Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2013

LEON DEGRELLE: Ο ΤΡΟΠΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ Ο ΧΙΤΛΕΡ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΕ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.



O Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος θα σταματούσε απότομα τις εργασίες αυτού του προγράμματος που αφορούσε τις μεγάλες κατασκευές. Αλλά αυτό που οραματίστηκε και δημιούργησε παραμένει μια αθάνατη μαρτυρία τόσο για τον άνθρωπο, όσο και για την εποχή του.
Το σχέδιο του Hitler να οικοδομήσει χιλιάδες σπίτια χαμηλού κόστους , απαιτούσε παράλληλα μια ευρεία κινητοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού. Είχε οραματιστεί κατοικίες που θα ήσαν ελκυστικές ,άνετες και οικονομικές για εκατομμύρια οικογένειες της Γερμανικής εργατικής τάξης. Δεν είχε καμία διάθεση να ανεχθεί, όπως οι προκάτοχοί του, μια στενάχωρη, άσχημη "κουνελοποιημένη" στεγαστική πολιτική με αποδέκτη πάντα το γερμανικό λαό.
Τα μεγάλα παραπήγματα των στεγαστικών προγραμμάτων στις παρυφές των βιομηχανικών πόλεων, μέσα στα οποία οι οικογένειες ασφυκτιούσαν , του προκαλούσαν δυσφορία.Το μεγαλύτερο μέρος των σπιτιών που ήθελε να κτίσει ήσαν μονοκατοικίες μονώροφες (eingeschossig) με μικρές αυλές όπου τα παιδιά μπορούσαν να παίξουν, οι γυναίκες μπορούσαν να καλλιεργήσουν λαχανικά και να φυτέψουν λουλούδια, όπου οι αγωνιστές της ζωής μπορούσαν να διαβάσουν την εφημερίδα με την ησυχία τους, ύστερα από το μόχθο της ημέρας. Αυτές οι οικογενειακές μονοκατοικίες χτίστηκαν σύμφωνα με το αρχιτεκτονικό ύφος των διάφορων γερμανικών περιοχών διατηρώντας όμως όσο το δυνατόν τις γοητευτικές παραλλαγές του κάθε τόπου.
Για την οικοδόμηση μεγάλων συγκροτημάτων,εκεί όπου δεν υπήρχε πρακτική εναλλακτική λύση ο Hitler έλαβε μέριμνα ώστε τα μεμονωμένα διαμερίσματα να είναι ευρύχωρα, ευάερα ,τριγυρισμένα με πρασιές και κήπους όπου τα παιδιά μπορούσαν να παίζουν με ασφάλεια.
Τα καινούρια σπίτια χτίστηκαν , φυσικά, σύμφωνα με τις υψηλότερες προδιαγραφές της δημόσιας υγείας , μια αντίληψη εμφανώς παραμελημένη από τους προηγούμενους σχεδιασμούς, που αφορούσαν την εργατική τάξη.
Γενναιόδωρα δάνεια με χρόνο αποπληρωμής τα δέκα χρόνια, χορηγήθηκαν σε νιόπαντρα ζευγάρια , ώστε να μπορούν να αγοράσουν τα δικά τους σπίτια. Με τη γέννηση του κάθε παιδιού ,διαγραφόταν αυτόματα το 1/4 του δανείου. Τέσσερα παιδιά , με ένα λογικό συντελεστή γέννησης, ένα για κάθε 2,5 χρόνια, ήσαν αρκετά για να επιφέρουν ολική απόσβεση του χρέους.
Κάποτε στη διάρκεια μιας συνομιλίας με το Hitler εξέφρασα την έκπληξή μου για αυτή τη συγκεκριμένη πολιτική." Αν τα πράγματα βαδίσουν έτσι, με ποιο τρόπο θα πάρετε ποτέ πίσω τα χρήματα των δανείων σας;" ρώτησα. "Πως το λες αυτό;" απάντησε, χαμογελώντας. "Μέσα σε μια περίοδο δέκα χρόνων , μια οικογένεια με τέσσερα παιδιά πληρώνει πολύ περισσότερα από τα χρήματα του δανείου, μέσα από τους φόρους, που έχουν επιβληθεί, σε μια εκατοντάδα διαφορετικών ειδών κατανάλωσης΄'.
Όπως συνέβη, τα φορολογικά έσοδα αυξάνονταν χρόνο με το χρόνο ,σε αναλογία με την αύξηση των δαπανών για τα κοινωνικά προγράμματα του Χίτλερ Σε λίγα χρόνια, τα έσοδα από τους φόρους τριπλασιάστηκαν. Η Γερμανία του Χίτλερ δεν γνώρισε ποτέ έστω και μία οικονομική κρίση.
Για τη τόνωση της ετοιμοθάνατης οικονομίας χρειαζόταν αποφασιστικότητα, την οποία ο Χίτλερ διέθετε, να προχωρήσει δηλαδή αμέσως σε επενδύσεις με χρήματα που η κυβέρνηση δεν είχε ακόμη στη κατοχή της, αντί να περιμένει παθητικά - σύμφωνα με τις "υγιείς" οικονομικές δοξασίες - η οικονομία να ανακάμψει από μόνη της.
Σήμερα η εποχή μας ολόκληρη πεθαίνει οικονομικά γιατί υποκύψαμε στο δισταγμό που γεννά ο φόβος. Ο πλούτος τρέχει πίσω από τις επενδύσεις και δεν ακολουθεί κανένα άλλο δρόμο γύρω από αυτές.



 Από την εποχή του Χίτλερ, ο μόνος  που φάνηκε να το συνειδητοποιεί ήταν ο Ronald Reagan .Σαν πρόεδρος , κατάλαβε ότι για να αποκατασταθεί η ευημερία στις Ηνωμένες Πολιτείες χρειαζόταν δυναμική τόνωση της οικονομίας με πιστώσεις και δραστική μείωση των φόρων, αντί να περιμένουν η χώρα να βγει από την οικονομική της στασιμότητα με τις δικές της μόνο δυνάμεις.Πριν ακόμη τελειώσει το 1933 , ο Hitler είχε καταφέρει να χτίσει 202,119 οικιστικές μονάδες. Μέσα σε τέσσερα χρόνια θα προσέφερε στο γερμανικό λαό σχεδόν ένα εκατομμύριο και ένα μισό (1.458.128) νέων κατοικιών.
Επί πλέον οι εργάτες δεν ήσαν σε καθεστώς εκμετάλλευσης όπως και πριν .Το  ενοίκιο που πλήρωνε για σπίτι ένας εργάτης  δεν μπορούσε να είναι μεγαλύτερο από 26 μάρκα, δηλαδή το 1/8 περίπου του μέσου μισθού τότε.Εργαζόμενοι καλύτερα αμειβόμενοι  δεν πλήρωναν για ενοίκιο περισσότερο από 45 μάρκα. Κοινωνικά μέτρα εξ ίσου αποτελεσματικά ,είχαν ληφθεί προς όφελος  των αγροτών  που είχαν τα χαμηλότερα έσοδα. Μόνο στα 1933 χτίστηκαν 17.611 καινούριες αγροτικές κατοικίες  η κάθε μια μέσα σε έκταση γης 1.000 τ.μ.
Σε διάστημα μόλις τριών χρόνων ο Hitler κατάφερε να οικοδομήσει  91.000 τέτοιες αγροτικές κατοικίες. Το ενοίκιο για αυτές τις κατοικίες δια νόμου δεν μπορούσε να υπερβαίνει παρά ένα μικρό μέρος του αγροτικού εισοδήματος. Αυτή η χωρίς προηγούμενο χρήση της γης και των κατοικιών στάθηκε μία μόνο  πλευρά της επανάστασης,  που σύντομα και αποφασιστικά βελτίωσε το βιοτικό επίπεδο του Γερμανικού πληθυσμού του Ράιχ. 
Το μεγάλο έργο  της εθνικής ανοικοδόμησης συνεχίστηκε. Επιπλέον 100.000 εργαζόμενοι βρήκαν αμέσως δουλειά στη συντήρηση   δρόμων του Έθνους δευτερεύουσας σημασίας. Πολλοί περισσότεροι είχαν προσληφθεί για να εργαστούν στα κανάλια ,στα φράγματα , στις αποχετεύσεις  και στα αρδευτικά έργα συμβάλλοντας στο να καταστούν γόνιμες  μερικές από τις πλέον άγονες περιοχές του Έθνους. Σε κάθε μέρος η βιομηχανία ,έκανε και πάλι προσλήψεις προσωπικού, με κάποιες από τις επιχειρήσεις -όπως  η Krupp, η IG Farben  και τα μεγάλα εργοστάσια αυτοκινήτων- να προχωρούν σε ευρείας κλίμακας προσλήψεις εργαζομένων.
Καθώς η χώρα ευημερούσε όλο και περισσότερο, οι πωλήσεις των αυτοκινήτων σημείωναν άνοδο με 80.000 πωλήσεις μόνο στα 1933. Οι υπάλληλοι στη βιομηχανία των αυτοκινήτων διπλασιάστηκαν .Η Γερμανία προετοιμαζόταν να ακολουθήσει ρυθμούς πλήρους παραγωγής  με πρωτοπόρα την ιδιωτική  βιομηχανία .
Η νέα Κυβέρνηση έδωσε κάθε βοήθεια  στον ιδιωτικό τομέα , βασικό παράγοντα τόσο της απασχόλησης όσο και της παραγωγής. Σχεδόν αμέσως ο Hitler προσέφερε στην Ιδιωτική πρωτοβουλία πίστωση  500.000.000 μάρκων.
(Συνέχεια)





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου