φρουραρχείον, ίνα μη αποστείλη πλέον φρουράν εις το Κατάστημα του Γ' Σώματος Στρατού, καθόσον από σήμερον, έγραφον, η Διοίκησις του Σώματος εγκαθίσταται εις το Φρουραρ­χείον.

Κοινοποίησις της Διαταγής ταύτης εγένετο και προς τον Στρατηγόν Ιωάννου.

Κατόπιν των άνω προσήλθεν εις το Γραφείον μου ο Υπασπιστής του Στρατηγού Ιωάννου, όστις με παρεκάλεσε να μεταβώ εις το Κατάστημα του Σώματος Στρα­τού, ίνα μοι παραδώση ο Στρατηγός την Διοίκησιν. Το μόνον, όπερ επιθυμεί ο Στρατηγός, μοι προσέθεσεν, εί­ναι να διατηρήση το Γραφείον Α' επί τινας ημέρας, προς τακτοποίησιν προσωπικών του τινών ζητημάτων.

«Δυό σκούφιες σ' ένα κεφάλι δεν χωρούν», τω απήντη­σα. Ή αυτός θα είναι ή εγώ.

Τότε με παρεκάλεσε να αναμείνω επ' ολίγον την απάντησίν του.

Μετ' ολίγον επανέρχεται λέγων μοι, ότι ήλθεν, όπως με συνοδεύση εις το Γραφείον του Σώματος Στρατού, ένθα με ανέμενεν ο Στρατηγός.

Άμα εισήλθον εις το Γραφείον ο Ιωάννου ηγέρθη και μοι παρεχώρησε την θέσιν του.

Τω εξέφρασα την λύπην μου δια τα δυσάρεστα γεγο­νότα και επηκολούθησε μεταξύ μας μικρά φιλική συνομιλία. Αφού δε ικανοποίησα απάσας τας αιτήσεις του, ηγέρθη προς αναχώρησιν.

ΚΟΥΚΟΥΤΣΑΚΗΣ ΣΤ: Η "ΧΑΡΑΔΡΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ".

Αυτός ήταν ο Στεργιάδης. Κι αυτό ήταν το σύστημά του . Αυτή η εξευτελιστική συμπεριφορά του απέναντι παντός Έλληνος και παντός Ελληνικού. Και, προ πάντων , αυτό το μαστίγιον, αυτό το "κνούτον" , αυτός ο βούρδουλας , ήταν όχι μόνον το σύμβολον της μυσαράς του εξουσίας, αλλά και ο μόνος σύντροφος και ο μόνος του σύμβουλος και το μόνον μέσον σωφρονισμού και εξευτελισμού, αλλά και κάθε παραλογισμού του...Διότι, προ παντός άλλου , ο Ύπατος Αρμοστής της Ελλάδος εν Σμύρνη, εις ένα νεύμα του οποίου έτρεμαν όλοι και όλα , όσα ευρίσκοντο εις την Ελληνικήν Μικρασίαν, από την θάλασσαν του Μαρμαρά έως τα βουνά της Τζίννας και του Τμώλου, και από τας παραλίας του Αιγαίου έως το Σεϊδη-Γαζή και το Αφιόν -Καραχισάρ και τον ακραίον σταθμόν του Τσιβρίλ .. προ παντός άλλου , ήτο "παράλογος"! Ευέξαπτος, νευροπαθής, πείσμων, ακαταλόγιστος, ισχυρογνώμων, βίαιος εις την πρώτην εκδήλωσιν κάθε εντυπώσεως του και κάθε αποφάσεως , βλάσφημος μέχρις αηδίας και προστυχολόγος, (ενίοτε μάλιστα βωμολόχος),τυραννούσε τον εθνομάρτυρα Χρυσόστομον και τον ύβριζε , καπηλικώς χωρίς αφορμή, εξευτέλιζε τους συνεργάτας του με λόγια συντριπτικά και ακατανόμαστα , χτύπαγε τους βαθμούχους άνευ διακρίσεως πέταγε τους δημοσιογράφους και τους δημογέροντας έξω από το γραφείο του, απειλούσε με γρόνθους το σύμπαν και ύψωνε το μαστίγιόν του , τον ιδικόν του αχώριστον "βούρδουλαν" σε κάθε πλάτη και σε κάθε κεφαλή.. Κι έκανε άπειρες αδικίες και παρεξκγήσεις και γκάφες ανήκουστες!... Το βέβαιο είναι πως για τις τελευταίες αυτές περιπέτειες του μετάνοιωνε εύκολα και εταπεινώνετο αμέσως με περισσότερο παραλογισμό παρ' όσον χρησιμοποιούσε όταν εξηυτέλιζε... Αλλά σε τι ωφελούσε μια τέτοια ταπείνωσι, όταν δεν συντελούσε κι' αυτή παρά μόνο στην καταρράκωσι του Ελληνικού γοήτρου εν Μικρασία;

Η μανία του ιδίως εναντίον των παπάδων και των αρχιερέων και κάθε ρασοφόρου , ήταν παροιμοιώδης και έμοιαζε με λύσσα! 

Κάποτε βούτηξε τον Άγιον Σμύρνης, τον Μεγαλομάρτυρα Χρυσόστομον από τα γένεια , και τον εξύβρισεν ελεεινά και μια τούφα γένεια του μάρτυρος απόμειναν στα χέρια του !... Αφορμή ήταν μια μικρά διαχείρησις χρημάτων που του είχεν εμπιστευθή δια τους πρόσφυγας των Γαννοχώρων εις τας πατρίδας των. Και εξεμάνη, διότι κάτι του είπαν , ενώ ουδείς λόγος και ουδεμία αφορμή συνέτρεχεν ώστε να υποψιασθή τον Άγιον εκείνον Μητροπολίτην!... 

Το απόγευμα της ιδίας ημέρας μετάνοιωσε και, μαζί με την συγνώμη που του ζήτησε , του έστειλε δώρον ένα αυτοκίνητον!... 

Άλλοτε πάλιν ένας ιερεύς του Χορόσκιοϊ εδείχθη ανάξιος της αποστολής του δια κάποιαν ασέλγειαν. Η Μητρόπολις Σμύρνης τον έπαυσεν αμέσως και εντός τριών ημερών έστειλεν άλλον στη θέση του . Αλλά, τέσσαρες μέρες μετά την καθαίρεσιν , ο Στεργιάδης έμαθε τα καθέκαστα , και έξω φερνών έστειλε να του φέρουν από το Χορόσκιοϊ τον ιερέα για να τον τιμωρήση ο ίδιος... Οι απεσταλμένοι του που δεν ήξεραν καν περί τίνος επρόκειτο και δια ποίαν αφορμήν ενήργουν την σύλληψιν και την μεταφοράν του ιερέως , έπιασαν τον νεοδιορισθέντα εφημέριον και τον έφεραν ενώπιον του σατράπου ... 

Και τότε εκείνος , ανερώτητα, ανεξέταστα, αναπολόγητα, έπιασε τον περίφημον "βουρδουλα" του και, επί δέκα λεπτά της ώρας , μουγκρίζων, αφρίζων και μαινόμενος, χτυπούσε στις πλάτες και στο πρόσωπον τον ανύποπτον και αθώον ιερέα, ο οποίος δεν ήργησε , με τα ράσα κουρελιασμένα, να πέση λιπόθυμος.... 

Μίαν ώρα αργότερον , ενώ ο αθώος ιερεύς ματωμένος, ωδύρετο εις την εξώθυραν του Αρμοστειακού μεγάρου , ο σατράπης έμαθε την αλήθειαν και την παρεξήγησιν της οποίας έγινε αφορμή... Ζήτησε τότε συγγνώμην από τον δαρέντα παπάν και του έδωσεν εκατό λίρες για ...τους πτωχούς της ενορίας του! Δηλαδή , για να λησμονήση το ξύλο που του έδωσε!.. 

Τι ωφελούσαν όμως η συγγνώμες που ζήτησε εις πλέον από τριακόσια παρόμοια επεισόδια της ορμητικής νευροπαθείας του , όταν ο εθνικός εξευτελισμός συνετελείτο δια του προσώπου του Ανωτάτου Άρχοντος της Μικρασίας , κατά τρόπον τόσον εντυπωσιακόν και συντριπτικόν;...

Αλλ' όσον και αν ήτο βίαιος και ορμητικός εις τους εξευτελισμούς και το μαστίγωμα που έδινε με τα χέρια του , άλλο τόσον ήτο θρασύδειλος! Και ενώ έβριζε και χτυπούσε σαν λυσσασμένος, όταν το θύμα του εσήκωνε κεφάλι και ...πυγμήν, ο Στεργιάδης εγίνετο πτώμα. Άλλαζε όψιν. Άλλαζε τόνον φωνής. Άλλαζε συμπεριφοράν ... Και όχι μόνον ικανοποιούσε το παρ' ολίγον θύμα του , αλλά και πλειοδοτούσεν εις την παροχήν αντισταθμισμάτων για να λησμονηθή το επεισόδιον.... 

Έτσι τάπαθε μια μέρα μ' έναν ανώτερον αξιωματικόν του Στρατού της ξηράς [1]. Μόλις ήρχισε να τον υβρίζη και να σηκώνη χέρι επάνω του, ο συνταγματάρχης έβγαλε το περίστροφόν του και τον ηπείλησεν ... Ο Στεργιάδης έγινε αμέσως πτώμα. Προσεποιήθη πως εχαμογέλασε και η αισχρά γλώσσα του έγινε .... γλυκυτάτη. Στο τέλος , προέπεμψε τον συνταγματάρχην έως την εξώπορτα και του χάϊδευε φιλικώς και ταπεινώς τους ώμους , ενώπιον όλων των ανθρώπων του, που ήξευραν ότι τον είχε προσκαλέσει δια να τον επιτιμήση και να τον υβρίση κατά τας συνηθείας του. ........

[1] Για το περιστατικό έχουν καταγραφεί διάφορες εκδοχές .Μία από αυτές θέλει σαν πρωταγωνιστή του επεισοδίου το στρατηγό Δημήτριο Ιωάννου. (Θ.Μ)

(Το έργο δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ στα 1933)

Γκαίμπελς: «Αλίμονο στο έθνος που υποτιμά τις γυναίκες και τις μητέρες του» 18/3/33

Γερμανίδες, Γερμανοί!

Είναι ευτυχές το γεγονός ότι η πρώτη μου ομιλία ως Υπουργός Προπαγάνδας και Διαφώτισης του Λαού απευθύνεται στις Γερμανίδες γυναίκες. Παρόλο που συμφωνώ με τον Treitchke ότι οι άνδρες γράφουν ιστορία, δεν ξεχνώ ότι οι γυναίκες μεγαλώνουν τα αγόρια ώσπου να γίνουν άνδρες.

Γνωρίζετε ότι το Εθνικό-Σοσιαλιστικό κίνημα είναι το μόνο κόμμα που αφήνει τις γυναίκες εκτός της πολιτικής καθημερινότητας. Αυτό προκαλεί δριμεία κριτική και εχθρότητα, εξ ολοκλήρου αδικαιολόγητη. Έχουμε αφήσει τις γυναίκες έξω από τις κοινοβουλευτικές – δημοκρατικές μηχανορραφίες των τελευταίων δεκατεσσάρων ετών στη Γερμανία, όχι επειδή δεν τις σεβόμαστε, αλλά επειδή τις σεβόμαστε υπερβολικά πολύ. Δεν αντιμετωπίζουμε τη γυναίκα ως κατώτερο ον, αλλά ως κάποιο που έχει διαφορετική αποστολή από αυτήν του ανδρός. Επομένως πιστεύαμε ότι η Γερμανίδα, η οποία μπορεί περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στον κόσμο να είναι γυναίκα με όλη την έννοια της λέξης, πρέπει να χρησιμοποιεί τη δύναμη και τις ικανότητές της σε άλλους τομείς από αυτούς που δραστηριοποιούνται οι άνδρες.

Η γυναίκα έχει υπάρξει όχι μόνο ο ερωτικός σύντροφος του άνδρα, αλλά επίσης και συνεργάτης του. Πολύ παλιά έκανε σκληρή δουλειά μαζί με τον άνδρα στα χωράφια. Μετακόμισε μαζί του στις πόλεις, εισερχόμενη στα γραφεία και τα εργοστάσια, επιτελώντας το μερίδιο της στην παραγωγή για το οποίο ταίριαζε καλύτερα. Το έκανε αυτό με όλες της τις ικανότητες, την εντιμότητά της, την ανιδιοτελή της αφοσίωση, την προθυμία της να θυσιαστεί.

Διαβαστε περισσότερα

ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑΝ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ- ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑΤΣΙΣΜΟΥ-7000.000 ΑΝΕΡΓΟΙ ΑΠΕΡΡΟΦΗΘΗΣΑΝ ΟΛΟΙ- ΚΑΙ ΤΟ ΡΑΪΧ ΕΠΑΝΕΞΩΠΛΙΣΘΗ.

Επανηγυρίσθη εν Γερμανία  η 5η επέτειος της ανόδου του Νατσισμού εις την αρχήν . Ένα από τα σπουδαιότερα σημεία του έργου  του Χίτλερ , το οποίον άλλως τε και εξήρθη είναι γεγονός  ότι η Γερμανία απηλλάγη από την φοβεράν πληγήν της ανεργίας.

Όταν την 30ην Ιανουαρίου 1933 ο Αδόλφος Χίτλερ έγινε καγκελάριος του Ράιχ, η Γερμανία ηρίθμει 7.000.000 ανέργων. Και ο αριθμός αυτός έτεινε διαρκώς ν' αυξηθή.

Ένα  εκατομμύριον νέων ανέργων προσετίθετο  κατ' έτος εις τους παλαιούς.

1929 Φεβρουάριος 3.200.000

1930 Φεβρουάριος 3.400.000

1931 Φεβρουάριος 5.000.000

1932 Φεβρουάριος 6.200.000

1933 Φεβρουάριος 7.000.000

Μόλις ο Χίτλερ ανέλαβε την αρχήν τα πράγματα μετεστράφησαν όπως δεικνύει ο κάτωθι πίνακας:

1933 Ιανουάριος     7.000.000

1933 (εξαμηνία)      4.733.000

1934                       2.658.000

1935                       2.147.000

1936                       1.550.000

1937 Νοέμβριος         573.000

Εις 7 εκατομμύρια ανήρχοντο οι άνεργοι τον Ιανουάροπν τπυ 1933. Εις 500.000 υπεβιβάσθησαν πέντε έτη βραδύτερον. Συνέβη μάλιστα και κάτι άλλο:Παρά το αρχικόν δόγμα του Νατσισμού , "ο Φριτς στην δουλειά, η Μπέρθα στο σπίτι" 700.000 γυναικών  εργάζονται εις το ΙΙΙ Ράιχ. Ενώ τόσα έθνη αγωνίζονται ματαίως δια την αντιμετώπισιν της παλιρροίας της ανεργίας ο Καγκελάριος Χίλερ φαίνεται επιλύσας οριστικώς δια τον λαόν του το πρόβλημα τούτο.

Πως το επέτυχε και με ποίαν τιμήν επλήρωσεν ο λαός του την απαλλαγήν του από τα δεινά της ανεργίας;

Ο άνεργος Γερμανός  ετέθη υπό την προστασίαν του Κράτους .Το Κράτος αυτό είναι κυρίαρχον. Δεν έλαβεν υπ' όψει του τα παλαιά συνδικάτα των εργατών. Ανέλαβεν απ' ευθείας τον έλεγχον της εθνικής παραγωγής. Τα επτά εκατομμύρια των ανέργων  μετεβλήθησαν εις ισάριθμα εκατομμύρια εργατών που ετέθησαν αμέσως εις την διάθεσιν του Κράτους.

Κατά πρώτον εχρησιμοποιήθησαν δια την κατασκευήν παντός είδους "ερζάτς": Συνθετικού καουτσούκ, βενζίνης από κάρβουνα, υφασμάτων από ξύλο κ.λ.π Γρήγορα όμως κατενοήθη ότι μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν επωφελέστερα και αποτελεσματικώτερα. Το ΙΙΙ Ράιχ δεν ζη μόνο με βούτυρο. Του χρειάζεται κύρος. Διεκήρυξαν έκτοτε- μετά την παραβίασιν της Συνθήκης των Βερσαλλιών- ότι θα εδημιούργει τον ισχυρότερον στρατόν της Ευρώπης. Τα εκατομμύρια των ανέργων διηυκόλυναν την πολιτικήν αυτήν του επανεξοπλισμού:

-Ένας στρατιώτης στοιχίζει λιγώτερα από ένα άνεργον, είπε  κάποιος Γερμανός πολιτικός.

Από 100.000 ανδρών η Ράιχσβερ έφθασε τάχιστα το 1.000.000. Παντού κατασκευάζουν τηλεβόλα , τανκς ανηγείροντο  εργοστάσια ασφυξιογόνων. Δεν υπήρχον πλέον άνεργοι εν Γερμανία. Η χώρα εκαλύφθη από στρατώνας και πλέον του ημίσεος των εργατών εργάζονται δια τον στρατόν.

Ήτο φυσικόν το ιδιωτικόν κεφάλαιον ν' ανησυχήση με τους επανεξοπλισμούς αυτούς. Αλλά δεν μπορούσε να ξεφύγη, όπως εγίνετο άλλοτε. Εκρατήθη εν Γερμανία. Τιμωρούνται δια θανάτου οι Γερμανοί αποπειρώμενοι να φυγαδεύσουν περιουσίας εις το εξωτερικόν!
Τιουτοτρόπως εφηρμώσθη η εγκατασταθείσα πολιτική. Η Γερμανία έκλεισε τα σύνορά της. Μετεβλήθη εις ένα απέραντον φρούριον.Τούτο επροκάλεσεν ανησυχίας εις τους γείτονάς της, οι οποίοι έσπευσαν να την μιμηθούν. Εχρησιμοποίησαν και αυτοί τους ανέργους των. Και έτσι εφθάσαμεν αισίως να δαπανά όλος ο κόσμος ένα δισεκατομμύριον φράγκων ημερησίως δια τους εξοπλισμούς.
Ο άνεργος του ΙΙΙ Ράιχ εβρήκε τον επιούσιον άρτον του . Εδημιούργησεν όμως γύρω του κινδύνους πολλαπλούς: Κινδύνους οικονομικούς , νομισματικούς , στρατιωτικούς. 'Ετσι όπως παρουσιάζεται σήμερον το ζήτημα, το πρόβλημα του παγκοσμίου επανεξοπλισμού είναι σαν μια φυσική συνέπεια του προβλήματος της παγκοσμίου ανεργίας. Ενώπιον των τόσων εκατομμυρίων ανέργων δύο μέσα έπρεπε να τεθούν εις εφαρμογήν : ελάττωσις των ωρών εργασίας και ίδρυσις νέων εργοστασίων. Αλλά δια την εφαρμογήν της πολιτικής αυτής υπήρχον τρία τεράστια εμπόδια. Τεχνικά ,πολιτικά και διεθνή. Η Γερμανία ηκολούθησε ιδίαν πολιτικήν ιδρύουσα νέα εργοστάσια, όχι δια την κατασκευήν ερζάτς, αλλά τηλεβόλων , αεροπλάνων κλπ. καθ' ον χρόνον ανήγειρε στρατώνας πανταχού.
Θα διελογίζετο κανείς , ότι αι τεράστιαι αυταί πολεμικαί δαπάναι θα επέφερον μοιραίως την χρεωκοπίαν. Ουδείς φόβος . Η Γερμανική πολιτική ταχέως θα επιτύχη την αξιοποίξσίν των. Ήδη το ηθικόν της κέρδος είναι μέγα. Το κύρος της κυβερνήσεως ηύξησεν όχι μόνον εν Γερμανία αλλά και παγκοσμίως. Παραλλήλως προς την ιδεολογικήν αυτήν ικανοποίησιν θα έλθη και η υλική: Θα ζητηθούν να θα επανέλθουν εις την γερμανικήν κατοχήν αι παλαιαί κτήσεις , αι Αποικίαι. Όχι ημίμετρα. Ούτε προσωριναί λύσεις. Η απόδοσις των κτήσεων πρέπει να είναι άμεσος. Η Αγγλία και η Γαλλία, αι μεγαλύτεραι αποικιακαί δυνάμεις αντήλλαξαν επί του σημείου αυτού τας σκέψεις των και καθώρισαν την στάσιν των.

29ο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΠΕΖΙΚΟΥ ΣΤΑ 1918

ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Διοικητής

Συν/ρχης Κοντογιάννης Μιχαήλ. (Νοέμ. 1917-Μάϊος 1918) Ταγ/ρχης Τυπάλδος Βασίλειος. (Μάϊος—Δεκ. 1918)

ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ

I Τάγμα

Ταγ/ρχης Τυπάλδος Βασίλ.

II Τάγμα

Ταγ/ρχης Ροδόπουλος Χρήστ.

III Τάγμα

Ταγ/ρχης Ολύμπιος Χρήστος

Επιστροφή στη Μεραρχία Κρήτης

7ο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΡΗΤΩΝ ΣΤΑ 1918

ΔΙΟΙΚΗΣΗ
Διοικητής

Αντ/ρχης Πραντούνας Αντώνιος. (Δεκ. 1916- Μάρ. 1917) Συντ/ρχης Κονταράτος Ιουλιανός. (Μάρ. -Απρ, 1917) Αντ/ρχης Τσερούλης Γεώργιος, (Μάϊος-Ιούν. 1917) Αντ/ρχης Κυριάκου Αθανάσιος (Ιούν. -Ιούλ.  1917) Αντ/ρχης Οθωναίος Αλέξανδρος. (Ιούλ.1917- Φεβρ, 1918) Αντ/ρχης Γαρδίκας Παναγιώτης. (Φεβρ.-Δεκ. 1918)

ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ

I Τάγμα 
 Ταγ/ρχης Τζανακάκης Εμμανουήλ

II Τάγμα 
Ταγ/ρχης Αλεξάκης Ιωάννης

III Τάγμα
 Ταγ / ρχης Τσιμπουράκης Παναγιώτης

Επιστροφή στη Μεραρχία Κρήτης

Giorgio Pisanò

Ο Giorgio Pisanò γεννήθηκε στη πόλη Ferrara, της Βόρειας Ιταλίας στις 30 Ιανουαρίου 1924. Ο πατέρας του Luigi, είχε σπουδάσει Νομικά και υπηρετούσε σαν Δημόσιος υπάλληλος. Στα πλαίσια των διαφόρων μεταθέσεων του ο Luigi Pisanò βρέθηκε στη Ferrara στις αρχές της δεκαετίας του 20' .Εκεί γνώρισε τη μελλοντική σύζυγό του , εκεί παντρεύτηκε και εκεί απέκτησε λίγο αργότερα το πρωτότοκο Giorgio . Οι υπηρεσιακές μεταθέσεις συνεχίστηκαν και η οικογένεια ακολούθησε αδιαμαρτύρητα τον Luigi Pisanò στις επόμενες μετακινήσεις του.
Στα 1939 ήλθε ο πόλεμος, στη διάρκεια του οποίου, ο νεαρός Giorgio ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στη πόλη του Τάραντα.
Στα 1942 σε ηλικία μόλις 18 χρόνων, υπηρέτησε σαν επικεφαλής λόχου άμεσης επέμβασης της GIL. Η αποστολή της μονάδας του ήταν η συνδρομή και ο συντονισμός του άμαχου πληθυσμού στη διάρκεια των εχθρικών βομβαρδισμών.
Στις 8 Σεπτεμβρίου 1943 βρέθηκε στη Pistoia στη περιοχή της Τοσκάνης όπου με άλλους νέους επιχείρησε να ξαναλειτουργήσει τα κομματικά γραφεία και παράλληλα να καταλάβει το στρατοπέδου Gavinana που στη πράξη είχε εγκαταλειφθεί από τους στρατιώτες....
Εντάχθηκε εθελοντής στις γραμμές της RSI και έλαβε μέρος σε ένα πλήθος παράτολμων αποστολών , από τη κατασκοπεία και τη συλλογή πληροφοριών, μέχρι πράξεις δολιοφθοράς πίσω από τις γραμμές του εχθρού.
Για τις πράξεις του αυτές παρασημοφορήθηκε με το γερμανικό Eisernes Kreuz I και II Τάξεως .

Το τέλος του πολέμου τον βρήκε στη Valtellina, αξιωματικό της Xª Flottiglia MAS, εντεταλμένο με ειδικά καθήκοντα της Γενικής Διοίκησης. Στις 27 Απριλίου προσκολλήθηκε στη φάλαγγα Vanna της Συνοριακής Ρεπουμπλικανικής Εθνικής Φρουράς (Guardia Nazionale Repubblicana di Frontiera) αλλά συνελήφθη από τους παρτιζάνους στις 28 Απριλίου 1945 στη Ponte Valtellina . Αμέσως οδηγήθηκε στις φυλακές του Sondrio . Στη πορεία μετακινήθηκε στις φυλακές του Milano, του Spoleto, της Perugia, της Pistoia για να καταλήξει στα αγγλικά στρατόπεδα του Terni και του Rimini όπου παρέμεινε μέχρι 7 Νοεμβρίου 1946. .......
Η δημοσιογραφική του καριέρα ξεκίνησε  στα 1948 . Δούλεψε σαν συντάκτης και ειδικός απεσταλμένος σε εβδομαδιαία περιοδικά , όπως : "Meridiano d'Italia" - "Settimo Giorno" και "Gente".
Υπήρξε μέλος της Κεντρικής επιτροπής και της Εθνικής Διεύθυνσης του νεοσύστατου Εθνικού Κοινωνικού Κινήματος (ΜSI) και στα 1951 υπήρξε ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος της Φοιτητικής Ένωσης "Η Νέα Ιταλία" (Associazione Studenti "La Giovane Italia".
Στα 1968 έδωσε και πάλι ζωή στο εβδομαδιαίο Candido, ένα περιοδικό, που είχε ιδρύσει ο Giovannino Guareschi και το οποίο είχε σταματήσει να εκδίδεται από τα 1961 . Στα χέρια του το περιοδικό διέγραψε μέχρι τα 1992 μια πολύ αξιόλογη πορεία κυρίως σαν έντυπο έρευνας πάνω σε σοβαρά πολιτικά κοινωνικά και οικονομικά θέματα.
Στις πολιτικές εκλογές του 1972 εκλέχτηκε Γερουσιαστής στις γραμμές του MSI αξίωμα που διατήρησε σε 5 εκλογικές αναμετρήσεις μέχρι το 1992.
Υπήρξε μέλος της Κεντρικής επιτροπής και της Εθνικής διεύθυνσης του Ιταλικού Movimento Sociale (MSI)
Μετά την έξοδό του από το MSI στα 1991 ίδρυσε στις 25 Ιουλίου 1991 το κίνημα Φασισμός και Ελευθερία και αναλαμβάνει καθήκοντα Εθνικού Γραμματέα.
Στα 1995, μετά τη στροφή του Fiuggi και τον οριστικό μετασχηματισμό του Movimento Sociale Italiano σε Εθνική Συμμαχία (Alleanza Nazionale), ο Pisanò αποφάσισε να συμπαραταχθεί με το Pino Rauti με απώτερο σκοπό τη διατήρηση του ιστορικού κόμματος της Ιταλικής Δεξιάς, που θα έδινε ζωή στο Κοινωνικό Κίνημα Τρίχρωμη φλόγα (Movimento Sociale Fiamma Tricolore.)
Πέθανε στο Milano στις 17 Οκτωβρίου 1997 ύστερα από μακρά ασθένεια,.

Έργα του Giorgio Pisanò

  1. Ιστορία των Ενόπλων Δυνάμεων της Ιταλικής Ρεπουμπλικανικής Δημοκρατίας. Τόμοι 4 (Storia delle Forze Armate della RSI - 4 vol.)

  2. Ιστορία του Φασισμού 1914-1943- 3 τόμοι.(Storia del Fascismo 1914-1943 - 3 vol.)

  3. Το αίμα ζητά αίμα ( Sangue chiama sangue)

  4. Ιστορία του εμφυλίου πολέμου στην Ιταλία 1943-45 3 τόμοι. (Storia della Guerra Civile in Italia 1943-1945 - 3 vol.)

  5.Ο  Mussolini και οι Εβραίοι. (Mussolini e gli ebrei)

  6.Μαύρο φτερό- Ιστορίες και μάχες των Αλπινιστών  στην Ιταλία.Τόμοι 2 (Penna Nera - Storie e battaglie degli Alpini d'Italia - 2 vol.)

  7.Η άλλη όψη του πλανήτη P2 (L'altra faccia del pianeta P2.)

  8.Η δολοφονία Calvi (L'omicidio Calvi)

  9.Το τρίγωνο του θανάτου.( Il triangolo della morte.)

10.Η γενιά που δεν παραδόθηκε.( La generazione che non si è arresa.)

11.Οι τελευταίοι στα γκριζοπράσινα.( Gli ultimi in grigioverde.)

12.Τα τελευταία 5 δευτερόλεπτα του Mussolini. (Gli ultimi cinque secondi di Mussolini.)

13.Εγώ ο φασίστας.( Io, fascista.)

ΧΙΙΙ ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΣΤΑ 1918

ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Διοικητής

  Υποστράτηγος Νεγροπόντης Ιάκωβος. 

Επιτελάρχης 

Αντισυνταγματάρχης Πεζικού Δημητριάδης Νικόλαος. Διευθυντές Επιτελικών Γραφείων

Ι Λοχαγός Πεζικού Δεμέστιχας Παναγιώτης. 

ΙΙ—ΙΙΙ  Ταγματάρχης Πεζικού  Καλιαγκάκης Δημήτριος. Διοικητής Πεζικού

       Συνταγματάρχης Πεζικού Σάρρος Κων/νος. 

Αρχηγός Πυροβολικού 

Συνταγματάρχης Πυροβολικού Λέστος Γεώργιος.

ΣΤΑΘΜΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Ιανουάριος — Μάρτιος 1918  Χαλκίδα.

Απρίλιος-26 Μαΐου 1918  Θεσσαλονίκη.

13 Ιουνίου -2 Οκτωβρίου 1918   Νικοσλάβ (Νικόκλεια).

3 Οκτωβρίου- Δεκέμβριος 1918   Καβάλ(λ)α.

ΠΕΖΙΚΟ

2ο Σύνταγμα Πεζικού 

3ο Σύνταγμα Πεζικού 

5/42 Σύνταγμα Ευζώνων

ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟ  

ΧΙΙΙαΜΟΠ  (Ταγ/ρχης Πυρ/κού Μελάς Ιωάννης) 

ΧΙΙΙβ ΜΟΠ (Λοχαγός Πυρ/κού Πηλιούνης Ισίδωρος)

ΙΠΠΙΚΟ

XIII Ημιλαρχία

ΜΗΧΑΝΙΚΟ

XIII Διλοχία Σκαπανέων

Επιστροφή στο Α Σώμα Στρατού

2o ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΕΡΡΩΝ ΣΤΑ 1918

ΔΙΟΙΚΗΣΗ
Διοικητής

 Αντ/ρχης Τσερούλης Χαράλαμπος (Nοέμ  1916- Αύγ. 1918), Συν/ρχης Μανωλάκης Θεόδωρος (Αύγ- Σεπτ 1918) Αντ/ρχης Παπαδάκης Αριστ. (Σεπτ-Δεκ 1918) 

ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ

I Τάγμα

Λοχαγός Γρηγοριάδης Νεόκοσμος (Μάιος 1918)

Ταγ/ρχης Παπαλουκάς Δημ (Σεπτ.1918)

II Τάγμα

Λοχαγός Παλλίδης Παύλος (Μάιος 1918)

Ταγ/ρχης Μελάς Γεώργιος (Σεπτ.1918)

III Τάγμα

Λοχαγός Τσάκαλος Κων/νος (Μάιος 1918)

Λοχαγός Κουρέας Δημήτριος (Σεπτ.1918)

Επιστροφή στη Μεραρχία Σερρών

1o ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΕΡΡΩΝ (1) ΣΤΑ 1918

ΔΙΟΙΚΗΣΗ
Διοικητής

 Αντ/ρχης Τσερούλης Χαράλαμπος (Σεπτ.-11 Νοεμβρίου 1916), Ταγ/ρχης Μαυρουδής Ιωάννης (23 Νοεμβρίου 1916-Φεβρουάριος 1917) Αντ/ρχης Ζαφειρίου Νικόλαος (19 Φεβρουαρίου-3 Ιουλίου 1917) Ταγ/ρχης Κονδύλης Γεώργιος (4 Ιουλίου 1917-Αύγουστος 1918) Αντ/ρχης Μάρκου Αθανάσιος ( Αύγουστος-Δεκέμβριος 1918)

Υποδιοικητής

Αντ/ρχης Παπαδάκης Αριστ (μέχρι Σεπτέμβριο 1918)

ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ

I Τάγμα

Ταγ/ρχης Παπακώστας Βασ. Ταγ/ρχης Ψαρράς Γεώργ. (από Μαΐου 1918)

II Τάγμα

Ταγ/ρχης Γουλιανός Γρηγ. Λοχαγός Ριζοδήμος Δημ. (από Αυγούστου 1918)

III Τάγμα

Ταγ/ρχης Κονδύλης Γεώρ, (μέχρι 4 Ιουλίου   1917).Λοχαγός  Σκαλτσογιάννης Ιωάννης (από Ιούλ. 1917) Ταγ/ρχης Βαχάρογλου Θεόδ. (Μάϊος 1918) Λοχαγός Ντερτιλής Βασίλειος (Σεπτέμβριος 1918)

Υποσημειώσεις:

1. Συγκροτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1916 από άνδρες  του τέως 17ου Συντάγματος Πεζικού και 2ου Συντάγματος Κρητών υπ* αριθ. 21.

Επιστροφή στη Μεραρχία Σερρών

IV ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΣΤΑ 1918

ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Διοικητής 

Συνταγματάρχης Πυροβολικού Βλαχόπουλος Νικόλαος

Επιτελάρχης 

Αντισυνταγματάρχης Πεζικού Κοιμήσης Μιχαήλ. 

Διευθυντές Επιτελικών Γραφείων 

I . Λοχαγός Μηχανικού Κωτάκης Ιωάννης. 

II ...................................................................... 

III . Λοχαγός Πεζικού Παττανικολάου Αλέξανδρος. 

Διοικητής Πεζικού 

Συνταγματάρχης Πεζικού Μαστραπάς Γεώργιος 

Αρχηγός Πυροβολικού 

Αντισυνταγματάρχης Πυροβολικού Μερεντίτης Αλέξανδρος.

ΣΤΑΘΜΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ 

2 Μαΐου-28 Ιουνίου 1918        Ναύπλιον 

30 Ιουνίου- 11 Αυγούστου 1918       Θεσσαλονίκη

17 Αυγούστου-15 Σεπτεμβρίου 1918        Μέγγουρα

30 Σεπτεμβρίου-16 Οκτωβρίου 1918     Τσάρεβο Σέλο

17 Οκτωβρίου -15 Νοεμβρίου 1918    Βελεσσά

24 Νοεμβρίου-31 Δεκεμβρίου 1918   Μποέμιτσα Αξιούπολις). 

ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ

ΠΕΖΙΚΟ

8ον Σύνταγμα Πεζικού 

11ov Σύνταγμα Πεζικού 

35ον Σύνταγμα Πεζικού

ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟ

ΙVα ΜΟΠ Ταγ/ρχης Πυρ/κού Σοφιανός Μιχαήλ 

IVβ ΜΟΠ  Ταγ/ρχης Πυρ/κού  Μπακόπουλος Μιχαήλ

ΙΠΠΙΚΟ

IV Ημιλαρχία.

ΜΗΧΑΝΙΚΟ

IV Διλοχία Σκαπανέων

Επιστροφή

XIV ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΣΤΑ 1918

ΔΙΟΙΚΗΣΗ 

Διοικητής 

Συνταγματάρχης Μηχανικού Ορφανίδης Ιωάννης. 

Επιτελάρχης

Αντισυνταγματάρχης Πεζικού Τσεκούρας Αθανάσιος. 

Διευθυντές Επιτελικών Γραφείων 

I. Ανθυπολοχαγός Πεζικού Βολωνάκης Μίνως. 

II—III . Ταγματάρχης Πεζικού Μπαρδόπουλος Ηλίας, 

Διοικητής Πεζικού 

Συνταγματάρχης Πεζικού Θεοτόκης Δημ. 

Αρχηγός Πυροβολικού 

Συνταγματάρχης Πυρ/κού Κοντόπουλος Νεοπτόλεμος μέχρι Σεπτεμβρίου 1918 καιΤαγματάρχης Πυροβολικού Ηλιάδης Κων/νος από Σεπτ.1918

ΣΤΑΘΜΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ 

1 Ιουνίου — 23 Αυγούστου 1918  Καλάμαι. 

24 Αυγούστου — 7 Σεπτέμβρίου 1918  Νάρες. 

7-9 Σεπτεμβρίου 1918 Καλίνοβον (Σουνογιανέϊκα).

10-17 Σεπτεμβρίου 1918 Μετακινείται επί άξονος Τσιδεμλη—Ντεντελη-- Κοστουρίνο—Δαμπίλλια—Τύρνοβον. 

18-22 Σεπτεμβρίου 1918 Τύρνοβον. 

29 Σεπτεμβρίου-31 Δεκεμβρίου 1918 Κάλκοβον.

ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ

ΠΕΖΙΚΟ 

9ον Σύνταγμα Πεζικού 

36ον Σύνταγμα Πεζικού

24ον Σύνταγμα Πεζικού 

ΠΥΡ/ΚΟ 

XlVa Μ ΟΠ (Ταγ/ρχης Πυρ/κού Ηλιάδης Κων. μέχρι Σεπτεμβρίου 1918 και λοχαγός Πυρ/κού Κάβουρας Τηλέμαχος) 

ΧΙVβ ΜΟΠ (Λοχαγός Πυρ/κού Παναγόπουλος Κων.) 

ΙΠΠΙΚΟ 

XIV Ημιλαρχία

ΜΗΧ/ΚΟ 

XIV Διλοχία Σκαπανέων 

Επιστροφή