Το άρθρο αυτό είναι το πέμπτο της σειράς που έχω γράψει με το ίδιο θέμα. Αν θελήσει κάποιος να το διαβάσει θα πρέπει να διαβάσει προηγουμένως τα τέσσερα που έχουν δημοσιευθεί στον «χρόνο» Κομοτηνής, στο «Έθνος» και στο διαδίκτυο, [1]
 |
| Ο Τσολάκογλου στο στούντιο της ελληνικής ραδιοφωνίας για να διαβάσει διάγγελμά του. |
Δυστυχώς τα άρθρα μου αυτά έγιναν αιτία να υποστώ όπως και ο «Χρόνος» την οργισμένη αντίδραση αναγνωστών. Εξ αιτίας αυτών των περιστατικών ο «Χρόνος» αρνήθηκε την δημοσίευση αυτού του άρθρου. Σώφρων απόφασις.
Όταν έχεις δίκιο αλλά οι πολλοί έχουν άδικο είναι συμφερότερον να συμβιβάζεσαι. Είναι φανερό ότι στην ιστορική μνήμη του Ελληνικού λαού το όνομα «Τσολάκογλου» σημαίνει προδότης και δοσίλογος, χωρίς δεύτερη σκέψη. Είναι στερεότυπο.
Δεν έλειψαν όμως κι εκείνοι με τους οποίους συζήτησα ήρεμα και πολιτισμένα. Εφ' όσον υπάρχουν και τέτοιοι άνθρωποι δεν χάθηκε η ελπίδα για μια μελλοντική κοινωνία με λογική και ανθρωπιά. Ορισμένοι θέλησαν να διορθώσουν τα γραφόμενα μου. Είναι ευχάριστο αυτό όταν γίνεται καλοπροαίρετα.
Στην εποχή μας οι λέξεις προδοσία και προδότης έχουν χάσει την πραγματική τους σημασία. Ακούμε στη βουλή πολιτικούς να αποκαλούν προδότη τον πολιτικό τους αντίπαλο. Κάποιος βουλευτής αποκάλεσε στη βουλή «Τσολάκογλου» τον σημερινό Πρωθυπουργό. Στην αρχαία Ελλάδα προδότης θεωρείτο ο εξ ιδιοτελείας ενεργών προς όφελος του ιδίου, κατά του κοινού συμφέροντος των συμπατριωτών του.
Συνεννοούμενος μετά των πολεμίων αποβλέπει στο χρηματισμό ή την διαφύλαξη της ζωής του αδιαφορώντας για τους συμπατριώτες του.
Σύμφωνα με τον ορισμό των προγόνων μας η συνθηκολόγηση του Τσολάκογλου με τους Γερμανούς δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί προδοσία. Μήπως η κατοχική κυβέρνηση "Τσολάκογλου" απέβλεπε σε χρηματισμό και απέβη εις βάρος του Ελληνικού Έθνους;
Με τα σημερινά δεδομένα ο Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί απολαμβάνουν παχυλούς μισθούς. Ο Πρωθυπουργός Γεώργιος Τσολάκογλου δεν έλαβε τον μισθό Πρωθυπουργού , είχε τον στρατιωτικό. Είχε αξιόλογη περιουσία από κληρονομιά και προίκα. Η περιουσία αυξήθηκε από μισθούς και οικονομία. Στο χρηματοκιβώτιο του υπήρχαν χρυσές λίρες, κοσμήματα και τιμαλφή. Στο σπίτι είχε πίνακες καλλιτεχνών , περσικά χαλιά και Συριανά έπιπλα.
Ο φίλος του Τσολάκογλου, γιατρός Κωνσταντίνος Μέρμηγκας τον επισκεπτόταν συχνά και αυτά τα έβλεπε. Στο ημερολόγιο του ήταν κρυμμένο και το μυστικό της ασθένειας του Τσολάκογλου η Χ.Λ.Λ. Ο Κωνσταντίνος Μέρμηγκας έγινε Δήμαρχος Αθηνών με την πρόθεση να βοηθήσει το έργο της κυβέρνησης Τσολάκογλου.
Όταν όμως οι Γερμανοί του ζήτησαν κατάλογο με τα ονόματα προσωπικοτήτων για να κάνουν αντίποινα, έγραψε μόνο το δικό του όνομα και παραιτήθηκε. Μετά από αυτόν έγραψε και ο Τσολάκογλου το δικό του. [3]
Τον Τσολάκογλου απασχόλησε η περίθαλψη και αποκατάσταση τραυματιών και προπαντός των αναπήρων με κομμένα πόδια από τα κρυοπαγήματα.
Με το προεδρικό διάταγμα 597/1941 ίδρυσε το Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μετοχικού Ταμείου Στρατού.Ν.Ι.Μ.Τ.Σ.[4] Συνεργάτες του Τσολάκογλου ο Γ. Μπάκος και αρχίατρος Ιωάννης Κυριακός.
Η ιδέα ήταν καλή στα χαρτιά αλλά ανεφάρμοστη για οικονομικούς λόγους. Οι Γερμανοί και Ιταλοί σαν βδέλλες ρουφούσαν το αίμα του ελληνικού λαού. Δεν επέτρεψαν να διατεθούν χρήματα για κτήριο. Ο Γ. Μπάκος και ο I. Κυριάκος άρχισαν τα θεμέλια με χρήματα δικά τους. Ο Τσολάκογλου αποτελείωσε την τοιχοποιία. Οι λίρες και τα τιμαλφή πουλήθηκαν αμέσως. Τα συριανά έπιπλα τα αγόρασε μαυραγορίτης. Τα στρατιωτικά ρούχα και κουστούμια βγήκαν στο παζάρι, παραχωρήθηκαν τα κρεβάτια, στρωσίδια, και άλλα. Το αρχοντικό του Τσολάκολγου απογυμνώθηκε.
«Θα έρθει η λευτεριά,αγάπη μου , έλεγε στη γυναίκα του, και όλα θα πάνε καλά. Θα έχουμε την αγάπη μας και την σύνταξη μου».
Το Ν. Ίδρυμα άρχισε να λειτουργεί με δύναμη 25 κλινών που σε λίγο έγιναν 75.
Ο Κωνσταντίνος Μέρμυγκας πήγε στη Γερμανία και ειδικεύθηκε στην προσθήκη τεχνητών μελών. Πέθανε απρόοπτα το 1942. Ευτυχώς έβγαλε «τσιράκι» τον Ιωάννη Κυριακό. Μετά την απελευθέρωση το κτήριο χαρακτηρίσθηκε άτεχνο, επικίνδυνο και κρίθηκε κατεδαφιστέο. Ευτυχώς άγνωστος δωρητής έκανε τα έξοδα ανακατασκευής και σώθηκε. Στο κτήριο εκείνο στεγάζοντας τώρα τα γραφεία και η διεύθυνση του συγκροτήματος Ν.I.Μ.Τ,Σ. Δυστυχώς η πάθηση του Τσολάκογλου τον κατέβαλε και υπέβαλε την παραίτηση του την 2-12-1942.[5] Είχε ανάγκη από νοσηλεία. Είναι ψέμα ότι ιδιώτευσε! Δηλαδή ότι έγινε μπακάλης! Ή υδραυλικός!
Το πρώτο δικαστήριο δοσιλόγων έγινε τον Δεκέμβριο του 1944 ενώ συνεχίζονταν τα Δεκεμβριανά. Οι κομμουνιστές θεώρησαν ότι οι δίκες αργούσαν και ήταν παρωδία.
H ΟΠΛΑ επετέθη στις φυλακές και συνέλαβε τον Γ. Μπάκο. Η φρουρά έδωσε μάχη και κατόρθωσε να φυγαδεύσει τον Τσολάκογλου. Τον Γ. Μπάκο τον εκτέλεσαν με συνοπτική διαδικασία ως προδότη. Διαδόθηκε ότι έδεσαν το ένα πόδι του σε δέντρο και τον έσκισαν τραβώντας το άλλο με τζιπ. Το ειδικό δικαστήριο λειτούργησε από 21-2-1945 έως 31-5-1945. Στο διάστημα αυτό καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέσθηκαν 6 μαυραγορίτες. Μεταξύ τους κι αυτός που αγόρασε τα συριανά έπιπλα του Τσολάκογλου. Αυτά όμως δεν βρέθηκαν. Το δικαστήριο είχε εντολή από το κατεστημένο να καταδικάσει σε θάνατο τον Τσολάκογλου για προδοσία. Ο νόμος όμως δεν προέβλεπε την ποινή του θανάτου εφ' όσον η προδοσία δεν έγινε εκ δόλου. Διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρξε δόλος του Τσολάκογλου.
Ο Πλαστήρας έκανε νέο νόμο ειδικώς «περί δοσιλόγων» κατά τον οποίο επιβάλλεται η ποινή του θανάτου στον προδότη έστω και αν η προδοσία έγινε άνευ δόλου. Δεν συγχώρεσε ο Πλαστήρας τα πραξικοπήματα του Τσολάκογλου στη Μικρά Ασία.
Όταν χρειάσθηκε αίμα για τον Τσολάκογλου παρουσιάσθηκαν αμέτρητοι εθελοντές αιμοδότες. Το κατεστημένο φοβήθηκε κίνημα του Τσολάκογλου. Δεν υπήρχε όμως τέτοια πιθανότητα. Στο δικαστήριο ως μάρτυρες κατηγορίας έβαλαν επιτελικούς αξιωματικούς του Παπάγου. Η πρώτη ερώτηση του Τσολάκογλου ήταν:
- Πού βρισκόταν τότε οι κατήγοροι μου; Μήπως από το καταφύγιο της Μ. Βρετανίας ήταν σε θέση να κρίνουν ικανότερον εμού την κατάσταση;
Έβαλαν μάρτυρες κατηγορίας τον Π. Κανελόπουλο και Γ. Παπανδρέου. Ο βασιλικός επίτροπος τους σταμάτησε γιατί από κατήγοροι έγιναν υπερασπιστές. Οι μάρτυρες υπεράσπισης που παρουσιάστηκαν ήταν αδύνατο να μετρηθούν. Πανικοβλήθηκε το κατεστημένο. Διαβάζω ότι το δικαστήριο έγραψε 300 όνομα μαρτύρων υπεράσπισης. Ήταν όμως αδύνατο να εξετασθούν όλοι. Ούτως ή άλλως οι δικαστές είχαν διαταγή να καταδικάσουν τον Τσολάκογλου σε θάνατο. Ένας από τους δικαστές όμως δεν υπάκουσε. Πρότεινε να γίνει κανονική δίκη. Ο δικαστής αυτός ήταν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ο συνταγματάρχης δικτάτορας του 1967.
- Δεν τόλμησαν να τον διώξουν γιατί ήταν ο αρχηγός όλων των Ευελπίδων του Ελληνικού στρατού. Η απόφαση δεν ήταν ομόφωνη. Το συμβούλιο χαρίτων μετέτρεψε την ποινή σε ισόβια δεσμά. Λόγω της πάθησης του δεν ήταν στην φυλακή ο Τσολάκολγου, ήταν στο Ν.Ι.Μ.ΤΣ.Σ φρουρούμενος. Την 3-2-1948 διαδόθηκε ότι πέθανε. Πιθανώς να μην ήταν αλήθεια.
Πάντως δεν έγινε κηδεία. Πλήθος συγκεντρώθηκε για να τον αποχαιρετήσουν με το τελευταίο αντίο. Αυτό πανικόβαλε το κατεστημένο ακόμη περισσότερο. Τον έθαψαν βιαστικά με διαδικασία θανατοποινίτη την 22-5-1948. Έψαλε λίγα λόγια ένας παπάς και τον παράχωσαν. Κάποιος έβαλε ένα ξύλινο σταυρό. Μετά από χρόνια ο Δήμαρχος Κατσώτας έβαλε τα οστά του Τολάκογλου σε αξιοπρεπή τάφο . Όλο αυτό το διάστημα γινόταν δημοσιεύσεις στα ΜΜΕ σχετικές με το δοσίλογο -προδότη Τσολάκογλου. Αναδημοσίευαν τα κολακευτικά λόγια του για τον Χίτλερ και τις διαταγές του , χωρίς να εξηγούν για ποιό λόγο τα έλεγε. Έγινε πλύση εγκεφάλου στον Ελληνικό λαό.[6 ]
Χαράχθηκε στο υποσυνείδητο το στερεότυπο «Τσολάκογλου = δοσίλογος» και μεταδίδεται αυτό από τότε από γενιά σε γενιά.
Όποιος το αμφισβητήσει γίνεται αμέσως στόχος αντίδρασης χωρίς συζήτηση και χωρίς εξήγηση.
Μελετώντας τα γεγονότα αισθανόμουν κάτι που δεν μπορούσα να το προσδιορίσω. Έβρισκα ομοιότητα αντίδρασης και συμπεριφοράς με άλλα ιστορικά πρόσωπα. Δεν μπορούσα όμως να προσδιορίσω την σχέση τους με τον Τσολάκολγου. Ψάχνοντας σε παλιά ιστορικά αρχεία ανακάλυψα ότι ο Γεώργιος Τσολάκογλου ήταν Βλάχος. Ανήκε στην ελληνική φυλή που αποκαλούνται Βλάχοι, με κεφαλαίο Β. Έχει αναδείξει αυτή η Ελληνική φυλή σχεδόν όλους τους εθνικούς έλληνες ευεργέτες, πολλούς αγωνιστές και μάρτυρες. Ο Γεώργιος Τσολάκολγου πέθανε πάμφτωχος. Εκτος από το χαμό του συντρόφου της, η σύζυγος του έχασε και την σύνταξη.Την αφαίρεσε το δικαστήριο δοσίλογων. [7]
Άγνωστος του ο ποίου ο παππούς υπηρέτησε στην 4η Μεραρχία στην Μ. Ασία ισχυρίζεται ότι ο Γ. Τσολάκογλου και η 4η Μεραρχία εξοντώθηκαν κατά την επίθεση των Τούρκων. Την εκδοχή αυτή την έγραψε στο διαδίκτυο αλλά κατ' εμέ είναι λάθος.[8]
Όπως προκύπτει από την δική μου έρευνα και όχι από την ανάγνωση ενός βιβλιαρίου ιστορίας, κατά την επίθεση 25.000 Τούρκων της 13-8 ο άβουλος Μέραρχος I. Δημαράς ήταν «ανύπαρκτος».Από μαρτυρίες αξιωματικών της 4ης Μεραρχίας προκύπτει ότι ο Ταγματάρχης επιτελάρχης της 4ης Μεραρχίας Γεώργιος Τσολάκολγου αντιληφθείς τον κίνδυνο κύκλωσης της Μεραρχίας, παρακάμπτει τον Μέραρχο πραξικοπηματικά και αφού ενημερώνει τον Τρικούπη στρατηγό του Α.Σ.Σ., διατάζει τακτική υποχώρηση. Στη θέση Τουλού Μπουνάρ ενώνεται με την υποχωρούσα φάλαγγα του Τρικούπη και περιμένουν διαταγή του αρχιστρατήγου Χατζηανέστη η οποία δεν ήρθε ποτέ. Στο συμβούλιο αξιωματικών προτείνει ο Τσολάκολγου να φύγουν χωρίς να περιμένουν διαταγή, δεν εισακούσθηκε. Την κυκλωτική κίνηση των Τούρκων αντιμετώπιζε το 5/42 σύνταγμα Eυζώνων του Συνταγματάρχη Πλαστήρα. Ο Τσολάκολγου παρακάμπτει πραξικοπηματικά τους ανωτέρους, μέραρχο I. Δημαρά και στρατηγό Τρικούπη και διατάζει την 4η Μεραρχία και όσους τον ακολούθησαν εθελοντικά από τις άλλες μεραρχίες να αποσχισθούν από την φάλαγγα του Τρικούπη και να ακολουθήσουν την φάλαγγα του Συνταγματάρχη Φράγκου που έφευγε και αυτός χωρίς διαταγή με την μεραρχία Θεσσαλών.[9]
Το πραξικόπημα του Τσολάκογλου προκάλεσε την οργή του Πλαστήρα. Ο Τσολάκογλου πλήρωσε ακριβά την πράξη του αυτή. Ο Φράγκου και ο Τσολάκογλου οδήγησαν το στράτευμα τους στην Ερυθραία, την 20-8. Από τον Τσεσμέ με πλοία πήγαν στα νησιά. Την 20-8 ήταν στον Τσεσμέ και ο Πλαστήρας. Δεν βρήκα στοιχεία για το πώς βρέθηκε εκεί. Την 11-9 ο Τσολάκολγου παρουσιάσθηκε στον Αρχιστράτηγο Θράκης Πολλυμενάκο στην Ραιδεστό. Μετά από ανάκριση αυτός παρέπεμψε τον Τσολάκογλου στο στρατοδικείο. Ευτυχώς ο Πολλυμενάκος αντικαταστάθηκε από τον Θεόδωρο Πάγκαλο, παππού του σημερινού πολιτευτή.[9] Κατά την παράδοση αυτός ρώτησε τον Τσολάκογλου:
- Ποιοι είναι αυτοί που του έφερες; Από ποιες μονάδες είναι;
- Είναι τα παιδιά μου, δεν μπορούσα να τα αφήσω στα χέρια των Τούρκων. Το στρατοδικείο ας με κρίνει.
Γεμάτος συγκίνηση ο Πάγκαλος έσχισε το παραπεμπτικό του στρατοδικείου και έκανε πρόταση προαγωγής του. Με τον βαθμό αντισυνταγματάρχη ο Τσολάκολγου ανασυγκροτεί την 4η Μεραρχία και την εντάσσει στην στρατιά του Έβρου. Προάγεται κατ' εκλογήν εις Συνταγματάρχη και γίνεται και τυπικά Μέραρχος. Το 1925 παρέδωσε την Μεραρχία στον φίλο του Συνταγματάρχη Παναγιώτη Δεμέστιχα. Έλαβε άλλα καθήκοντα.Η φάλαγγα Τρικούπη στη μάχη του Αλιβερίου έπαθε μεγάλη καταστροφή. Όσοι επέζησαν συνελήφθησαν αιχμάλωτοι. Αιχμάλωτος και I. Δημαράς με όσους από την 4η Μεραρχία δεν ακολούθησαν τον Τσολάκογλου. Διαδόθηκε ότι οι Τούρκοι σκότωσαν τους τραυματίες!
Άλλος ανώνυμος γράφει στο διαδίκτυο ότι το δεύτερο μνημόνιο το υπόγραψε ο Στρατάρχης φον Γκράιφφεμπεργκ. Πράγματι φέρει την υπογραφή του. Ο Φον Γκράιφφεμπεργκ δεν ήταν τότε Στρατάρχης αλλά Επιτελάρχης του Στρατάρχη Νοτιοανατολικής Ευρώπης με έδρα την Αθήνα, Βίλχελμ Ζιγκμουντ Φον Βάλτερ Λιστ. Kαι τα τρία πρωτόκολλα έγιναν με την εντολήν του Φον Λιστ και με έγκριση του Χίτλερ. Ο Φον Λιστ ήταν καλλιεργημένο άτομο. Ήταν θεοφοβούμενος και φιλέλλην. Η ανιψιά του ήταν παντρεμένη με τον Έλληνα γιατρό Λογοθετόπουλο.
Ο φον Λιστ, με την έγκριση του Χίτλερ, διέταξε να μη συλλαμβάνουν οι γερμανικές μονάδες τους έλληνες στρατιώτες αιχμαλώτους και να μη εκτελείται κανείς έλλην άνευ δίκης. Ο Γκράιφφεμπεργκ παραβαίνοντας την διαταγή του Φον Λιστ έκανε το 1941 εκτελέσεις και βαρβαρότητες. Στη Νυρεμβέργη κατηγορήθηκε γι' αυτές ο Φον Λιστ. Ευτυχώς το δικαστήριο ύστερα από ανακρίσεις δύο ετών βρήκε την αλήθεια. Ο Γκραϊφφεμπερκ καταδικάστηκε και εκτελέσθηκε.Ενώ ο Φον Λιστ πέθανε από φυσικό θάνατο μετά από πολλά χρόνια σε ηλικία 93 ετών.Τον φον Λίστ διέβαλαν οι Ιταλοί και αντικαταστάθηκε από τοv Μαξιμίλιαν Φον Βάιχ. Ακύρωσε αυτός τις διαταγές του Φον Λιστ. Η νέα διαταγή του ήταν η εξής: «όταν σε μια περιοχή εμφανιστεί δράση ενόπλων θα συλλαμβάνονται όλοι οι άνδρες της περιοχής που δύνανται να φέρουν όπλο. Θα εκτελούντα αμέσως και θα αφήνονται στην αγχόνη. Όμηροι αποκλείονται». Αυτός διέταξε τις σφαγές: Δίστομο 1942, Δομένικο 1943, Αιγάλεω 1944 και άλλες.
 |
| Στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τη κατάπαυση των εχθροπραξιών. Από αριστερά ο Ντίτριχ, στη μέση ο Γκράιφφεμπεργκ και δεξιά ο Λιστ. |
- Είναι τα παιδιά μου, δεν μπορούσα να τα αφήσω στα χέρια των Τούρκων. Το στρατοδικείο ας με κρίνει.
Γεμάτος συγκίνηση ο Πάγκαλος έσχισε το παραπεμπτικό του στρατοδικείου και έκανε πρόταση προαγωγής του. Με τον βαθμό αντισυνταγματάρχη ο Τσολάκολγου ανασυγκροτεί την 4η Μεραρχία και την εντάσσει στην στρατιά του Έβρου. Προάγεται κατ' εκλογήν εις Συνταγματάρχη και γίνεται και τυπικά Μέραρχος. Το 1925 παρέδωσε την Μεραρχία στον φίλο του Συνταγματάρχη Παναγιώτη Δεμέστιχα. Έλαβε άλλα καθήκοντα.Η φάλαγγα Τρικούπη στη μάχη του Αλιβερίου έπαθε μεγάλη καταστροφή. Όσοι επέζησαν συνελήφθησαν αιχμάλωτοι. Αιχμάλωτος και I. Δημαράς με όσους από την 4η Μεραρχία δεν ακολούθησαν τον Τσολάκογλου. Διαδόθηκε ότι οι Τούρκοι σκότωσαν τους τραυματίες!
Άλλος ανώνυμος γράφει στο διαδίκτυο ότι το δεύτερο μνημόνιο το υπόγραψε ο Στρατάρχης φον Γκράιφφεμπεργκ. Πράγματι φέρει την υπογραφή του. Ο Φον Γκράιφφεμπεργκ δεν ήταν τότε Στρατάρχης αλλά Επιτελάρχης του Στρατάρχη Νοτιοανατολικής Ευρώπης με έδρα την Αθήνα, Βίλχελμ Ζιγκμουντ Φον Βάλτερ Λιστ. Kαι τα τρία πρωτόκολλα έγιναν με την εντολήν του Φον Λιστ και με έγκριση του Χίτλερ. Ο Φον Λιστ ήταν καλλιεργημένο άτομο. Ήταν θεοφοβούμενος και φιλέλλην. Η ανιψιά του ήταν παντρεμένη με τον Έλληνα γιατρό Λογοθετόπουλο.
Ο φον Λιστ, με την έγκριση του Χίτλερ, διέταξε να μη συλλαμβάνουν οι γερμανικές μονάδες τους έλληνες στρατιώτες αιχμαλώτους και να μη εκτελείται κανείς έλλην άνευ δίκης. Ο Γκράιφφεμπεργκ παραβαίνοντας την διαταγή του Φον Λιστ έκανε το 1941 εκτελέσεις και βαρβαρότητες. Στη Νυρεμβέργη κατηγορήθηκε γι' αυτές ο Φον Λιστ. Ευτυχώς το δικαστήριο ύστερα από ανακρίσεις δύο ετών βρήκε την αλήθεια. Ο Γκραϊφφεμπερκ καταδικάστηκε και εκτελέσθηκε.Ενώ ο Φον Λιστ πέθανε από φυσικό θάνατο μετά από πολλά χρόνια σε ηλικία 93 ετών.Τον φον Λίστ διέβαλαν οι Ιταλοί και αντικαταστάθηκε από τοv Μαξιμίλιαν Φον Βάιχ. Ακύρωσε αυτός τις διαταγές του Φον Λιστ. Η νέα διαταγή του ήταν η εξής: «όταν σε μια περιοχή εμφανιστεί δράση ενόπλων θα συλλαμβάνονται όλοι οι άνδρες της περιοχής που δύνανται να φέρουν όπλο. Θα εκτελούντα αμέσως και θα αφήνονται στην αγχόνη. Όμηροι αποκλείονται». Αυτός διέταξε τις σφαγές: Δίστομο 1942, Δομένικο 1943, Αιγάλεω 1944 και άλλες.
Υποσημειώσεις:
[ 1] Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ..
http://www.ellanodikis.net/2012/04/blog-post_45.html
ΝEΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ Γ.ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ
http://istoriakatoxis.blogspot.gr/2013/05/blog-post_15.html
http://www.xronos.gr/detail.php?id 79974.
http://storiacontroversa.blogspot.gr/2013/05/blog-post_3.html
ΗΤΑΝ ΤΕΛΙΚΑ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ ΠΡΟΔΟΤΗΣ;Ή ΟΧΙ;
http://www.zougla.gr/blog/article/626529
http://www.xronos.gr/detail.php?id 79974.80883.82725.29087
[ 2]
[ 3] Στα απομνημονεύματά του ο Στρατηγός Τσολάκογλου θυμάται το περιστατικό και γράφει: Αι Αρχαί Κατοχής ακατατόπιστοι επί της νοοτροπίας του Ελληνικού Λαού, ελάμβαναν σκληρά μέτρα εναντίον του συνόλου της περιοχής, εις ην εσημειώθη έκτροπον.
Ούτως οι Γερμανοί ετιμώρησαν ολόκληρον τον αριθμόν των χωρικών διότι δεν συνέλαβαν ύποπτον πρόσωπον, διελθόν εκ του χωρίου ή διότι ευρέθη εις ενεργηθείσαν έρευναν πεπαλαιωμένον τυφέκιον άνευ φυσιγγίων ή φυσίγγια τινά άνευ όπλου. Δια να επιβληθή η διασαλευθείσα τάξις εις τινα πόλιν συνελάμβανον τον Δήμαρχον και τους προκρίτους της πόλεως ως ομήρους. Ομοίως έπραττον δια να μη αποκόπτηται εφεξής το καλώδιον του στρατιωτικού δικτύου.
Έκρινα καθήκον μου να κατατοπίσω τας ξένας αρχάς, ότι η λήψις τοιούτων μέτρων τοσούτον σκληρών και πολλάκις ανεπανορθώτων μάλλον αντίθετα των προσδοκωμένων δυνατόν να έχη, διότι η τιμωρία του Δημάρχου ή του Κοινοτάρχου δεν ενασκεί καμμίαν επίδρασιν εις τους χωρικούς, Μόνον η τιμωρία των ολιγίστων πραγματικών ενόχων θα θεραπεύση την κατάστασην. Η δε απειλούμενη ττυρπόλησις των χωρίων θα συντελέση εις την απαθλίωσιν των κατοίκων της υπαίθρου. Εξαίρω επί τη ευκαιρία ταύτη ότι επί της πρωθυπουργίας μου εκάησαν τρία μόνον χωρία.
Μετά τινα χρόνον τταρετηρήθη αποκοπή των καλωδίων περί την Πρωτεύουσαν .
Οι Γερμανοί εζήτησαν από τον Δήμαρχον Αθηναίων τα ονόματα 50 προκρίτων, ίνα κρατηθώσιν ως όμηροι , καιτοι τοις ανέπτυξα ότι το καλώδιον κόπτεται και περισυλλέγεται ουχί δια σαμποτάζ αλλά δια να αποφέρη κέρδη ως βαρύτιμον.
Ο Δήμαρχος Αθηναίων, κατετρόμαξεν εκ της τοιαύτης αξιώσεως των Γερμανών και ένεκα τούτου κατέφυγεν εις εμέ. Συνέταξα τότε κατάλογον, όπου ιδιοχείρως ενέγραψα το ονοματεπώνυμον μου και ακολούθως τα τοιαύτα όλων των υπουργών και είπα να συστήσουν εις τους Γερμανούς να συμπληρώσουν τον αριθμόν των πεντήκοντα από τον Κατάλογον των Συνδρομητών τηλεφώνων.
Το γεγονός τούτο τους κατέπληξε και συνετέλεσε εις το να συζητήσουν το ζήτημα και να κατανοήσουν ότι τοις εισηγούμην τον ορθόν δρόμον, όταν τοις έλεγα ότι δέον να συλλαμβάνωνται οι πραγματικοί ένοχοι.
[ 4] Με το Ν.Δ. 597/1941, περί συστάσεως Νοσηλευτικού Ιδρύματος υπό τον τίτλο «Νοσηλευτικό Ίδρυμα του Μετοχικού Ταμείου Στρατού», αποφασίσθηκε η σύσταση του ΝΙΜΤΣ και η αρχική εγκατάστασή του στο κτίριο που σήμερα στεγάζεται η Διεύθυνση. Πρωτεργάτες της ιδέας και προσπάθειας υπήρξαν ο Στρατηγός Μπάκος Γεώργιος και ο Ανώτερος Γενικός Αρχίατρος Κυριακός Ιωάννης, που ήταν και ο πρώτος Διευθυντής του Ιδρύματος από το έτος 1942 μέχρι το θάνατό του. Το Νοσοκομείο άρχισε να λειτουργεί την 21 Ιανουαρίου 1942, με δύναμη 75 κλινών, για παθολογικούς και χειρουργικούς ασθενείς.
[ 5]
[ 6] Ο Γεώργιος Τσολάκογλου, εξ αποτελέσματος, στην άσκηση της πολιτικής εξουσίας δεν φαίνεται ν’ απέδωσε.Σχημάτισε κυβέρνηση κυρίως αποτελουμένη από στρατηγούς – γενναίους μαχητές του αλβανικού μετώπου. Εν τούτοις η έλλειψη πολιτικής πείρας οδήγησε σε υπερβολικά εγκώμια προς τον A. Hitler, και γενικώτερα σε πομπώδεις μεγαλοστομίες που θα μπορούσαν να λείπουν, ενώ ο λαός των Αθηνών υπέφερε από τον φοβερό λιμό του πρώτου κατοχικού χειμώνα».
Για τα εγκώμια του Τσολάκογλου προς τον Χίτλερ, τα οποία επισημαίνει ο Γ. Στεφανάκης, υπάρχει η ερμηνεία πώς και γιατί θεωρήθηκαν επιβεβλημένα να γίνουν, όπως αναλύεται σε άλλο σημείο του παρόντος. Είναι αναντίρρητη όμως η καλή προαίρεση του Έλληνα στρατηγού, ο οποίος χρησιμοποιώντας τέτοιες εκφράσεις άλλωστε βρισκόταν, αν μη τι άλλο, στη γραμμή που του είχε υποδειχθεί τότε από εμπειρότερους πολιτικούς ηγέτες, όπως π.χ. ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο οποίος του συνιστούσε «να λέει και κανένα καλό λόγο στους κατακτητές». (Δημοσθένη Κούκουνα : Η πρώτη κατοχική κυβέρνηση του στρατηγού Τσολάκογλου )
[ 7] Το αρχοντικό του Γεωργίου Τσολάκογλου έμεινε από τότε έρημο και ρήμαξε. Βρήκαν τώρα σ' αυτό κατάλυμα λαθρομετανάστες. Έγινε πρόταση για την αναπαλαίωση του.(Σημείωση αρθρογράφου)
[ 8]
[ 9]
.JPG)
